Kiera World โลกเบื้องหลัง!

ท่ามกลางความร้อนระอุของแดดยามเที่ยงแห่งเมืองกรุงแห่งนี้ ทุกๆคนล้วนใช้ชีวิตกันตามหน้าที่ของตน พนักงานกินเงินเดือนที่ออกมากินข้าวข้างออฟฟิศ ลุงที่เดินเก็บขยะที่คนอื่นทิ้งตามรายทาง นักเรียนที่กินอาหารกลางวันอยู่ในโรงเรียน
แน่นอนว่าเคนโตะเป็นหนึ่งในนั้น ท่ามกลางแสงแดดอันร้อนแรง เขายืนขายหมูปิ้งหยูที่หน้าหมู่บ้านซึ่งเป็นสลัมโทรมๆเล็กๆ เคนโตะปัดเหงื่อที่ชโลมใบหน้าของเขาทิ้งไป และปิ้งหมูต่ออย่างสบายอารมณ์
“ไอ้หนุ่ม! ลุงขอ3ไม้ ข้าวเหนียวสองห่อ! จัดมาไวๆเลยเดี๋ยวงานจะเริ่มแล้ว!” ชายวัยกลางคนกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาสั่งซื้อหมูปิ้งของชายหนุ่ม เขาสวมเสื้อกล้ามที่มีรอยเลอะอยู่ทั่วตัว พร้อมเหงื่อที่อาบกายรับกับวันอากาศร้อนเช่นนี้ ชายคนนี้เป็นกรรมกรที่ทำงานอยู่ไซต์ก่อสร้างข้างๆเขานี้เอง
“ได้เลยลุง! จัดให้ 25 บาทครับลุง” เคนโตะรีบจัดแจงหยิบหมูและข้าวเหนียวใส่ถุงให้ลุงกรรมกรอย่างกระฉับกระเฉง
“เอ็งนี่กระฉับกระเฉงดีนะ หน้าตาก็หล่อเหลา หุ่นก็ดี ทำไมไม่ไปเป็นนายแบบวะ มามัวขายหมูปิ้งอยู่ทำไม?”
ลุงกรรมกรอดที่จะถามคำถามนี้ไม่ได้ ชายหนุ่มมาเช่าบ้านอยู่ในสลัมนี้ราวๆ 1 ปี และเช่าแผงขายหมู่ปิ้งอยู่หน้าหมู่บ้าน มันอาจจะดูว่าแปลกตรงไหน มันแปลกตรงที่ชายหนุ่มคนนี้หน้าตาหลอเหลา ถ้าเทียบกับนายแบบแล้วยังดูดีกว่าอีกหลายขุมนัก หน่วยก้านก็ดี กริยามารยาทล้วนไม่เหมือนกับคนธรรมดา โดยเฉพาะกลิ่นอายที่ชายหนุ่มแผ่ออกมา ทำไมอดคิดไม่ได้ว่าเป็นลูกผู้ดีมีตัง ไม่สิ..จะบอกว่าเป็นกลิ่นอายที่อธิบายได้ยากมากกว่านั้นอีก
“ลุง นายแบบน่าเบื่อจะตายไป อีกอย่างเขาคงไม่รับผมหรอก ในนั้นมีแต่พวกเด็กเส้น คนรู้จัก เขาจะเอาคนจนๆในสลัมอย่างผมไปทำไมกัน ว่าแต่ลุงเถอะ ไม่รีบไปกินเดี๋ยวงานก็เริ่มหรอก” เคนโตะตอบลูกค้ารายแรกช่วงกลางวันของเขาด้วยความอารมณ์ดี
“ไอ้หยา ตายแล้ว ลุงไปก็ได้ เอ็งก็คิดดูเถอะ ว่าจะใช้ชีวิตอยู่แบบนี้จริงๆหรือ? ข้าคงจะแนะนำอะไรเอ็งมากไม่ได้ เพราะไงๆข้ามันก็แค่กรรมกรจนๆคนนึง เห้อ กลับไปกินแล้วรีบทำงานดีกว่า” ลุงกรรมกรรีบกลับไปกินที่ไซต์งานก่อสร้างซึ่งอยู่ห่างพอสมควร เป็นเพราะว่ารสชาติหมูปิ้งของชายหนุ่มอร่อยเป็นอย่างยิ่ง เขาจึงต้องถ่อมาซื้อถึงที่นี่
“ขอบคุณมากนะลุง ไว้มาอุดหนุนใหม่นะ!” เคนโตะโบกมือให้ลุงที่กำลังเดินจ้ำอ้าวกลับไปกินที่ไซต์ก่อสร้างพร้อมกับปิ้งหมูรอลูกค้ารายต่อไปอย่างสบายอารมณ์
