หลังจากบรรลุเลเวล 30 และได้รับสกิลป้องกัน [กำแพงดาบ] มา หลี่ชิงก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจในความสามารถของตนเองมากขึ้น เขายังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ในการลงดันเจี้ยนแรงค์ C เพียงลำพัง ขัดเกลาทักษะการต่อสู้ทั้งด้วยเดกเกอร์ และดาบยาว รวมถึงฝึกฝนการใช้งานสกิลใหม่ทั้งสามให้คล่องแคล่วและมีประสิทธิภาพสูงสุด
กำแพงดาบ พิสูจน์ตัวเองว่าเป็สกิลที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง มันช่วยให้เขาสามารถยืนหยัดต่อสู้กับมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งหรือมีจำนวนมากได้นานขึ้น ลดความจำเป็ในการหลบหลีกเพียงอย่างเดียว และเปิดโอกาสให้เขาสามารถสวนกลับด้วย [เพลงดาบวายุ] หรือ [ฟันดาบฉับพลัน] ได้อย่างเด็ดขาดมากขึ้น อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงต้องใช้งานมันอย่างระมัดระวัง เพราะทั้งเอฟเฟกต์ที่เห็นได้ชัด ม่านพลังงานดาบ และการป้องกันที่เหนือกว่าปกติ ย่อมเป็ที่น่าสงสัยหากมีใครเห็นเข้า
เขายังคงระแวดระวังเกี่ยวกับการจับตามองที่อาจจะมีอยู่ของสมาคมฯ พยายามเปลี่ยนสถานที่ฟาร์มอยู่เสมอ และหลีกเลี่ยงการสร้างความโดดเด่นโดยไม่จำเป็เมื่ออยู่ในพื้นที่สาธารณะ แต่ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะไม่ยอมปล่อยให้เขาอยู่อย่างสงบสุขได้นานนัก
วันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังจะออกจากที่พักเพื่อมุ่งหน้าไปยังดันเจี้ยน "เหมืองผลึกต้องสาป" ตามปกติ เขาก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนผ่านบัตรฮันเตอร์ของเขา เป็คำสั่งเรียกตัวด่วนจากสมาคมฯ ให้ไปรายงานตัวที่แผนกจัดสรรภารกิจทันที
"เรียกตัว? มีเื่อะไรกัน?" หลี่ชิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เขานึกไม่ออกว่าตนเองไปทำอะไรผิดปกติใน่หลัง แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งเรียกจากสมาคมฯ ได้ เขาจึงเปลี่ยนเส้นทาง มุ่งหน้าไปยังอาคารที่ทำการแทน
เมื่อไปถึงแผนกจัดสรรภารกิจ เขาก็พบกับเ้าหน้าที่หญิงคนหนึ่งที่ดูมีตำแหน่งสูงกว่าเ้าหน้าที่เคาน์เตอร์ทั่วไป เธอมองเขาด้วยสายตาประเมินครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น
"ฮันเตอร์หลี่ชิง แรงค์ E สินะ" เธอกล่าว น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงอำนาจ "พอดีว่ามีภารกิจเร่งด่วนระดับ C ที่้ากำลังเสริม ทางเราตรวจสอบบันทึกแล้ว พบว่าคุณมีประสบการณ์ในดันเจี้ยนแรงค์ C โซนเหมืองผลึกอยู่พอสมควร และสถานะของคุณตอนนี้ 'ว่าง' พอดี จึงขอ 'มอบหมาย' ให้คุณเข้าร่วมภารกิจนี้กับทีม 'วายุอัคคี' ทันที"
หลี่ชิงถึงกับนิ่งไป "ภารกิจ... ร่วมกับทีมแรงค์ C เหรอครับ?" เขาถามย้ำ ไม่แน่ใจว่าตนเองได้ยินผิดไปหรือไม่
"ใช่" เ้าหน้าที่หญิงยืนยัน "ทีมวายุอัคคีกำลังจะเข้าไปเคลียร์เส้นทางในเหมืองผลึกชั้นลึกที่ถูก 'คริสตัล โกเลม อัลฟ่า' ขวางทางอยู่ แต่สมาชิกคนหนึ่งในทีมเกิดป่วยกะทันหัน ทำให้กำลังพลไม่พอตามข้อกำหนดขั้นต่ำของภารกิจ 4 คน คุณเป็ฮันเตอร์คนเดียวในบริเวณนี้ที่มีประสบการณ์ในโซนนั้นและว่างพอดี"
นี่มันสถานการณ์บังคับชัดๆ! สมาคมฯ กำลังใช้ "ข้อมูล" ที่พวกเขามีเกี่ยวกับเขา มา "มอบหมาย" ภารกิจที่ปกติแล้วแรงค์ E ไม่มีทางจะได้รับมอบหมายได้เลย หรือนี่จะเป็ส่วนหนึ่งของการ "จับตามอง" ที่เขาสงสัยอยู่? พวกเขา้าจะทดสอบหรือดูปฏิกิริยาของเขางั้นหรือ?
