ตอนที่ 26 : รังสรรค์ความหวังจากพลังของเราสอง〖ด้วยจิตใจที่ผสานเป็หนึ่งเดียว〗
มืดสนิท.....
โดดเดี่ยว..... เพียงลำพัง.....
ว่างเปล่าจริงๆแฮะ.....
.
.
นี่เรา..... ตายอีกแล้ว... งั้นเหรอ?
หลังจากที่กรหมดสติไปได้พอสมควร กรก็รู้สึกตัวขึ้นมาได้เล็กน้อย แต่สิ่งที่พบกลับมีแต่ความมืดมิดในทัศนวิสัยของเขา และเพราะความรู้สึกที่กรกำลังเผชิญอยู่นี้มันเหมือนกับที่กรเคยััมาแล้วเมื่อครั้งที่กรตายไปสองครั้งก่อนหน้าไม่มีผิด กรจึงคิดเป็อย่างแรกเลยว่าตัวเองได้ตายไปแล้ว
〝——อย่า....〞
!!!!
แล้วหลังจากนั้น กรก็ได้ยินเสียงของใครบางคน ดังแว่วเข้ามาในสติอันเรือนราง
เสียง? ผู้หญิงงั้นเหรอ?
....เสียงนี่ ....เป็ของ ....ใครกัน?
แต่ถึงแม้กรจะได้ยินเสียงนั้นราวกับถูกกระซิบอยู่ข้างหู ความคิดของกรก็ยังคงเลือนลางและอ่อนล้าเต็มทีเช่นเดิม
〝——คนเดียว....〞
ไม่... เข้าใจ แต่ว่า...
เป็เสียงที่คุ้นเคยจริงๆ.....
ทั้งยัง ให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาดอีก.....
〝....ทิ้งฉัน——〞
ทิ้ง... งั้นเหรอ?
ก็บอกแล้วไง.... ว่าไม่เข้าใจ....
.
.
〝——อย่าทิ้งฉัน.... ไว้คนเดียว...〞
!!!!
เสียง... นี่มัน...
.
.
〝อย่าตายนะกร!!! ได้โปรด! อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว!!!!!!〞
!!!!!!!!!!
แล้วสติของกรที่เลือนรางมาตลอด ก็โลดแล่นขึ้นมา ราวกับสวิตซ์ไฟถูกเปิดขึ้นมาอย่างรุนแรงต่อเสียงะโเรียกของเด็กสาว ที่เรียกเขามาั้แ่แรก และเพราะแบบนั้นเลยทำให้สติของกรเด่นชัดขึ้นจนถึงขีดสุดพร้อมกับรู้ที่มาของเสียงนั้นได้ในที่สุด
มี.... อา....
❖❖❖❖❖
〝อย่าตายนะกร!!! ได้โปรด! อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว!!!!!!〞
〝……………〞
หลังจากที่กรใช้ตัวเองเป็โล่บังการโจมตีของัห้าหัวให้มีอาจนตัวกรในตอนนี้อยู่ในสภาพเป็ตายเท่ากัน
มีอานั่งพับเพียบอยู่ข้างๆกรที่นอนหงายด้วยแววตาไร้แวว เลื่อนลอย และทั่วร่างเต็มไปด้วยแผลเหวอะหวะพลางใช้มือทั้งสองกุมมือซ้ายของกรที่ไร้การตอบสนองไว้แน่น แต่ก็ยังคงะโเรียกกรที่สติหลุดลอยไปแล้วอย่างเห็นได้ชัดนั่นอยู่อย่างต่อเนื่องด้วยเสียงแหบแห้งเต็มที ใบหน้าของเธอเองก็เต็มไปด้วยน้ำตา ที่ไหลหลากออกมาไม่หยุดราวกับน้ำตกยังไงอย่างงั้น
ตู้ม!!!
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
และแน่นอนว่าัห้าหัวที่ตามหาทั้งคู่มาตลอด ไม่มีทางปล่อยให้มีอาและกรได้อยู่อย่างสงบ เพราะทันทีที่มันใช้สกิลสร้างแท่งเหล็กในครั้งก่อนเสร็จ มันก็เดินเข้ามาทางทั้งสองคนทันทีโดยไม่แม้แต่จะให้พักหายใจ จากนั้นก็คำรามสั่งลาทั้งสองคนเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นมาเหนือศีรษะของกรและมีอา
〖คุณหนู!!! รีบหนีไปก่อน!!!!!!〗
〝กร! ขอร้องหล่ะ!!! กร! ตอบฉันสิ!!!〞
เคลเบรอสที่เห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะแย่ จึงได้ะโบอกมีอาที่มีสติอยู่ให้หลบไปก่อน แต่เคลเบรอสก็คาดการณ์ผิดไปหน่อย นั่นเพราะมีอาไม่ได้สนใจเลยว่าตัวเองกำลังจะถูกโจมตีแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่ยอมเลิกะโเรียกตัวกรที่นอนอยู่อีกต่างหาก
แล้วพอมีอาที่เห็นว่าบอสกำลังจะใช้เท้าเหยียบลงมาที่ตัวเธอและกร เธอก็พุ่งตัวเข้ามาซบกับอกและราบไปกับตัวกรที่นอนหงายอยู่บนพื้นในทันทีเพื่อหวังจะป้องกัน จนเหมือนว่าทั้งสองคนกำลังนอนกอดกันอยู่ แต่แน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดว่าการทำแบบนี้จะช่วยป้องกันกรได้อยู่แล้ว เธอจึงคิดเพียงแค่ว่าอย่างน้อยก็ขอตายในอ้อมอกของกรก็ยังดีจึงทำแบบนั้นไปโดยที่ไม่ต้องคิดให้เสียเวลาเลยแม้แต่น้อย
ตู้ม!!!
〖ทั้งสองคน!!!!!!!!!!!!!!〗
และไม่ทันได้พักหายใจอีกครั้ง ัห้าหัวที่ยกเท้าขึ้นมาก่อนหน้าก็ฟาดเท้านั่นลงมาตรงจุดที่ทั้งสองคนอยู่ในทันทีจนเกิดเสียงดังลั่นและเกิดควันโขมงบดบังทัศนวิสัยไปทั่ว เคลเบรอสเองก็คิดว่ากรและมีอาที่อยู่ตรงจุดศูนย์กลางของการปะทะแบบนั้น คงไม่มีทางรอดแน่นอน จึงได้ะโเรียกทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงกระวนกระวายแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เพียงแต่ว่า....
ซู่ม!!!
〖นะ...นั่นมัน!!!〗
หลังจากนั้นเพียงเสี้ยววินาทีที่เกิดการปะทะจนฝุ่นตลบขึ้น กลุ่มควันที่บดบังทัศนวิสัยไปทั่วเมื่อครู่ถูกสิ่งที่คล้ายกับสายลมขนาดใหญ่พัดให้หายไปราวกับไม่เคยมีอยู่ั้แ่แรก
จากนั้น สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเคลเบรอส ณ จุดที่กรและมีอาอยู่นั่นก็คือ ภาพของกรที่ยังคงนอนหงายอยู่ แต่ทั่วทั้งร่างั้แ่หัวจรดเท้าถูกปกคลุมไปด้วยออร่าสีทองอร่ามงดงาม ใช้มือข้างขวาที่ว่างจากการกุมมือของมีอา ยกขึ้นมาตั้งฉากกับพื้นแล้วรับการโจมตีด้วยการฟาดเท้าของัห้าหัวนั่น จนดูเหมือนว่าเท้าของมันหยุดนิ่งติดกับมือของกรยังไงอย่างงั้น
แล้วจากนั้นกรก็งอแขนของตนลงเล็กน้อยเพื่อทำการดีดมันออก ก่อนที่จะทำการผลักเท้าของัห้าหัวขึ้นไปในทิศทางเดิมอย่างง่ายดาย และนั่นก็ทำให้ัห้าหัวที่ถูกกรผลักเท้าข้างหนึ่งออกไปเสียสมดุลจนเซออกไป และล้มลงหงายท้องไปด้านข้างในที่สุด
〝กร!!!!〞
〝มีอา.... อึดอัด〞
〝ขะขะขะ.... ขอโทษ!!!〞
และพอสถานการณ์คลี่คลายลงเล็กน้อย มีอาที่เห็นว่ากรได้สติกลับคืนมาแล้วก็เรียกกรอีกครั้งด้วยรอยยิ้มที่ฉีกจนกว้างในทันที แต่พอกรพูดแบบนั้นออกมา เธอจึงรู้สึกตัวอีกครั้งว่าตัวเองกำลังนอนทับตัวเขาอยู่นั่นเอง ก่อนที่จะผละตัวออกมานั่งในท่าพับเพียบอีกครั้ง และเขินอายจนหน้าแดงแบบนั้นอยู่คนเดียวเหมือนทุกที
〝ยืนขึ้นซะมีอา!〞
〝อะ... อื้ม!〞
〝【รีไวฟ์ออล】!!!〞
แล้วจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนในทันทีและบอกมีอาที่ผละออกไปนั่งเขินคนเดียวก่อนหน้าให้ลุกขึ้นยืนไปพร้อมกัน ก่อนที่จะใช้เวทย์รักษาทุกส่วนของร่างกายของตัวเอง รวมถึงมีอาที่ไม่น่าจะมีแผลเองก็รักษาไว้ก่อนเช่นกัน เพื่อให้ทั้งสองอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด
〝กร... นี่มัน...〞
〝หืม? อ๋อ! ...นี่หน่ะ ประมาณว่าท่าไม้ตายก้นหีบละมั้งนะ〞
ใช่แล้ว! นี่คือ.... ผลที่เกิดจากการใช้คุณสมบัติพิเศษของฉายา『จิตวิญญานเหล็กกล้า』....
