บทที่7
คณะสถาปัตย์
(โฟร์ พาร์ท)
หลังจากจบคลาสเรียนผมก็ลงมาด้านล่างของคณะก็เจอเพื่อนๆ พี่ๆ จับกลุ่มกันนั่งดูอะไรบางอย่างผมกับครีมก็เลยเข้าไปขอพี่ๆ ดูบ้าง
"พี่ๆ ดูอะไรกันคะขอหนูดูด้วยสิคะ"เื่เผือกล่ะขอให้บอก น้องครีมเราเร็วยิ่งกว่า5Gซะอีก
"มาๆ นางชะนีน้อยมาดูคลิปของไอคณะวิศวะที่เลิกกับแฟนเร็วค่าลูกสาวขา"พี่กระเทยคนหนึ่งกวักมือเรียกครีมกับผมทันที ผมไม่คิดว่าคลิปมันจะดังขนาดนี้เลยนะเนี่ย
"มีคลิปด้วยหรอครับ"ผมถามพี่คนหนึ่งออกไป
"มีสิเนี่ยข่าวดังของอดีตเดือนมหาลัยเชียวนะ ยังไงก็ดัง"
อืมผมก็พึ่งจะรู้นะว่าหน้าโหดๆอย่างพี่ั์ได้เป็เดือนด้วยแต่ก็นะพี่มันหล่อวัวตายความล้มขนาดนั้นผมที่เป็ชายแท้ยังอดใจสั่นไม่ได้เลย
"หนูก็คิดว่าอะไร หนูกับเพื่อนอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วยนะคะพี่ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้หลายใจชะมัดเลยพี่ คบกับเดือนมหา'ลัยอยู่ดีๆก็ดันไปคั่วกับพี่รหัสของแฟนตัวเองซะงั้นอ่ะ ไม่รู้จะคันรูอะไรขนาดนั้นนะคะ สงสารก็แต่พี่ไอเนี่ยแหละคะ"
ครีมมันด่าพี่พีมซะผมอายแทนเลยอ่ะ แต่ว่านะได้ข่าวว่าไอ้พี่ั์แม่งไม่ได้เศร้าห่าอะไรเลยซักนิดไม่ใช่รึนั่งแดกข้าวสบายใจซะขนาดนั้นเหมือนคนอกหักตรงไหนกัน
"นั่นสิกล้ามาหลอกหวานใจสุดโหดของฉันได้ไงก็ไม่รู้ ถ้าเจอนะจะเอาเปลือกทุเรียนตบหน้าให้หายแค้นเลยค่า"
ไลน์~~~~~
เสียงไลน์ผมดังถี่มากมีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่าก็ไม่รู้ครับ ผมเอามือถือขึ้นมาดูไลน์ก็เจอข้อความของพี่ๆ เพื่อนพี่ั์ที่บอกให้ผมไปที่คณะวิศวะด่วนหรือว่าพี่ั์มันคิดสั้นวะ
"ครีมเรากลับก่อนนะพอดีมีเื่นิดหน่อยน่ะ"
"อืมกลับดีๆ นะ"
พอลาครีมเสร็จผมก็ตรงไปคณะวิศวะที่อยู่ห่างไปไม่มากเท่าไรพอผมไปถึงช็อปของพี่ั์ก็เหมือนจะได้ยินเสียงเชียร์อะไรบางอย่างจากด้านในผมก็รีบวิ่งเข้าไปดู
"เกิดอะไรขึ้นครับพี่มีนทำไมช็อปกลายเป็สนามมวยแบบนี้"
"น้องมหาของพี่มีน! โอ้!ทางสว่างของพี่มาแล้วไปห้ามไอ้ไอเร็วมันกำลังจะฆ่าคนแล้ว"
พี่มีนที่เจอผมก็รีบวิ่งเข้ามากอดขาผมทันที
"อะไรนะพี่มีนไอ้พี่ั์เนี่ยนะจะฆ่าคน มันเื่อะไรกันเนี่ยผมไม่เข้าใจ"
"วันนี้เราไปทำอะไรมาบ้างน้องมหา"พี่มีนถามผมเสียงเครียด
