ภายในห้องเรียนที่เงียบสงัดมีเพียงเสียงอาจารย์ดังอยู่ นักเรียนหลายคนต่างจดโน๊ตข้อมูลที่คิดว่าน่าจะออกสอบรวมไปถึงฉันด้วย
แต่ในบางครั้งเพื่อกระตุ้นให้นักเรียนสนใจกับการเรียน อาจารย์จึงจะต้องคอยปล่อยคำถามออกมา เพื่อดูว่านักเรียนยังตั้งใจเรียนอยู่ไหม
“เบล ช่วยอธิบายหัวข้อนี้ได้ไหม”
แต่ว่า ทำไมต้องเป็วันนี้กันนะ !
ทุกสายตานักเรียนจับจ้องมาที่ฉัน ตัวฉันได้แต่นั่งเงียบ ไม่ใช่เพราะฉันไม่รู้คำตอบ แต่เป็เพราะว่า
“อ่า…”
ใช่ นั่นคือหนึ่งในคำเพียงสองสามคำที่ฉันสามารถเอ่ยออกมาได้ ทำไมน่ะเหรอ เพราะตอนนี้ปากของฉันกำลังใส่บอลแก๊กเอาไว้ ทำให้อยู่ในสภาพอ้าปากตลอดเวลา
แต่ถ้าทำอย่างนี้ คนอื่นจะไม่เห็นเหรอ ?
ไม่ต้องห่วง ฉันใส่แมสปิดปากเอาไว้ อีกทั้งผมด้านข้างฉันก็ยาวพอสมควร ทำให้ปิดสายคาดเอาไว้ได้
แล้วเวลาใส่บอลแก๊ก น้ำลายจะไหลอย่างควบคุมไม่ได้นี้ ?
เื่นั้นฉันก็รู้อยู่แล้ว เพราะบอลแก๊กเป็หนึ่งในทรมานที่ฉันชอบที่สุด เพราะงั้นก่อนจะใส่บอลแก๊กฉันเลยใช้ผ้าอุดปากเอาไว้เพื่อซับน้ำลายไม่ให้ไหลออกมา
แผนการทุกอย่างเตรียมเอาไว้อย่างดีเยี่ยม แต่ฉันไม่คิดเลยว่าอาจารย์จะยิ่งคำถามมาทางฉัน
“ตอบได้รึเปล่า คำถามง่ายๆ แค่นี้เธอน่าจะตอบได้นี้”
อาจารย์เอียงคอมองฉันด้วยความสงสัย เป็อย่างที่อาจารย์ว่าถึงจะไม่ค่อนตั้งใจเรียน แต่ฉันก็ไม่ใช่เด็กที่เรียนแย่ อาจารย์คงแปลกใจว่าทำไมฉันเอาแต่เงียบ
บรรยากาศในห้องทั้งหมดกดดันมาที่ฉัน ทำยังไงดี ถ้าฉันพูดออกไปก็มีแต่เสียงที่ฟังไม่ได้ศัพย์เท่านั้น หรือต่อให้จะถอดบอลแก๊กออก ตอนนี้ทุกสายตาก็มองมาที่ฉันหมด หมายความว่าไม่มีจังหวะไหนให้ฉันถอดมันได้เลย
ทำยังไงดี
“เบล อาจารย์ถามเธออยู่นะ”
เพื่อนข้างโต๊ะสะกิดเรียก ฉันหันไปมองดวงสายตาลุกลนเพราะไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง
“เอ่อ… อาจารย์คะ เบลเจ็บคออยู่ส่งเสียงไม่ได้ค่ะ”
และแล้วก็เหมือนกับเป็เสียงระฆังจาก์ เพื่อนคนหนึ่งช่วยพูดให้ฉันเลยรอดตัวออกมาได้
“เหรอ งั้นดูแลสุขภาพด้วยนะเบล ถ้างั้นคนต่อไป” อาจารย์หันไปสนใจคนอื่น
ฉันควรจะขอบคุณเ้าของเสียงที่ช่วยฉันไว้ไหม เพราะว่าคนที่ทำให้ฉันอยู่ในสภาพนี้ก็คือเธอคนนั้น
ด้านหลังของฉัน เกรซ เด็กสาวที่ยิ้มอย่างซุกซนราวกับเป็แมวที่กำลังมองหนู ซึ่งหนูตัวนั้นก็คือฉันเอง
...ยัยบ้า ไม่ต้องมายิ้มแบบนั้นเลย สนุกนักรึไง…
ฉันได้แต่กร่นด่าในใจ แต่เธอคนนั้นก็แลบลิ้นกลับมา
หลังจากนั้น ฉันก็หันไปสนใจการเรียนต่อ แต่ผ่านไปได้ประมาณห้านาที
“อื้อ !”