และแน่นอนว่าถ้าใช้ไปแล้ว หลังการต่อสู้ครั้งนี้จบลง หรือออร่าหมดลง ตัวเราก็จะตาย เหมือนกับตอนของเคลเบรอส....
..แต่เื่พรรค์นั้นมันไม่จำเป็ต้องคิดอีกแล้วหล่ะ ก็เมื่อกี้เราเกือบจะม่องไปแล้วนี่นะ... ไม่สิ ปล่อยไปเราก็ตายอยู่ดี
เพราะงั้นแทนที่จะปล่อยให้เราตายอย่างไร้ค่า อย่างน้อยก็ขออัดไอ้ันั่นให้หมอบก่อนเถอะ
แล้วพอไอ้ันั่นตาย มีอาจะได้รอดพ้นเงื้อมมือมันซักที
ถึงไม่รู้ว่าทางข้างหน้าเธอจะมีชีวิตอยู่ยังไงก็เถอะ... แต่หวังว่าเคลเบรอสมันจะยอมช่วยเธอนะ
หวังแค่นี้คงได้สินะ———
.
.
หลังจากที่กรใช้เวทย์รักษาให้ทั้งตัวเองและมีอาเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินจ้ำอ้าวไปหยิบเคลเบรอสซอร์ดที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อยมาเก็บไว้ในฝักด้านหลังเช่นเคย ก่อนที่จะพูดกระซิบกับเคลเบรอสเบาๆว่า【เ้าหมา ขอฝากที่เหลือ... ฝากมีอาด้วย】แต่ถึงแบบนั้น เคลเบรอสก็ไม่ได้ตอบกรกลับแต่อย่างใด
〝กร โอเคแล้วใช่ไหม?〞
〝อ๊ะ! อา... ฟิตปั๋งสุดๆ〞
〝งะ... งั้นเหรอ ดีจัง...〞
จากนั้นมีอาที่วิ่งตามกรมา ก็มายืนอยู่ข้างๆและตั้งท่าเตรียมพร้อมไว้พลางถามอาการของกร และพอเห็นว่าอาการของกรดีขึ้นแล้วตามที่บอก เธอก็ทำสีหน้าโล่งอกและดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด นั่นเพราะเธอยังไม่รู้ว่าหลังจากที่การต่อสู้จบลงแล้วกรจะตายนั่นแหล่ะ กรที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำสีหน้าลำบากใจนิดหน่อย ก่อนที่จะส่ายหัวไปมาเพื่อดึงสติกลับมาสู่สนามรบตรงหน้าอีกครั้ง
เอาหล่ะ... หลังจากนี้คงจะเป็การต่อสู้ของจริงแล้ว!
แต่เราก็ยังหาวิธีล้มมันแบบเป็รูปธรรมไม่ได้
แล้วจากที่อ่านคำอธิบายของฉายา『จิตวิญญานเหล็กกล้า』 ผลพิเศษของมันจะเพิ่มขึ้นตามเจตจำนงของผู้ใช้ ก็หมายความว่า ยิ่งเรามีความแน่วแน่และมุ่งมั่นมาก พลังของเราก็จะเพิ่มขึ้นตามสินะ....
งั้นศึกสุดท้ายเห็นที คงจะใช้การตัดความรู้สึกไปไม่ได้แล้ว เพียงแต่...ถ้ามีแค่เราคนเดียว ก็คงดับเครื่องชนลุยไปแบบไม่คิดเหมือนกับตอนเคลเบรอสไปแล้ว
เพียงแต่ครั้งนี้... มีอาก็อยู่ด้วย การตัดสินใจผิดพลาดเพียงครั้งเดียวก็สามารถจบลงที่ความตายได้แล้ว ถ้ามีอามีพลังคล้ายๆกับเราก็ดีสิ———
ดะ... เดี๋ยวสิ! นี่ไงหล่ะ!!
ไม่สิ... เราอาจจะแค่คิดเข้าข้างตัวเองเกินไป!
ก็รู้ว่ามันคงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด แต่ถ้ามันเป็ไปอย่างที่คิดจริงๆละก็... ตัวแปรสำคัญในศึกครั้งนี้ อาจจะเปลี่ยนจากเราไปเป็ มีอา แทนเลยก็ได้!
.
.
〝มีอา เธอหน่ะรู้รึเปล่า ว่าผลพิเศษของฉายาเธอ มันทำอะไรได้บ้าง?〞
〝เอ๋! กะ...ก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดหรอกนะ เพราะฉายานั้น...ฉันเองก็อ่านมันไม่ออกเหมือนกัน แต่เหมือนท่านแม่จะเคยบอกว่า มันจะแสดงพลังออกมาได้เต็มที่ในตอนที่ได้รับพลังเวทย์ปริมาณมหาศาลหน่ะ〞
〝นั่นแหล่ะๆ!〞
เป็อย่างที่คิด ผลพิเศษจากฉายาของมีอา ต้องมีความสามารถอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ…
นั่นเพราะตัวเธอสามารถจัดการมอนสเตอร์ที่มีสเตตัสมากกว่าตัวเองได้เลยนี่นา แถมความเร็วของเธอยังมากกว่าพวกนั้นเลยด้วยซ้ำ
แล้วจากที่เธอบอกมา มีอาเองก็อ่านรายละเอียดของฉายาไม่ได้เหมือนกัน
ใช่แล้ว! เื่ที่ว่ามานี้... มันเหมือนกับฉายา『จิตวิญญานเหล็กกล้า』 ของเราในตอนแรกๆเลยนี่หว่า
แสดงว่าพลังของฉายานั้นก็คงมีระดับสูงกว่าตัวเธอเหมือนกับของเรา สเตตัสเริ่มแรกของเธอก็ไม่ใช่กระจอกๆซะด้วย คงพอหวังผลได้ในระดับนึง
แน่นอนว่าต้องคิดเผื่อในสถานการณ์ที่เลวร้ายไว้ก่อน แต่ตอนนี้ก็คงต้องลองเสี่ยงกับเธอดูก่อน…..
ถ้างั้นก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องลังเล เวลาเองก็ไม่ค่อยจะเหลือแล้วด้วย... มีแต่ต้องลองดูแล้วหล่ะ!!!
.
.
〝งั้นเดี๋ยวฉันจะรีบถ่ายพลังเวทย์ให้!〞
〝อ๋า!!!!? เอ๋ๆๆ!!!!!〞
แล้วกรก็ยื่นมือซ้ายที่ว่างอยู่ของตัวเองไปทางมีอาเพื่อถ่ายโอนพลังเวทย์ให้เธอ เพียงแต่พอกรยื่นมือไป มีอากลับไหล่กระตุกด้วยความใและแสดงท่าทางเก้อเขินออกมาเกินความจำเป็ ทั้งยังหน้าแดงแจ๋ในสถานการณ์แบบนี้อีก นั่นก็เพราะก่อนหน้านี้ กรถ่ายพลังเวทย์ให้เธอโดยการจุมพิตอย่างดูดดื่มนั่นแหละ มีอาจะเข้าใจผิดไปแบบนั้นก็ไม่แปลกเลย
〝กะ... ก็ไม่ได้รังเกียจหรอกนะกร แต่ว่าตอนนี้——〞
〝ไม่ใช่เฟ้ย! ฉันหมายถึงยื่นมือมาทางนี้ต่างหาก!〞
〝อ๊ะ! งะ... งั้นเองหรอกเหรอ〞
แล้วมีอาก็ยื่นมือของตัวเองไปให้กรจับ แต่กลับทำหน้าเหมือนกับเสียดายพลางถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกัน กรเองก็สงสัยอยู่เหมือนกัน แต่เขาก็รีบถ่ายโอนพลังเวทย์ผ่านมือของเธอที่ตัวเองจับอยู่ในทันที เพราะถึงัห้าหัวจะยังนอนตะแคงข้างเพราะยังตั้งตัวไม่ติดอยู่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะนอนอยู่แบบนั้นตลอด กรจึงต้องรีบแข่งกับเวลาที่เหลืออันน้อยนิดนั่น
.
.