"แต่ผมเป็แค่แรงค์ E นะครับ จะไปช่วยทีมแรงค์ C ได้ยังไง?"
"ถือว่าเป็หน่วยสนับสนุนก็แล้วกัน" เ้าหน้าที่ตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก "หน้าที่ของคุณคือคอยช่วยเหลือตามที่หัวหน้าทีมวายุอัคคีสั่ง และพยายาม... อย่าเกะกะก็พอ นี่คือคำสั่ง ไปรอทีมวายุอัคคีที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนเหมืองผลึกได้เลย พวกเขากำลังจะไปถึงที่นั่นแล้ว"
หลี่ชิงกัดฟันแน่น เขารู้สึกไม่พอใจอย่างมากที่ถูกบังคับเช่นนี้ แตก็ขัดขืนคำสั่งสมาคมฯ ไม่ได้ เขาทำได้เพียงรับคำสั่ง แล้วเดินทางไปยังดันเจี้ยนเหมืองผลึกต้องสาปด้วยความรู้สึกขุ่นมัวและกังวลใจ
เมื่อไปถึงทางเข้าดันเจี้ยน เขาก็พบกับทีม "วายุอัคคี" รออยู่แล้ว พวกเขามีกันสามคน สมกับเป็ทีมแรงค์ C ที่มีชื่อเสียงพอตัว ทุกคนสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพดีและแผ่กลิ่นอายของความแข็งแกร่งออกมาอย่างชัดเจน
คนแรกที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าทีม เป็ชายร่างกำยำในชุดเกราะโลหะหนัก ถือโล่ขนาดใหญ่และดาบมือเดียว ดูน่าจะเป็สายแทงค์หรือนักรบแนวหน้า เขามีชื่อว่า "กัปตันเฟย" คนที่สองเป็หญิงสาวรูปร่างเพรียวในชุดคลุมสีแดงสดใส มือถือคทาเวทมนตร์ ดูเหมือนจะเป็นักเวทสายโจมตี ชื่อของเธอคือ "เหมยหลิน" และคนสุดท้ายเป็ชายหนุ่มร่างโปร่งในชุดหนังเบา มีมีดสั้นคู่เหน็บอยู่ที่เอว และมีแววตาเ้าเล่ห์ ดูเหมือนจะเป็สายโจรหรือนักฆ่า ชื่อ "เจี้ยน"
ทันทีที่กัปตันเฟยเห็นหลี่ชิงเดินเข้ามา เขาก็ขมวดคิ้วทันที "นี่น่ะเหรอ? กำลังเสริมที่สมาคมฯ ส่งมาให้? แรงค์ E?!" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและไม่พอใจอย่างชัดเจน
"พวกสมาคมฯ คิดอะไรอยู่เนี่ย?!" เหมยหลิน นักเวทสาว กอดอกพูดอย่างหงุดหงิด "ส่งตัวถ่วงมาให้เราชัดๆ! ภารกิจนี้มันอันตรายนะ ต้องเจอถึงคริสตัล โกเลม อัลฟ่าเชียวนะ!"