“เป็อะไรเหรอเบล ?”
อาจารย์หันมาถาม เมื่ออยู่ๆ ฉันก็ส่งเสียงออกมาดังมากพอที่คนทั้งห้องจะได้ยิน ต้นเหตุของเสียงนั้น คือไข่สั่นที่ใส่ไว้ตรงช่องลับของฉัน ส่วนรีโมทที่ควบคุมมันไม่ได้อยู่ที่ฉัน แต่เป็
...อีกแล้วเหรอ จะแกล้งกันไปถึงไหน…
ฉันส่งสายตาอาฆาตไปยังเกรซ แต่เธอก็ยิ้มร่า พร้อมกับเพิ่มระดับความแรงการสั่นมากขึ้น
“อื้อ !!”
ฉันร้องเสียงดังกว่าเดิม แถมยังทรุดลงไปฟุบกับโต๊ะอย่างหมดเรี่ยวแรง
“เบล !”
อาจารย์เดินมาดูอาการฉันด้วยความเป็ห่วง
ไม่เอานะ ถ้าอาจารย์มาใกล้ๆ แล้วตรวจร่างกายฉัน เขาก็เห็นบอลแก๊กในปากฉันน่ะสิ ไหนจะไข่สั่นที่ยังทำงานอยู่อีก ฉันไม่อยู่ในสภาพที่จะพูดกับใครได้นะ
“อาจารย์คะ เบลประจำเดือนมา เดี๋ยวหนูพาเพื่อนไปห้องพยาบาลเองค่ะ”
เกรซลุกขึ้นแล้วเดินมาขวางฉันกับอาจารย์เอาไว้
“ก็ได้ ยังไงก็ฝากดูแลด้วยนะ เกรซ”
เกรซพยักหน้ารับ ก่อนจะหันมายิ้มให้ฉันด้วยสายตาเหมือนกับเด็กที่กำลังจะได้เล่นของเล่น
“เอ… ห้องพยาบาลไปทางไหนน้า”
“...”
“นี่เบล บอกฉันหน่อยสิ ห้องพยาบาลไปทางไหน ฉันยิ่งสมองปลาทองอยู่ด้วย”
“...”
“จะไม่พูดอะไรเลยเหรอ โกรธอะไรฉันรึเปล่า”
“อื้อ !”
ฉันขมวดคิ้วแล้วส่งเสียงผ่านลำคอออกไป แต่ก็สำลักน้ำลายตัวเอง
“เห สงสัยจะไม่สบายด้วยสิ ฉันเพิ่มยาให้ไหม”
เกรซว่าก่อนจะยกรีโมทที่ควบคุมสไข่สั่นขึ้นมา แล้วกดเร่งระดับ ทำเอาฉันที่เดินอยู่ทรุดลงไปนั่งกับพื้น
...พอได้แล้ว ถ้ามากกว่านี้ ฉันจะแตกได้นะ มาแตกตรงระเบียงทางเดินแบบนี้ ไม่เอานะ…
“เหมือนยาจะได้ผลดีเลยนะ”
เกรซย่อตัวมามองฉัน ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้
“ไปหาที่พักกัน”
เธอพูดอย่างนั้น ก่อนจะจูงมือฉันไป ซึ่งฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากทำตามเธอ
ความสัมพันธ์ของพวกเรามันเริ่มต้นขึ้นเมื่อไรกันนะ ?