〝อ๊ะ! มีคำร่ายเข้ามาในหัวด้วย〞
แล้วพอกรใช้ออร่าสีทองที่โอบล้อมตัวเองอยู่ ถ่ายโอนมันไปยังมีอามากกว่าครั้งที่แล้ว ผลลัพธ์ก็คือออร่าสีทองนั่นก็เข้าคลุมร่างของเธอด้วยเช่นกัน เพราะครั้งนี้เกิดจากความยินยอมของเ้าตัว ความต้านทานพลังเวทย์ของมีอาจึงไม่มีผลมากนัก รวมกับพลังเวทย์มากกว่า 6 ล้านจุดที่กรถ่ายโอนให้ก่อนหน้า การถ่ายโอนพลังเวทย์จึงราบลื่นอย่างที่กรคิดเอาไว้ไม่มีผิด
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
〝ไม่มีเวลาแล้ว ร่ายมันออกมาเลย!!!〞
〝ขะ... เข้าใจแล้ว! ...ข้าคือเ้าผู้ครองนภา ท้องฟ้าและผืนพิภพจงสยบตรงหน้าปีกแห่งเรา และมอบแสงแห่งความหวังที่จะปัดเป่าศัตรูเราให้สิ้นไปเสีย...〞
และพอัห้าหัวนั่นคำรามออกมาทั้งที่กำลังนอนตะแคงข้างอยู่ เลยทำให้กรร้อนรนขึ้นมา มีอาที่ได้ยินกรพูดแบบนั้น ก็ตอบสนองด้วยการร่ายผลพิเศษของฉายาตัวเองในทันที แล้วจากนั้น...
〝【แองเจิ้ลโหมด เบิร์สท !!!!!!!!!! 】〞
ซู่ม!!!
ทันใดนั้น ทั่วทั้งร่างของมีอาก็ถูกปกคลุมด้วยออร่าสีชมพูอ่อนส่องประกายงดงามเช่นเดียวกับสีผมของตัวเอง ซึ่งจะว่าไปแล้ว ก็เหมือนกับตัวกรที่มีออร่าสีทองคลุมอยู่นั่นจะแตกต่างกันก็แค่สีของมันเท่านั้นเอง เพียงแต่เื่น่าใยิ่งกว่าก็คือ....
〝มีอา ข้างหลังเธอ!〞
〝โกหก... น่า!〞
เพราะที่น่าใกว่าก็คือ ด้านหลังของเธอ ออร่าสีชมพูแบบเดียวกันประกอบขึ้นเป็รูปร่างของปีกขึ้นมา 2 อันและทั้งสองก็เชื่อมต่อกับกระดูกสะบักของเธอด้วย พอกระโออกไปแบบนั้น มีอาจึงขยับปีกด้วยความคิด และลอยตัวขึ้นมาเหนือพื้นกว่า 10 เมตรโดยการสะบัดปีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นั่นจึงทำให้ทั้งคู่ใมากยิ่งกว่าเดิม
แจ็คพ็อตแตกแล้วไหมหล่ะ!
เป็อย่างที่คิดเลย.... มีอาต้องมีพลังอะไรซ่อนอยู่แน่นอน.. ก็นะ ถ้าถามว่าทำไมคิดงั้น คงต้องตอบว่ามันเป็สัญชาติญาณของเกมเมอร์ละมั้ง
ก็แหม... ฉายามันใบ้มาซะขนาดนั้นนี่น๊ะ
แต่ผลลัพธ์จริงๆนี่ ยังไงก็ต้องดูด้วยตาของตัวเอง.....
และในขณะเดียวกับที่กรกำลังดีใจที่ข้อสันนิษฐานของตัวเองถูกต้อง กรก็ได้ใช้สกิลตรวจสอบสเตตัสของเธอในทันทีเพื่อยืนยันกำลังรบของมีอา แล้วก็ต้องพบกับผลลัพธ์ที่น่าใและน่าดีใจไปพร้อมๆกัน
ข้อมูลสเตตัส
『มีอาน่า กาบริเอล』เพศ หญิง อายุ 17 เผ่าพันธุ์ แองเจิ้ล(ชั่วคราว)
อาชีพ นักดาบ เลเวล 145
ฉายา 〘พลังแฝงเทพเ้า〙, 〘พร์เทพเ้าแห่งดาบ〙
《พลังโจมตี》 110,220 + 1,102,200 + 14,064,710
《พลังป้องกัน》 73,720 + 737,200 + 16,390,230
《พลังเวทย์》 146,720 + 1,467,200 + 14,491,636
《ความต้านทานเวทย์》183,220 + 1,832,200 + 12,579,091
《ความว่องไว》 183,220 + 18,322,000 + 20,895,123
《พละกำลัง》 73,720 + 737,200 + 12,190,825
นะ... นี่มัน ให้ผลลัพธ์เกินคาดสุดๆไปเลยแฮะ
ความว่องไวเพิ่มขึ้นเป็ 100 เท่าเลย!
ไม่สิ รวมกับความสามารถในการบิน... ถึงจะไม่ยังไม่ได้ลองบินดูจริงๆจังๆก็เถอะ แต่เท่าที่ดูก็ไม่มีปัญหานี่นา ถ้ารวมความสามารถทั้งหมดบวกกับสเตตัสและฝีมือดาบของมีอาแล้วหล่ะก็….
....เธอคงจะกลายเป็ ....แนวหน้าสุดแข็งแกร่งพอๆ หรือไม่ก็เหนือกว่าเรา อย่างแน่นอน——
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ตึง!!
แล้วในขณะที่กรกำลังดีใจกับผลลัพธ์ตรงหน้าอย่างที่สุดอยู่นั้น ัห้าหัวก็ได้พลิกตัวและกลับมายืน 4 ขาเช่นเดิมได้แล้ว นั่นเลยทำให้กรที่พยายามผ่อนคลายความคิดเพื่อให้ปรับตัวกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างลื่นไหลกลับมาอยู่ในสภาวะตรึงเครียดอีกครั้ง
〝ชิ! มีอา ถอยไปตั้งหลักก่อน ตามฉันมา!!!〞
〝อะ อื้ม! รับทราบ!〞
แล้วพอกรสั่งมีอาไปแบบนั้น ก็พลิกตัวด้วยข้อเท้าขวาไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว และใช้สกิล】เคลื่อนไหวความเร็วแสง【ถีบตัวเองไป จนห่างจากตัวัเกือบ 300 เมตรเลยทีเดียว และต้องขอบคุณเ้าัห้าหัวนี้ที่ไม่ได้เป็ประเภทมีสติปัญญาสูงแบบเคลเบรอส เพราะมันเคลื่อนไหวด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าล้วนๆ เลยทำให้กรทิ้งห่างจากตัวมันไม่ยาก ส่วนมีอาที่อยู่ด้วยกัน ก็ใช้ความสามารถในการบินที่เพิ่งได้มากระพือปีกแห่งแสงซึ่งมีสีชมพูสดใสทั้ง 2 ข้างที่อยู่กลางหลังเพียงครั้งเดียว ก็สามารถตามกรมาติดๆได้แล้ว พอกรเห็นว่า เธอบินได้อย่างไม่มีปัญหาก็โล่งใจออกมา ก่อนที่จะเริ่มคิดแผนการล้มัตรงหน้าอย่างจริงจังอีกครั้ง
〝ก่อนอื่น โจมตีหัวที่เป็ปัญหาที่สุดก่อน... จัดการหัวขวาเป็ทางเลือกที่ควรทำหล่ะนะ เดี๋ยวฉันจะเป็ตัวล่อดึงดูดความสนใจทั้ง 5 หัวให้ ส่วนเธอก็หาช่องว่างปิดบัญชีหัวขวาสุดไปเลย〞
〝ขะ... เข้าใจแล้ว〞
แล้วมีอาก็ตอบกรกลับไปด้วยเสียงสั่นๆเล็กน้อย นั่นเป็เพราะอยู่ดีๆ กรก็ให้เธอขึ้นเป็แนวหน้า ทั้งยังให้เธอรับหน้าที่สำคัญด้วยนั่นแหล่ะ
〝ไม่ต้องกังวล... สเตตัสของเธอตอนนี้ มากกว่าฉันซะอีก ไม่ใช่พวกอ่อนแออีกแล้ว!!! เธอไม่แพ้ง่ายๆแน่นอน! แล้วถึงเกิดอะไรขึ้น ฉันก็จะปกป้องเธอเอง! 〞
〝อื้ม! เข้าใจแล้ว ตะ แต่ขอร้องหล่ะ อย่าใช้ตัวเอง———〞
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แต่มีอายังพูดไม่ทันจบประโยคดี เ้าัห้าหัวก็คำรามออกมาอีกครั้งนึงเสียแล้ว และแม้จะได้ยินไม่ครบประโยคแต่กรก็เข้าใจดีวามีอาจะพูดว่าอะไร นยั่นเลยทำให้ตัวเขาที่กำลังจะตายหลังจากนี้สลดนิดหน่อย แต่ในตอนนี้ทั้งคู่ต้องให้ความสนใจกับัตรงหน้าก่อน กรจึงส่ายหน้าไปมาอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะหันเหความสนใจไปทางนั้นอย่างรวดเร็วและทำการลับประสาทััทั้งหมดให้แหลมคมขึ้นพร้อมๆกับมีอา เพื่อตอบสนองการคำรามของมัน
〝ตอนนี้แหล่ะ! ไปกันเลย!!!〞
〝รับทราบ!!!〞
ตู้ม!!!
