บทที่ 3
วิชาเก้าหยกประสานชีพจร
“ เ้าเด็กเ้าเล่ห์ ”เสียงของชายชราที่อยู่บริเวณด้านหน้าพูดขึ้นมา ดวงตาของคนผู้นี้จ้องมองมาที่ลู่ิ
ภายในใจของมันคิดว่าเด็กหนุ่มที่อยู่ด้านหน้าเ้าเล่ห์ยิ่งนักทำการต่อรองและก็เลยเจรจากับมันด้วยท่าทางและก็ฝีปากที่ไม่ธรรมดา
ลู่ิตัวของมันไม่ใช่คนโง่มันเป็เพียงแค่คนไร้กำลังเท่านั้นไม่ใช่ไร้สติปัญญาเพราะแบบนั้นในตอนนี้หลังจากฟังคำพูดคำจาของผู้ที่อยู่ด้านหน้าก็รู้ได้ในทันทีตนเองว่าต้องทำอย่างไรชายชราผู้นี้กำลังาเ็มองดูแล้วเป็คนที่ดูเ้าเล่ห์
ลู่ิมองเห็นคนมามากมายเพราะแบบนั้นจึงรู้วิสัยดีว่าชายชราผู้นี้น่าจะไม่ธรรมดาการที่มันาเ็สาหัสแบบนี้แสดงว่ามีคนตามล่า
ด้วยสภาพร่างกายของมันแบบนี้ที่ทั่วทั้งร่างกายเต็มไปด้วยาแและเกาะลอยลู่ิที่ร่างกายสะบักสะบอมยังดูดีและก็มีกำลังมากกว่า
เพราะแบบนั้นจึงกล้าทำการยื่นข้อตกลงออกไปให้ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าพิจารณาลู่ิตัวของมันเป็ผู้ที่พ่ายแพ้มาทั้งชีวิต รู้ดีว่าตนเองนั้นควรจะทำอย่างไร
ในตอนนี้ถ้าจะให้เสียเปรียบผู้คนอีกสักครั้งหนึ่งตัวของมันไม่ยอมแล้วมันเกิดมาอาภัพแร้นแค้นโดยที่ตนเองนั้นไร้บิดามารดาไล่ครอบครัว
แถมเมื่อเกิดออกมายังเป็คนอาภัพที่เมื่อไม่มีสามารถฝึกฝนพลังิญญาได้ลำพังถึงแม้ว่าเกิดมาไม่มีครอบครัวถ้าสามารถก้าวเข้าสู่วิถีการฝึกฝนพลังิญญาได้ก็น่าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้
แต่ในตอนนี้ทั้งอาภัพทั้งพิการชีวิตของมันไม่มีอะไรจะเสียแล้วชายชราที่อยู่บริเวณด้านหน้ากล่าวว่าจะช่วยเหลือในตอนนี้ลู่ิไม่คิดเสียเปรียบให้กับผู้ได้อีก
ถ้ามันอยากจะให้ช่วยตัวของมันเองก็จำเป็จะต้องสอนมาก่อนลู่ิยื่นข้อเสนอออกไปด้วยใบหน้าจริงจัง คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันอย่างรุนแรงจ้องมองไปที่ชายชราผู้นั้น
ลู่ิพูดขึ้นมาอย่างทันควัน “ข้าผู้นี้ถือกำเนิดมาโดยที่มีผู้คนเหยียดหยามทั้งชีวิตมองดูผู้คนเ่าั้มากมายหัวเราะเยาะข้ามาทั้งชีวิต ”
“ เพียงแค่มองท่านและสายตาของท่านก็รู้ได้ในทันทีว่าท่านนั้นไม่รักษาสัจจะอย่างแน่นอน”
“ ถ้าท่านเป็คนดีเหตุใดจึงมาอยู่ในสภาพแบบนี้มองอย่างไรก็น่าจะเป็คนที่ไม่ดีนักจึงมีผู้คนมากมายตามล่า ”ลู่ิทำการกล่าวออกมาอย่างฉะฉาน
มองอย่างไรตาเฒ่าผู้นี้ก็ไม่น่าจะใช่คนดีนักไม่เช่นนั้นคงจะไม่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้อย่างแน่นอนชายชราที่อยู่ด้านหน้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ เฮ้อ… ”
“ เ้าบอกว่าถ้าเป็คนดีจะไม่ถูกรังแกอย่างนั้นรึถ้าเช่นนั้นสภาพของเ้าในตอนนี้ล่ะเ้าเป็คนไม่ดีอย่างงั้นหรือถึงโดนทุบตี ”
