บทที่ ๗
ยั่วเย้าอารมณ์
“หนูก็แค่...อยากให้คุณภูสานต่อเื่คืนนั้น”
“!?” ร่างแกร่งใที่ได้ยินประโยคที่ไม่คิดว่าเด็กสาวหน้าตาน่ารักดูใสซื่อบริสุทธิ์จะพูดออกมา
“จะได้ไหมคะ?”
เธออ้อนพร้อมกับยกมือขึ้นลูบไล้ใบหน้าหล่อคม ภูริชประหลาดใจเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่แสนจะอ้อนวอนขอความรักเฉกเช่นนั้น
“เธอพูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า?”
“หนูรู้ตัวทุกอย่างที่ตัวเองกำลังทำ...แค่อยากให้คุณหันมามองหนูบ้างก็เท่านั้น”
ใบบัวไม่รู้ว่าไปรวบรวมความกล้ามาจากไหนถึงพูดจายั่วยวนชายที่อายุมากกว่าตนถึงสิบปีได้ขนาดนี้
“ออกไปจากตรงนี้จะดีกว่า...รีบไปซะ”
ภูริชออกปากไล่เพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะทนเก็บกลั้นอารมณ์กำหนัดไว้ได้มากแค่ไหน เขาเองก็เป็ชายแถมเธอก็เป็ผู้หญิงอายุน้อยหน้าตาสะสวย หากอยู่นานไปกว่านี้เขาคงจะห้ามตัวเองไม่ได้
“แต่หนูไม่้าไปจากตรงนี้...หนู้าอยู่กับคุณ”
เพียงพูดจบหญิงสาวก็ถอดชุดนอนเดรสสีขาวของตัวเองออกโยนทิ้งไปเผยให้เห็นรูปร่างสัดส่วนที่ไม่มีอะไรปกปิดเลย
ร่างแกร่งที่นอนอยู่ด้านข้างถึงกับตาโตด้วยความใอีกครั้ง ไม่คิดว่าเด็กสาวจะกล้าถึงเพียงนี้
“ออกไปใบบัว”
เขาพยายามจะไล่เธอออกไป แต่สายตาก็ไม่ยอมหลบเฉมองไปทางอื่น...เขามองเรือนร่างสวยนั้นพลางลอบกลืนน้ำลายลงคอ เธอสวย เธอหวาน ช่างยั่วใจเสียเหลือเกิน
“คุณภูนอนเฉยๆเถอะค่ะ...เดี๋ยวหนูจะปรนนิบัติคุณเองนะคะ”
ใบบัวพลิกตัวมาคร่อมบนร่างแกร่งแล้วจ้องมองใบหน้าหล่อคม ผิวขาวละเอียด ผมสีดำขลับ หน้าสไตล์ไทยผสมเชื้อชาติตะวันตกที่น่าจะผสมกันมาหลายรุ่นหลายคราว
“คุณภูนี่หล่อจังเลยนะคะ...ตัวจริงดูดีกว่าในทีวีเยอะเลย”
เขายกมือขึ้นจับเข้าที่ข้อมือเล็กของเธอซึ่งกำลังไล้บนใบหน้าคมนั้นแล้วจ้องมองดวงหน้าหวานอย่างเอาเื่
“หากเธอไม่หยุดตอนนี้ ฉันจะหยุดร่างกายตัวเองเอาไว้ไม่ได้แล้วนะใบบัว”
ไม่ได้อยากจะทำแบบนี้กับเธอเลย แต่ก็ห้ามใจได้ยากเพราะก็เป็เวลาครึ่งปีแล้วที่แก้วกาญจน์เสียชีวิตไป ภูริชไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย การที่เด็กสาวมายั่วอารมณ์อย่างนี้จะให้เขานิ่งเป็พระอิฐพระปูนมันก็คงจะดูแปลก
“ก็อย่าหยุดสิคะ หนูไม่เคยบอกสักคำให้คุณหยุด...”
