“ ระบบเปิดกล่องของขวัญสตรีมเมอร์มือใหม่ ”
ยอร์ชไม่มีเวลาแล้วเขาจึงบอกให้ระบบเปิดกล่องของขวัญมือใหม่ทันทีเผื่อจะมีสิ่งที่ช่วยให้เขารอดชีวิตจากสถานการณ์ตรงหน้า
[ ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับยารักษาเลเวล 1 จำนวน X1 ]
[ ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับน้ำยาสุ่มค่าสถานะ 5 หน่วย X1 ]
[ ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับกล้องมือใหม่ X1 ]
กล้องทรงกลมขนาดเท่าลูกบาสติดตั้งลงไปในสกิลไลฟ์สตรีม ตามด้วยดื่มยาสุ่มค่าสถานะ 5 หน่วยทำให้ค่า CON เพิ่มขึ้นมา 5 ยารักษายอร์ชยังไม่จำเป็ต้องใช้เขาเก็บไว้ในหน้าต่างของขวัญระบบเพื่อให้ง่ายต่อการพกพา
ทว่ามนุษย์ต่างดาวที่เข้ามาชมกลับส่งข้อความบางอย่างมา ยอร์ชจึงเปิดเข้าไปดูเพราะอยากรู้ว่ามันกำลังพูดสิ่งใด
[ เผ่าพันธุ์ไททันเนียร์ 1 : อ่อนแอเหลือเกิน เ้าเป็เผ่าพันธุ์อะไรทำไมถึงอ่อนแอเช่นนี้ หากเป็ข้าสามารถฆ่าพวกมันได้ทั้งดวงดาวเลยล่ะ ]
“ แล้วฉันต้องตอบยังไง ? ” ยอร์ชแสดงใบหน้าสงสัย เขาเคยดูไลฟ์สตรีมสาวสวยมาเยอะ แต่กลับไม่เคยถ่ายทอดสดสักครั้ง แม้แต่ถ่ายวีดีโอส่งอาจารย์เขายังรู้สึกเขินอาย
เขากลับต้องทำบางอย่างเพื่อดึงคนดูเอาไว้ให้ได้เพราะอยากเห็นสิ่งที่อยู่ในหน้าต่างร้านค้า ยอร์ชจึงนำกล้องมือใหม่มาส่องหน้าตนเองแล้วพูดกับมนุษย์ต่างดาว
“ เผ่าพันธุ์ของผมถูกเรียกว่ามนุษย์ ผมอ่อนแอก็เพราะว่ายังเป็ตัวอ่อนอยู่ พวกเราพึ่งหัดต่อสู้จึงอ่อนแอมาก เผ่าพันธุ์ของคุณไม่มีคนอ่อนแออย่างนั้นเหรอ ”
เพื่อนทั้ง 4 หันมองหน้ายอร์ช พวกเขาไม่รู้เลยว่ายอร์ชกำลังคุยกับใคร แต่เมื่อเห็นว่ายอร์ชกำลังคุยกับกล้องที่ไม่รู้ว่านำออกมาจากที่ไหน ทุกคนจึงปล่อยยอร์ชไปก่อนเพราะเขาอาจจะกำลังคุยกับเอไอของกล้อง
ติ๊ง!