แล้วพอกรตัดสินใจได้ว่า การพยายามไปให้ถึงก่อนที่สกิลจะทำงานหรือให้มันแสดงผลน้อยที่สุดเป็ทางที่ดีที่สุดในตอนนี้ จึงรีบตัดสินใจและสั่งการณ์มีอาเหมือนทุกที มีอาก็ตอบสนองกรด้วยการชักดาบเอสต็อคของตัวเองมาถือในมือซ้ายในทันที จากนั้นทั้งคู่ก็ถีบพื้นและดีดตัวออกไปจนพื้นที่อยู่ตรงเท้าแตกกระจายออกมาเป็วงกว้างมากกว่าทุกครั้ง แล้วพุ่งเข้าหาัห้าหัวเป็เส้นตรง โดยทิ้งไว้เพียงภาพติดตาและเศษเสี้ยวของออร่าที่ติดตัวอยู่ราวกับเปลวเพลิวไว้ข้างหลังเท่านั้น
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
แต่ไม่เหมือนกับคราวที่แล้ว นั่นเพราะทันทีที่เสียงคำรามอันเป็สัญญาณก่อนการโจมตีจะเริ่มขึ้น หรือสกิลจะเริ่มทำงานได้จบลง ดวงตาทั้ง 5 คู่นั่นก็ส่องประกายออกมาพร้อมกัน
แล้วเื่ที่กรกลัวก็เกิดขึ้นจนได้ ในชั่วพริบตาเดียวกับที่กรพุ่งเข้าไปได้เพียง 50 เมตร สกิลทั้งหมดก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากปากทั้ง 5 ในทันที แล้วนั่นก็รวมถึงสกิลที่ใช้ดูดพลังเวทย์ของมันก็ด้วย และก็เป็อย่างที่คิด สกิลดูด MP นั่นเคลื่อนที่มาก่อนสกิลลำแสงเสียอีก กรที่คิดว่านั่นอาจจะเป็การตัดกำลังพวกตนก็ได้ แต่ก็ยังไม่มีวิธีการป้องกันมันเลยนอกจากดาร์คเนสโค้ทที่สวมอยู่ แต่ในขณะที่คิดแบบนั้นสายลมปริศนาแบบเดียวกับครั้งก่อนก็พัดผ่านลำตัวของทั้งตัวเองและมีอาที่กำลังพุ่งเข้าไปหาัไปเรียบร้อยแล้ว
วูม!
〝แย่แล้ว มีอา! เป็อะไรรึเปล่า!!!!!!〞
และสิ่งที่กรทำเป็อย่างแรกเมื่อัห้าหัวปล่อยสกิลสุดร้ายกาจนั่นออกมาก็คือ การะโถามมีอาที่มีความเสี่ยงจะโดนสกิลนั่นอีกครั้ง เพราะตัวกรสวมดาร์คเนสโค้ทอยู่ ถึงจะขาดไปบางส่วนแต่ผลของมันก็ยังคงทำงานอยู่เช่นเคย เขาจึงรีบหันไปดูมีอาในทันทีที่สายลมนั่นผ่านร่างของมีอาและตัวเองไป แต่ว่า...
〝เอ๋!? มะ...หมายความว่าไงหน่ะกร? ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่นา?〞
〝อะเด๋!?〞
แล้วกรก็ส่งเสียงใแบบแปลกๆออกมา เพราะมีอายังคงบินพุ่งตรงไปข้างหน้ากับตนโดยที่ความเร็วไม่ลดลงหรือมีอาการกระตุกเลยซักนิดเสมือนว่ามันไม่มีผลกับเธอเลยยังไงอย่างงั้น
เดี๋ยวดิ หมายความว่าไงกัน?
ไม่สิ... ไม่ใช่แค่มีอา ขนาดพลังเวทย์ของเรายังไม่ลดลงเลย
นี่หรือว่าจะเป็เพราะออร่าพวกนี้... มีความเป็ไปได้สูงมากที่จะมาจากเื่นี้
ออร่านั่นอาจจะเป็ตัวเพิ่มความต้านทานเวทย์ให้สูงขึ้นก็ได้มั้ง
กับมีอาที่มีความต้านทานเฉพาะเผ่าสูงอยู่แล้วก็ไม่น่าแปลกหรอกนะ แต่เราไม่มีความต้านทานอะไรแบบนั้นไม่ใช่เหรอ หรือว่าจะขึ้นอยู่กับสเตตัสโกงๆของเรากัน?
ให้ตายสิ งงชะมัด... ไม่เข้าใจเลยซักนิด
แต่ช่างเถอะ! ในเมื่อมันไม่มีผล ก็สามารถตัดความกังวลและเพิ่มโอกาสชนะได้สูงขึ้นได้โข การที่เราและมีอามีออร่าคลุมอยู่ทั้งตัวแบบนี้นี่โชคช่วยจริงๆ
แต่การเกาถูกที่คันพอดีแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว เพราะงั้นหลังจากนี้ก็ต้องเพิ่มความระมัดระวังในการเข้าปะทะให้มากขึ้นอีก———
〝ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว ไปต่อกัน———〞
ฟิ้ว! ——————
ตู้มๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!
แต่กรที่พุ่งตัวไปต่อพร้อมๆกับมีอาก็ต้องถูกขัดจังหวะจากอีกหนึ่งสกิลที่น่ากลัวไม่แพ้สกิลดูดพลังเวทย์ แทบจะทันทีที่สายลมพัดผ่านทั้งคู่ไป สำแสงสีขาวแบบเดียวกับครั้งก่อนก็ถูกปล่อยออกมาแล้วลากยาวออกไปสุดสายตาอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้ัหัวหัวมันดันลากเป็วงกลมโดยมีตัวเองเป็ศูนย์กลางแทนซะงั้น
กรและมีอาทั้งคู่สามารถหลบมันได้อย่างฉิวเฉียด แต่เพราะทั้งคู่ยังให้ความสนใจกับสกิลดูด MP ที่เพิ่งผ่านมาได้มากเกินไป เลยไม่พ้นที่จะโดนแรงะเิพัดไปด้วยกันทั้งคู่จนกระเด็นกลับไปทางเดิมอยู่ดี นั่นเลยทำให้ทั้งคู่เสียหลักเล็กน้อย แต่มีอาก็กระพือปีกครั้งนึงแล้วหยุดนิ่งกลางอากาศเพื่อตั้งตัวได้ในทันที ส่วนกรก็ใช้ปลายเท้าขวาจิ้มลงบนพื้นเพื่อยึดเอาไว้ก็กลับมาตั้งหลักได้เช่นกัน
ชึบ!!! ——————
ฟุบๆๆๆๆ!!! ——————
〝เวรเอ้ย! ช้าไปงั้นเหรอ〞
แล้วพอฝุ่นควันที่ตลบอบอวนอยู่เพราะเกิดการะเิจางหายไป สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าของกรและมีอาก็คือ ก้อนโลหะทรงกลม และ ลูกบอลสายฟ้าที่ส่งเสียงดังเปรี๊ยะๆจนมาถึงตรงที่กรอยู่ ซึ่งทั้งสองอย่างมีจำนวนมากเสียยิ่งกว่าตอนแรก พอลองนับและค้นหาดูด้วยสุดยอดการประมวลผลดู ก็พบว่ามีอย่างละเกือบ 500 ลูกเลยทีเดียว ซึ่งทั้งหมดครอบคลุมรัศมีเป็วงกลมอยู่รอบัและอยู่สูงไปจนถึง 200 เมตรเลยทีเดียว ส่วนพื้นบริเวณั้แ่เท้าของักระจายออกมาด้วยรัศมีมากกว่า 500 เมตรเองก็ถูกเปลี่ยนสภาพเป็ทุ่งน้ำแข็งไปเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังขยายอาณาเขตมากขึ้นเรื่อยๆอีกต่างหาก จนดูเหมือนตอนนี้ได้เกิดป้อมปราการขนาดใหญ่ที่ไร้ซึ่งทางฝ่า เป็อาณาเขตทรงกลมรัศมีมากกว่า 200 เมตรโดยมีัห้าหัวเป็จุดศูนย์กลางเลยทีเดียว
〝กร! น้ำแข็งมัน!〞
〝อา... รู้แล้วหล่ะ〞
แย่แล้วสิ... การโจมตีบนพื้นทำไม่ได้ซะแล้ว บ้าชิบ ยังกับมันเล็งไว้เลยแฮะ...
แบบนี้ก็เหลือแค่การโจมตีทางอากาศ... ไม่ได้ แบบนั้นก็เสี่ยงเหมือนกัน อาณาเขตก็สูง 200 เมตรกว่าๆเลยด้วย แถมคนที่ทำแบบนั้นได้ในตอนนี้ก็มีแค่มีอาซะอีก
จะบอกว่าเป็ไปไม่ได้เลยก็ไม่ได้ นั่นเพราะสเตตัสด้านความว่องไวของเธอสูงมากกว่าเราซะอีก คงหลบพวกลูกบอลนั่นได้อยู่หรอก.... มั้งนะ
เรานี่แหล่ะที่เป็ปัญหา ตัวเราบินไม่ได้... แถมต่อให้บุกทางภาคพื้นดินได้ ก็คงหลบสายฟ้าไม่ได้อยู่ดีนั่นแหล่ะ
แบบนี้คนที่เป็ตัวถ่วงก็คือเราหน่ะสิ.... ไม่สิ... ไม่เห็นจะยากเลยนี่นา....
....แค่บินให้ได้เหมือนกับมีอา แค่นั้นก็พอแล้ว!!!
