### **ตอนที่ 18: ความจริงเกี่ยวกับตระกูลเหยี่ยวฟ้า**
**ฉาก:** ภายในศาลเ้าร้างกลางหุบเขา ไป๋หยุนเฟิง ซูเสี่ยวเหมย ฟางเจี้ยน และจางิซาน ยืนล้อมรอบชายชราผู้หนึ่ง **(หลี่ชางเฟิง หมอเทวดาผู้ไร้ศีลธรรม)** ที่นั่งอยู่บนแท่นหิน ดวงตาของเขาฉายแววลึกลับ ท่ามกลางบรรยากาศเคร่งเครียด
---
**ไป๋หยุนเฟิง:** (เสียงเข้ม) “บอกมาซะหลี่ชางเฟิง! เ้ารู้อะไรเกี่ยวกับตระกูลเหยี่ยวฟ้า?”
**หลี่ชางเฟิง:** (หัวเราะเบา ๆ) “เหอะ… พวกเ้ายังไม่รู้สินะ ว่าตระกูลเหยี่ยวฟ้าไม่ได้ถูกกวาดล้างเพียงเพราะเป็ศัตรูกับพรรคัโลหิต”
**ซูเสี่ยวเหมย:** (ขมวดคิ้ว) “หมายความว่ายังไง?”
**ฟางเจี้ยน:** (เสียงหนัก) “ตระกูลเหยี่ยวฟ้าเป็หนึ่งในตระกูลผู้กล้าที่ปกป้องยุทธภพมาโดยตลอด ไม่มีเหตุผลที่ต้องถูกทำลาย!”
**หลี่ชางเฟิง:** (สายตาคมกริบ) “จริงอยู่… แต่พวกเขามีบางอย่างที่ ‘คนบางกลุ่ม’ ้ากำจัดให้สิ้นซาก…”
**ไป๋หยุนเฟิง:** (กำหมัดแน่น) “คนบางกลุ่ม? หมายถึงใครกันแน่!?”
**(หลี่ชางเฟิงถอนหายใจ ก่อนล้วงเอาม้วนตำราสีดำออกมา วางลงตรงหน้า)**
**หลี่ชางเฟิง:** “นี่คือตำราลับของตระกูลเหยี่ยวฟ้า… มันคือ ‘คัมภีร์พิรุณโลหิต’ ซึ่งถูกกล่าวขานว่าเป็วิชาต้องห้ามที่สามารถทำลายสมดุลของยุทธภพ!”
**ซูเสี่ยวเหมย:** (ตาเบิกกว้าง) “เป็ไปไม่ได้! ข้าเคยได้ยินแต่เื่เล่าขาน คัมภีร์นี้มีตัวตนจริง ๆ หรือ!?”
**จางิซาน:** (สีหน้าหนักใจ) “เพราะสิ่งนี้เอง… ตระกูลเหยี่ยวฟ้าถึงถูกทำลายงั้นรึ?”
**หลี่ชางเฟิง:** “ใช่… พรรคัโลหิตไม่ได้เป็เพียงผู้ลงมือ แต่มีผู้บงการอยู่เื้ั”
**ไป๋หยุนเฟิง:** (เสียงเ็า) “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า?”
**หลี่ชางเฟิง:** (หัวเราะ) “เพราะเืของตระกูลเหยี่ยวฟ้ายังไหลเวียนอยู่ในตัวเ้า… ไป๋หยุนเฟิง”
**(ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน ทุกคนหันขวับมามองไป๋หยุนเฟิงด้วยความตกตะลึง ขณะที่ไป๋หยุนเฟิงกำกระบี่แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยคำถามและความสับสน…)**