เกรซเป็เพื่อนั้แ่สมัยเด็กของฉัน และเพราะเธอเป็ลูกผู้อำนวยการโรงเรรียน เธอเลยชวนฉันมาเรียนโรงเรียนเดียวกัน
ั้แ่เด็ก เธอมักจะแกล้งฉันเสมอ แต่เธอการกลั่นแกล้งของเธอไม่ได้ทำให้ฉันเสียใจ ไม่สิ บางครั้งฉันเสียใจ บางครังก็ร้องไห้ด้วย แต่ทำไมฉันถึงชอบมันนะ…
พวกเราเป็เพื่อนกันแบบปกติ จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังเปิดโทรศัพย์ดูรูปภาพเกี่ยวกับผู้หญิงที่ถูกทรมานทางเพศอยู่ เกรซก็ะโมากอดคอฉันโดยที่ฉันไม่ทันรู้ตัว ทำให้เธอเห็นว่าฉันกำลังดูอะไร
“หืม… เด็กลามก”
“ม ไม่ใช่นะ เพื่อนส่งมาให้ฉันต่างหาก”
“เหรอ”
เกรซว่าก่อนจะแย่งโทรศัพย์ฉันไป ฉันพยายามจะคว้าคืน แต่เพราะเกรซตัวสูงกว่าเลยแย่งมาไม่ได้
“ไหนดูซิ ทาสสาวถูกทรมาน การทรมานทาส อยากเป็ทา-”
“ไม่เอา หยุด พอได้แล้ว”
ฉันกรีดร้องแล้วเอามือไปปิดปาก เกรซได้แต่หัวเราะออกมา
“คงเกลียดฉันแล้วสินะ คงไม่ชอบสินะ เพราะเป็โรคจิตชอบอะไรแบบนี้” ฉันรู้สึกอายเหลือเกิน แต่ยิ่งกว่านั้นคือความกลัวที่จะเสียเพื่อน แต่ว่า
“เบล…”
“อ อะไรเหรอ”
“มาเป็ทาสฉันไหม ?”
และนั่นก็เป็จุดเริ่มต้น ที่ทำให้เราสองคนได้เล่นอะไรแผลงๆ กัน แต่นั้นมาฉันก็เป็ทาสของเธอ
กลับมาที่ปัจจุบัน ตอนนี้เกรซกำลังเดินจูงมือฉันไปยังที่หนึ่ง ฉันได้แต่สงสัยว่าเธอจะไปที่ไหนจนกระทั่ง
เธอพาฉันมาที่ห้องน้ำหญิง
“อำไออาอั้นอาอี้อี้”
ฉันอยากจะถามไปว่าทำไมมาที่นี่ แต่เกรซก็ไม่ตอบแล้วหันมายิ้มให้กับฉัน ก่อนจะลวงบางอย่างออกมา สิ่งนั้นคือกุญแจมือสองสามอัน
“เอาล่ะ อยู่ที่นี่ไปก่อนนะ ไว้เลิกเรียนฉันจะมาปล่อย ส่วนเื่เรียนไม่ต้องห่วง ฉันจะจดโน๊ตให้ แล้วก็จะลาอาจารย์ให้ด้วย”
“อื้อ !”
เกรซพูดอย่างอารมณ์ดี แต่ฉันส่ายหน้าไปมาแล้วส่งเสียงอู้อี้ ตอนนี้ฉันถูกบังคับให้นั่งอยู่บนโถส้วม มือสองข้างถูกรวบไว้ด้วยกุญแจมืออ้อมไปด้านหลังที่กดชักโครก ส่วนเท้าแต่ละข้างก็ถูกดึงไปด้านหลัง เพราะมีกุญแจมือล็อกเอาไว้ด้านหลังส้วม
นี่เธอจะปล่อยฉันไว้ในสภาพนี้เหรอ ถ้าใครมาเห็นเข้าล่ะ
“ไปล่ะนะ ขอให้สนุกล่ะ ทาสของฉัน”
เกรซล็อกประตู ก่อนจะปีนออกไปจากห้องน้ำ ทิ้งฉันไว้แบบนั้น เสียงฝีเท้าเธอเดินจากไป หัวใจฉันหล่นลงไปถึงตาตุ่ม ไม่เอา น่ากลัวเกินไปแล้ว
แต่ในขณะที่ฉันกำลังหวาดกลัวอยู่นั้น เสียงฝีเท้าก็กลับมา รอดไปที เกรซแค่ล้อเล่นใช่ไหม ?