ถึงจะไม่มีปีก... แต่ฉันก็จะไม่ยอมแพ้หรอกเฟ้ยยย!!!!!!!!!!
.
.
〝คิดอะไรออกแล้ว ช่วยรอซัก 2 วินาทีนะ〞
〝อะ... อื้ม! เข้าใจแล้ว!〞
แล้วพอกรคิดอะไรได้ขึ้นมาก็สั่งให้มีอาเตรียมพร้อมรอไปก่อน มีอาก็รับคำสั่งแล้วก็ตั้งท่าป้องกันอยู่เหนือศีรษะของกรทันที ส่วนกรที่เป็คนสั่งมีอาก็หลับตาลงและผ่อนคลายร่างกาย จากนั้นก็เริ่มทำการจินตนาการเพื่อเพิ่มพลังเวทย์ และขยายขนาดออร่าสีทองที่คลุมร่างกายตัวเองอยู่นี้ให้มากขึ้น
พลังของออร่าขึ้นอยู่กับความมุ่งมั่นสินะ.... ก็สวยสิแบบนี้!!!!
ซู่ม!!!
แล้วพอกรทำการจำกัดสติและความคิดของตัวเองให้อยู่เพียงแค่เื่การทำให้ตัวเองบินได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้นแล้ว ออร่าสีทองที่ครอบคลุมเขาอยู่ ก็ขยายตัวออกมาหนาแน่นยิ่งกว่าเดิมรวมถึงสีของมันเองก็มีความเข้มข้นขึ้นมากด้วยเช่นกัน ราวกับมันกำลังตอบสนองจิตใจอันแรงกล้าของกรอยู่ยังไงอย่างงั้นเลย
จินตนาการสิ!!! ถึงแรงขับเคลื่อนโดยใช้ความร้อนและแรงดัน!!!!!
ใช้พลังเวทย์และออร่ามหาศาลส่วนเกินพวกนี้เป็แรงขับเคลื่อนแทนแรงปฏิกิริยาที่จำเป็!
สร้างมันขึ้นมาด้วยพลังเวทย์.... อยู่ที่กลางหลังของเรานี่!!!!
พลังเวทย์... หนาแน่นกว่านี้!!!!! เพิ่มความดันมากกว่านี้อีก!!!!!!
จงปรากฏรูปลักษณ์ออกมา! ถึงจะจับต้องไม่ได้ แค่ใช้งานได้เป็พอ!!!!
อุปกรณ์ที่สามารถทำให้เกิดแรงขับเคลื่อน ในยานพาหนะมีปีกทั้งสองข้างในโลกเดิมจนเกิดความเร็วเหนือเสียงได้
สร้างมันขึ้นมา แบบเดียวกับเครื่องบินเจ็ท!!!!!!!!
นั่นคือ『เครื่องยนตร์ไอพ่น』ยังไงหล่ะ!!!!!!
ลอยขึ้นมาซ้าาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!
ซู่ม!!!
แล้วทันทีที่กรทำการจินตนาการและอัดพลังเวทย์ไว้ที่กลางหลังเป็ที่เรียบร้อย กรก็ทำการเพิ่มความดันให้มันมากขึ้นแล้วปล่อยมันลงไปปะทะกับพื้นเหมือนกับการเขย่าขวดน้ำอัดลมแล้วเปิดฝาออกมาเหมือนกับจรวดขวดน้ำ และด้วยแรงปฏิกิริยานี้เอง ทำให้ตัวกรลอยขึ้นมาเหนือพื้นดิน แม้จะไม่นุ่มนวลและสงบนิ่งเหมือนกับมีอา แต่โดยผลลัพธ์และการใช้งานจริงแล้ว ก็ถือว่าประสบความสำเร็จในการสร้างไอพ่นชั่วคราวจากพลังเวทย์สำหรับการโบยบินบนท้องฟ้านี้
〝กร... นี่มันสุดยอดไปเลย!〞
〝อึ๊ก! น่าจะโอเคแล้ว มีอา... เธอหลบไอ้พวกนั้นได้ใช่ไหม!?〞
หลังจากที่ลอยตัวขึ้นมาได้ กรก็เกิดเสียหลักนิดหน่อยเพราะไอพ่นข้างนึงผิดพลาด แต่ก็ปรับแก้ได้ในทันที หลังจากนั้นกรจึงยืนยันกับมีอาก่อนครั้งนึงเหมือนกับครั้งแรกไม่มีผิด
〝อะ... อื้ม! ถ้าเป็ตอนนี้หล่ะก็...〞
〝ดีมาก ตามหลังฉันมาติดๆ เราจะฝ่ามันไปด้วยกันทีเดียวเลย!〞
〝รับทราบ!!!〞
แล้วพอกรได้ยินมีอาตอบกลับก็พยักให้มีอาหนึ่งครั้ง มีอาเองก็พยักหน้ากลับมาเช่นกัน จากนั้นกรก็ทำการเปลี่ยนทิศทางของไอพ่นที่เกิดจากออร่าสีทอง ก่อตัวจนหนาแน่นเป็รูปทรงกระบอกสองอันที่อยู่ด้านหลังของตัวเองนั่นไปด้านหลังแล้วก็พุ่งออกไปเป็เส้นตรงอีกครั้ง ส่วนมีอาเองก็กระพือปีกตามหลังกรมา แล้วก็พุ่งไปเพื่อประจันหน้ากับัห้าหัวอีกครั้งด้วยความเร็วที่สุดยอดไม่แพ้กัน จนทั้งคู่เข้ามาถึงทุ่งน้ำแข็ง อันเป็เขตโจมตีของบอสเพียงไม่ถึง 5 วินาทีด้วยซ้ำ เพียงแต่ตอนที่ทั้งคู่บินเข้ามาจนถึงเขตที่มีบอลสายฟ้าและก้อนโลหะทรงกลมอยู่นั่นเอง...
แกร็ก!!!
เหมือนกับครั้งก่อน ก้อนโลหะทรงกลมที่ลอยอยู่โดยทั่วบริเวณนี้ มีแท่งเหล็กแหลมและเล็กจำนวนมากออกมาจากมัน และแน่นอนว่าครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ก้อนเดียว นั่นเพราะตอนที่กรบินเข้ามาเป็เคลื่อนไหวแบบ 3 มิติอยู่นี้ ทั้งบน ล่าง ซ้าย ขวา หน้า หรือแม้กระทั่งด้านหลัง ก็เต็มไปด้วยก้อนโลหะทรงกลมที่เตรียมยิงแท่งเหล็กที่คร่าชีวิตตนเองไปอีกครั้งออกมา
ฮ่า-ฟู่!!!
แต่กรที่อยู่ในสถานการณ์คับขันดังกล่าวก็ไม่ได้ตื่นใแต่อย่างใด ทั้งยังถอนหายใจหนักๆออกมาเพื่อตั้งสมาธิและทำการรวมประสาทััทั้ง 5 อย่าง ให้มาอยู่ที่โสตประสาทหรือหูเพียงอย่างเดียวแทนด้วยสุดยอดการประมวลผล นั่นเพราะตอนนี้ มีจุดที่กรมองไม่เห็นซึ่งสามารถถูกโจมตีจากมุมอับได้มากเกินไป การใช้สายตามองไปข้างหน้าเพียงอย่างเดียวต้องไม่เพียงพอเป็แน่ หากใช้หูแทนตาก็จะสามารถสังเกตการณ์เสียดสีของอากาศและเรียงลำดับแท่งเหล็กที่ควรกำจัดตามลำดับได้โดยง่าย
แน่นอนว่าตามทฤษฎีแล้วมันแทบเป็ไปไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่กับตัวกรในตอนนี้ที่แต่เดิมก็ก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ปกติไปแล้ว พอกรทำการใช้สุดยอดการประมวลผลเพื่อเร่งการตอบสนองด้วยโสตประสาทให้มากที่สุดแล้ว ก็ทำการเรียก『Uzi』มาถือในมือซ้ายและ『AK-47』มาอยู่ในมือขวาก่อนที่จะเปลี่ยนะุเป็แบบหัวรูเพื่อเน้นการทำลายเฉพาะจุดกลางอากาศโดยไม่ใช้มือช่วยเช่นเคย
ฟิ้วๆๆๆๆ!!!!!!
ปังๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!
