หมอพัศน์มาเยี่ยมปั้นหยาที่สุราษฎร์ธานีถึงบ้าน เธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เพื่อนแต่ดันเจอเื่เซอร์ไพรส์กว่า
“อ้าว ปั้นหยาเดินหนีใครมาล่ะนั่น” หมอพัศน์เห็นปั้นหยาเดินเข้าบ้านด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
“หมอพัศน์ หมอพัศน์จริงๆ ด้วย พาฉันไปจากที่นี่ที ได้โปรดเถอะ” ปั้นหยาจับไหล่เพื่อนและขอร้องเธอ
“มันเกิดอะไรขึ้น ใจเย็นๆ ก่อนนะปั้นหยา” หมอพัศน์กล่าว
“ฮือ ฮือ ทรรศกรนอกใจฉันไปมีผู้หญิงอีกคน และวันนี้ฉันก็เห็นเขาพาผู้หญิงคนนั้นไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลด้วย” ปั้นหยาปล่อยโฮร้องไห้
“เป็ไปไม่ได้หรอก ทรรศกรรักเธอมากนะ เขาไม่มีทางนอกใจเธอหรอก” หมอพัศน์ไม่เชื่อ
“มันเป็ไปแล้วหมอพัศน์ ได้โปรดเถอะ พาฉันไปที” ปั้นหยายังคงยืนยัน
เพราะความเป็เพื่อน หมอพัศน์เลยต้องพาเพื่อนสาวที่ท้อง 5 เดือนไปที่โรงแรมที่หมอพัศน์เช่าพักทันที
******************************************************
ทรรศกรเข้าไปในบ้าน เขาพยายามวิ่งหาภรรยาจนทั่ว แต่ก็ไม่เห็นวี่แววของเธอเลยสักนิด
“ปั้นหยาอยู่ไหนน่ะ” ทรรศกรถามสาวใช้
“คุณผู้หญิง ออกไปกับผู้หญิงคนนึงค่ะ เห็นคุณผู้หญิงเรียกเธอว่า หมอพัศน์อะไรนี่แหละค่ะ” สาวใช้ได้ยินไม่ถนัด
ทรรศกรเลยพยายามติดต่อทั้งปั้นหยาและหมอพัศน์ แต่ทั้งคู่ปิดมือถือ ตอนนี้เขาร้อนรนมาก อยากจะอธิบายให้รู้เื่ แต่เขาก็ขับรถตามภรรยาไม่ทัน เพราะเธอสั่งคนขับแท็กซี่ให้ขับเร็วที่สุด
ทรรศกรทรุดตัวคุกเข่าอยู่หน้าบ้าน สักพักก็มีเสียงหนึ่งทักขึ้นว่า
“นายมาทำอะไรอยู่หน้าบ้านแบบนี้ล่ะ” ธนพัฒน์สงสัย
“ท่านประธานนั่นเอง เมียผมหนีออกจากบ้านครับ เธอเข้าใจผมผิด” ทรรศกรกล่าว
“แล้วนายไปทำอะไรให้เธอล่ะ” ธนพัฒน์กล่าว
“ลูกน้องมาขอให้ผมช่วยพาผู้หญิงคนนึงไปฝากครรภ์ เห็นพวกเขาบอกว่าเธอท้องไม่มีพ่อ ผมรู้สึกสงสารเลยพาเธอไป แต่ทว่ามันเป็วันเดียวกับที่ปั้นหยานัดพบหมอสูติฯ พอดี ปั้นหยาเห็นผมประคองผู้หญิงคนนั้นไปพบหมอสูติฯ ปั้นหยาเลยเข้าใจผมผิด ผมพยายามวิ่งตามเพื่อไปอธิบาย แต่เ้าหน้าที่รีบมารั้งผมไว้ เพราะผมจะต้องไปชำระเงินค่าตรวจเสียก่อนครับ” ทรรศกรเล่า