"ใจเย็นน่า พวกเธอ" เจี้ยน ชายหนุ่มสายโจร พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูสบายๆ กว่า แต่แววตาก็ยังคงฉายแววกังขา "บางที... เขาอาจจะมีประโยชน์ในการช่วยถือของก็ได้นะ" เขาพูดติดตลก แต่ก็แฝงความดูถูกไว้อย่างชัดเจน
หลี่ชิงยืนนิ่ง รับฟังคำพูดเ่าั้ด้วยสีหน้าเรียบเฉยภายใต้ฮู้ดที่ดึงลงมาปิดบังใบหน้าเล็กน้อย เขาคาดไว้อยู่แล้วว่าจะต้องเจอสถานการณ์แบบนี้
"ผมหลี่ชิงครับ" เขากล่าวแนะนำตัวสั้นๆ "ผมจะพยายามไม่เป็ภาระให้พวกคุณครับ"
"เหอะ! ก็หวังว่าจะเป็อย่างนั้นนะ!" กัปตันเฟยแค่นเสียง "เอาล่ะ ฟังนะเ้าหนู เข้าไปข้างในแล้ว พยายามอยู่ข้างหลังพวกเราไว้ อย่าออกนอกเส้นทาง อย่าแตะต้องอะไรโดยไม่ได้รับอนุญาต และถ้าการต่อสู้เริ่มขึ้น... ก็หาที่หลบซะ อย่ามาเกะกะขวางทาง เข้าใจไหม?!"
"เข้าใจครับ" หลี่ชิงตอบรับคำสั่งอย่างสงบ
"ดี! งั้นก็ไปกันได้แล้ว! เสียเวลามามากพอแล้ว!" กัปตันเฟยสั่ง แล้วเดินนำเข้าไปในดันเจี้ยนทันที เหมยหลินกับเจี้ยนเดินตามไปติดๆ ทิ้งให้หลี่ชิงเดินตามหลังไปเงียบๆ
บรรยากาศภายในทีมเต็มไปด้วยความตึงเครียดและไม่ไว้วางใจ กัปตันเฟยคอยสั่งการด้วยเสียงห้วนๆ เหมยหลินมักจะบ่นอุบอิบอยู่ตลอดเวลา ส่วนเจี้ยนก็เอาแต่ผิวปากอย่างไม่ใส่ใจ แต่สายตาก็คอยเหลือบมองหลี่ชิงอยู่เป็ระยะ พวกเขาแทบจะไม่พูดคุยหรือปฏิสัมพันธ์กับหลี่ชิงเลยแม้แต่น้อย ปฏิบัติกับเขาเหมือนอากาศธาตุหรือสัมภาระชิ้นหนึ่งเท่านั้น
หลี่ชิงเองก็ไม่ได้สนใจท่าทีเ่าั้ เขารู้ดีว่าการจะได้รับการยอมรับจากฮันเตอร์แรงค์สูงนั้นเป็เื่ยาก เขาจึงตั้งใจทำหน้าที่ "หน่วยสนับสนุน" ที่ได้รับมอบหมายอย่างเงียบๆ เขาใช้ความสามารถในการสังเกตการณ์ที่เฉียบคม คอยระวังภัยจากด้านหลังและด้านข้าง แจ้งเตือนเมื่อพบเห็นร่องรอยหรือเสียงผิดปกติ และเมื่อมีการปะทะกับมอนสเตอร์ระดับต่ำ เขาก็จะใช้เดกเกอร์เข้าช่วยเสริมจากด้านข้างอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ แต่ก็ยังคงอยู่ในระดับที่ "สมเหตุสมผล" สำหรับฮันเตอร์เลเวล30
การกระทำที่ดู "มีประโยชน์" และ "ไม่เกะกะ" ของเขา ทำให้ท่าทีของทีมวายุอัคคีผ่อนคลายลงเล็กน้อย แม้จะยังไม่ยอมรับเขาเต็มที่ แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีดูแคลนอย่างเปิดเผยเหมือนตอนแรก
