ซู่วววววว...
ทันทีที่ลีโอเปิดน้ำ น้ำก็ไหลออกมาอย่างแรง
“เห่ย!!! เป็ไปได้ไงวะเนี่ย น้ำ น้ำ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
ลีโอหัวเราะลั่นด้วยความดีใจ นานมากแล้วที่เขาไม่ได้เห็นน้ำเยอะขนาดนี้
เขารีบเอากระติกน้ำที่พกอยู่ข้างตัวออกมากรอกน้ำเอาไว้
และเปิดกระเป๋าเอาอีกกระติกมาเก็บน้ำไว้สำหรับเดินทางต่อ...
แต่ทันใดนั้นเอง
“หยุดเดียวนี้นะ”
เสียงหญิงสาวปริศนาที่มาจากข้างหลัง ทำให้ลีโอหยุดเคลื่อนไหว
“ปิดน้ำเดียวนี้”
ลีโอพยักหน้า และเอื้อมมือไปปิดน้ำอย่างช้าๆ
“ยกมือขึ้น แล้วหันมา ค่อยๆ นะ ช้าๆ อย่าตุกติกถ้าไม่อยากตาย”
หญิงสาวขู่ลีโอด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
ลีโอก้มหน้าและค่อยๆ ถอยจากอ่างล้างหน้า
“ใจเย็นๆ นะ อย่าพึ่งทำอะไรวู่วามละคุณผู้หญิง ผมจะหันไปแล้วนะ”
ลีโอค่อยๆ หันหน้ามา และเปิดฮู้ดคลุมหัวออก
เมื่อลีโอเห็นผู้หญิงที่เอาปืนจ่อเขา จู่ๆ จากที่ยกมือขึ้น เขาก็เอามือลง
“ใครบอกให้นายเอามือลง ยกมือขึ้น”
ลีโอยิ้มและ ะโขึ้นไปนั่งที่ขอบอ่างล้างหน้าห้องน้ำ
“คุณรู้ไหม ตอนแรกที่ผมได้ยินเสียงคุณ
ผมคิดว่าคุณเป็ผู้หญิงอ้วนซะอีกนะ”
เมื่อหญิงสาวได้ยินก็อารมณ์ขึ้น รู้สึกโมโห
“อะไรของนายหะ อยากตายรึยังไง ไม่เห็นรึว่าฉันถืออะไรอยู่ในมือ”
“คือว่า... ผมจะบอกคุณตามตรงนะ แถวนี้แม่งเถื่อน ทำไมคนมีปืนกันเยอะจังเลย”
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย รีบลงมาแล้วยกมือขึ้นเดียวนี่นะ ไม่งั้น...”
“ไม่งั้นอะไรหรอ...”
ลีโอยกมือขึ้นกอดอกและยิ้มแบบกวนๆ
“ฉันไม่เคยเจอใคร วอนโดนยิงเหมือนนายเลย ทำไม อยากตายรึยังไงหะ”
“เปล่า ผมไม่อยากตาย และจะไม่ตายด้วย”
“ฉันแค่เหนี่ยวไก นายก็นอนเป็ผักแล้ว เอาอะไรมามั่นใจว่าฉันจะไม่ยิงนาย”
ลีโอลงจากอ่างล้างหน้าแล้วเดินไปหาหญิงสาวอย่างรวดเร็ว
“น... นี่นายจะทำอะไรนะ หยุดนะ”
ทันใดนั้นเอง หญิงสาวก็ลั่นไกปืน
แกรกๆ!!
“อะไรเนี่ย ทำไม... ทำไมยิงไม่ได้”
ลีโอเดินมาหยุดที่ปลายปืน ที่ชี้ตรงหน้าอกพอดี
“ก็... ผมว่าคุณลืมปลดเซฟปืนนะ”
ลีโอเอานิ้วเขี่ยหางคิ้วตัวเองและทำหน้ากวนๆ
“เซฟปืนหรอ มันคืออะไร”
“ก็ปืนเธอมันเป็ Glock MS รึเปล่าน่า”
“หะ?”
หญิงสาวทำหน้างง
“ปืนรุ่นนี้สวยดีแฮะ แถมมีเซฟปืนเพื่อสร้างความปลอดภัยด้วย ดีจัง”
หญิงสาวยังคงงงกับสิ่งที่ลีโอพูด
“หะ? นี่นายพูดเื่อะไร”
ลีโอเอื้อมมือไปชี้ที่ปืน
“ตรงนี้ไง แม่เสือสาวเธอต้องกดมันลง เพื่อให้ไกปืนมันสามารถใช้งานได้…”
ลีโอยิ้มกวนๆ ส่วนหญิงสาวก็ลองใช้นิ้วโป้งกดเซฟปืนที่ลีโอบอกลง
“แบบนี้ใช่ไหม”
“ใช่ๆ แบบนั้นแหละ”
หญิงสาวก็หันปืนหาลีโอและลั่นไกดูอีกครั้ง
แกรก?!