เธอเอาชนะความกลัวในใจตัวเองได้แล้ว เ้านายหนุ่มไม่ได้รังเกียจเธอถึงขั้นที่ควรจะเป็ สถานการณ์ดีและลื่นไหลกว่าที่ใบบัวคิดเอาเยอะ ดูท่าทางภูริชเองก็อยากจะแตะต้องเรือนร่างเล็กนี้เพราะสายตาคู่นั้นจ้องมองอกอวบเต่งตึงของเธอไม่ละสายตา
“ไปฝึกแบบนี้มาจากไหน? เคยมีแฟนมาก่อนแล้วงั้นเหรอ”
การที่จะร่วมหลับนอนกับใครภูริชก็จำเป็จะต้องรู้ชีวประวัติของเธอคนนั้นสักหน่อยว่าเคยผ่านการมีแฟนมาแล้วกี่คน บางทีการเลี้ยงดูเด็กสาวที่อยู่ในความดูแลของตัวเองไว้ก็อาจจะไม่ใช่เื่แปลกอะไร หลายคนที่เป็ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ภูริชเคยรู้จักก็ทำกัน
และที่สำคัญตอนนี้เขาโสด...และถ้าเธอโสดด้วยทุกอย่างมันก็วินวิน บวกกับภูริชใน่นี้ก็รู้สึกเปลี่ยวเหงา้าอยากจะให้มีคนดูแล ทั้งทางด้านจิตใจและร่างกาย
“ไม่เคยมีหรอกค่ะ...หนูโสดมาตลอดยี่สิบปี”
“เคยนอนกับผู้ชายมาแล้วกี่คน?”
ภูริชจ้องมองใบหน้าสวยนั้นที่คร่อมอยู่บนตัวของเขา ส่วนลำเอ็นร้อนใหญ่เริ่มปูดโปนออกมาจากกางเกงนอนลายสก็อตแต่ก็พยายามควบคุมไม่ให้มันไปทิ่มแทงส่วนไหนของเธอ
“ไม่เคยนอนกับใครหรอกค่ะ หนูอยู่ในความดูแลของปู่มิ่งอยู่ตลอดจะไปแอบหลับนอนกับใครได้ล่ะคะ”
ภูริชจ้องมองใบหน้าสวยนั้นอย่างหลงเสน่ห์พร้อมกับไล้สายตามองั้แ่คอลงมาจวบจนจนถึงอกอวบคู่โต และไล้มาจนถึงโหนกอวบที่มีเส้นแพรไหมปกคลุมบางๆ เธอช่างสวยและยั่วเย้าเหลือเกิน
“้าเท่าไหร่?”
“คุณหมายถึงอะไรคะ”
ใบบัวเอียงคออย่างสงสัยในคำถามนี้
“้าค่าดูแลรายเดือนเท่าไหร่?”
ภูริชเองก็ไม่สันทัดในเื่นี้นักเพราะเขาไม่เคยเลี้ยงดูผู้หญิงมาก่อน มีเพียงแฟนสาวที่คบกันมานาน ส่วนเื่ผ่านใครมาบ้างเขาก็มีแก้วกาญจน์เป็แฟนเพียงคนเดียวเท่านั้นเพราะไม่ใช่ผู้ชายเ้าชู้
“ค่าดูแลรายเดือนอย่างนั้นเหรอ? หนูไม่ได้้าอะไรอย่างนั้นสักหน่อย ทุกวันนี้คุณภูเลี้ยงดูหนูให้อยู่ภายในเรือนหลังเล็กมันก็มากพอแล้วค่ะ”
ใบบัวตอบออกไปจากใจจริง ดวงตากลมโตใสซื่อคู่นั้นจ้องมองชายหนุ่มที่นอนอยู่ใต้ร่างของเธอ เธอไม่คิดเรียกร้องอะไรจากเขาแม้แต่แดงเดียว แค่รู้สึกอยากจะปรนนิบัติดูแลผู้ชายคนนี้เท่านั้นเอง
“แน่ใจ?” เขาเลิกคิ้วถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“แน่ใจค่ะ...เป็ของหนูนะคะคืนนี้”
พูดจบใบบัวก็ก้มลงประกบปากจูบเข้าที่ริมฝีปากหนานั้นอย่างไม่ประสีประสาเพราะไม่เคยผ่านประสบการณ์มาก่อน
ร่างแกร่งเองก็สอดลิ้นเข้าไปตักตวงความหวานจากโพรงปากเล็กนั้นอย่างพึงพอใจ ััสวาทแสนจะหวานนุ่มที่เขาไม่ได้ััมานาน...มันเป็ความรู้สึกที่แปลกใหม่เพราะเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนใหม่ ตลอดระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมาเขาคบกับแก้วกาญจน์แค่เพียงคนเดียวไม่เคยนอกใจไปมีใครอื่น
จูบแสนหวานกับเด็กสาวที่แสนจะไร้เดียงสาทำเอาภูริชใจเต้นตึกตัก มือไม้หนาเริ่มอยู่ไม่สุขลูบไล้ไปทั่วเรือนกายสวย จากที่ตอนแรกใบบัวคร่อมเขาอยู่ ภูริชกลับพลิกตัวให้ตัวเองขึ้นมาอยู่เหนือเธอแทน
ร่างเล็กลงนอนราบลงโดยที่มีคนตัวใหญ่กว่าคร่อมเอาไว้แล้วก้มลงมาประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม มือหนาก็ขยำขยี้เข้าที่ทรวงอกคู่โตแสนสวยขาวเนียนไปทั่วทั้งเรือนกาย
“อ อื้ม ค คุณภู...”