และในเสี้ยววินาทีที่แท่งเหล็กจำนวนมหาศาลพุ่งเข้ามายังตัวกรและมีอาจากรอบทิศทาง กรก็ทำการยิงะุทั้งหมดที่มีด้วย『Uzi』และ『AK-47』 ตามลำดับที่มันพุ่งออกมาอย่างละเอียดจนถึงระดับเสี้ยวของเสี้ยววินาที ทั้งยังสามารถคำนวณวิถีการพุ่งของแท่งเหล็กทั้งหมดอย่างแม่นยำได้ล่วงหน้าเกือบ 3 วินาทีอีกต่างหาก ส่วนแท่งเหล็กที่กรยิงใส่ไม่ทัน ก็ได้มีอาที่ตามมาอยู่ข้างหลังติดๆช่วยปัดป้องออกไปได้ทั้งหมด
แล้วจากนั้นมีอากับกรก็เอาหลังมาพึงกันกลางอากาศขณะที่พุ่งตัวเข้าไปเป็แนวขนานกับพื้น พร้อมกับหมุนควงสว่านไปด้วย ในขณะเดียวกันกรก็ทำการทำลายแท่งเหล็กที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง พอะุหมด มีอาก็จะต้านไว้ให้พร้อมกับหลบหลีกไปด้วยกันด้วยการเคลื่อนไหวที่น้อยที่สุดราวกับสอดด้ายเข้ารูเข็ม พอกรเปลี่ยนะุเสร็จก็จะร่วมกันทำลายแท่งเหล็กที่พุ่งเข้า จนการเคลื่อนไหวของทั้งคู่เข้ากันได้พอดีเป๊ะ ราวกับฟันเฟืองของทั้งสองคนสอดประสานกันอย่างลงตัว จนในที่สุดทั้งคู่ก็ฝ่าพายุแท่งเหล็กมาได้อย่างหวุดหวิด จนทั้งคู่กำลังลอยตัวอยู่บนอากาศและเผชิญหน้ากับัห้าหัวอีกครั้งหนึ่ง
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แล้วจากนั้นัห้าหัวนั่นก็คำรามออกมา ราวกับจะสบถความไม่สบอารมณ์ของตัวเองที่ทำอะไรทั้งคู่ไม่ได้ออกมา จากนั้นหัวที่ 1 2 และ 4 ก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วที่มากกว่าที่กรและมีอาพุ่งเข้ามาทีแรกเสียอีกเพื่อหวังจะงับตัวกรจากทั้งด้านหน้า ซ้ายและขวา ส่วนหัวที่ 3 และ 5 ก็พุ่งเข้ามางับมีอาเช่นเดียวกัน
กรที่เห็นแบบนั้น ก็เก็บปืนกลทั้งสองกระบอกลงมิติ แล้วชักเคลเบรอสซอร์ดออกมาถือในมือขวาจากนั้นก็เอาดาบระดับ S อีกเล่มมาถือในมือซ้ายอีกครั้ง แล้วจากนั้น...
〝【Ogre Armor Form…จงสวมใส่เกราะอกกับปลอกแขนทั้งสองข้างที่ตัวเราซะ!!!】〞
พริบตาที่กรประกาศใช้สกิล เกราะอกลวดลายวิจิตรงดงามก็เข้าสวมใส่บริเวณอกของกรจนถึงเอว ราวถึงปลอกแขนที่สวมยาวไปถึงไหล่ทั้งสองข้างก็เข้าสวมร่างของกรพร้อมๆกัน
ตู้ม!!!
แล้วจากนั้นกรก็ดีดตัวออกมาจากจัดปะทะราวๆ 30 เมตร จนหัวที่ 1 และ 4 เกิดชนกันเอง แต่หัวที่ 2 นั้นยังคงพุ่งตรงมาข้างหน้าของกรอยู่เช่นเคย แล้วพอมันเข้ามาใกล้กรและคิดว่ากรคงหลบไม่พ้นแล้ว มันก็อ้าปากออกมาเสียจนกว้าง แล้วก็จัดการเขมือบกรที่ลอยอยู่กลางอากาศเข้าไปในปากของตัวเองทั้งอย่างงั้นเลย
〝กร!!!!〞
แตกต่างจากตัวกร มีอานั้นสามารถโบยบินบนท้องฟ้าได้อย่างอิสระบวกกับความคล่องตัวที่มีอยู่แต่เดิมช่วยเสริมในเื่ความว่องไวเข้าไปอีก มีอาเพียงแค่เอี้ยวตัวและกระพือปีกเล็กน้อยก็สามารถหลบทั้งสองหัวที่พุ่งเข้ามาได้อย่างง่ายดาย เธอเองก็รู้ว่ากรบินไม่ได้ง่ายๆเหมือนตน แม้จะเชื่อว่ากรจะไม่เป็ไรก็ตาม แต่ความเป็ห่วงของมีอาต่อตัวกรนั้นมีมากกว่า พอเห็นว่ากรถูกกินเข้าไปต่อหน้าต่อตาแบบนั้นจะใและรีบเข้าไปหาก็ไม่แปลกเลยซักนิด และในขณะที่เธอกำลังพุ่งเข้าไปเพื่อหวังจะช่วยกรอยู่นั่นเอง
〝【ตัดสายลม... คลั่ง】!!!〞
แผล่ะ!!!
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แล้วชั่วพริบตาที่เกิดเสียงประกาศใช้สกิลของกร หัวที่ 2 ซึ่งกรถูกกินเข้าไปก็ะเิออกจากภายในและกลายเป็เศษเนื้อในพริบตา ทั้งยังเกิดพายุและลมแรงตามออกมาด้วยอีกต่างหาก
เพราะแน่นอนว่านั่นเป็สิ่งที่กรหวังไว้แต่แรก กรนั้นคิดว่าแม้ความต้านทานภายนอก จากเกล็ดหนาๆของัจะมีสูง แต่หากทำลายจากภายในก็คงไม่มีทางเลี่ยงซึ่งคล้ายกับกรณีการถ่ายโอนเวทย์โดยตรงแก่มีอานั่นเอง กรจึงใช้เกราะยักษาเพื่อเพิ่มพลังป้องกันก่อนเพื่อป้องกันลูกหลงจากตัวเองแล้วค่อยสร้างตัดสายลมเพื่อทำลายมันจากภายในนั่นเอง แล้ว่คอที่ยาวของมันที่ตอนนี้ไร้ซึ่งศีรษะก็อ่อนแรงลงและตกลงพื้นตามแรงโน้มถ่วง
〝ไม่เป็ไรใช่ไหม!〞
〝มีอา! การโจมตีทาง 2 นาฬิกามาแล้ว!!!〞
〝อึก!〞
แล้วพอมีอาเห็นว่ากรปลอดภัยจึงถามอาการของกรก่อนสิ่งอื่นใดเหมือนทุกที นั่นเลยทำให้เธอไม่ได้สังเกตเลยว่าหัวที่ 3 มันพุ่งเข้ามาทางตัวเอง แต่มีอาก็แสดงปฏิกิริยาโต้ตอบขั้นสุดยอดให้ได้ชมอีกครั้ง โดยการเอี้ยวตัวไปทางซ้าย แล้วใช้ดาบเอสต็อคในมือซ้ายของเธอรับและเบี่ยงวิถีการโจมตี ที่หัวของมันพุ่งออกมาได้อย่างฉิวเฉียด แต่ถึงแบบนั้นก็ยังแทบจะทำให้เธอเสียหลักจนหมุนคว้างอยู่บนท้องฟ้าหลายรอบเลยทีเดียว
ฉั๊ว!!!
〝มีอา! เซนด์ทู!〞
〝ระ รับทราบ!!!!〞
และพอตั้งตัวได้หัวที่ 5 ก็พุ่งเข้ามาหามีอาอีก แต่คราวนี้กรเป็คนพุ่งเข้ามาเบี่ยงหัวนั่นออกไปแทน จากนั้นก็ส่งต่อให้มีอาที่มีความคล่องตัวมากกว่าเข้าไปปะทะ มีอาที่รับคำสั่งแล้วก็ตอบสนองคำพูดของกรอีกครั้ง ด้วยการพุ่งเข้าไปบริเวณดวงตาของหัวที่ 5 ที่กำลังเสียหลักแล้วจัดการเฉือนตาทั้งสองของมันลง จนัห้าหัวร้องออกมาอีกครั้ง
〝ทะลวงเข้าไปปิดบัญชีมันซะ!〞
〝รับทราบ!!!!〞
แล้วอีกครั้งที่เธอรับคำสั่งจากกร มีอาก็พุ่งตัวออกห่างจากตัวัราวๆ 100 เมตร และจากนั้นก็พุ่งเข้ามายังหัวที่ 5 ที่กำลังดิ้นไปดิ้นมาเพราะสูญเสียการมองเห็นไป ด้วยความเร็วที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วจากนั้นก็พุ่งเข้าไปยังบริเวณลำคอที่เปิดว่างของหัวที่ 5 ราวกับศรของลูกธนู ผลลัพธ์ก็คือลำคอนั้นเกิดรูขนาดใหญ่ จนขาดออกจากกัน แล้วหัวที่ 5 ก็ตกลงสู่พื้นดินพร้อมๆกับลำคอที่เหลือของมัน ก่อนที่จะถอยมาอยู่ใกล้ๆกรที่รออยู่ห่างไปข้างหลังเล็กน้อย
〝ตรงนี้ไม่ปลอดภัย ต้องไล่มันไปที่อื่น!〞
〝หมายความว่าไงกันหน่ะ!?〞
〝คอยดูเอาก็แล้วกัน!〞
จากบริเวณโดยรอบที่มีทั้งก้อนโลหะที่พร้อมจะปล่อยแท่งเหล็กได้ทุกเมื่อกับบอลสายฟ้าที่กรไม่มีทางหลบได้อยู่ทั่วไปหมด แม้กรจะสามารถปิดบัญชีมันได้ที่นี่ แต่หากเกิดเหตุไม่คาดฝันเช่นะเิขึ้นมา กรและมีอาคงหนีไม่ทันเป็แน่ เพราะมันมีความเสี่ยงมากกว่าที่คิดไว้มากกรจึงคิดที่จะย้ายตำแหน่ง แล้วหลังจากพูดจบ กรก็เก็บเคลเบรอสเข้าฝักและเก็บดาบในมือซ้ายเข้ามิติอีกครั้ง จากนั้นก็พุ่งตัวไปข้างหลังราวๆ 100 เมตรเช่นเดียวกับมีอา
〝【สัญลักษณ์แห่งความยิ่งยโสที่สลักอยู่บนร่างของข้าเอ๋ย จงกลืนกินเืเนื้อของข้า แล้วจงมอบพลังที่จักทำลายล้างศัตรูของข้าให้สิ้นเสีย】!!!!!!〞
ทันทีที่กรร่ายสกิลเสร็จ กรก็ถ่ายพลังเวทย์มหาศาลมากกว่า 10 ล้านจุดที่เกิดจากออร่าสีทอง จากนั้นแสงสีแดงโลหิตก็ส่องสว่างขึ้นมาจากแขนขวาของกรในทันที อันเป็สัญญาณว่าสกิล『แขนยักษาแห่งการทำลายล้าง』 ได้ทำงานแล้ว แม้สกิลนี้จะมีความเสี่ยงตรงที่ถ้าไม่ควบคุมพลังเวทย์ให้ดีแล้วถูกปลดลง กรจะขยับตัวไม่ได้ไปถึง 10 วินาที แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามากลัวเื่ที่เสี่ยงน้อยกว่าแบบนั้น กรจึงใช้มันออกมาแล้วยังไม่รอเวลาให้พลังเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ จากนั้นกรก็พุ่งเข้าไปบริเวณกลางลำตัวของมันด้วยอย่างรวดเร็ว แล้วจากนั้น
ฟิ้ว!!!
