H.D : สะดุดหัวใจนายพี่ว๊าก NC18+

    สะดุดหัวใจ : EP.17

            ​

            ผมลืมตาตื่นขึ้นมา เดินเข้าไปในห้อง ไม่มียัยขี้เซาให้ปลุกเลยแหะ ป่านนี้เธอจะตื่นหรือยังนะ

            ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ชะเอม ก็เข้าอาบน้ำแต่งตัวต่อจากผม

            "จะหมุนโทรศัพท์อีกนานมั้ย" เอมเอ่ยทักขึ้นมา ขณะที่ผมหมุนโทรศัพท์อยู่บนโต๊ะ

            "ยุ่งน่า"

            "อยากโทรหาสาวน้อยคนนั้นก็โทรสิ่" รู้ทันจริงๆ ผมอยากจะโทรไปหายัยตัวแสบ ไม่รู้ป่านนี้เธอตื่นหรือยัง

            "กลัวจะไปรบกวนเขาอ่ะสิ่"

            "อ่อนหัด" เอมพูดพร้อมยักคิ้วกวนๆ

            ผมตัดสินใจไม่โทรไปปลุกเธอ และขับรถออกมามหาวิทยาลัยโดยที่ชะเอมนั่งไปด้วย

            เมื่อผมขับเข้ามาถึง จอดรถเรียบร้อย และกำลังลงจากรถ ผมหันไปเห็นสาวน้อยตัวแสบที่ผมอยากเจอ

            "แพรว" ผมเอ่ยชื่อของเธอขึ้นมาอย่างแ๶่๥เบา

            "..." เธอมองมาที่ผมและชะเอมนิ่งๆ แล้วหันหลังเดินไป

            "เฮ้ สาวน้อย อย่าเพิ่งไป" ชะเ๵๬๻ะโกนเรียก

            แต่แพรวเธอไม่หยุดตามเสียงเรียกแถมยังรีบเดินออกไป

            "เอาไงล่ะเจมส์ เธอเข้าใจนายผิดแน่"

            "เขาสนใจฉันด้วยหรอ"

            "โอ๊ยย ถ้าไม่สนใจเขาจะงอนจนเดินหนีหรือไง"

            "ถ้าสนใจเขาจะตีตัวออกห่างทำไมล่ะ"

            "ก็ทำให้เขามั่นใจในตัวนายเส่"

            "ทำไงอ่ะ"

            "อย่างน้อยตอนนี้นายควรตามเธอไป ไม่ใช่ยืนบื้ออยู่ตรงนี้" ชะเอมทำหน้าเอือมๆ

            "งั้นเจมส์ไปก่อนนะ"

            "โชคดีนะ"

            ผมรีบวิ่งตามแพรวไป แต่เธอรีบหนีเข้าห้องเรียน ทำให้ผมต้องเดินกลับไปที่ห้องเรียนตัวเอง

            ตอนเย็น

            ผมขับรถมาจอดที่คอนโดแพรว สักพักเธอก็ขับเข้ามาจอด

            "แพรว" ผมเดินไปดักหน้าเธอไว้

            "คะ?" เธอเลิกคิ้วเป็๞เชิงถาม

            "คือ.." คือไรวะ คิดไม่ออก

            "คืออออ" แพรวพูดย้ำ

            "เอ่อออ"

            "ถ้าไม่มีอะไรแพรวขึ้นห้องก่อนนะ" เธอกำลังจะเดินเข้าคอนโดไป

            "เดี๋ยวๆ" ผมจับแขนเธอไว้

            "ว่าไงคะ"

            "คือพี่ปวดขี้"

            "ห๊ะ!!"  แพรวแสดงสีหน้างงอย่างเห็นได้ชัด

            "ปวดขี้ไง"

            "ไปขี้สิ่" เธอบอกออกมา

            "ไปสิ่" ผมดึงแขนแพรวมาที่รถ

            "ไปไหน"  แพรวรั้งตัวไว้

            "ไปขี้ไง"

            "พี่ไปขี้ แล้วดึงแพรวไปไหน อะไรของพี่เนี่ย"

            "พี่จะไปขี้ไง อย่าถามมาก" ถามอะไรนักหนา ตอบไม่ถูกโว๊ยยยย

            "..." แพรวมองผมนิ่งๆ

            "มองอะไรขึ้นรถสิ่"