ร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั้งกายเมื่อโดนเขาััแบบนั้น
“เนื้อตัวเธอนี่...เนียนนุ่มไปหมดเลยนะ”
ภูริชใจสั่นไปหมด เขาไม่เคยมีความสัมพันธ์กับเด็กสาวที่อายุน้อยกว่าตัวเองถึงสิบปี แก้วกาญจน์ที่เป็แฟนก็อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ไม่คิดเลยว่าเนื้อตัวเด็กมันจะหอมน่าฟัดขนาดนี้
“คุณภูต้องลองััให้หมดสิคะ จะได้รู้ว่าตรงไหนนุ่มที่สุด”
ใบบัวจับมือหนาให้ไล้มาที่คอ เลื่อนลงมาที่อกอวบ ไล้ลงมาที่เอวคอดบาง จวบจนมาถึงเนินโหนกอวบอูมที่เต็มไปด้วยเส้นแพรไหมปกคลุม
อึ่ก ร่างแกร่งลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อมือเขาไปหยุดอยู่ที่จุดนั้นของเธอ นุ่มอย่างที่ใบบัวว่าจริงๆด้วย
เขาเริ่มใช้มือลูบไล้ไปที่ติ่งกลีบสวาทสีสวยนั้นอย่างแ่เบา
หลงเสน่ห์เธอเข้าแล้ว...สาวใช้ในเรือนหลังเล็ก
ไม่เพียงแค่ลูบไล้ัั แต่นิ้วกลางและนิ้วนางแกร่งของชายตัวใหญ่กว่ายังขยี้เข้าที่ติ่งเสียวของเด็กสาวจนคนตัวเล็กหน้าแดงซ่านเปล่งเสียงครางลามกออกมาจากปากเล็ก
“อ่า ค คุณภูขา... ม มันรู้สึกแปลกๆ”
จากที่ตอนแรกใจกล้า แต่เมื่อโดนััเข้าอย่างนั้นก็รู้สึกอายอยู่ในใจพยายามจะหุบเรียวขาเล็กเข้าหากัน แต่ก็โดนเขาจับอ้าไว้แล้วเร่งถูไถนิ้วมือเข้ากับติ่งนั้นอย่างสนุกมันส์มือ น้ำสีใสไหลซึมออกมาจะกลีบสาวจนเปียกแฉะง่ามนิ้ว
ภูริชกลืนน้ำลายดังอึ่กอีกครั้งเมื่อได้ััความนุ่มนวลเนียน แถมกลีบปิดสนิทยังยั่วเย้าอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวที่มันสงบเงียบหายไปครึ่งค่อนปีให้กลับมา
เขาก้มหน้าลงไปแล้วฝังใบหน้าเข้าที่กลีบสวาทนั้นก่อนจะใช้ลิ้นโลมเลียอย่างแ่เบา
“อ๋าส์~”
เสียงร้องคร่ำครวญดังออกมาจากปากคนตัวเล็ก หน้าสวยคิ้วขมวดมุ่นแล้วใช้มือกดเข้าที่ศีรษะของภูริชให้โลมเลียอย่างรุนแรงมากยิ่งขึ้น ความรู้สึกในคืนนั้นกำลังกลับมา...เป็ความรู้สึกที่แสนจะบรรยายได้ยาก ใจหวิวไปหมด ใบบัวรู้สึกว่าเพียงแค่ลิ้นมันยังไม่พอ
ลิ้นร้อนโลมเลียไปมาหยอกล้อเล่นกับติ่งเม็ดเสียวสวาท
“ค คุณภูขา...”