〝ปลิวไปซะ ไอ้ัเวร【วันพ้านนนนช์】!!!!!!!!!!!!!〞
ตู้ม!!!
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แล้วจากนั้นกรที่พุ่งเข้าไปบริเวณลำตัวของัก็ทำการประเคนหมัดเข้าไปด้วยสกิลที่ทั้งถูกเสริมด้วยแขนยักษาและถูกเพิ่มพลังทำลายด้วยสเตตัส 3 อย่างอีกด้วย แล้วัห้าหัวที่ถูกอภิมหาการโจมตีที่หนักหน่วงที่สุดของกรเข้าไป ก็กระเด็นออกจากจุดปะทะและออกนอกป้อมปราการสุดแกร่งของมันไปเป็กิโลเลยทีเดียว
〝ขึ้นไปข้างบนกัน ตามฉันมา!〞
〝เข้าใจแล้ว!〞
แล้วไม่ปล่อยให้เสียเวลา กรและมีอาก็ทะยานผ่านสายลมขึ้นไปเหนือเมฆพร้อมๆกับหลบลูกบอลสายฟ้าและก้อนโลหะทรงกลมไปพร้อมๆกันได้อย่างฉิวเฉียดเหมือนที่ผ่านมาครั้งก่อน จนขึ้นมาเหนือเมฆและพบกับแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ได้ในที่สุด
〝การโจมตีต่อไปจะเป็การปิดบัญชีแล้ว! มีอา เธอต้องร่วมมือด้วย!〞
〝แน่นอนอยู่แล้ว! ว่าแต่... ฉันต้องทำอะไรบ้างหล่ะ?〞
แล้วกรก็บอกจุดประสงค์ที่ตัวเองขึ้นมาสูงขนาดนี้ให้มีอาฟัง ก่อนที่จะชักเคลเบรอสซอร์ดออกมาจากฝักมาถือในมือขวา ขณะเดียวกับที่ลอยตัวไปอยู่เหนือจุดที่ัห้าหัวอยู่
〖โห้! เข้าใจหล่ะ แบบนี้นี่เอง!!! 〗
〝คนที่ฉันอยากให้เข้าใจคือมีอาเฟ้ยไม่ใช่แก!〞
แล้วเคลเบรอสที่เวงียบมาตลอดก็เปิดปากพูดขึ้นมา แต่สำหรับกรก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไรมากนัก เพราะเขาคิดแค่ว่ามันเป็การหยอกล้อเช่นเคยของเคลเบรอสนั่นเอง
〝ช่างเถอะ! นี่มีอา... เธอเห็นแล้วใช่ไหม ออร่าของฉันสร้างอุปกรณ์ที่ทำให้บินได้จากจินตนาการนี่หน่ะ〞
〝อะ... อื้ม เท่าที่เห็นก็พอเข้าใจอยู่หรอก...〞
〝แล้วฉันเองก็คิดว่าเธอเองก็ทำแบบเดียวกันได้〞
〝เอ๋!?〞
〝ขอพูดสั้นๆ เลยนะ.... ฉันจะสร้างดาบจากออร่าของเราสองคน โดยใช้ไอ้เคลเบรอสเป็ตัวกลาง.... ออร่าสีทองที่เพิ่มสเตตัสทั้งหมดหลายเท่าของฉัน กับของเธอที่เพิ่มความเร็วได้เป็ร้อยเท่านั่น รวมกับแขนยักษาก็ด้วย จากนั้นก็จะเจาะทะลุร่างของมัน แล้วก็ถ่ายพลังของเราสองคนะเิมันออกจากภายใน...〞
〝บะ... แบบนั้นมัน〞
และในขณะที่กรอธิบายสิ่งที่จะทำให้มีอาฟัง ทั้งคู่ก็มาถึงจุดที่เหนือกว่าัห้าหัวมากกว่า 5 กิโลเมตรไปแล้ว
〝ถ้าคราวนี้ยังจัดการไม่ได้ พวกเราจบเห่แหงๆ〞
〝หมายความว่าไงงั้นเหรอ?〞
ก็เพราะว่าพลังชีวิตของฉันมันถึงขีดจำกัดแล้วหน่ะสิ... ออร่าเองก็เริ่มร่อยหรอลงแล้ว เพราะงั้นถึงต้องใช้ออร่าของเธอทดแทนส่วนที่เหลือด้วยยังไงหล่ะ
...เจ็บสุดๆ ทรมาน... น่าจะเป็เพราะไม่ได้ตัดความรู้สึกนั่นแหล่ะ แต่ยังไงก็บอกเื่นี้กับเธอไม่ได้
เพราะงั้น... แค่ตอนนี้เท่านั้น... ทนอีกหน่อยนะร่างกายของฉัน....
〝ไม่มีเวลาแล้ว! ยื่นมือมาจับด้ามเคลเบรอสก่อน แล้วก็ถ่ายออร่าลงมา〞
〝แบบนี้เหรอ?〞
แล้วจากนั้นมีอาก็ยื่นมือซ้ายมาจับด้ามดาบเคลเบรอส แล้วก็เริ่มการถ่ายออร่าซึ่งก็สามารถทำได้อย่างราบลื่นดีทีเดียว กรเองก็ถ่ายออร่าสีทองของตัวเองลงไปเช่นเดียวกันจนผสมเข้ากับออร่าสีชมพูของมีอาแทบจะเป็เนื้อเดียว
〝จินตนาการถึงดาบที่ทะลวงได้ทุกสิ่ง มีขนาดใหญ่ยิ่งกว่าตัวของันั่น———〞
〝มะ ไม่ไหวหรอก!!〞
〝ทำตามที่บอกซะ บอกแล้วไงว่าไม่มีเวลาเหลือแล้ว!〞
〝อึก! ….ฮึ่ม!〞
〝อื้ม! ดีมาก!〞
และแม้มีอาจะคิดว่ามันเป็ไปไม่ได้ แต่พอกรบอกให้ทำด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอก็กระตุกเล็กน้อย แต่ก็ยังคงหลับตาลงและเพ่งสมาธิไปกับการจินตนาการตามคำพูดของกรอยู่ดี
ซู่ม!!!
แล้วจากนั้นออร่าของทั้งสองคนที่คลอบคลุมเคลเบรอสซอร์ดอยู่ก็ขยายใหญ่ขึ้นมา เป็รูปร่างของดาบสองคมโอบล้อมเคลเบรอสอีกชั้นหนึ่ง มีสีชมพูอ่อนส่องประกายเป็สีทอง ซึ่งมีความยาวประมาณ 10 เมตร
〝อึก! ยังไม่พอ.... มากกว่านี้อีก!!!!〞
〝เข้าใจแล้ว!!!!!〞
แล้วพอกรกระตุ้นมีอาและตัวเองเรียบร้อย พร้อมกับเพิ่มพลังจินตนาการและปริมาณออร่าให้มากขึ้น พร้อมกับเพิ่มสเตตัสของตัวเองด้วยแขนยักษาตามเวลาที่ผ่านไปพร้อมกันในตัว หลังจากนั้นก็....
ซู่ม!!!