“แล้วนายติดต่อปั้นหยารึยังล่ะ” ธนพัฒน์ถาม
“เธอปิดมือถือหนีผมครับ” ทรรศกรกล่าวเสียงเศร้า
“คงต้องรอให้ปั้นหยาอารมณ์เย็นกว่านี้ก่อน เธอคงติดต่อกลับมาเองนั่นแหละ” ธนพัฒน์ปลอบใจ
ธนพัฒน์จึงรีบประคองทรรศกรให้ลุกขึ้นแล้วพาไปนั่งโซฟาเพื่อให้เขาสงบสติอารมณ์
“ว่าแต่ท่านประธานมาทำไมครับ” ทรรศกรตั้งสติได้
“ผมตั้งใจมาถามหาที่อยู่ของหมอพัศน์จากปั้นหยาครับ ตอนนี้หมอพัศน์ไม่อยู่กรุงเทพฯ หรือราชบุรีเลย” ธนพัฒน์ตามหาหมอพัศน์
“หมอพัศน์นี่แหละครับตัวดี เธอพาปั้นหยาหนีจากผมไป” ทรรศกรกล่าวโทษ
“แต่มันก็น่าหายห่วงนะครับ ถ้าปั้นหยาอยู่ใกล้หมอ ยังไงเธอก็ต้องปลอดภัยอยู่แล้ว” ธนพัฒน์กล่าว
“ก็คงเป็อย่างนั้นครับ” ทรรศกรก็หวังให้เป็อย่างนั้น
******************************************************
ณ ห้องพักของหมอพัศน์
“ว่าแต่ทรรศกรจะนอกใจแน่หรอ บางทีผู้หญิงคนนั้นอาจเป็เมียลูกน้องของทรรศกรก็ได้นะ ถ้าค่อยๆ คุยกันให้รู้เื่ มันอาจจะดีกว่าก็ได้” หมอพัศน์กล่าว
“ขอฉันทำใจให้ได้ก่อนนะหมอพัศน์ เพราะถ้าเป็ตรงกันข้าม ฉันกลัวว่าตัวเองจะรับเื่นี้ไม่ไหวจริงๆ” ปั้นหยากล่าว
“อื้อ งั้นนอนพักผ่อนก่อนเถอะนะ ตอนนี้ท้องห้าเดือนแล้วไม่ใช่หรอ” หมอพัศน์กล่าว
“พอท้องใหญ่ เวลาเคลื่อนตัวก็ลำบาก” ปั้นหยาเริ่มบ่น
ปั้นหยานอนไปชั่วโมงนึง อยู่ดีๆ เธอก็ฝันเห็นผู้หญิงที่เป็ชู้กับสามี เธอคนนั้นเดินทางไปที่คลินิกทำแท้งเถื่อน ผู้หญิงคนนั้นยืนเก้ๆ กังๆ เพราะลังเลว่าจะทำลายเด็กดีหรือไม่ จนกระทั่งเ้าหน้าที่ในคลินิกเดินออกมา แล้วพาตัวผู้หญิงคนนั้นเดินเข้าไป แต่แล้วเพราะผู้หญิงคนนี้เกิดสงสารลูกขึ้นมา เธอเลยเปลี่ยนใจขึ้นมาทันที
“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันขอกลับล่ะ”
“ไม่ได้ ฉันอยากได้ศพเด็กไปขายพวกหมอผีเพื่อไปทำลูกกรอกน่ะ” เ้าหน้าที่กล่าวตามตรง
“จะบ้าหรอ ฉันก็บอกแล้วไงว่าฉันเปลี่ยนใจแล้ว”
“เฮ้ย พาตัวนังนี่ไปขังไว้ก่อน” เ้าหน้าที่สั่งลูกน้อง
“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย อื้อ” เธอถูกวางยาสลบ แล้วลูกน้องของเ้าหน้าที่ก็อุ้มตัวพาหญิงตั้งครรภ์เข้าไปขังในห้องห้องนึง