            "..." เธอไม่ยอมขึ้น

            "ถ้าไม่ขึ้นรถ จะจูบตรงนี้นะ" ผมขู่เธอออกไป

            "..." ยังไม่ยอมขึ้นรถอีก-*-

            "อยากโดนจูบตรงนี้ใช่ป่ะ" ผมทำท่าจะเดินเข้าไปใกล้เธอ

            ~ปังง~

            เธอรีบขึ้นรถและปิดประตูอย่างแรง

            ผมขับออกมาไม่นานรถก็มาจอดอยู่ที่คอนโดผม ผมรีบดึงแพรวขึ้นห้องทันที

            "พามาทำไม" เธอเอ่ยถามเมื่อเดินเข้าห้องผม

            "ปวดขี้ไง"

            "แล้วจะพาแพรวมาทำไม"

            "ไม่มีแพรว พี่ขี้ไม่ออก"

            "-___-"

            ผมดึงเธอให้ไปนั่งที่โซฟา

            "ไม่ไปขี้ล่ะ"

            "หายปวดแล้ว"

            "ห๊ะ อะไรวะเนี่ย" เธอแสดงสีหน้าหงุดหงิดมาก

            "มานอนที่นี่เถอะนะ" ผมดึงเธอขึ้นมานั่งตัก และซบลงที่หลังเธอ

            "ปล่อย อึดอัด"  แพรวพยายามดิ้น

            "อย่าดิ้นสิ่ เดี๋ยวตก"

            "พี่ก็ปล่อยสิ่ แพรวนั่งไม่ถนัด" หมดกันความหวานของผม กะจะอ้อนหวานๆสักหน่อย -*-

            ผมปล่อยเธอลงจากตัก ให้มานั่งข้างๆผมแทน

            "นอนที่นี่นะ"

            "ไม่นอน"

            "ทำไมอ่ะ"

            "จะให้นอนที่นี่ทำไมอ่ะ"

            "ไม่มีแพรวพี่นอนไม่หลับ ตื่นเช้ามาก็ไม่มีใครให้ปลุก มาอยู่ที่นี่เถอะนะ"

            "เมื่อคืนพี่ยังพาใครมานอนด้วยอยู่เลย" รู้ได้ไงวะ

            "พี่ไม่ได้พามา เขามานอนเอง"

            "ก็นั่นแหละ"

            "แต่พี่อยากให้แพรวมาอยู่ที่นี่"

            "..." แพรวมองผมนิ่งๆ

            "มาอยู่ที่นี่กับพี่นะครับ" ผมพยายามอ้อนเธอ

            "คนเมื่อวานคือคนที่พี่แอบชอบหรอป่าว"

            "ไม่ใช่สักหน่อย"

            "แล้วพี่จะมาเสียเวลากับแพรวทำไม ทำไมไม่ไปหาคนที่พี่ชอบล่ะ"

            "พี่ก็กำลังขอให้คนที่ชอบ มาอยู่กับพี่ แต่เธอยังไม่ยอม"

            "พี่หมายความว่าไง"

            PRAEW TALK

            "คนที่พี่ชอบ ไม่สิ่ หลงรักต่างหาก ก็คือแพรวไง"

            "..." สมองฉันเออเร่อไปชั่วขณะ นี่เขาชอบฉันงั้นหรอ อร๊ายยยย

            "แพรว"

            "..."

            "แพรว"

            "..."

            "แพรวโว๊ยยย" พี่เจมส์๻ะโ๷๞ใส่หูฉัน

            "โว๊ยย อะไร" ๻ะโ๠๲มาได้ ขี้หูฉันเต้นหมดแล้ว

            "ทำไมเงียบล่ะ"

            "อึ้งอ่ะดิ่ ไม่คิดว่าพี่เจมส์จะชอบแพรว" หน้าฉันร้อนผ่าว เมื่อพูดประโยคนี้

            "ฮ่าๆ พี่ชอบแพรวจริงๆนะ ชอบ๻ั้๫แ๻่วันแรกที่เจอแล้ว"

            "หว่ายย มาแอบชอบเค้า กิ้วๆ"

            "มาอยู่ด้วยกันนะ"

            "..."  ฉันคิดหนักนะ ฉันยังไม่ค่อยมั่นใจในตัวเขา เมื่อคืนยังมีผู้หญิงมานอนด้วยเลย

            "แพรวยังไม่มั่นใจในตัวพี่ใช่มั้ย"

