ราชันย์ซอมบี้ของฉันยังมีหัวใจ My Zombie King Still Has a Heart

ความเงียบอันหนักอึ้งเข้าปกคลุมห้องประชุม ราวกับอากาศถูกแช่แข็งด้วยความจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผย ภาพจากกล้องวงจรปิดยังคงฉายวนอยู่บนหน้าจอ แสดงให้เห็นทุกย่างก้าว ทุกการต่อสู้ และทุกการตัดสินใจของพวกเขา ซึ่งล้วนถูกจับตามองมาโดยตลอด

นัทเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหว เขาตวาดเสียงกร้าว “พวกแกสะกดรอยตามพวกเรางั้นเหรอ!” เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างเกรี้ยวกราด แต่คินรีบยกแขนขวางไว้ เจ้าหน้าที่ด้านหลังห้องทุกคนจับอาวุธแน่นทันที บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะระเบิด

ดร.เซลีนยังคงสงบนิ่ง เธอตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ถ้าพวกเราต้องการทำร้ายคุณจริง ๆ คุณคงไม่ได้เข้ามาถึงที่นี่”

เจย์จ้องเธอเขม็ง “แล้วต้องการอะไรจากพวกเรา”

หญิงสาวหันมามองหลินเยว่ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง “โดยเฉพาะจากเธอ”

ระบบ Genesis Core สั่นไหวอย่างรุนแรงในหัวของหลินเยว่ ราวกับกำลังตอบสนองต่อคำพูดนั้น เธอพยายามควบคุมลมหายใจให้มั่นคงที่สุด “คุณรู้เรื่องระบบของฉันแค่ไหน”

ดร.เซลีนยิ้มบาง “มากกว่าที่เธอคิด” เธอแตะหน้าจออีกครั้ง ข้อมูลจำนวนมหาศาลเลื่อนผ่านอย่างรวดเร็ว ทั้งแผนภาพสมอง โครงสร้างเซลล์ รหัสพันธุกรรม และชื่อที่ทำให้หลินเยว่ตัวแข็งทื่อ

GENESIS CORE — รุ่นต้นแบบ

“ระบบนั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อคัดเลือก ‘ผู้ควบคุม’” ดร.เซลีนกล่าวช้า ๆ เน้นย้ำทุกคำ “คนที่สามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายวิวัฒนาการได้โดยไม่ถูกกลืนกิน”

เจย์หรี่ตา “หมายความว่า หลินเยว่คือการทดลอง?”

“ไม่” หญิงสาวส่ายหน้า “เธอคือผู้ที่ ‘ผ่านการคัดเลือก’”

ทุกคนเงียบงัน หลินเยว่รู้สึกหนาวเย็นจากภายใน ตั้งแต่วันที่โลกพังทลาย เธอคิดว่าตัวเองโชคดีที่รอดชีวิต แต่ตอนนี้ ทุกอย่างกลับดูเหมือนถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าอย่างน่าขนลุก

ดร.เซลีนเดินเข้าใกล้ช้า ๆ “มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถใช้ Genesis Core ได้ ร่างกายจะพังทลายภายในไม่กี่ชั่วโมง” เธอหยุดตรงหน้าหลินเยว่ “แต่เธอปรับตัวได้สมบูรณ์แบบ”

อาร์คขยับตัวทันทีเมื่ออีกฝ่ายเข้าใกล้เกินไป แรงกดดันเย็นเยียบแผ่ออกมาจากร่างเขา เจ้าหน้าที่รอบห้องชักอาวุธขึ้นพร้อมกัน บรรยากาศตึงเครียดในเสี้ยววินาที แต่ดร.เซลีนเพียงหัวเราะเบา ๆ “ยังคงปกป้องเธอเหมือนเดิมจริง ๆ”

คำพูดนั้นทำให้อาร์คชะงัก ดวงตาสีแดงเข้มสั่นไหวเล็กน้อย “เหมือนเดิม…?” เขาทวนเสียงต่ำ หลินเยว่หันมองทันที “นายจำอะไรได้?”

อาร์คกดขมับตัวเอง ภาพเลือนรางจำนวนมากแล่นผ่านในหัว ห้องทดลองสีขาว เสียงสัญญาณเตือน ความเจ็บปวดราวกับร่างกายถูกฉีกออก และ— ผู้หญิงคนหนึ่ง เขามองไม่เห็นใบหน้า แต่สัมผัสได้ถึงความรู้สึกเดียว “หนีไป…” เสียงนั้นดังสะท้อนในหัว

อาร์คเซถอยหนึ่งก้าว หลินเยว่รีบจับแขนเขาไว้ “อาร์ค!” แรงกดดันที่แผ่ออกจากร่างเขาเริ่มปั่นป่วน หลอดไฟในห้องกะพริบ เจ้าหน้าที่หลายคนหน้าซีดเผือด

ดร.เซลีนมองภาพนั้นด้วยสายตาซับซ้อน “ความทรงจำเริ่มกลับมาแล้วสินะ”

คินยกปืนขึ้นเต็มตัวทันที “หยุดพูดเหมือนรู้จักเขา!”

หญิงสาวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนเอ่ยประโยคที่ทำให้ทั้งห้องหยุดนิ่ง “เพราะฉันเคยเป็นหนึ่งในทีมวิจัยที่สร้างเขาขึ้นมา”

ความเงียบเข้าปกคลุมทันที แม้แต่เสียงเครื่องปรับอากาศยังดูห่างไกล นัทสบถออกมาเบา ๆ เจย์เบิกตากว้าง มีนหน้าซีดเผือด ส่วนหลินเยว่รู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นเฉียบ คนตรงหน้า— คือหนึ่งในผู้ที่สร้าง “ราชันย์วิวัฒนาการ”

ดร.เซลีนมองอาร์คตรง ๆ แววตาเธอครั้งนี้ไม่ใช่เย็นชา แต่คล้ายกำลังมองบางสิ่งที่ทั้งภาคภูมิใจและรู้สึกผิดในเวลาเดียวกัน “ชื่อเดิมของเขา… ไม่ใช่อาร์ค” เธอพูดช้า ๆ “ก่อนโครงการจะเริ่ม เขาเคยเป็นมนุษย์คนหนึ่ง”

อาร์คกำมือแน่น เศษเสี้ยวความทรงจำปั่นป่วนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ และเป็นครั้งแรก— ดวงตาของราชันย์ซอมบี้ปรากฏความเจ็บปวดอย่างชัดเจน