ข้อความจากมนุษย์ต่างดาวส่งมาอีกครั้งยอร์ชรีบเก็บรอยยิ้มเอาไว้ภายในใจ เขาไม่รู้ว่าการจะเป็สตรีมเมอร์ที่ดีต้องทำอย่างไร แต่ตอนนี้ภายในหัวของเขามีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา มันเป็ความคิดไม่ดีเท่าไหร่ แต่อาจจะใช้กับเผ่าพันธุ์อันแข็งแกร่งตรงหน้าได้
[ เผ่าพันธุ์ของข้าคือที่สุด ไม่มีผู้ใดในเผ่าของข้าอ่อนแอ ]
“ ผมไม่เชื่อ ”
[ ข้าสามารถกลืนกินดาวได้ทั้งดวง ]
“ ผมไม่เชื่อเหมือนเดิม หากผมบอกว่าตัวเองสามารถกินดวงดาวได้ คุณจะเชื่อหรือเปล่า ”
[ เ้าอ่อนแอ แค่มอนสเตอร์ตัวเดียวยังไม่สามารถฆ่าให้ตายได้ ]
“ คุณก็อ่อนแอเหมือนกัน คุณไม่มีหลักฐาน ใครจะเชื่อว่าคุณกินดวงดาวได้ ทารกในเผ่าของคุณคงไม่ต่างจากพวกผมหรอก ”
[ เหลวไหล ทารกของพวกข้าสามารถกวาดล้างอารยธรรมระดับต่ำได้ง่ายๆ ต่อให้มีพวกเ้าเป็ร้อยล้านก็หยุดทารกเผ่าพันธุ์ข้าไม่ได้ ]
ยอร์ชฉีกยิ้ม เขาเริ่มพามนุษย์ต่างดาวเข้าสู่แผนของตนเองได้แล้ว
“ ผมไม่เชื่ออยู่ดีเพราะไม่เห็นหลักฐาน อย่างมากทารกในเผ่าคุณคงทำได้แค่คลานหนีแมงป่องพวกนี้ ”
[ เหอะ แค่มอนสเตอร์ชั้นต่ำพวกนี้ทารกในเผ่าข้าสังหารมันได้เพียงแค่นิ้วเดียว ไม่จำเป็ต้องใช้คนมากเช่นพวกเ้าเลย ]
“ ผมก็ทำเหมือนทารกในเผ่าของคุณได้ แค่จะฆ่าแมงป่องพวกนี้ ผมโจมตีครั้งเดียวก็ตายแล้ว ”
[ ฮ่าๆๆๆ เ้ากำลังโกหกข้าอยู่หรือ ดูสหายของเ้าเสียก่อน พวกเขาใกล้จะหมดแรงแล้ว ]
“ คุณกล้าพนันกับผมไหมล่ะ ถ้าผมฆ่ามอนสเตอร์ได้ด้วยการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียว คุณจะต้องส่งเหรียญเป็ของขวัญให้ผมจำนวน 100 เหรียญ ”
ข้อความเงียบหาย ยอร์ชไม่รู้ว่ามนุษย์ต่างดาวตัวนี้จะตอบหรือไม่ เขาจึงพยายามเททรายผลักแมงป่องออกไป เรื่อยๆพลางมองเพื่อนที่กำลังเหน็ดเหนื่อยมากยิ่งขึ้น
“ กล้องพวกนี้พาบินหนีไม่ได้ด้วยสิ ”
แม้กล้องจะลอยเวียนวนภายในอากาศได้โดยไม่ใช้พลังงาน พวกมันไม่สามารถยกตัวของเขาลอยขึ้นไปบนอากาศได้ การจะเกาะกล้องบินหนีจึงเป็ไปไม่ได้เลย
หากเขาสามารถเททรายให้สูงกว่านี้ได้ คงสามารถสังหารมอนสเตอร์พวกนี้ได้ง่ายๆ เขาไม่สามารถบินขึ้นฟ้าไปปล่อยทรายลงมา ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้มวลของทรายและความสูงในการร่วงตกบดขยี้ร่างมอนสเตอร์
[ ถ้าเ้าทำได้ข้าจะส่งของขวัญให้เ้า ]
“ คอยดูก็แล้วกัน ”