พวกเขาเดินทางลึกเข้าไปในเหมืองผลึก ผ่านทางเดินที่เต็มไปด้วยผลึกเรืองแสงหลากสีสัน และต้องต่อสู้กับมอนสเตอร์ประจำถิ่น เช่น แมงมุมคริสตัล หรือ โกเลมหินขนาดเล็ก อยู่เป็ระยะๆ ทีมวายุอัคคีแสดงให้เห็นถึงการทำงานเป็ทีมที่ยอดเยี่ยม กัปตันเฟยทำหน้าที่แทงค์ได้อย่างแข็งแกร่ง เหมยหลินร่ายเวทมนตร์โจมตีธาตุไฟได้อย่างรุนแรง ส่วนเจี้ยนก็คอยเคลื่อนไหวเข้าโจมตีจุดอ่อนหรือก่อกวนศัตรูได้อย่างฉับไว
ในที่สุด พวกเขาก็เดินทางมาถึงห้องโถงขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ที่ใจกลางห้องโถงนั้น มีก้อนผลึกขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ และที่ด้านหน้าของมัน มีร่างของโกเลมที่สร้างจากผลึกใสแวววาว ยืนนิ่งสงบอยู่ มันมีขนาดใหญ่กว่าโกเลมทั่วไปถึงสองเท่า แขนทั้งสองข้างเป็เหมือนค้อนผลึกขนาดใหญ่ และมีแกนพลังงานสีฟ้าเข้มเต้นตุบๆ อยู่ที่กลางอก
"นั่นไง! คริสตัล โกเลม อัลฟ่า!" กัปตันเฟยชี้ไปที่มัน "มันเฝ้าทางเข้าเหมืองชั้นในอยู่ เราต้องจัดการมันเพื่อเปิดทาง!"
"ดูท่าจะแข็งแกร่งน่าดูเลยนะนั่น" เจี้ยนพึมพำ สายตาประเมินคู่ต่อสู้
"เตรียมตัวให้พร้อม!" กัปตันเฟยคำราม ยกโล่ขึ้นมาตั้งมั่น "เหมยหลิน เตรียมเวทมนตร์โจมตีที่รุนแรงที่สุด! เจี้ยน หาทางเข้าโจมตีจากด้านหลัง! ส่วนเ้าหนูแรงค์ E... ก็หาที่หลบซะ!"
หลี่ชิงไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแค่ถอยห่างออกมาเล็กน้อย แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่โกเลมั์นั้นอย่างไม่วางตา
กรรรรรร!
เมื่อพวกเขาก้าวเข้ามาในระยะ โกเลมอัลฟ่าก็เริ่มเคลื่อนไหว! ดวงตาผลึกของมันส่องแสงสีฟ้าจ้า มันยกค้อนผลึกข้างหนึ่งขึ้นสูง แล้วทุบลงมาที่พื้นอย่างแรง!
ครืนนนน! ตูมมม!
พื้นหินถึงกับสั่นะเื! เกิดเป็คลื่นกระแทกพุ่งออกมา!
"หลบเร็ว!" กัปตันเฟยะโ เขายกโล่ขึ้นต้านรับแรงกระแทก แต่ก็ยังเซถอยหลังไปเล็กน้อย เหมยหลินกับเจี้ยนะโหลบไปคนละทาง
"ไฟร์บอล!" เหมยหลินเริ่มร่ายเวท ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่ร่างโกเลม!
บึ้ม!
เกิดเสียงะเิดังขึ้น แต่ดูเหมือนว่าลูกไฟจะทำได้แค่สร้างรอยไหม้เล็กๆ บนผิวผลึกที่แข็งแกร่งเท่านั้น!
"เกราะมันหนามาก!" เหมยหลินร้องอย่างใ
"ต้องโจมตีที่แกนกลางอกนั่น!" เจี้ยนะโบอก เขาพยายามเคลื่อนที่อ้อมไปด้านหลัง แต่โกเลมก็หันมาตวัดค้อนผลึกเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว!
เคร้ง! เจี้ยนยกมีดสั้นขึ้นป้องกันได้ทัน แต่ก็ถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นไป!
"บ้าเอ๊ย! มันทั้งแข็งทั้งเร็ว!" กัปตันเฟยสบถ เขาวิ่งเข้าปะทะตรงๆ ใช้ดาบฟันเข้าใส่ขาของโกเลม แต่ก็เหมือนฟันเข้ากับหิน!