“อยู่ในนี้เป็ชั่วโมงคงเหงา ถ้างั้นเล่นของเล่นฆ่าเวลาไปนะ”
อย่าบอกนะว่า
“ถึงจะสนุกแต่ไหน ก็อย่าร้องออกมาล่ะ ไม่งั้นถ้ามีคนเจอเธอในสภาพนี้ ฉันไม่รู้ด้วยนะ”
เกรซว่าก่อนจะเปิดรีโมทใช่สั่นแล้วเดินจากไป ทิ้งฉันให้ทรมานอยู่ในห้องน้ำ
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง…
อากาศในห้องน้ำค่อนข้างอบอ้าว เหงื่อฉันออกซึบกับเส้อนักเรียนจนเห็นไปได้ถึงชุดชั้นในของฉัน ไหนจะท่านั่งที่กางขาออกแบบนี้ ถ้าเกิดมีใครมาเห็น ฉันคงอายจนไม่กล้ามีชีวิตต่อไปแน่
“อื้อ !”
แต่ขณะที่คิดแบบนั้นอยู่ ไข่สั่นก็พาฉันไปถึงจุดสุดยอด ทำให้ฉันคิดอะไรไม่ออก
เมื่อไรเกรซจะมาปล่อยฉันไปสักที การอยู่คนเดียวแบบนี้ เหมือนเวลาเดินช้าลงยังไงก็ไม่รู้
“เฮ้อ… เบื่อชิบ สอนก็น่าเบื่อยังให้การบ้านเยอะอีก”
“จริงด้วย ถ้าฉันเป็ครู ไม่มีทางจะสอนแบบนั้นแน่”
เสียงนักเรียนสองคนเดินเข้ามาในห้องน้ำ ฉันถึงกับสะดุ้งเฮือกจนกุญแจมือไปกระทบกับชักโครกแล้วเกิดเสียงดัง นักเรียนสองคนเงียบไปเหมือนใเสียงนั้น
“ม มีคนอยู่ล่ะ”
ก๊อกๆ
“นี่เธอ อย่าเอาเื่ที่ฉันพูดเมื่อกี้ไปเล่าให้ใครฟังล่ะ เข้าใจไหม”
ฉันอยากจะตอบว่า แน่นอน ไม่ไปบอกใครอยู่แล้ว แต่เพราะบอลแก๊กอุดปากอยู่เลยพูดอะไรออกไปไม่ได้
ที่ดีที่สุดตอนนี้ คือฉันควรจะเงียบเอาไว้ แต่ว่า
งื้ดดดด
ไข่สั่นกำลังจะพาฉันไปถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง ฉันพยายามกลั้นเสียงเอาไว้
“นี่ ได้ยินไหม”
นักเรียนคนนั้นเคาะประตูแล้วเรียกฉัน ไปมาเธอเหมือนจะพยายามเปิดประตู
ไม่เอานะ จะมีคนมาเจอฉันในสภาพนี้เหรอ ไม่เอา อย่านะ
“ห้องน้ำนั้นมันเสียน่ะ เห็นว่าชักโครกใกล้จะพังแล้ว”
นี่มัน… เสียงเกรซนี้ !