ไม่นานนักก็มีลูกค้ามาหาเขาหลากหลาย เพราะเป็นช่วงพักเที่ยง คนเลยออกมาหาซื้อของกินกัน แผงหมูปิ้งเล็กๆของเคนโตะนั้นก็ขายดีไม่ใช่น้อย บรรดาคนส่วนมากที่มานั้นล้วนเป็นผู้หญิง พนักงานออฟฟิศที่อยู่ใกล้ๆ หรือแม้แต่ป้าๆที่ขายของในตลาด บรรดาเจ๊ๆที่อยู่บ้านเลี้ยงลูก ล้วนมาซื้อหมูปิ้งของเคนโตะเพราะไม่ใช่แค่ที่ว่ารสชาติจะอร่อยเหนือกว่าหลายๆเจ้าแถวนี้ไปไกล แต่พ่อค้าหนุ่มนั้นอัธยาศัยดี และหล่อเหลาปานนายแบบระดับประเทศพวกนั้น ก็เลยเป็นขวัญใจของบรรดาแม่ยกทั้งหลาย
“ขอบคุณมากคร้าบบบ ขอบคุณที่อุดหนุนนะคร้าบบบ” เสียงนี้มีกันให้ได้ยินแทบจะตลอดเวลาจนหมูที่เตรียมไว้หมดลง
เคนโตะพับแผงเก็บและเดินตรงกลับบ้านของเขาในซอย
สภาพบ้านไม้เก่าโซมคร่ำครึ ดูพังแหล่มิพังแหล่ ปลวกนั้นมีให้เห็นอยู่หลายจุด แต่ดูเหมือนเคนโตะนั้นไม่สนใจ เรื่องพวกนี้นั้นล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อย นอนบนพื้นหญ้าที่เต็มไปด้วยมดมีพิษยังนอนมาแล้ว ที่นี่ล้วนดีกว่ามากนัก อีกอย่างค่าเช่าที่ถูกแสนถูก เพียงแค่เดือนละ 1500 เท่านั้นเอง เพราะงั้นแหละ เขาจึงตัดสินใจเช่าทันที
เขากลับมาบ้านเตรียมของขายช่วงเย็นต่อไป ใช้เวลาทั้งสิ้น 2 ชั่วโมงจากนั้นเคนโตะก็ตั้งนาฬิกาปลุกไว้และไปนอนเพื่อรอขายของช่วงเย็น“ฆ่ามันซะ”“ฆ่ามัน”“งานนี้ต้องลอบฆ่าให้สำเร็จ ถ้าอีกฝ่ายไม่ตายพวกแกก็ตาย ถ้าพวกแกไม่ตายข้านี่แหละจะเป็นคนฆ่าพวกแกเอง”“ลงไป! ลงไปในบ่อนั่น!! สู้กับมัน อย่าหนี ฆ่ามันซะ!”
ภาพเหตุการณ์หลายอย่างปะทุขึ้นมาในความฝัน ไม่ว่าจะเป็นสรภูมิที่ประเทศไหนซักแห่ง บ่อฝึกที่เต็มไปด้วยจระเข้ ภาพที่เด็กหนุ่มวัยประถมลอบแทงคอหอยชายวัยกลางคนอย่างเงียบงัน ทุกๆอย่างถาโถมเข้ามาคลุกคลีกันอยู่ในฝันนั้น
กริ้งงงงงงงงงงงงงงงงงง~~เฮือกกกก!!เคนโตะสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกในเวลา 5โมงร่างกายมีเหงื่อท่วมตัวแม้จะมีพัดลมเปิดอยู่ สติของชายหนุ่มกลับมาอย่างสมบูรณ์ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนและถอนหายใจพร้อมกับพูดเบาๆว่า “เฮ้อ ชีวิตธรรมดาเนี่ย มีความสุขสุดๆแล้ว”จากนั้นเขาก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อเตรียมขายของรอบเย็นต่อไป
------------------------------------------------------------------น้อยใช้ไหม? เอาน่า บทนำนี่เนอะคอมเม้นติชมให้กำลังใจเพื่อให้ผู้เขียนมีกำลังใจในการเขียนมากขึ้นครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 ชายหนุ่มขายหมูปิ้ง

นิยายแนะนำ

Kiera World โลกเบื้องหลัง!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 ชายหนุ่มขายหมูปิ้ง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้