สถานการณ์เริ่มจะไม่ดี! โกเลมอัลฟ่าตัวนี้แข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาคาดไว้มาก! การโจมตีของเหมยหลินแทบจะไร้ผล การเข้าประชิดของเจี้ยนก็ทำได้ยาก ส่วนกัปตันเฟยที่เป็แทงค์ ก็เริ่มจะต้านทานการโจมตีอันหนักหน่วงไม่ไหว!
"ต้องใช้ท่าใหญ่แล้ว!" กัปตันเฟยตัดสินใจ เขารวบรวมพลัง ะโชื่อสกิลออกมา "โล่กระแทกทลายภูผา!" โล่ของเขาส่องแสงสีทอง พุ่งเข้ากระแทกร่างโกเลมอย่างแรง!
ตูมมม!
โกเลมเซถอยหลังไปเล็กน้อย เปิดช่องว่างขึ้นชั่วขณะ!
"ตอนนี้แหละ! เหมยหลิน!"
"รับไปซะ! ธารอัคคี!" เหมยหลินร่ายเวทขั้นสูงออกมา ลำแสงไฟขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่แกนกลางอกของโกเลม!
ฟู่มมมม!
แต่โกเลมกลับยกแขนผลึกทั้งสองข้างขึ้นมาป้องกันไว้ได้ทัน! ลำแสงไฟปะทะกับแขนผลึก เกิดเสียงดังสนั่น แต่ก็ไม่สามารถทะลวงเข้าไปถึงแกนกลางได้! แถมแรงะเิยังทำให้เหมยหลินเสียหลักเล็กน้อย!
"แย่แล้ว!" กัปตันเฟยร้องออกมาเมื่อเห็นโกเลมกำลังจะตวัดค้อนเข้าใส่เหมยหลินที่กำลังเสียหลัก!
ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็ความตายนั้นเอง!
วูบ!
ร่างของหลี่ชิงที่ยืนดูอยู่ห่างๆ ก็หายไปจากจุดเดิม! เขาใช้ [ฟันดาบฉับพลัน] พุ่งเข้าไปขวางระหว่างโกเลมกับเหมยหลิน! พร้อมกับชักดาบยาวออกมาถือไว้มั่น!
"[กำแพงดาบ]!"
ม่านพลังงานดาบปรากฏขึ้นรอบตัวดาบของเขา ทันเวลาพอดีกับที่ค้อนผลึกของโกเลมฟาดลงมา!
เปรี้ยงงงงงง!!!
เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว! แรงกระแทกมหาศาลทำให้พื้นรอบๆ แตกละเอียด! แต่หลี่ชิงกลับยืนหยัดต้านรับการโจมตีนั้นไว้ได้! ม่านพลังงานดาบสั่นไหวอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่แตกสลาย! เขาเพียงแค่เซถอยหลังไปเล็กน้อยเท่านั้น!
"!!!!"
กัปตันเฟย, เหมยหลิน, และเจี้ยน ต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงอย่างสุดขีด! พวกเขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง! ฮันเตอร์แรงค์ E คนนั้น... เ้าหนูที่พวกเขาดูถูกดูแคลนมาตลอดทาง... กำลังยืนต้านรับการโจมตีสุดแรงของคริสตัล โกเลม อัลฟ่า ไว้ได้ด้วยดาบเพียงเล่มเดียว?!
"เป็... เป็ไปได้ยังไง?!" เหมยหลินอุทานออกมาเสียงสั่น
"พลังป้องกันนั่นมัน...!" กัปตันเฟยถึงกับพูดไม่ออก
โกเลมอัลฟ่าเองก็ดูจะประหลาดใจเช่นกันที่การโจมตีของมันถูกป้องกันไว้ได้ มันเงื้อค้อนขึ้นหมายจะทุบซ้ำอีกครั้ง!
แต่หลี่ชิงไม่เปิดโอกาสให้มันแล้ว! เขาสลาย [กำแพงดาบ] แล้วเปิดใช้งาน [เพลงดาบวายุ] แทน!
ฟุ่บบบ! ฉัวะๆๆๆๆ!
พายุคมดาบเข้าโหมกระหน่ำใส่ร่างผลึกของโกเลมทันที! ดาบของเขาฟาดฟันด้วยความเร็วสูงจนมองตามแทบไม่ทัน!