“เหรอ แล้วไป ว่าแต่เธอรู้ได้ไง”
“ฉันเป็ลูกผู้อำนวยการ อีกไม่กี่ปีฉันก็จะมาทำงานที่โรงเรียนนี้ แค่สำรวจความเรียบร้อยในโรงเรียนเป็เื่ปกติน่า อีกอย่าง ห้องน้ำนี้เขาปิดไม่ให้ฉันอยู่นะ การที่พวกเธอเข้ามานี้ จะแอบมาทำอะไรรึเปล่า”
“ม ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ไปกันเถอะ”
แล้วนักเรียนสองคนนั้นก็พากันออกไป ผ่านไปสักพัก เกรซก็พูดขึ้น
“สนุกไหม เบล…”
เกรซพูดพร้อมกับน้ำเสียงที่เหมือนจะหัวเราะคิกคัก เธอใช้เวลาครู่เดียวก็ปีนเข้ามาในห้องน้ำได้ แล้วเหยียดยิ้ม
สภาพของฉันตอนนี้คงน่าสมเพศเหลือเกิน เด็กนักเรียนถกล็อกไว้กับชักโครก น้ำแตกครั้งแล้วครั้งเล่าเพราะไข่สั่น และพูดอะไรไม่ได้เพราะถูกอุดปากไว้
“อือ… แต่เหมือนมันยังไม่สุดเลยนะ
ไม่สุดอะไรกัน ฉันเสร็จไปกี่รอบรู้ไหม !
เกรซยิ้ม ทันใดนั้นเธอก็หยิบไข่สั่นมาอีกสองสามอัน แล้วยัดเข้าไปในร่องของฉัน
“มาแตกให้มันสุดๆ ก่อนจะกลับบ้านกันเถอะ”
เกรซพูดอย่างนั้น ฉันส่ายหน้าปฏิเสธอย่างหมดเรี่ยวแรง แต่เกรซก็ไม่ฟังแล้วเลื่อนรีโมทไข่ในระดับแรงสุด
“อื้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออ”
ฉันสะดุ้งแล้วพยายามดิ้นหนีออกจากความเสียวซ่าน แต่เกรซก็ปิดปากฉันแล้วยกนิ้วชี้ขึ้นมาจ่อที่ปากตัวเอง
“เบาๆ สิ ฉันไม่ได้ปิดประตูห้องน้ำไว้นะ ถ้าเธอส่งเสียงดังล่ะก็ ได้มีคนมาเจอแน่”
พอเกรซพูดอย่างนั้น ฉันก็ได้แต่เก็บเสียงตัวเองเอาไว้ นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกรซห้ามไม่ให้ฉันคราง ปกติฉันจะกัดปากตัวเองเอาไว้เพือ่เก็บเสียง แต่ตอนนี้ปากฉันถูกบอลแก๊กอุดเอาไว้ ทำให้กลั้นเสียงไม่ได้
“เอาเลย เบล แตกเท่าที่้าเลย”
แล้วฉันก็แตกครั้งแล้วครั้งเล่า จนสุดท้ายก็สลบไป กว่าจะได้สติอีกครั้ง ก็เป็ตอนที่เกรซกำลังไขกุญแจมือให้กับฉัน
“เป็ยังไงบ้าง วันนี้”
“อ่า... “
“ถึงกับพูดอะไรไม่ออกเลยเหรอ ทาสของฉัน”
เกรซยิ้ม ในขณะที่ลุกขึ้นหลังจากปลดพันธนาการฉันทั้งหมด แต่ว่า
ปึง !
“โอ๊ย เบล เจ็บนะ”
เกรซร้องออกมาเมื่อฉันพุ่งตัวไปกดเธอไว้กับประตู แล้วหยิบกุญแจมือมาล็อกเธอเอาไว้
“ตาเธอแล้วล่ะ… เกรซ”
หลังจากนั้น ฉันก็ทำการล็อกเกรซไว้บบนี้เธอทำกับฉัน เกรซส่งเสียงอู้ดอี๊ออกจากบ้าง
“ฝันดีนะ เกรซ”
“อื้อออออออออ”
แล้วฉันก็เดินออกจากห้องน้ำไป ปล่อยเธอไว้แบบนั้น โดยไม่ลืมที่จะล็อกประตูห้องน้ำเอาไว้ คงเป็คืนที่ทรมานสำหรับเธอ ฉันที่เคยผ่านมาแล้วรู้ดีเลย
2K
![[Devil Girl] รักร้าย ของยัยปีศาจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580714357_7642695.webp)
