ตอนที่ยี่สิบสี่ ไอ้ม้าทองคำ
“เชื่อฟังกฎของสำนัก เคารพผู้าุโฟังคำสั่งสอนของปรมาจารย์ ไม่ผิดลูกเมียพี่น้อง..”
ผมท่องตามกฎของสำนักไปก็ตามมาตรฐานนั่นล่ะนะ
ซึ่งผมไม่ได้มองว่าเป็เื่ไม่ดีการที่มาเป็คนในสำนักเดียวกัน พวกนี้จะมองว่าผมไม่ใช่แค่นายจ้างแต่เป็คนในสำนักด้วย
ที่จะเอาผมไปต้มเป็ยานั้นก็มีโอกาสน้อยกว่าเดิม
“ผิดคำสาบานขอให้ไม่ตายดี”
ซึ่งผมไม่ได้มีความคิดที่จะผิดคำสาบานอยู่แล้ว
และผมพยายามจะดึงเ้าพวกนี้ออกมาจากโลกมือนั่นล่ะนะ
แต่จะได้ผลหรือไม่ก็ต้องคอยดูกันไป
ผมคิดว่าจะยกพวกตีกันเก็บแก๊งค์บางแก๊งค์ที่คนที่กลับมาจากโลกเซียนจต้องต่อสู้ด้วยในตอนแรกๆไปก่อนเพื่อจะได้แย่งชิงของบางอย่างมา แต่ผมคิดอีกทีการแย่งชิงของระดับสูงขึ้นเรื่อยๆที่หายากน่าจะได้ผลดีมากกว่า
เราพอมีแผนสองทางว่าหาตัวคนทีก่ลัมาจากโลกเซียนรทันทีและกำจัดด้วยความรวดเร็วที่สุดอย่าลังเล
กับอีกอย่างคือพยายามหลีกเลี่ยงความขัดแย้งดดยการอยู่ให้ห่างกันไกลๆมากที่สุด
ผมยังทำใจเลือกทางแรกไม่ได้แม้พวกนักษัตรจะแนะนำเื่การฆ่าคนวางเพลิงที่เป็มืออาชีพมากก็ตาม
ผมคิดว่าเลือกทางที่สองน่าจะดีที่สุดอย่างน้อยก็จนกว่าผมจะวิจัยเื่พลังปราณได้ดีมากขึ้นกว่าเดิม
“นักษัตรทำตามโชคชะตา หยิบลูกกลมนักษัตรออกมาจากโถชะตา”
“หยิบลูกกลมนักษัตรออกจากโถชะตา”
คิงคองเงินกล่าวนำ
ระกาเหล็กและวานรทองแดงก็กล่าวตามกันอย่างสำรวม
ตกลงกติกาของสำนักเอ็งเลือกคนฝึกวิชาจากการสุ่มกาชาเอ๊ยจับสลากหรอกเรอะ?
“วาสนา คราเคราะห์กำหนดไม่แน่นอนหากได้นักษัตรไหน เท่ากับมีวาสนากับวิชานั้น”
“ได้นักษัตรไหนมีวาสนากับวิชานั้น”
วานรทองแดงกับระกาเหล็กทำเสียงเอคโค่สะท้อนในการที่จะให้ผมสุ่มเอามือเข้าไปในไหที่มีหน้าคน
“ตำนานเล่าว่าคนโกหกจะโดนไหหน้าคนกัดมือ”
อ้อ จำได้ อันนี้เป็เื่ของการทดสอบความลังเล
ว่าคนโกหกจะลังเลในการหยิบสิ่งของต่างๆทางแดนไซฮก เอ๊ยตำนานตะวันตกก็มีคล้ายๆกันคือมีก้อนหินรูปร่างหน้าคนที่จะพิสูจน์ความซื่อสัตย์ของภริยาว่าจะกล้าสอดแขนเข้าไปหรือไม่หากพิสูจน์ได้ว่ามีชู้
ผมหยิบลูกกลมเหล็กในไหออกมาอย่างรวดเร็ว
อุ๊ ผมโดนไหน่าจะกัดหนึ่งที
แต่แผลก็หายอย่างรวดเร็วเมื่อผมลองเพ่งสมาธิไปที่จุดที่โดนไหกัด
“โลหิตของสำนักหลอมรวมเป็หนึ่ง”
“โลหิตของศิษย์ร่วมสำนักหลอมรวมเป็หนึ่ง”
คิงคองเงินเปิดดูลูกกลมที่ผมวางไว้บนถาดที่จัดเตรียมไว้ให้
“ยินดีต้อนรับมะเมีย(ม้า)เข้าสู่สำนักนักษัตร”
“ยินดีต้อนรับมะเมีย(ม้า)เข้สู่สำนักนักษัตร”
“ข้าขอเป็ตัวแทนสำนักอาจารย์ต่อไปนี้อ้าวป้าหม่าคือ ม้าทองคำคือพี่ใหญ่ของพวกเราทุกคนน้องคิงคองเงินของคารวะพี่ม้าทองคำ”
“ผู้น้องวานรทองแดงขอคารวะพี่ม้าทองคำ”
“น้องระกาเหล็กขอคารวะพี่ม้าทองคำ”
“ข้า อ้าวป้าหม่า ไอ้ม้าทองคำยินดีมากที่ได้พวกน้องที่ดีอย่างพวกเ้าต่อไปนี้มีสุขร่วมเสพมีภัยร่วมต้าน สายเืหลั่งร่วมกัน”
“คารวะพี่ม้าทองคำ”
ทั้งสามคนคารวะอย่างนอบน้อมตลอดพิธีการจนผมไม่มีช่องว่างให้ปล่อยมุก