“โอ้โหววว นี่เธอจะยิงฉันจริงๆ ด้วย ใจถึงชะมัดเลย”
“เอ้า อะไรกันเนี่ย ทำไมยิงไม่ออกละ
นายบอกว่าทำแบบนี้แล้วจะยิงได้ นายโกหกฉันหรอ หะ!”
“เปล่าซะหน่อย ผมแค่บอกว่าไกจะใช้ได้ เธอใช้ไกปืนได้แล้ว
แค่เธอยังไม่ได้ขึ้นลูกไว้ในรังเพลิงแค่นั้นเอง”
ลีโอยิ้มแบบกวนๆ
“แล้วมันทำยังไง ไอ้ขึ้นรังเพลิงอะไรของนายนั่นอะ บอกมาเร็วๆ สิ อย่ามาลีลาเยอะ”
หญิงสาวดูโมโหมาก แต่ในขณะที่กำลังบ่นลีโอด้วยความโมโห
ลีโอก็พุ่งเข้าพลิกปืนที่มือและแย่งปืนมาจากหญิงสาวอย่างรวดเร็ว
และจ่อปืนไปที่หัวของหญิงสาว
“ย... อย่านะ ได้โปรดอย่ายิงฉันนะ”
หญิงสาวชูมือขึ้น ตัวเธอสั่นแล้วก็เดินถอยหลังไปนิดหน่อย
“ถ้าจะยิงใครระยะประชิด เธอต้องยิงที่หัว จำไว้
และฉันไม่ยิงเธอหรอก ฉันไม่ชอบทำร้ายคนอื่นโดยไม่จำเป็”
ลีโอถอดแม็กปืนออก และกดถอดเอาสไลด์ปืน้าออกอย่างรวดเร็ว
และวางทุกอย่างไว้ที่อ่างล้างหน้า
เขาเดินไปใกล้ๆ หญิงสาวและพูด
“เธอนี่... เก่งนะ เข้ามาใกล้ฉันขนาดนี้ได้ยังไง โดยที่ฉันไม่รู้ตัวเลยสักนิด”
หญิงสาวร้องไห้น้ำตาไหลไม่พูดอะไร
“หยุดร้องได้แล้ว... ฉันไม่ได้จะฆ่าเธอสักหน่อย ถ้าจะทำ ฉันทำไปแล้ว”
ลีโอพูดจบ ก็เอามือจับหัวหญิงสาวเบาๆ
ก็เดินออกจากห้องน้ำและพูดทิ้งท้ายเอาไว้
“แล้วก็... ระวังตัวด้วยล่ะ ฉันไปล่ะ”
ลีโอเดินออกจากร้านสะดวกซื้อ และออกเดินทางต่อ...
ออกไปได้สักพักก็คิดขึ้นได้ว่า
“เวนเอ่ย... ดันลืมกระติกน้ำอีกอันไว้ในห้องน้ำ... เห่อออ... ช่างมัน”
เขาบ่นกับตัวเองและเดินทางต่อ
......
สองชั่วโมงผ่านไป
ลีโอยังคงเดินไปตามทางอย่างไม่รู้ที่
เขาเดินและมองไปที่ป้ายทุกป้าย
หวังว่าจะมีสักป้ายที่บอกทางไปยังเมืองที่เพื่อนเขาอาศัยอยู่...
ในขณะที่เขาเดินอยู่ เขาสังเกตได้ว่า
มีบางคนตามเขามา แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ
พอเดินไปได้สักพัก เขาก็หยุด...
“หยุดตามฉันได้แล้ว เธอคิดจะแอบตามฉันไปนานแค่ไหน”
หญิงสาวเดินออกมาจากมุมตึกอย่างแปลกใจ
“อะไรกันเนี่ย นายรู้ได้ยังไงว่าฉันแอบเดินตามนายมา ฉันว่าฉันเงียบมากๆ แล้วนะ”
“นี่เธอเงียบแล้วหรอ ฉันว่าที่ฉันพูดชมเธอว่า
เข้ามาข้างหลังฉันแบบที่ฉันไม่รู้ตัว*
มันคง เป็เพราะฉันประมาทเองมากกว่าแล้วละ”
หญิงสาวทำหน้านิ่งเหมือนพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง
“คือ... นายลืมนี่ไว้”
หญิงสาวยื่นกระติกน้ำที่มีน้ำเต็มให้
“โหววว นี่เธอตามฉันมาเป็ชั่วโมงๆ เพียงเพราะจะเอากระติกน้ำมาให้ฉันยังงั้นหรอ”
ลีโอแปลกใจมากที่ได้กระติกน้ำคืน
“เปล่า ฉัน ฉันแค่อยากรู้ว่านายเป็ใคร”
“ทำไมมีแต่คนชอบถามฉันว่าฉันเป็ใคร ฉันต้องตอบเธอรึเปล่า”
“ก็นายไม่เหมือนคนอื่นที่ฉันเคยเจอ”
“ทำไม คนอื่นเป็ยังไง คนอื่นเขาโดนเธอหลอกได้ด้วยปืนที่ยิงไม่ได้ใช่ไหม หือ?”