ยอร์ชผลักกล้องมือใหม่ไปด้านหน้า ทำให้มุมกล้องเพิ่มเป็ 3 มุม เพียงแต่ว่าเขาไม่ได้ฉายภาพทั้ง 3 ให้มนุษย์ต่างดาวดูพร้อมกัน ภาพที่ได้จากกล้องแต่ละตัวจะถูกส่งเข้าสู่การไลฟ์สตรีมสลับกันไป มันไม่ต่างจากนั่งดูหนังที่ผ่านการตัดต่อเรียบร้อยแล้ว
“ ยอร์ช มีแมงป่องตัวหนึ่งไปทางนายแล้ว! ” หว่องร้องด้วยท่าทางตื่นตระหนก หากยอร์ชถูกเล่นงานพวกเขาจะต่อสู้ลำบากมากยิ่งขึ้นเพราะยอร์ชคือคนที่คอยคัดกรองมอนสเตอร์
“ ไม่เป็ไร ฉันรับมือกับมันได้ พวกนายรับมือกับมอนสเตอร์ทางฝั่งนั้นไปไม่ต้องสนใจฉัน ”
สองเท้าก้าวเข้าหาแมงป่อง เขาจำเป็ต้องสังหารมันให้เร็วแล้วกลับไปทำหน้าที่ผลักมอนสเตอร์เช่นเดิมไม่อย่างนั้นเพื่อนของเขาจะทำงานลำบาก
หลังจากเดินได้สักพัก เท้าทั้งสองของเขาได้ย่อลงเล็กน้อยก่อนจะดีดตัวไปด้านหน้า กล้องตัวหนึ่งได้วิ่งลอดผ่านขาก่อนจะลอยไล่ตามหลังเพื่อสร้างมุมกล้องที่ดีที่สุดให้มนุษย์ต่างดาวได้รับชม
จังหวะที่เขาเข้าประชิดร่างของแมงป่องที่แทงหางโจมตีเขาตรงๆ กล้องตัวหนึ่งที่ลอยอยู่เหนือหัวของมันได้ส่งภาพเข้าสู่การถ่ายทอดสดทำให้เห็นภาพการโจมตีมุมสูง
แต่แล้วกล้องอีกตัวที่เขาส่งไปใต้ท้องของแมงป่องได้เปิดสกิลกล้องกระแทก ส่งผลให้มันล้มลงกับพื้นในทันที ยอร์ชเห็นโอกาสจึงสะบัดข้อมือเผยให้เห็นใบมีดสีเงินมันวาว
พลังงานภายในแขนถูกดึงไปที่ใบมีดก่อให้เกิดมีดความร้อนสูง เพียงพริบตาที่เขาเข้าถึงร่างแมงป่อง หมัดขวาได้ชกออกไปเต็มแรงกระแทกเข้าที่กลางหน้าผากของมัน
ใบมีดที่เต็มไปด้วยความร้อนได้ทะลวงเข้าไปในหน้าผากพร้อมกับร่างของเขาจมหายเข้าไป
มอนสเตอร์ที่คิดจะสังหารเขากลายเป็ฝ่ายตกตายหลังจากถูกทำให้เสียหลัก
ฉัวะ!
บริเวณท้ายทอยของแมงป่องถูกทะลวงผ่านเผยให้เห็นร่างที่เต็มไปด้วยเืพุ่งออกมา มีดภายในมือปิดการทำงานเพราะพลังงานที่พกมามีจำกัด
หลังจากสังหารแมงป่องได้แล้วยอร์ชรีบวิ่งกลับไปเททรายใส่ร่างของแมงป่องอีกหลายสิบที่พยายามปีนขึ้นมาบนพื้นหิน
“ เป็ยังไง ผมฆ่ามันได้ในการโจมตีแค่ครั้งเดียว ”
[ เ้าโกง แม้ข้าจะมองไม่เห็น แต่ข้ารู้ว่าเ้าโจมตีใต้ท้องของมันก่อนจนเสียหลักก่อนจะใช้มีดที่แขนของเ้าแทงมัน ]
“ ผมแค่ใช้กล้องกระแทกมันให้เสียหลักเท่านั้นเพื่อให้โจมตีได้ง่าย มันไม่ได้าเ็จากกล้องเลย ยังไงผมก็คิดว่าตัวเองฆ่ามันได้ในการโจมตีครั้งเดียว คุณคงไม่คิดจะเบี้ยวผมหรอกใช่ไหม ”
[ เผ่าพันธุ์ของข้าไม่ตระบัดสัตย์ ]
ติ๊ง!