〝!!!〞
〝!!!!!!!!!〞
〝สุดยอดเลยแฮะ สมแล้วหล่ะมีอา!〞
〝ขะ ขอบคุณนะกร〞
แล้วในที่สุดความพยายามของทั้งสองก็สัมฤทธิ์ผล ใบดาบที่คลุมเคลเบรอสอยู่ชั้นนึงขยายใหญ่ขึ้นจนเทียบไม่ติดกับครั้งที่แล้วเลยซักนิด ความยาวด้านข้างมากกว่า 10 เมตร แต่ความยาวนั้นมากกว่า 100 เมตรซึ่งสูงกว่าตัวัห้าหัวที่เป็ศัตรูเสียอีก
〝งั้นก็... มาจบการต่อสู้นี้กันเถอะ〞
〝!!!!!!?〞
แล้วกรก็พูดแบบนั้นออกมาพลางยิ้มออกมาจากใจ โดยมีแสงอาทิตย์เป็ฉากหลัง มีอาจึงใมากกับรอยยิ้มนั้นของกร เพราะนี่คงจะเป็ครั้งแรกอย่างแน่นอนที่กรยิ้มให้เธอเห็น
แม้เธอจะติดใจ แต่ก็รู้สึกดีใจจนแก้มแดงก่ำเช่นเดียวกัน แล้วจากนั้น ทั้งคู่ก็พยักหน้าให้กัน และเงี่ยหูฟังเสียงเพื่อจับตำแหน่งของัห้าหัวที่อยู่ต่ำลงไปกว่า 5 กิโล แล้วทั้งคู่ก็หายใจเข้าออกเบาๆ ก่อนที่จะหันปลายดาบไปยังทิศทางที่ัอยู่ทั้งที่มองไม่เห็นจากนั้นก็...
〝〝โอ้วววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!〞〞
ฟิ้ว!!!
ทั้งคู่ก็ะโออกมาเสียจนดังลั่น แล้วก็เพิ่มความเร็วในการพุ่งตัวลงไปยังจุดที่ัอยู่อย่างรวดเร็วราวกับอุกกาบาตขนาดั์ตกลงสู่พื้นโลกเลยทีเดียว
นอกจากนั้นความเร็วก็ยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจากความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วง 9.8 m/s2 แล้วพอผ่านพ้นเมฆสีดำทมิฬมาแล้ว ทั้งคู่ก็ข้ามพ้นกำแพงเสียงได้ในที่สุด มวลอากาศบริเวณที่ทั้งคู่ผ่านมาก็เกิดการไหลกลับอย่างรวดเร็วจนเกิดการปะทะกันของมวลอากาศ เกิดเป็โซนิคบูมและเกิดเสียงดังสนั่นลั่นทุ่งตามมา ก่อนที่จะเข้าปะทะตรงกลางลำตัวของัห้าหัวจาก้าตรงๆ ในแนวตั้งฉากกับพื้นดินพอดี
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
แล้วจากนั้นใบดาบที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียงก็แทงทะลุร่างของัห้าหัว(ที่เหลือ 3 หัว) จากกลางลำตัวทะลุลงไปจนถึงพื้นเลยทีเดียว ซ้ำยังทำให้พื้นดินโดยรอบแตกแขนงเป็วงกว้างมากกว่า 3 กิโลเมตรจากจุดที่ดาบเข้าปะทะกับพื้นเลยทีเดียว
〝〝ย้ากกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!〞〞
แล้วไม่รอช้า กรและมีอาไม่ปล่อยให้ัห้าหัวได้ร้องโอดครวญอย่างสบายใจ ในทันทีที่ใบดาบทะลุผ่านตัวั ทั้งคู่ก็ถ่ายออร่าของตัวเองลงไปในปริมาณมหาศาล ส่วนกรก็เพิ่มมันก่อนที่เข้าไปด้วยแขนยักษา มากเสียจนเกินขอบเขตที่กรรับได้ไปแล้ว แต่ก็ยังคงถ่ายเข้าไปไม่หยุดอย่างต่อเนื่องพร้อมๆกับะโออกมาใน่สุดท้ายเพื่อเพิ่มแรงฮึดให้ตัวเอง
ก๊าซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ัส่งเสียงร้องออกมาเพราะความเ็ปซึ่งดังมากที่สุดเท่าที่กรเคยได้ยิน อันเป็สัญญานว่าพลังเวทย์ที่ถ่ายเข้าไปมากถึงจุดที่ัจะต้านทานไหวแล้ว ก่อนที่ทั่วทั้งร่างขนาดมหึมากว่า 60 เมตรของมันจะเกิดรูขนาดใหญ่ออกมาจำนวนมากทั่วร่าง แล้วจากนั้นออร่าทั้งสองคนก็ทะลุออกมาจากข้างในตัวของั โดยมีลักษณะเหมือนกับแท่งเหล็กแหลมขนาดั์ใหญ่กว่าตัวของัพุ่งทะลุออกมา จนัตัวนี้แทบจะกลายเป็เม่นไปแล้ว
แล้วพอออร่าของทั้งสองคนที่มีลักษณะเป็หนามนั่นจางหายไป พร้อมๆกับเสียงร้องที่จางลงของัห้าหัว ร่างของมันก็กลายเป็ละอองสีเหลืองเล็ก แล้วก็แตกสลายไปในเวลาไม่นาน พอเห็นว่าการต่อสู้จบลงแล้ว ทั้งคู่ก็บินร่อนลงมาบนพื้น ชั่วพริบตานั้นออร่าทั้งหมดของทั้งคู่ก็ปลิวหายไปกับสายลมพอดิบพอดี พอกรลงมาถึงพื้นก็เซไปเซมาเล็กน้อย มีอาจึงเข้าไปประคองเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะกล่าวยินดีในชัยชนะที่ร่วมกันได้รับกันสองคน เพียงแต่...
〝กร! สำเร็จจริงๆด้วย!!! สุดยอดไปเลย———〞
กรที่ถูกประคองอยู่ไม่ได้ตอบกลับ และมีปฏิกิริยาแต่อย่างใดต่อคำพูดของเธอ มีอาจึงเพิ่งมาสังเกตกรที่ตัวเองประคองด้วยการโอบไหล่อยู่ก็เพิ่งรู้ว่าเขาหยุดหายใจไปแล้ว และแน่นอนว่าเธอไม่รู้ว่านั่นเป็ผลมาจากออร่าสีทองจากฉายา『จิตวิญญานเหล็กกล้า』 หมดไป เธอจึงทำได้แค่โบกตาโพลง และะโเรียกกรที่ตาลอยเพราะิญญาออกจากร่างไปแล้วเพียงเท่านั้น ก่อนที่จะวางตัวเขาลงนอนราบกับพื้น ทั้งผายปอด ปั้มหัวใจ หรือถามเหตุผลจากเคลเบรอส แต่กรก็ไม่มีปฏิกิริยาเหมือนเคย เธอจึงทำได้เพียงร้องไห้โฮออกมาชุดใหญ่ข้างๆศพของกรทั้งที่เพิ่งได้รับชัยชนะมาแล้วเท่านั้น โดยที่ไม่รู้เลยว่ากรกำลังจะได้เกิดใหม่ เป็ตัวตนที่เหนือกว่าเดิมยิ่งกว่าที่ผ่านๆมาเสียอีก และไม่ได้รู้เลยว่านี่ยังเป็แค่จุดเริ่มต้นเล็กๆของทั้งคู่ที่จะได้ต่อสู้ร่วมกันเท่านั้นเอง....
❖❖❖❖❖
【———————เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว! เลเวลได้อัพแล้ว!】
เสียงประกาศที่คุ้นเคยดังเช่นที่ผ่านมาได้ดังขึ้นในสติของกรอีกครั้ง แต่ก็เป็เช่นเคย... กรที่เสียชีวิตไปแล้วไม่มีทางได้ยินเสียงนี้
【เริ่มการตรวจสอบเงื่อนไขเพื่อยืนยันระบบพิเศษ.....】
แล้วประโยคอันคุ้นเคยก็ดังต่อเนื่องเข้ามาอีก คล้ายกันกับ 2 ครั้งที่แล้วไม่มีผิด...
.
.
【ร่างกายเข้าสู่สภาวะการสลายตัวเรียบร้อย.......เข้าเงื่อนไขปกติ】
【ยืนยันเลเวลที่มีอยู่ในปัจจุบันอยู่ที่ 700 ซึ่งเป็ขีดจำกัดของเผ่าุ์ยักษา.......เงื่อนไขเสร็จสิ้นพร้อมกับเป็แบบพิเศษ】
【ได้รับการถ่ายโอนพลังเทพมาจากภายนอกร่างกายโดยตรง.......เข้าเงื่อนไขพิเศษ】
【ใช้ออร่าเป็ตัวแปรหลักในการต่อสู้ศึกสุดท้าย.......เข้าเงื่อนไขพิเศษ】
【หลบเลี่ยงการโจมตีทั้งหมดโดยการคาดคะเนล่วงหน้าได้แม่นยำ 100% ในการต่อสู้สุดท้าย.......เข้าเงื่อนไขพิเศษ】
.
.
.
【ตรวจสอบเงื่อนไขทุกข้อเสร็จสมบูรณ์ ....ตรงกับเงื่อนไขแบบพิเศษที่หาได้ยากยิ่ง】
.
.
【มีการพัฒนาเกิดขึ้นอยู่ก่อนแล้ว จึงจะดำเนินการต่อยอดพลังที่มีอยู่ก่อนโดยอัตโนมัติ】
.
.
【การพัฒนาซ้อนเป็ครั้งที่ 3 เสร็จสิ้น!】
.
.
.
.
【เริ่มทำการ『จุติแบบพิเศษที่หาได้ยากยิ่ง ครั้งที่ 3』ได้!】
❖❖❖❖❖
2K