ปั้นหยาใตื่นแล้วถอนหายใจ เธอคิดว่า “ที่แท้ก็แค่ฝันไปนี่เอง”
“มันไม่ใช่ความฝันครับพี่สาว ได้โปรดไปช่วยเธอด้วย”
ปั้นหยาใที่เธอเห็นเงาจางๆ ของเด็กชายอายุประมาณสิบขวบ “นะ นะ นะ หนูเป็ผีงั้นหรอ มะ มะ มะ หมอพัศน์ช่วยด้วย”
หมอพัศน์เห็นว่าปั้นหยาลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วมีสภาพกลัวอะไรบางอย่าง “มีอะไรหรอปั้นหยา”
“ฉันมองเห็นผีน่ะหมอพัศน์” ปั้นหยากล่าวด้วยความกลัว
“เฮ้ย โลกนี้ไม่มีผีหรอก” หมอพัศน์กล่าว
สักพักข้าวของในห้องพักของหมอพัศน์ก็ล้มระเนระนาดไปตามๆ กัน จนหญิงสาวทั้งคู่ต้องกอดกันด้วยความกลัว
“ปั้นหยา เธอเห็นผีจริงๆ หรอ แล้วผีมีหน้าตาเป็ยังไง และเขา้าอะไรกันแน่” หมอพัศน์รีบถาม
“เป็ิญญาของเด็กผู้ชาย ฉันเห็นเพียงเงาลางๆ เท่านั้น และเขาก็บอกว่าสิ่งที่ฉันฝันนั้นเป็ความจริง” ปั้นหยารีบเล่า
“แล้วเธอฝันอะไรน่ะปั้นหยา” หมอพัศน์ถาม
“ผู้หญิงคนที่เป็ชู้กับทรรศกรกำลังจะไปทำแท้งที่คลินิกทำแท้งเถื่อน แต่เกิดเปลี่ยนใจกะทันหัน พวกเ้าหน้าที่ดันไม่ยอมปล่อยเธอ เลยจับตัวเธอไปขังเพื่อรอการทำแท้ง” ปั้นหยาเล่า
“อ้าว ในเมื่อเปลี่ยนใจแล้ว ทำไมยังดึงดันทำร้ายเด็กอีกล่ะ” หมอพัศน์สงสัย
“เห็นว่าจะเอาศพเด็กไปขายให้กับพวกพ่อมดหมอผีอะไรนี่แหละ” ปั้นหยาเล่า
“พวกพี่ๆ ครับ ไปช่วยน้องสาวผมด้วยนะครับ ผมขอร้อง” ิญญาเด็กชายกล่าว
“ผู้หญิงคนนั้นอายุน่าจะ 20 ปีแล้วนะ จะเป็น้องสาวหนูได้ยังไง” ปั้นหยาสงสัย
“แม่ตั้งครรภ์ผมก่อนครับ แต่แม่เอาผมออก พอแม่มีเงินพอก็เลยยอมปล่อยท้อง แล้วคลอดผู้หญิงคนนั้นออกมา” ปั้นหยาพยายามพูดตามเด็กเพื่อให้หมอพัศน์รับรู้เื่ราวด้วย
“ถ้าอย่างนั้นให้ฉันไปช่วยผู้หญิงคนนั้นก่อน แต่ฉันต้องไปดูสถานที่และพิสูจน์ก่อนว่าทุกอย่างเป็ความจริงถึงจะแจ้งตำรวจได้” หมอพัศน์กล่าว
“ให้ฉันไปด้วยดีกว่า ฉันเคยเห็นผู้หญิงคนนั้น” ปั้นหยาลึมนึกว่าตัวเองท้องใหญ่แล้ว
“เธอมีรูปมั้ย เพราะเธอท้องอยู่นะและท้องใหญ่มากด้วย” หมอพัศน์เป็ห่วง
“เอ้อ ฉันถ่ายรูปไว้ อะเดี๋ยวฉันรีบส่งให้” ปั้นหยากล่าว
หมอพัศน์เลยจำต้องลองเชื่อเื่ลี้ลับ เธอเลยรีบไปพิสูจน์โดยการไปที่คลินิกทำแท้งเถื่อนแล้วตามหาผู้หญิงในรูปที่ปั้นหยาให้เธอ
