“ผมเป็ทนายให้กับสกุลหลิน หวังจิ่งเป่ย ครับ”
เซียวซิงอีฉีกยิ้มฝืดให้กับตัวละครใหม่ที่โผล่เข้ามา “แล้วมีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าค่ะ อย่าบอกนะว่า...”
“คุณเทียนเว่ยไม่ได้สั่งให้ผมมาไล่คุณออกไปหรอกครับ ผมมารับคุณกลับไปที่คฤหาสน์ต่างหาก”
“ฉันคงกลับไปไม่ได้หรอกค่ะ เ้าของบ้านเกลียดฉันออกขนาดนั้น”
“ถ้าคุณไม่กลับ แล้วลูกชายของคุณจะทำยังไงล่ะครับ”
เธอลืมไปเสียสนิทเลยว่า นางร้ายยังมีลูกชายวัยน่ารักน่าชังอยู่อีกหนึ่งคน
“ไม่ต้องห่วงไปหรอกครับ ตราบใดที่คุณยังมีฐานะเป็แม่ของคุณชายน้อย จะไม่มีใครสามารถไล่คุณออกจากบ้านได้อย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นกลับบ้านพร้อมกับผมเถอะครับ”
นับว่า์คงไม่ปล่อยให้เธอต้องสิ้นไร้ไม้ตรอก ตอนนี้เธอคงต้องอาศัยเกาะขาเก้าอี้ทองคำของลูกชายไปก่อน หากหาลู่ทางได้เธอจะยอมพาเขาออกจากบ้านไปพร้อมกัน
เซียวซิงอีพร้อมด้วยเสี่ยวอิงฮวาและทนายหวัง ผู้ทำหน้าที่เป็สารถีกิตติมาศักดิ์ขับรถยุโรปคันหรูสีดำมันปราบเดินหน้าไปยังสกุลหลิน
หลังนั่งรถผ่านเข้าสู่ประตูหน้าบ้าน ก็พบกับคฤหาสน์หลังงามที่เป็ศิลปะสิ่งก่อสร้างร่ามสมัย เป็การประยุกต์ทั้งแบบยุโรปและจีน สูงเด่นเป็สง่าตั้งตระหง่านอยู่ในย่านเขตเมือง
พื้นที่ด้านหน้าถนนทางเข้าทอดยาวกว้างขวาง ใช้เวลานานหลายนาทีกว่าจะขับเข้าถึงตัวบ้าน ที่ด้านหน้ามีน้ำพุสีขาวขนาดใหญ่ บ่งบอกถึงความมั่งคั่งร่ำรวย
ที่เป็เช่นนี้ก็เพราะใน่ปี 1980 นั้น แม้ประเทศจีนจะนับว่าเข้าสู่ยุคความเจริญรุ่งเรือง ทว่าก็ยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่ตกอยู่ในสภาพฝืดเคืองแล้งแค้น มันจึงเป็เหตุผลอย่างหนึ่งที่ทำให้นางร้ายของเื่้าพลิกชีวิตตนเอง
หลังจากปลายเท้าััพื้นคอนกรีต เธอก็รู้สึกได้ถึงความเยือกเย็นที่แผ่ซ่าน เงาของบ้านที่สูงเด่นเป็สง่าสร้างความอึมครึมให้กับผู้มาเยือน
“คุณเข้าไปด้านในก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะตามไป”
เซียวซิงอีพยักหน้าตอบรับหวังจิ่งเป่ย ก่อนที่เขาจะวนรถออกไปจอด เธอรู้สึกโชคดีที่มีเขาตามมาด้วย อย่างน้อยก็ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นบ้าง
หลังเดินผ่านประตูด้านหน้าที่มีความสูงมากกว่าร่างกายของเธอถึงเท่าตัว กลิ่นของไม้หอมก็ฟุ้งตลบอบอวนเข้าแตะปลายจมูก บรรยากาศอันชวนน่าขนลุกเมื่อครู่ก็พลันเปลี่ยนเป็ความสดชื่น
คฤหาสน์สกุลหลินให้ความรู้สึกเหมือนอาคารเก่าแก่ก็จริง แต่ภายในสะอาดสะอ้าน กว้างขวางและโอ่อ่า สุดสายตามีบันไดหินอ่อนสีขาวอมเทาตั้งตระหง่าน ซึ่งจุดศูนย์กลางระหว่างบันไดสองด้านที่แยกออกซ้ายขวาคือภาพถ่ายใส่กรอบแขวนอยู่บนผนัง
ภาพครอบครัวขนาดเทียบเท่าความสูงของเซียวซิงอีประกอบไปด้วยบุรุษอายุราวสี่สิบกว่าปี เขาสวมเสื้อถังจวงสีดำยาวจรดข้อเท้า ศีรษะสวมหมวกสักหลาดปีกแคบ และแขวนผ้าพันคอสีขาวเรียบ ๆ ทว่ากลับดูน่าเกรงขาม
ใบหน้าที่ละหม้ายคล้ายกับคุณชายใหญ่สกุลหลินทำให้เธอเดาได้ไม่ยากว่าเขาคือหลินเทียนหยู
ผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้านขวามือสวมกี่เพ้าสีสมพูอ่อน ทรงผมดัดลอนใหญ่เกล้าสูง ใบหน้าสวยยิ้มเล็กน้อยแต่กลับทำให้เซียวซิงอีััได้ถึงจิตใจที่ขาวสะอาดและอ่อนโยนของเธอ สตรีผู้นี้ก็คงจะเป็ภรรยาคนก่อน จางฮุ่ยหลิน
ส่วนด้านซ้ายคงไม่ต้องเสียเวลาเดาให้เสียเวลา สตรีสูงวัยใจั์ใจมาร เกาฟางเหนียง เซียวซิงอีจำได้ขึ้นใจเพราะเธอพี่งจะถูกด่ามาหมาด ๆ จากโรงพยาบาล และผู้หญิงที่นั่งบนเก้าอี้ด้านหน้าก็คงจะเป็ลูกสาวคนเล็กของบ้าน หลินเยว่ชิง ข้างกันก็คือหลินเทียนเว่ยในวัยสิบกว่าขวบที่กำลังน่ารักน่าชัง
“พ่อหล่อแบบนี้นี่เอง ลูกชายก็พลอยได้ความหล่อมาด้วย” ดวงตากลมเป็ประกายเมื่อจ้องมองไปยังเด็กชายที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ในภาพถ่าย
“เช็ดน้ำลายหน่อยดีไหม ซ่อนความโลภของเธอเอาไว้บ้างอย่าให้มันหกเรี่ยลาดในบ้านคนอื่น” เ้าของน้ำเสียงเสียดสีกล่าวขึ้นในขณะที่นั่งจิบกาแฟอยู่บนโต๊ะรับแขก
เขาเฝ้ามองทุกการกระทำของเธอั้แ่ที่ก้าวเข้ามาในบ้านจนกระทั่งตอนนี้
“คุณจะไปรู้อะไร ฉันกำลังพยายามดึงความทรงจำให้กลับมาอยู่ต่างหาก”
เซียวซิงอีต้องฝังจินตนาการอันแสนเพลิดเพลินไปกับการชื่นชมบ้านหลังใหญ่เพราะถูกขัดจังหวะ แล้วกลับมาสูดลมหายใจเข้าให้ลึกมากพอที่จะควบคุมอารมณ์ไม่ให้โต้เถียงกับลูกชายเ้าของบ้าน ก่อนจะหันหลังเพื่อเดินจากไป
“เธอไม่พอใจเพราะว่าฉันพูดแทงใจดำเธอล่ะสิ ไม่ใช่ว่าพอพ่อฉันไม่อยู่แล้วเธอก็คิดจะหันมาหาฉันแทนหรอกนะ”
เส้นความอดทนที่บางเฉียบขาดออกจากกัน หลังจากพยายามอดทนมาได้ไม่ถึงเสี้ยววินาที เซียวซิงอีก็ต้องหันกลับไปจิกตามองคนปากดีอีกครั้ง
“สำคัญตัวเองผิดไปหรือเปล่าคะ อย่างคุณคงสู้นายท่านหลินไม่ได้หรอกค่ะ ถึงแม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะคล้ายกันยังไง แต่ถ้าเมื่อก่อนฉันเลือกที่จะแต่งงานกับพ่อของคุณ ก็แสดงว่าเขามีดีกว่าคุณอย่าง อย่างน้อยเขาก็คงจะเป็การให้เกียรติผู้หญิงมากกว่าคุณ”
“ฉันจะให้เกียรติใครก็ต่อเมื่อผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนแพศยาอย่างเธอ”
เซียวซิงอีสุดจะทนกับถ้อยคำเหยียดหยาม ใบหน้าสวยชักสีหน้าตึงใส่ฝ่ายตรงข้ามด้วยแววตาเคียดแค้น
หลินเทียนเว่ยเดินตรงเข้าหาสตรีที่วางท่าข่มขู่ราวกับแมวที่กำลังพองขน
“ผู้หญิงที่เห็นแก่เงินอย่างเธอน่ะเหรอจะรู้จักความรัก ฉันจะทำให้เธอต้องเสียใจยิ่งกว่าที่ฉันเคยเป็”
----------
ปากบอกพ่อรสนิยมแย่ ตัวคุณเขาเองก็เคยรักน้องอยู่ ระวังจะกลืนคำพูดตัวเองนะคะ
ฝาก e-book ด้วยนะคะ ยังอยู่ใน่โปร 99.- เท่านั้น
">
ฝากนักอ่านโปรดเมตตาไรท์ตัวเล็กตัวน้อย ช่วยไรท์กดใจ ❤️ คนละหนึ่งคลิก กดเข้าชั้น ???? คนละหนึ่งแหมาะ หน่อยนะคะ ???? เพื่อเป็การเปิดการมองเห็น
ใครกดขอให้ สวยและรวยมากคะ ????
![[อ้อแอ้อู้โอ้ว!] พ่อของข้าคือผู้กล้าอันดับหนึ่ง!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/3efa93075e69b069983b17f5cb1574d9.webp)
14K