"ก็เรียนแล้วก็ช่วยพวกรุ่นพี่จัดบอร์ดของคณะครับ ทำไมหรอพี่"ผมเองก็ตอบออกไปตามตรง
"มันมีคนถ่ายรูปเราลงเพจของมหาลัยแล้วเขียนประมาณว่าเราประกาศขายตัวน่ะไอ้ไอมันไปเจอเข้ามันเลยเดือดเืขึ้นหน้า แล้วมันก็สั่งให้คนไปจับตัวคนที่โพสต์รูปเราลงเพจมาซ้อมน่ะ"
มีเื่แบบนี้ด้วยหรอวะว่าแล้วทำไมตอนเดินมามีแต่คนมองผมเต็มเลยแม่งอยากเตะไอ้คนโพสต์จริงๆ
"งั้นก็ปล่อยไปเถอะพี่มีนให้พี่ั์เขาได้ออกกำลังบ้างผมขอไปเชียร์พี่ั์ก่อนนะครับ"
"อ้าว! น้องโฟร์รอพี่ด้วยครับ"
ผมเดินไปข้างเวทีก็เห็นพี่ั์กำลังต่อยคนจนไอ้คนโดนต่อยมันเือาบหน้าไปหมดแล้วครับ พี่ั์เวลาโกรธน่ากลัวชิบหายเลยครับ
"มึงจะบอกกูไหมว่าใครจ้างมึงทำ ถ้าไม่บอกมึงอดสืบพันธุ์แน่"พี่ั์ตวาดใส่ไอ้ผู้ชายคนนั้นลั่นช็อปเลยครับ
"อย่าครับพี่ ผมบอก...แล้ว พีม พีมวิศวะแฟนพี่บอกให้ผมโพสต์แบบนั้นครับอึก แค่กๆ "ไอ้คนโพสต์มันยกมือไหว้พี่ั์แล้วพูดเสียงตะกุกตะกักออกมา แล้วมันก็สำลักเืออกมาซะน่ากลัวเลยครับ มันจะตายไหมเนี่ย
"สัสพีมแม่งเล่นไม่เลิกจริงด้วย"พี่เกมพูดขึ้น
พี่เกมมายืนข้างผมั้แ่เมื่อไรไม่รู้ครับคนหล่ออย่างผมใหมดเลย
"มึงไปลบโพสต์เดี๋ยวนี้เลยนะและถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคนของกูมึงเตรียมจองวัดได้เลยไอ้สัส"
"ครับพี่ผมจะลบโพสต์เดี๋ยวนี้เลยครับพี่อย่าฆ่าผมนะพี่"
พี่ั์ปล่อยคอมันแล้วหันมาเห็นผม พี่มันก็เดินลงมาแล้วถามผม พร้อมเช็ดเืที่มือไปด้วย
"มึงเลิกเรียนแล้วรึไงไอ้เฉิ่ม"
"ครับพี่ั์ เอ้ยพี่ไอแหะๆ ๆ "
"เรียกกูเหมือนเดิมเดี๋ยวนี้ไอ้เฉิ่มถ้ามึงไม่เรียกกูจะแดกมึงแทนข้าว"พี่ั์แม่งชอบขู่ผมเื่แปลกๆอีกแล้ว
"ครับพี่ั์ ว่าแต่ทำไมแฟนพี่ต้องทำแบบนี้กับผมวะพี่"ผมถามออกไปแบบว่าคนมันอยากเสือกอ่ะนะ
"มันคิดว่ามึงแย่งกูไปไง ความผิดมันแท้ๆแต่เสือกโยนความผิดให้คนอื่นเขาไปทั่ว"
พอผมได้ยินเหตุผลก็ถึงกับขนลุกเลยครับ
"น่าแย่งตายหละ น่าก็โหด นิสัยก็โหดแบบนี้ใครอยากจะแย่งวะ พี่พีมเอาสมองส่วนไหนคิดวะเนี่ยสงสัยว่างๆ คงต้องจับไปตรวจสมองบ้างแล้วมั้ง"
ผมพึมพำอยู่คนเดียวแต่ดูเหมือนจะดังไปหน่อยพวกพี่ที่ได้ยินถึงกับหัวเราะกันลั่นช็อปเลยครับ
"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ "
"ไอ้เด็กเวรมึงคิดดังไปแล้วไหม อย่างกูนี่รูปหล่อ พ่อรวย ไอ้นั่นใหญ่ด้วยนะมึงไม่สนใจหรอครับน้องเฉิ่ม"พี่ั์มันเดินเข้ามาขยี้หัวผม จนผมเสียทรงหมดเลยครับ
"บ้าวะพี่ผมขนลุกแล้วที่ผมพูดเมื่อกี้มันก็เื่จริงป่ะพี่ ผมผู้ชายแมนทั้งแท่งนะครับจะบอกให้ ผมไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกันซะหน่อยอย่างผมนี่ต้องตัวเล็กอกอวบๆ อึ๋มๆ เท่านั้นพี่"
"สเปคสูงริบเชียวนะน้องมหา"พี่บาสมันแซวผมครับ
"ไม่สูงนะพี่บาสแค่อวบๆ อึ๋มๆ เอง"
"ไปๆ กลับบ้านมายืนพล่ามอยู่ได้อย่างมึงไม่เหมาะจะมีเมียหรอกนะเฉิ่มอย่าได้หวัง แล้ววันนี้แวะซุปเปอร์ไหมมึง"
พี่ั์มันหงุดหงิดอะไรอีกวะอย่างกับไบโพล่าแดกงั้นอะอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แท้
"ใช่สิผมไม่หล่อไม่โหดเหมือนพี่นี่เชอะ วันนี้ทำข้าวกินเองไปเลยนะผมไม่ทำ"
"ได้ไงวะ นี่งอนกูหรอกูง้อไม่เป็นะมึง ไอ้โฟร์! รอกูด้วย"พี่ั์มันพูดจบก็วิ่งตามผมมาเลย
"ก็ไม่ต้องง้อผมไม่ได้ขอซะหน่อย"
"โฟร์อย่างอนกูดิ ก็ได้มึงหล่อมากเลยไอ้เฉิ่มของกูหายงอนกูนะ"
ทั้งคู่เดินง้องอนกันออกจากช็อปท่ามกลางคนทั้งคณะแต่ทั้งคู่กลับอยู่ในโลกส่วนตัวที่มีแค่เราสอง ส่วนทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองกันอย่างอึ้งๆ กับคนทั้งคู่ที่ทำเหมือนคนรักที่งอนง้อกัน
"สัสกูเพิ่งเคยเห็นเฮียไอในโมเม้นนี้วะกับพี่พีมแม่งกูยังไม่เคยเห็นเฮียไอทำขนาดนี้เลยนะ แล้วเมื่อกี้ใครพูดว่าง้อไม่เป็วะก็เห็นแม่งหางส่ายเลยน่ะ ให้ตายพี่โหดกูกลายเป็น้องหมาไปซะแล้ว"สนพูดขึ้นหลังพี่รหัสตัวเองเดินออกไป
"กูยอมแพ้น้องมหาของมึงเลยวะไอ้มีนจับั์แห่งวิศวะซะอยู่หมัดเลยมึง"บาสพูดขึ้นหลังั์เดินออกไปพร้อมโฟร์แล้ว
"อืม ทั้งน่ารัก ทั้งทำอาหารเก่งเป็กู กูก็ยอมแหละสัสหายากแรส์ไอเทมเลยมึง"มีนพูดขึ้นอย่างเพ้อๆ
"เออ เฮียมีนพูดว่าใครน่ารักนะ ท่านมหาคนนั้นอ่ะนะน่ารัก ผมว่าเฮียต้องไปตัดแว่นแล้วแหละครับ"สนรุ่นน้องของพวกั์ถามขึ้นอย่างสงสัย
"ไอ้สนมึงจะรู้อะไร น้องมหาของกูเนี่ยนางฟ้าชัดๆ ถ้ามึงไม่เชื่อมึงไปกินเหล้าที่คอนโดพี่รหัสมึงคืนนี้กับพวกกูดิแล้วมึงจะรู้เลยว่านางฟ้ามีจริง"
"ก็ได้พี่งั้นผมพาแฟนผมไปด้วยนะที่อยู่สถาปัตย์ปี1อ่ะ"
"เออๆ ไปๆ แยกย้ายกูจะไปซื้อของให้น้องมหาพวกมึงไปช่วยกูด้วยไอ้เกมไอ้บาส น้องมหาบอกจะทำหม้อไฟสุกี้ยากี้แบบญี่ปุ่นให้กิน"มีนส่งมือถือให้เกมดูว่าต้องซื้ออะไรเพิ่มบ้าง