หลังจากที่ชายชราผู้นั้นกล่าวส่วนกลับมามันทำให้ลู่ิหยุดนิ่งทันควันไม่รู้ว่าจะตอบกลับไปด้วยกันได้
ชายชราผู้นั้นกล่าวเสริมต่อว่า “ มันไม่มีหรอกนะที่ว่าคนที่ดีแล้วจะไม่โดนทุบตีตัวของข้าที่เป็เช่นนี้ก็เพียงเพราะว่าความคิดและก็แนวทางของขาแตกต่างจาก ”
“ ให้ตัวของข้าคาดเดาเ้าเองก็น่าจะเช่นเดียวกันเ้าเองก็เช่นเดียวกันเ้าไม่ได้สร้างความเดือดร้อนและก็ปัญหาอะไรให้กับพวกมันเลยแต่เ้าเองก็ยังโดนใจทำแบบนี้ ”
“ คนที่จะไม่โดนรังแกมีแต่พวกที่เขาพวกแล้วก็มีพรรคพวกมากมายเท่านั้นแต่ว่าตัวของข้าไม่ใช่ข้าผู้นี้มีนามว่าหลงเทียนเซียนใช้ชีวิตอย่างเย้ยหยันมาทั้งชีวิต ข้าไม่เคยเกรงกลัวฟ้าเกรงกลัวดิน ”
“ ตัวของข้าถือกำเนิดมาโดยที่ตนเองนั้นไม่พึ่งพาชะตาของ์พวกคนเ่าั้เป็เพราะว่าพวกมันใส่ความขาจึงทำให้ตัวของข้านั้นตกอยู่ในสภาพแบบนี้”
ชายชราที่อยู่ด้านหน้าใช้แรงของตนเองพูดออกมาด้วยความเดือดดาลสภาพของมันในตอนนี้ล่อแล่เป็อย่างมากเมื่อมันทำการพูดจบมันก็สำลักเืออกมาเป็จำนวนมากเพราะาเ็ภายในร่างกาย
ตัวของมันนั้นาเ็ภายในาแภายนอกที่ว่าหนักหนาแล้วตอนนี้าแภายในหนักหนายิ่งกว่าร่างกายภายในบอบช้ำและาเ็แทบจะทั่วทั้งร่างกายเพราะแบบนั้นจึงกล่าวได้ว่าสภาพล่อแล่
ด้วยสภาพของมันแบบนี้อย่าว่าแต่จะขยับเขยื้อนเลยเพียงแค่ทำการพูดออกมามันเองก็เต็มกลืนแล้ว
แต่ในทางกลับกันหลังจากที่ชายชราผู้นั้นพูดจนจบความหมายของคำพูดตราตรึงลึกเข้าไปภายในจิตใจของลู่ิจริงอย่างที่ชายชราผู้นี้พูดเพียงแค่มันเห็นต่างมันก็กลายเป็คนที่ผิด
ชีวิตนี้ยุทธภพนี้ไม่มีอะไรเป็ธรรมเลยแม้แต่น้อย์เองก็ไม่เป็ธรรมและเหตุใดตัวของมันต้องอ้อนวอนต่อ์ด้วย
ชายชราเหลือบสายตาของตนเองมองมาที่ลู่ิก่อนที่มันจะทำการกล่าวขึ้นมา“ เด็กหนุ่มตัวของเ้าเองก็มีชะตากรรมเดียวกับข้า ”
“ ถ้าแบบนั้นข้าจะช่วยเ้าก็แล้วกันในเมื่อเ้าบอกว่าให้ข้าทำให้เ้าสามารถฝึกฝนวรยุทธได้ก่อนถ้าเช่นนั้นก็ได้ ”
“ แบ่งพลังตบะทั้งร่างกายของข้าหนึ่งส่วนเข้าไปภายในร่างกายของเ้า”
“ แต่ว่าพลังหยินภายในร่างกายของข้าพิการแม้ว่าจะส่งพลังเข้ามาพลังพวกนั้นก็สลายหายไปอยู่ดี” ลู่ิพูดขึ้นมาอย่างทันควัน
การเเบ่งพลังเข้ามาภายในร่างกายไม่ใช่ว่าไม่เคยทำก่อนหน้านี้มีผู้าุโที่เก็บมันมาที่หุบเขากระบี่แห่งนี้เคยถอยทอดพลังหนึ่งส่วนเข้ามาภายในร่างกาย
แต่หลังจากที่ส่งพลังเข้ามาภายในร่างกายพลังพวกนั้นก็สลายหายไปราวกับว่ามันเป็ฝุ่นควันร่างกายไม่สามารถกักเก็บพลังิญญาได้เพราะว่าไม่มีพลังหยินและสมดุลของธาตุ
เพราะแบบนั้นจนถึงปัจจุบันเลยไม่สามารถฝึกฝนได้แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีคนเคยถ่ายทอดพลังให้ได้ยินชายชราผู้นี้กล่าวออกมาแบบนั้นจึงรู้ว่าเป็วิธี