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
เสียงโลหะกระทบผลึกดังรัวเป็ชุด! ทุกครั้งที่ดาบฟาดฟันลงไป มันทิ้งรอยร้าวลึกไว้บนเกราะผลึกนั้น! พลังทำลายของเขาสูงกว่าการโจมตีของกัปตันเฟยหรือเหมยหลินหลายเท่าตัว!
"พลังโจมตีนั่น... ก็ด้วยเหรอ?!" เจี้ยนละล่ำละลัก
โกเลมอัลฟ่าเริ่มเสียหลักจากการโจมตีอันต่อเนื่องและรุนแรง มันพยายามจะตอบโต้ แต่ก็ช้ากว่าความเร็วของหลี่ชิงไปก้าวหนึ่งเสมอ!
"ตอนนี้แหละ! โจมตีซ้ำเข้าไป!" กัปตันเฟยได้สติ ะโสั่งการทีม
ทีมวายุอัคคีตั้งสติได้ พวกเขารีบเข้าร่วมการโจมตีทันที! เหมยหลินยิงเวทไฟเข้าใส่รอยร้าวที่หลี่ชิงสร้างไว้! เจี้ยนเคลื่อนที่เข้าโจมตีที่ขาเพื่อทำลายการทรงตัว! กัปตันเฟยเข้าปะทะจากด้านหน้าเพื่อดึงความสนใจ!
ด้วยการประสานงาน (ที่เกิดขึ้นอย่างงงๆ) นี้ ในที่สุด เกราะผลึกของโกเลมอัลฟ่าก็เริ่มแตกละเอียด! แกนพลังงานสีฟ้าที่กลางอกเผยออกมา!
"จบแค่นี้แหละ!" หลี่ชิงรวบรวมพลัง เฮือกสุดท้าย ใช้ [ฟันดาบฉับพลัน] พุ่งเข้าใส่แกนพลังงานนั้น!
ฉึกกกก!!
ดาบแทงทะลวงเข้าไปในแกนพลังงาน!
เปรี๊ยะ! เปร๊าะ! บึ้มมมม!!!
แกนพลังงานะเิออก! ร่างผลึกของโกเลมอัลฟ่าแตกสลายกลายเป็เศษผลึกเล็กๆ ปลิวว่อนไปทั่วห้องโถง!
ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของทุกคน และเสียงเศษผลึกที่ร่วงหล่นลงบนพื้นเท่านั้น
ทีมวายุอัคคีเอาชนะคริสตัล โกเลม อัลฟ่า มาได้สำเร็จ... ด้วยความช่วยเหลือที่ไม่คาดฝันจากฮันเตอร์แรงค์ E ที่พวกเขาเคยดูถูก!
กัปตันเฟย, เหมยหลิน, และเจี้ยน ต่างหันมามองหลี่ชิงเป็ตาเดียว เขายืนนิ่งอยู่กลางห้องโถง ดาบยาวในมือค่อยๆ ถูกเก็บเข้าฝัก แล้วชักเดกเกอร์ออกมาถือไว้ตามเดิม ราวกับว่าการต่อสู้อันน่าทึ่งเมื่อครู่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง
ความดูแคลนในแววตาของพวกเขาหายไปหมดสิ้นแล้ว ถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง ความสับสน ความทึ่ง และ... คำถามมากมาย
กัปตันเฟยก้าวเข้ามาหาหลี่ชิงช้าๆ สีหน้าจริงจัง "เ้าหนู..." เขาเริ่มต้นพูด น้ำเสียงเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง "...แก... เป็ใครกันแน่? แรงค์ E บ้าบออะไรจะมีความสามารถระดับนี้?!"
หลี่ชิงเงยหน้าขึ้น สบตากับกัปตันเฟยตรงๆ แววตาภายใต้เงาฮู้ดยังคงเรียบเฉย แต่เขาก็รู้ดีว่า... การแสดงของเขาในครั้งนี้ มันเกินกว่าจะอธิบายได้ด้วยคำว่า "โชคดี" หรือ "มีฝีมือนิดหน่อย" เสียแล้ว…
844