"เออๆ น้องมันไลน์บอกกูแล้วเห็นว่าวันนี้น้องซิกก็มานะมึงเพราะแม่กับพ่อไอ้ไอมันไปงานเลี้ยงเลยฝากน้องซิกคืนหนึ่ง"เกมพูดขึ้นเมื่อเปิดมือถือดู
"มันส์แน่คืนนี้"บาสพูดขึ้นอย่างนึกสนุก
ทางด้านโฟร์หลังจากกลับมาถึงคอนโดก็เจอแม่ของั์ยืนรออยู่พร้อมกระเป๋าลากใบใหญ่
"สวัสดีครับคุณหญิงแม่"
"น้องโฟร์คะแม่มีเื่จะคุยด้วยคะ"
"เื่อะไรครับ"โฟร์ถามขึ้นอย่างกังวล
"เื่ของพ่อน้องซิกคะเขาติดต่อมาแล้วนะคะอีกสองวันเขาจะมารับตัวน้องซิกไปคะ แม่เลยคิดว่าจะให้น้องซิกมาอยู่กับโฟร์ก่อนที่น้องจะต้องไปน่ะคะ"
"ขอบคุณครับคุณหญิงแม่ แต่ผมไม่คิดจะให้น้องซิกไปกับพ่อของเขาหรอกนะครับคุณแม่"
โฟร์ตอบด้วยเสียงเศร้าๆ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาไม่หยุดั์ที่เห็นแบบนั้นจึงดึงโฟร์เข้ามากอดปลอบ
"ไม่ต้องร้องนะโฟร์ น้องซิกแค่ไปอยู่กับพ่อของเขามึงจะไปเยี่ยมน้องมันเมื่อไหร่ก็ได้งั้นคืนนี้ให้น้องซิกอยู่กับเราแล้วกันนะ"
"ผมไม่ยอมนะพี่ั์ เปรี้ยวบอกผมว่าพ่อของน้องจะฆ่าน้องนะพี่ั์"โฟร์พูดขึ้นอย่างหนักแน่น
"งั้นแม่กลับก่อนนะพ่อเราเขารอไปงานเลี้ยงอยู่น่ะ"คุณหญิงสินีพูดขึ้น
"ครับแม่/ครับคุณแม่"
ครึ่งชั่วโมงผ่านไปเพื่อนๆ ของั์ก็มาถึงโฟร์มัดจุกใส่ผ้ากันเปื้อนลายคิตตี้ที่แม่ของั์ซื้อมาให้หลายวันก่อนยืนจัดของอยู่ในครัวด้วยใบหน้าเศร้าๆ จนคนที่เห็นอดถามไม่ได้
"น้องโฟร์เป็อะไรครับบอกพี่มีนซิครับ"
"เปล่าครับพี่มีน"
"หรือโดนไอ้ไอแกล้งบอกพี่ได้นะ"เกมเดินเข้ามาสมทบอีกคน
"เปล่าครับพี่เกม"
ในที่สุดทั้งสองก็ถอยออกมาแล้วมานั่งถามั์ที่เล่นกับซิกแทน
"น้องมหาของกูเป็อะไรวะซึมชิบหาย"
"พ่อแท้ๆของไอ้แสบจะมารับตัวไอ้แสบไปแล้วน่ะแต่โฟร์มันไม่ยอม"
"จริงหรอวะ สงสารน้องวะซึมไปเลย"มีนพูดอย่างสงสารโฟร์
"มึงดูน้องซิกให้กูก่อนกูจะไปหาไอ้โฟร์"
ั์อุ้มเด็กส่งให้มีนส่วนตัวเองเดินไปหาโฟร์ในครัวแทน
ฮึก ฟืดฮือๆ ฮึก ฟืด
"ร้องอีกแล้วนะมึง"
"พี่ั์ผมไม่อยากเสียลูกไปอะ ผมควรทำไงดีหรือผมจะจับพ่อน้องซิกทำเมียดีพี่"
"มึงใช้ส้นตรีนคิดหรอไอ้โฟร์ มันคงยอมให้มึงจับทำเมียหรอกนะ กูว่ามึงมากกว่าจะโดนมันจับทำเมียน่ะ"
ั์ด่าโฟร์อย่างลืมตัวเพราะโมโหในสิ่งที่โฟร์พูด