******************************************************
หมอพัศน์พยายามลอบเข้าไปในคลินิกทำแท้งนั้น เธอพยายามแอบฟังคนคุมคลินิก จึงได้รู้ว่าพวกเขาได้ขังหญิงตั้งครรภ์ไว้ในห้องด้านหลังคลินิก แต่ไม่ทันที่หมอพัศน์ได้เข้าไปในห้องนั้น พวกมันก็ไปพาตัวหญิงคนนั้นไปที่ห้องหมอทันทีเพื่อดำเนินการทำแท้ง
หมอพัศน์ได้พึมพำเบาๆ ว่า “หากหนูมีอยู่จริง ได้โปรดคุ้มครองฉันด้วยนะ” เธอสูดลมหายใจลึกๆ แล้วก็รีบเข้าไปในห้องหมอและนำที่ช็อตไฟฟ้าช็อตไปที่หมอคนนั้นจนสลบ แล้วพาตัวหญิงตั้งครรภ์หนีทันที
“คุณเป็ใครคะ” หญิงตั้งครรภ์สงสัย
“รีบไปก่อนเถอะค่ะ แล้วค่อยคุยกัน” หมอพัศน์ไม่มีเวลาอธิบาย
ทั้งคู่วิ่งหนีลูกน้องที่คุมคลินิก หมอพัศน์นึกไม่ถึงเลยว่าลูกน้องจะมีเป็ยี่สิบคน เธอต้องรีบพาผู้หญิงคนนั้นไปหลบในป่าหลังคลินิก จนกระทั่งพวกมันวิ่งตามไปทางอื่น หมอพัศน์จึงค่อยพักและคุยกับผู้หญิงคนนั้น
“ทำไมคุณถึงช่วยฉันล่ะคะ” หญิงตั้งครรภ์สงสัย
“พี่ชายคุณให้มาช่วยค่ะ” หมอพัศน์เล่าตามจริง
“แต่ฉันเป็ลูกคนเดียวไม่มีพี่ชายค่ะ” หญิงตั้งครรภ์สงสัย
“เอ่อ มันเป็เื่น่าเหลือเชื่อค่ะ ิญญาพี่ชายคุณ เขาเป็เด็กที่แม่คุณไปทำแท้งก่อนที่แม่จะมีคุณค่ะ” หมอพัศน์เล่า
“เป็ความจริงหรอคะ” หญิงตั้งครรภ์ทำหน้าไม่น่าเชื่อถือ
“ใช่ค่ะ แต่ความจริง ถ้าคุณท้องกับทรรศกร ยังไงเขาก็ต้องรับผิดชอบคุณอยู่แล้วนะคะ ไม่เห็นคุณต้องไปทำแท้งเลยนี่คะ” หมอพัศน์สงสัย
“ฉันไม่ได้ท้องกับนายหัวค่ะ สามีฉันเดินทางไปต่างประเทศเป็เดือนแล้ว เขาบอกฉันว่าจะกลับมาหาฉัน แต่ก็เบี้ยวไม่ยอมมาค่ะ” หญิงตั้งครรภ์พูดด้วยความน้อยใจ
“บางทีเขาอาจติดธุระก็ได้นะคะ คุณน่าจะให้โอกาสเขาบ้าง” หมอพัศน์กล่าว
“ฉันสงสารลูกเลยยั้งใจไม่ทำแท้ง แต่พวกมันยังบังคับฉันอีก” หญิงตั้งครรภ์เล่า
“เอาล่ะคะ ฉันจะรีบติดต่อเพื่อน และให้เพื่อนแจ้งตำรวจให้นะคะ” หมอพัศน์จึงหยิบมือถือ
หมอพัศน์เลยรีบติดต่อปั้นหยา พร้อมกับเล่าเื่ทุกอย่างให้ปั้นหยาฟังและได้ไหว้วานเธอให้ไปแจ้งตำรวจให้
******************************************************
6K
