น้ำตาเริ่มไหลรินจากหางตาของหลันอิงเย่ ริมฝีปากเม้มปิดสนิท ถายในใจร่ำร้องอย่างหนัก ได้แต่โทษตัวเองที่ประมาท
" แม่นางอย่าได้ร้องเลย นี่เป็ครั้งแรกของเ้าข้าจะอ่อนโยนต่อเ้า " นนท์กล่าวต่อหลันอิงเย่อย่างนุ่มนวล
นนท์เลื่อนมือไปถอดชุดของหลันอิงเย่อย่างแ่เบา เผยให้เห็นผิวขาวราวหิมะของหลันอิงเย่ ูเาทั้งสองลูกตั้งตระหง่าน
ขนาดพอดีมือ เอวคอดกิ่ว สะโพกที่ผายรับกับเอว ทรวดทรงองค์เอวประหนึ่งดั่งนาฬิกาทราย " อึก " นนท์ลอบกลืนน้ำลาย
" แม่นางรูปร่างของเ้าสวยงามยิ่งนัก " กล่าวชมหลันอิงเย่ด้วยเสียงสั่นเครือ หากเป็สถานการณ์ปกติชายหนุ่มที่เป็คนรักกล่าวชม
แน่นอนสตรีทุกนางต้องยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ แต่นี่กลับไมใช่ " เ้าโจรชั่ว หากข้าหลุดไปได้เมื่อใด ข้าจะสับเ้าเป็หมื่นๆชิ้น "
หลันอิงเย่กล่าวอย่างอาฆาตมาดร้าย นนท์ไม่ตอบแต่กลับเคลื่อนเข้าประชิดอีกฝ่าย " แม่นางเ้าช่างงดงามยิ่งนัก " นนท์ใช้หลังมือััแ่เบาที่แก้มของหลันอิงเย่ก่อนจะประทับรอยจูบที่หน้าผากของหลันอิงเย่อย่างแ่เบา พร้อมทั้งสะบัดมือเก็บไหมทองคำ
หลันอิงเย่ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว น้ำตารินหลั่งดั่งสายน้ำ นนท์รุกต่อจูบที่ปลายจมูกประกบปากสอดลิ้นเข้าไปในปากของหญิงสาว
ตวัดพัวพันหยอกเย้าเกี่ยวรัดลิ้นของหลันอิงเย่ ฝ่ามือลูบไล้ััูเาทั้งสองลูก ลูบไล้เวียนวนที่ยอดเขา " อาห์ " เสียงครางอย่างเผลอตัวของหลันอิงเย่ ฝ่ามือลูบผ่านหน้าท้องที่แบนเรียบเลื่อนลงต่ำััแ่เบาที่ร่องสวาท นิ้วมือเกาะเกี่ยวหมุนวนในร่องสวาทที่เฉอะแฉะ
ก่อนจะเคลื่อนตัวลงต่ำใช้ปลายลิ้นหยอกเย้าที่ยอดเขาทั้งสองลูก ลากลิ้นและจูบพรมเคลื่อนตัวลงต่าไปเรื่อยๆ ก่อนจแทรกตัวลงกลางหว่างขา
ของหลันอิงเย่ ซุกหน้าลงลิ้มชินรสร่องสวาทกวัดเกี่ยวเวียนวนที่ร่องสวาท ดูดกลืนน้ำหวานจากร่องสวาท
ส่วนหลันอิงเย่นั้น นอกจากต้องพิษไร้แรงแล้ว ทำได้แต่เพียงร้องไห้แต่ไฉนกลับไม่มีน้ำตา เสียงครางยังเล็ดลอดออกมาเป็ระยะ ในใจคร่ำครวญ
นี่เรากำลังโดนข่มขืนนะแต่ไฉนกลับรู้สึกดีเช่นนี้ " เอาละแม่นางเ้าพร้อมแล้ว ครั้งแรกมันจะเจ็บหน่อย เ้าอย่าได้เกร็งปล่อยตัวอย่าฝืน "
นนท์กล่าวพร้อมทั้งนำัน้อยจ่อไปที่ร่องสวาทของหลันอิงเย่ ค่อยๆดันเข้าไปอย่างเชื่องช้า
หลันอิงเย่สะดุ้งใ " เจ็บ ข้าเจ็บ ไม่ เอามันออกไป อย่าทำข้า เ้าอยากได้สิ่งใดข้าจะให้ทุกอย่าง ขอเพียงเ้านำมันออกไป "
นนท์ไม่สนดันัน้อยเข้าไปจนสุด ในขณะนั้นเคล็ดวิชาผสานหยินหยางเริ่มหมุนวน าใต้สะดือผ่านไปราวสองเค่อ
นนท์ปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์เข้าผสานกับแก่นพรหมจรรย์หยินของหลันอิงเย่ ก่อนจะดึงตัวอิงเย่ให้อยู่ในท่านั่งบนตักของนนท์
หลันอิงเย่ยกแขนเกี่ยวคอของนนท์พร้อมกับแลกจูบพัวพันลิ้นกับนนท์อย่างดื่มด่ำ
หยินหยางผสมผสานหมุนวน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็ลมปรานถ่ายเทเข้าสู่ตันเถียนทั้งสอง ทั้งนนท์และหลันอิงเย่พลันใกับสิ่งที่เกิดขึ้น ลมปรานปริมาณมหาศาลไหลวนเวียนอยู่ในตันเถียนของทั้งคู่
บังเกิดแสงสีทองเรืองรองรอบกายของทั้งคู่ ใบหน้าอันตื่นตระหนกของหลันอิงเย่ เมื่อรู้สึกว่าขั้นฝึกตนพุ่งทะยาน
จากขั้นหลอมรวมพลังขั้นที่ห้า ทะลวงขั้นพลังไปสู่ขั้นหลอมรวมิญญาขั้นที่หนึ่ง นางมองใบหน้าอันหล่อเหลาของตนนนท์
ขณะเดียวกันสีหน้าของนนท์นั้นกำลังทึ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้น " อา จากขั้นหลอมรวมกายาขั้นที่ห้า ไปสู่หลอมรวมปรานขั้นที่หนึ่ง "
นนท์ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ทั้งสองประสานสายตา " ภรรยาข้า เ้าเรียกว่าอันใด " นนท์เอ่ยปากถาม
" ข ข ข้าหลันอิงเย่ " หลันอิงเย่ตอบนนท์แบบเอียงอายยิ้มให้นนท์ " เย่เอ๋อร์รอยยิ้มของเ้าช่างงดงามยิ่งนัก " กล่าวเสร็จ
ทั้งคู่แลกจูบอันดูดดื่มกันอีกครั้ง " เราทะลวงพลังเร็วเกินไป ควรจะปรับสมดุลของพลังดีกว่า " หลันอิงเย่พยักหน้า
ทั้งคู่จึงเร่งปรับสมดุลของพลัง ผ่านไปสามชั่วยาม นนท์และหลันอิงเย่ลืมตา " อืม แข็งแกร่งยิ่งนัก " นนท์เอ่ย
หลันอิงเย่พยักหน้า " เย่เอ๋อร์ข้าอยากกินเ้า " ว่าแล้วนนท์ก็เปิดศึกใต้สะดือกับเย่เอ๋อร์อีกหลายครั้ง จนทั้งคู่หลับไป
3K