"ฮือๆ ๆ ๆ ๆ พี่ั์ผมขอโทษอย่าฆ่าผมนะพี่"ร่างบางที่กลัวั์ตอนโกรธก็รีบขอโทษทันที
"เฮ้อ~~~ไอ้เฉิ่มเอ้ยใครจะฆ่ามึงวะมานี่ไม่ต้องคิดมาก กูจะช่วยมึงเอง"
ั์ดึงโฟร์เข้ามากอดปลอบส่วนเพื่อนๆ และน้องรหัสของโฟร์ที่พึ่งมาถึงต่างก็มาแอบดูทั้งสองคนอยู่ตรงประตูครัว
"เชร็ด! ท่านมหาน่ารักมากเลยวะพี่ นางฟ้าผมจุกชัดๆ "
"นั่นท่านมหาเพื่อนคลาสเดียวกับผมจริงดิพี่ น่ารักมากเลยนะครับถึงว่าพี่ไอเล่นไอ้โต๊ดซะอ่วมเลย"อิงพูดขึ้น
"มึงรู้จักมันได้ไงอิง"สนถามแฟนเด็กของตัวเอง
"มันอยู่คณะศิลปกรรมการถ่ายภาพครับพี่ ผมอยู่ชมรมถ่ายภาพกับมันเมื่อบ่ายมันมาที่คณะและถ่ายรูปเพื่อนๆ ในคณะผมตอนจัดบอร์ดไปเยอะมากผมก็ไม่ได้เอะใจจนเห็นโพสต์ในเพจนั่นแหละครับตอนนี้ก็ยังไม่มีการลบนะครับเหมือนจะเป็ภาพใหม่ด้วย"
"เวรแล้วถ้าไอ้ไอรู้นะมึงมหา’ลัยะเิเป็จุลแน่มึง บอกมันก่อนดีไหมวะ"มีนถามความเห็นของเพื่อนๆ
"เออบอกเลยกูอยากเห็นคนโดนจัดการวะ"เกมพูดขึ้น
"มึงหยุดทำหน้าโรคจิตเถอะไอ้เกมกูขนลุก"มีนพูดแล้วลูบแขนของตัวเองไปด้วย
พอั์เดินออกจากครัวคนแอบดูทั้งหลายก็สลายตัวไปตามมุมของห้อง
"ไอ้ไอรูปของโฟร์ยังอยู่นะมึงคราวนี้ชัดกว่ารูปเก่าอีกแต่คอมเม้นต์มีแต่ข้อความด่าวะ"
"หึกูควรจัดการให้สิ้นซากสินะ พวกมึงฟัง ไอ้มีนมึงจัดการลบโพสต์ซะส่วนพวกที่เหลือคอยวนกันดูแลไอ้โฟร์ทีกูกลัวว่าจะมีใครลากมันไป"
"ฝากผมได้ครับผมอยู่สถาปัตย์เรียนคลาสเดียวกับโฟร์แล้วก็ครีมครับ"
อิงเสนอตัวเองช่วยดูแลโฟร์เพราะคิดว่ายังไงก็เพื่อนกันและเรียนด้วยกันอยู่แล้ว
"ขอบคุณ งั้น่นี้ก็ดูแลไอ้เฉิ่มให้กูด้วยแล้วกันพวกมึง"
"ได้ๆ ยังไงน้องมหาก็พวกน้องกูเหมือนกัน"มีนพูดบอก
"อิงคอยเตือนมันด้วยว่าอย่ามัดจุก"ั์หันมาพูดกับอิง
"ครับพี่ไอ"อิงรับปากั์ทันทีแบบไม่ต้องคิดเลย
"ทุกคนหม้อไฟเรียบร้อยแล้วครับมาทานกันเร็ว"คนที่อยู่ในครัวอย่างโฟร์ก็ออกเรียกทุกคนทันทีที่เตรียมขอเสร็จ
"ไปโว้ยพวกมึงของอร่อยมาแล้ว!!"มีนะโขึ้นแล้ววิ่งเข้าครัวไปเลย
"สัสมีนเื่แดกนี่ที่หนึ่งเลยนะมึงเร็วชิบหาย"
ออด ออด
"ใครมาวะ เฉิ่มมึงไปดูดิเอาลูกมากูอุ้มเอง"ั์พูดขึ้นแล้วยื่นแขนไปรับซิกมาอุ้มแทน
"ครับพี่ั์"
ผมเดินมาเปิดประตูพอเปิดออกคนที่อยู่หน้าประตูทำผมใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มเลยครับ
"ไงน้องแว่น!!!"
879