มันช่างน่าอายเหลือเกินที่เธอจะบอกว่าอยากให้เขาทำมากกว่านี้
“อื้ม ม้วบ” คนตัวใหญ่กว่ายังคงดูดซดอย่างพึงพอใจพร้อมกับใช้มือประคองก้นนวลเนียนให้แอ่นเข้าหาเขาจนร่องสวาทบดเข้ากับริมฝีปากหนา ภูริชเม้มเข้าออกอย่างพึงพอใจในรสสวาทหวาน ภาพในคืนวันวานเริ่มย้อนเข้ามาในหัวของเขา
้ามากกว่านี้...นี่คือความรู้สึกของหนุ่มสาวทั้งคู่
เขาผละตัวออกจากส่วนนั้นแล้วปลดกระดุมถอดเสื้อชุดนอนของตัวเองพร้อมกับกางเกงยางยืดโยนทิ้งลงไปที่ด้านข้างเตียง ตอนนี้เหลือแต่ความเปลือยเปล่ากำยำของร่างกายความเป็ชาย
แม้จะมืดแต่ก็มีแสงไฟสีส้มสลัวๆ อยู่ที่หัวเตียง ใบบัวเมื่อเห็นร่างกำยำที่คร่อมอยู่ก็ถึงกับเม้มปาก ใบหน้าหล่อเหลาท่ามกลางแสงไฟรำไร ซิกแพคแน่นๆที่แสดงให้เห็นถึงความเป็ชาย
“คุณภูขา~”
ยกมือเข้าที่แผงอกกำยำนั้นซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ เคยเห็นเขาอยู่แต่ในทีวีแต่ในวันนี้ได้ััของจริง
“เป็ของฉันนะใบบัว”
เขากระซิบลงที่ข้างหูของเธออย่างแ่เบาก่อนที่จะชักแท่งลำร้อนจ่อหน้ากลีบดอกไม้แล้วดันมันเข้าไปอย่างแรง
“อ๊า กรี๊ดด!”
คนตัวเล็กกรีดร้องเสียงดังเมื่อลำร้อนใหญ่พยายามจะสอดประสานเข้ามาแต่ก็ไม่เข้าเนื่องจากความคับแน่นของร่องเล็กที่ไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน
“อ่า...เธอยังไม่เคยมาก่อนอย่างนั้นเหรอ?”
แน่นระดับนี้ไม่ต้องให้ใครยืนยันก็พอจะรู้ได้ว่าหญิงสาวไม่เคยถูกเบิกทางมาก่อนเลย
ใบบัวพยักหน้างึกงักจับต้นแขนแกร่งที่ยันตัวคร่อมเธอเอาไว้แล้วจิกเข้าเพื่อระบายความเจ็บ
“งั้นฉันจะทำเบาๆ...เธอพร้อมหรือยัง?”
“พร้อมค่ะ...หนูพร้อมจะให้คุณทำทุกอย่างกับร่างกายนี้”
เหมือนใบบัวเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้อย่างไรอย่างนั้นเธอพร้อมที่จะยอมตกเป็ของภูริชแต่โดยดีและ้าทำกับเขาแค่เพียงคนเดียวเท่านั้นด้วย...
ปั้ก กระแทกสะโพกสอบลงแรงกว่าเดิม รอบนี้เป็ผลสำเร็จ แท่งลำร้อนถูกกระแทกเข้าไปในกลีบสวาทเข้าอย่างจังจนคนตัวเล็กสะดุ้งโหยงตาเหลือกและจิกแขนเขาไว้อย่างแรงจนขึ้นเป็รอยแผลแดง
“อ๊าส์! กรี๊ด!”
2K