ลู่ิคิดว่าอย่างไรเสียมันก็ไม่ได้ผลอย่างแน่นอน แต่ทันทีที่เขานั้นกล่าวกับไปผู้ที่อยู่ด้านหน้าแสยะยิ้ม
ชายชราที่นั่งอยู่บนกองฟางแห้งมันแสยะยิ้มอย่างแปลกประหลาดก่อนที่ตัวของมันนั้นจะทำการกล่าวขึ้นมาอย่างทันควัน “อย่าดูถูกพลังของข้าพลังของข้าไม่ใช่พลังธรรมดาอย่างเ้าพวกนักพรตของหุบเขากระบี่”
“ หมายความว่าอย่างไร? ” ลู่ิแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย
ชายชราผู้นั้นทำการกล่าวขึ้น “พลังิญญาภายในร่างกายของข้ามีเคล็ดวิชาที่ชื่อว่าเก้าหยกประสานชีพจร ”
“ วิชานี้แตกต่างจากวิชาอื่นๆมันจะหลอมรวมเข้ากับร่างกายของผู้ฝึกฝนเ้ารู้หรือไม่ว่าวิชานี้มีอะไรที่วิชาอื่นไม่มี ”
“ อะไรอย่างงั้นรึ? ”
ลู่ิแปลงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยแววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยคำถามมากมายจ้องมองไปที่ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้า
ชายชราผู้นั้นได้แต่แสยะยิ้มมันไม่ได้ทำการตอบกลับมาในทันทีก่อนที่เสี้ยววินาทีต่อมาชายชราผู้นั้นใช้แขนข้างซ้ายของตนเองยกขึ้น
ฝ่ามือซ้ายของมันหมุนเวียนไปมาเป็กระบวนท่าบางอย่างอันแปลกประหลาดพิกลจ้องมองด้วยความสงสัยฝ่ามือของมันหมุนเวียนเป็รูปวงกลม ลู่ิััได้ถึงพลังิญญาที่เออล้นออกมาจากฝ่ามือ
พริบตาเดียวเท่านั้นพลังิญญาที่เออล้นออกมาจากฝ่ามือพุ่งตรงกระแทกเข้าใส่หน้าอกที่มันเป็จุดใจกลางร่างกาย
“ ตรึง!!! ”ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนกใ
ลู่ิรู้สึกจุกหน้าอกราวกับว่ามีท่อนไม้ขนาดใหญ่เข้ามาอัดกระแทกมันทำการสำลักอากาศอย่างหนักร่างกายคล้ายกับว่าิญญาหลุดออกไปชั่วขณะความเ็ปแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกายลู่ิไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน
ปากของมันอยากจะออกและส่งเสียงร้องออกมาทว่าทันทีที่คลื่นพลังนั้นอัดกระแทกเข้าร่างกายก็ราวกับว่าทั่วทั้งร่างกายนั้นไม่สามารถขยับได้
ร่างกายไม่สามารถขยับได้ลงไปบริเวณกองฟางแห้งดวงตาเบิกกว้างขึ้นแคงข้างคล้ายคนิญญาหลุดออกจากร่างกาย
ทันควันนั้นพลังทั่วทั้งสายแผ่ซ่านไปทั้งรูขุมขนเส้นชีพจรไหลเวียนไปทั่วทั้งร่างของลู่ิอย่างน่าประหลาด
เคล็ดวิชาเก้าหยกประสานชีพจรเชื่อมโยงเข้ากับร่างกายหลอมรวมเข้าเป็อันหนึ่งอันเดียวกันไม่สามารถแยกออกจากกัน
ทันควันนั้นพลังเออล้นออกมาจากภายในร่างกายแกนิญญาที่ไม่สามารถเก็บเก็บปราณหรือว่าพลังิญญาได้มาเป็เวลาหลายสิบปีตอนนี้มีพลังมากมายไหลเวียนอยู่ภายในนั้น
ลู่ิััได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอุทานออกมาด้วยใบหน้าประหลาดใจ“ นี่มัน… ”
จบบท