[ ท่านได้รับ 100 เหรียญกาแล็กซี่ ]
ยอร์ชได้ยินเสียงแจ้งเตือนดัง มีของขวัญ 100 เหรียญส่งเข้าสู่ระบบของเขา หากเปลี่ยนเป็สกุลเงิน มนุษย์ต่างดาวที่พนันกับเขาพึ่งโอนเงินเข้าสู่ระบบเป็จำนวน 1,000,000 บาท
แต่สิ่งที่เขาดีใจไม่ใช่เงินจำนวนมาก มันคือข้อความปลดล็อกที่ทางระบบได้ทำการแจ้งเตือน
[ แจ้งเตือน ท่านได้รับของขวัญเป็ครั้งแรก ทำการเปิดระบบร้านค้า ]
[ แจ้งเตือน ท่านปลดล็อกร้านค้าได้สำเร็จ ท่านได้รับของขวัญ 1 ชิ้น ]
ยอร์ชมองข้ามของขวัญไปก่อน เขาอยากรู้ว่าร้านค้าของทางระบบขายสิ่งใด มันพอจะมีสิ่งของที่ช่วยให้พวกเขารอดตายจากฝูงมอนสเตอร์ได้หรือไม่
เมื่อกดเข้าสู่หน้าต่างร้านค้าเขาถึงขั้นตกตะลึง ภายในร้านราวกับว่ามันคือแอพพลิเคชันซื้อขายสินค้าขนาดใหญ่ มีหมวดหมู่มากมายให้เขาได้เลือกเข้าไปซื้อ ของใช้จิปาถะ อาวุธ ยุทโธปกรณ์ทางทหาร อัลติเมทเกียร์ ยารักษา โพชั่นและอื่นๆอีกมากมายมีให้เห็นเต็มไปหมด
ยอร์ชจึงลองกดเข้าไปที่หมวดที่ใกล้ที่สุด มันคือหมวดอาวุธ เมื่อเข้าสู่หมวด คิ้วของเขาถึงขั้นขมวดเข้าชนกันจนทำให้เกิดรอยหยักกลางหน้าผาก
ร้านค้าเลเวล 1 ของเขาวางขายอาวุธั้แ่เลเวล 1 ไปจนถึงเลเวล 10 มันมีทุกอย่างเทียบเท่ากับร้านค้าที่อยู่บนโลก
ถึงแม้ราคาจะแพงกว่า 1 เท่า เขากลับซื้อพวกมันได้ด้วยการไลฟ์สตรีมหาของขวัญ ไม่จำเป็ที่เขาจะต้องออกไปล่ามอนสเตอร์หรือเสี่ยงชีวิตเลยด้วยซ้ำ
ยอร์ชกดเข้าไปในหมวดยา ด้านในเต็มไปด้วยขวดหลากหลายขนาดและยาหลากหลายสี ยาสำหรับรักษา ยาสำหรับต้านสถานะผิดปกติและยาพิษมีให้เห็นเต็มไปหมด
หมวดชุดเกราะมีของหลากหลาย แต่แล้วเขากลับใเมื่อเข้าสู่หมวดสินค้าพิเศษ
ภายในหมวดนี้วางขายสิ่งที่ไม่น่าเป็ไปได้ สกิลหลากหลายมีให้เขาเลือกซื้อเต็มไปหมด ค่าสถานะมีให้เขาซื้อไม่ว่าจะเป็ STR 1 หน่วยหรือ 100 หน่วยมีให้เห็น วัตถุดิบหายากมีให้เขาซื้อมันเช่นเดียวกัน แม้จะต้องปลดล็อกเลเวลร้านค้าก็ตามมันกลับทำให้เขาเห็นความหวังที่จะแข็งแกร่งขึ้น
“ ฮ่าๆๆ พระเ้า ดูเหมือนว่าคุณจะส่งสิ่งที่น่าตื่นเต้นให้ฉันเสียแล้ว ”