ลีโอยิ้มกวนๆ
แต่หญิงสาวไม่ได้สนใจ และไม่มีทีท่าโกรธแต่อย่างใด
“คือ นายไม่ได้โหดร้ายอย่างที่ฉันคิด
ทุกคนแย่งชิงเพื่อเอาชีวิตรอดโดยไม่สนใจชีวิตคนอื่น
ฉันต้องเอาชีวิตรอดด้วยปืนนั่นมาตลอด แน่นอนฉันปลอดภัย
แต่จะปลอดภัยได้นานแค่ไหนก็ไม่รู้...
ถ้าหากเจอคนแบบนายอีกไม่รู้ว่าเขาจะปล่อยฉัน
เหมือนอย่างที่นายปล่อยฉันรึเปล่า ปืนฉันยังใช้ไม่เป็ด้วยซ้ำ...
แต่นายทำปืนฉันยังกะปืนเด็กเล่นเลย”
“แล้วยังไงล่ะ”
ลีโอถามด้วยความสงสัย
“ฉัน… นายชื่ออะไร”
ลีโอนิ่งไปสักพักและถอนหายใจ
“เห่อ... ลีโอ”
“ฉันชาร์ลอตต์”
ชาร์ลอตต์ยิ้ม
“แล้ว ยังไง คือที่เดินตามมานี่ เพื่อเอากระติกน้ำคืนให้ฉัน แล้วก็ถามชื่อฉันแค่นั้น”
หญิงสาวทำท่ากระวนกระวาย พยายามจะพูดบางอย่างด้วยความอึดอัด
“เร็วเข้า มีอะไรพูดมา... ถ้าไม่อย่างนั้น ฉันจะไปต่อ”
ลีโอหันกลับและเดินไปข้างหน้าต่อ
“ฉันขอไปกับนายด้วยคน!!”
ลีโอหยุดด้วยความใในสิ่งที่ชาร์ลอตต์พูด
“อะไรนะ... เธอรู้หรอ ว่าฉันจะไปที่ไหน”
“ก็...”
“ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากรับผิดชอบชีวิตใคร แล้วเธอก็ดูจะสบายดี”
ชาร์ลอตต์พยายามพูดแต่ดูเหมือนลีโอจะไม่สนใจเท่าไหร่และเดินต่อไปเรื่อย
เธอพยายามเดินคุยกับลีโอ
“ขอร้องล่ะ ฉันอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด
ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวอีกแล้ว ขอฉันเดินทางไปกับนายด้วย”
“หรือว่าเธอ...อยากไปกับฉันหรือว่าเธออยากอึบ... ฉันใช่ไหม”
ลีโอยิ้มกวนๆ
“จะบ้าหรอ ถึงโลกจะใกล้แตก ฉันก็ไม่อยากจะนอนกับนายหรอก”
“อย่างนั้นหรอ...”
ลีโอเดินวนรอบๆ ตัวของชาร์ลอตต์
“ฉันว่าเธอ กลับไปดีกว่า อย่างน้อยที่นั่นก็มีน้ำให้ดื่มได้นานอยู่นะ
ฉันว่า ถ้าเธอยังตามฉันไป ฉันไม่รับประกันว่าเธอจะปลอดภัยไหม
อีกอย่างหนึ่ง เธออาจจะเป็ตัวถ่วงให้กับฉันในการเดินทางให้ช้ากว่าเดิมก็ได้”
ชาร์ลอตต์ได้ฟังที่ลีโอพูดก็รู้สึกโมโหที่โดนดูถูก
“ว่ายังไงน่ะ นี่นายคิดว่าฉันจะเป็ตัวถ่วงในการเดินทางของนายยังงั่นหรอ
ถึงฉันจะเป็ผู้หญิงแต่ก็ผ่านอะไรมามากกว่าที่นายคิด
ฉันไม่ใช่คนที่จะสร้างความเดือดร้อนให้ใคร
แล้วอีกอย่าง นายก็ทำปืนฉันพังนายต้องรับผิดชอบสิ”
ชาร์ลอตต์ชูถุงพลาสติกที่ภายในมีปืนที่ลีโอถอดอุปกรณ์ต่างออก
ลีโอพอได้เห็นแบบนั้นก็อารมณ์เสียคว้าถุงพลาสติกมา
และประกอบปืนให้เหมือนเดิม
“นี่ดู... เธอต้องดึงสไลด์ตรงนี้ก่อนเพื่อที่จะทำการยิง
และอย่าลืมปลดเซฟปืนก่อนยิง พอไม่ได้ใช้ก็ล็อกเซฟไว้เหมือนเดิม
จะได้ไม่ลั่นโป้งป้างโดนตัวเอง โอเค?”
ลีโอเอาปืนไปยัดที่หน้าอกของชาร์ลอตต์แบบรวดเร็วและรีบเดินหนีไป
“นี่นาย...”
**โปรดติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
1K
![[มี E-book] เกิดใหม่มาเป็นภรรยาตัวประกอบของคุณพระเอก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1725282232_40696964.webp)