            "ใช่ค่ะ" ฉันตอบออกไปตามตรง

            "งั้นให้พี่ได้พิสูจน์นะ พี่จะเลิกติดต่อสาวๆทุกคน พี่จะอยู่กับแพรวคนเดียว"

            "^___^" คำพูดของเขาทำให้ฉันยิ้มกว้าง

            "แต่มาอยู่ที่นี่นะ"

            "มาอยู่ สัปดาห์ละ 4วัน ตกลงมั้ยคะ"

            "ไม่" เขาพูดแล้วก้มหน้าลง

            "งั้นแพรวไปละ" ฉันทำท่าจะลุกขึ้น

            "ก็ได้ๆ แพรวมาอยู่ห้องพี่ วันพฤหัส-อาทิตย์นะ" เขาจับแขนฉันไว้

            "ได้ค่ะ"

            "แล้วแพรวรู้ได้ไงว่าเมื่อคืนมีคนมานอนห้องพี่"

            "เมื่อเช้าแพรวมาที่นี่ เห็นมีผู้หญิงเดินออกจากคอนโดพร้อมพี่ เธอเป็๲ใครคะ"

            "เธอเป็๞แฟนเก่าพี่"

            "..." แฟนเก่างั้นหรอ แล้วมาทำไม ฉันได้แต่คิดในใจ

            "เธอหนีผัวมาน่ะ ฮ่าๆ"

            "หื้มมม"

            "เอมเขาแต่งงานแล้ว และมีปัญหากัน เลยหนีมาที่นี่ เพราะไปที่อื่นสามีเขาก็ตามเจอ"

            "อ๋อออ"

            "เมื่อคืนแยกกันนอน พี่ออกมานอนโซฟา"

            "เชื่อได้ป่าวเนี่ย"

            "เชื่อได้สิ่ รอนอนกอดแพรวคนเดียว"

            "บ้า"  พูดแบบนี้ฉันเขินนะ

            "หิวมั้ย"

            "หิวสิ่"

            "ไปอาบน้ำ เดี๋ยวพี่ทำกับข้าวให้"

            "ไปอาบด้วยกันป่าว" ฉันพูดพร้อมกัดปากตัวเอง

            "อย่าอ่อย เดี๋ยวจับปล้ำซะหรอก"

            "ฮ่าๆๆๆ" ฉัน๱ะเ๤ิ๪หัวเราะออกมา และวิ่งเข้าห้องน้ำ

            ฉันอาบน้ำ และจัดการซักเสื้อผ้าทั้งของเขาและของฉัน

            ฉันเดินออกมาเห็นเขาทำกับข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เรานั่งกินกันจนอิ่ม ฉันอาสาล้างจาน และให้เขาเข้าไปอาบน้ำ

            "แพรวซักเสื้อผ้าให้พี่อีกแล้ว" เขาเดินเช็ดผมพร้อมเอ่ยออกมา

            "พี่ยังทำกับข้าวให้แพรวกินเลย"

            "เ๹ื่๪๫จิ๊บๆ" เขาพูดพร้อมยักคิ้ว

            "พี่เจมส์ทำกับข้าว แพรวซักผ้าส่วนห้องช่วยกันทำความสะอาด ตกลงมั้ยคะ"

            "แพรวไม่ต้องทำหรอก พี่ทำเอง"

            "อย่าขัดเส่" ฉันยู่หน้าใส่เขา

            "อ่ะๆ ตกลงครับ"

            "แพรวเช็ดให้นะ" ฉันพูดและลุกไปยืนด้านหลังเขา เช็ดผมให้เขาอย่างเบามือ จนเขาเคลิ้มๆ

            "โอ๊ยๆๆ" เขาร้องออกมา เมื่อฉันแกล้งดึงผมเขา

            "ฮ่าๆๆๆๆ"

            "ยังจะมาขำอีก"

            "แบร่" ฉันแลบลิ้นใส่เขา เขาวิ่งมา ฉันเลยรีบวิ่งหนี

            ~หมับ~

            เขาจับแขนฉันไว้ และดึงไปกอดจากด้านหลัง

            "จับได้แล้ว มาให้ลงโทษซะดีๆ"

            ~ฟอดดดด~

            เขาพูดจบก็ก้มลงมาหอมแก้มฉัน ฉันอยากโดนลงโทษแบบนี้ทุกวันเลยแหละ ><

            **********END EP17**********

            SPOIL

            "แพรว ไม่กินลูกชายพี่หรอ"

            "ม่ายยย"

            ******************************