หลังจากนั้นพวกผมต่างก็พูดคุยกันอีกสักพัก ก่อนที่พวกผมต่างจะแยกย้ายกันไปพักผ่อนอีกรอบ เนื่องจากวันนี้อย่างที่เพื่อนๆ อ่านไป คือไม่มีการออกไปไหน จงต่างพักผ่อนเอาแรงเพื่อจะเอาไว้เฮฮายามค่ำคืน ซึ่งผมก็เป็คนหนึ่งที่นอนเอาแรงนั้น (เพราะยังคงเมาค้างนิดๆ อยู่) ...ซึ่งก็หลับไปได้สักพักก่อนที่ผมจะตื่นขึ้น และก็หลับไปได้เพียงแค่ชั่วโมงเศษๆ เท่านั้น แต่มันก็ทำให้ผมดีขึ้นมาก กว่าตอนเช้า...
ผมก็ออกจากห้องโดยแค่กะว่าจะเดินเล่น สักหน่อยและคงนั่งดูทีวีอะไรพวกนั้น เพราะตอนนั้น ผมคิดว่าคนอื่นๆ ยังคงพักผ่อนอยู่นั้นเอง...แต่ผมก็คิดผิด เมื่อเห็น เ้าตี้ เดินเข้ามาในบ้านในสภาพใส่ชุดว่ายน้ำ...
“อ้าว....ไม่ได้นอนเหรอวะตี้..” ผมเอ่ยปากถาม..เพื่อนพ้องที่เดินเข้ามาในบ้าน...
“นอนบ้างแล้ว นี่ลงไปเล่นน้ำกับฟ้านะ...” เ้าตี้ตอบ...
“กับฟ้าเหรอ?” ผมเอ่ยทวนและหันไปมองทางสระว่ายน้ำส่วนตัวของบ้านพักหลังนี้...
“อืออ นี่เธอยังว่ายเล่นอยู่นะ.....” เ้าตี้ เอ่ย ก่อนจะเดินผ่านตัวผมขึ้นไปชั้น 2...
“อืออออ..” ผมตอบอย่างสั้นๆ ก่อนจะเดินไปทางประตูตรงข้างๆ ของตัวบ้าน ที่เป็ประตูออกไปทางสระว่ายน้ำนั้นเอง..
“หืออ...อ้าว แอค..” เธอหันมาเอ่ยทักเมื่อเห้นผมเดินมายังที่สระว่ายน้ำนี้ ด้วยรอยยิ้มแสนหวาน ขณะที่ผมก็จ้องมองเธอที่นั่งอยู่ที่ขบสระ ด้วยสภาพที่เนื้อตัวที่เปียกปอน...
“ดีขึ้นแล้วเหรอ? ...” เธอขยับร่างลุกขึ้นและเดินมาหาผมพร้อมกับเอ่ยปากถามอย่างเป็ห่วง เพราะก่อนที่ผมจะขึ้นไปนอนยามบ่ายนั้นผมได้บอกกับเธอว่า ‘ยังคงมึนๆ’ อยู่นั้นเอง...
“อืออ...ดีแล้วละ..แล้วฟ้าเล่นน้ำแบบนี้ คืนนี้จะเฮฮา กับเค้าไหวเหรอ? ...” ผมตอบและเอยถามกลับ โดยสายตาของผมนั้นก็จ้องมองสภาพของเธอที่สวมใส่อยู่ในชุดว่ายน้ำสีขาวแบบ บิกีนี่ ทูพีช แถมัยงเป็ชิดเชือกผูกอีกด้วย...
“ไหวจ๊ะ ไม่ต้องห่วงหรอก ฟ้านะเตรียมตัวมาอย่างดีแล้ว สำหรับการเที่ยวนะ” เธอตอบอย่างมีรอยยิ้มอย่างไม่เคยเปลี่ยน ใช่รอยยิ้มและคำพูดที่อ่อนหวานของเธอนั้นก็ยิ่งทำให้ผมมั่นใจและเชื่อว่า เธอนะคงไม่ใช่คนแบบนั้น...ทุกอย่างที่ผมเห็นเมื่อคืน มันคือความฝันอย่างแน่นอน...
“นี่แอค มองฟ้ามากๆ แบบนี้ ฟ้าก็อายเป็นะ..” เธอเอ่ยขึ้น เชิงเหมือนกับแซวผม ที่เอาแต่จ้องมองเธอมากๆ นั้นเอง ซึ่งผมไม่ได้จ้องมองอย่างที่เธอเข้าใจ มองนะ มองจริง แต่มองไปคิดไปต่างหาก แต่มันก็สมควรอยู่หรอกที่น้ำฟ้าจะเข้าใจแบบนั้น ก็ผมเล่นมองเขม้งแบบนั้น....
“เออ ไม่ใช่ แอคไม่ได้มองฟ้าแบบนั้นนะ” ผมที่เอ่ยอย่างปฏิเสธทันที ซึ่งเธอก็เอ่ยโต้ตอบอย่างไม่เชื่อ...
“ไม่ได้มองแบบนั้น และมองแบบไหน? รู้นะ ว่า มองนมฟ้าอยู่ใช่มัย? ...” เธอเอ่ยตอบอย่างกล่าวหาผมอีก....
“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้มองแบบนั้น...” ผมปฏิเสธทันควัน ตอนเธอปรกปรำนะไม่ได้มอง แต่ตอนเธอทักและปฏิเสธนี่แหละ ผมเพิ่งจะมองยังหน้าอกของเธอ ซึ่งหน้าอกของน้ำฟ้านั้น ก็ดูเหมือนจะใหญ่กว่าสมัยที่เป็แฟนผมซะอีก....
“แนะ...ไหนว่าไม่มองไง...” เธอเอ่ยอย่างเสียงดัง เมื่อท่าทางของผมคราวนี้ คงส่อ ชัดเจนละมัง และครั้งนี้ผมก็เถียงไม่ออก เพราะมองหน้าอกของเธอจริงๆ นั้นเอง…ซึ่งเธอก็เอ่ยพร้อมกับขยับตัวหันข้างอย่างกอดอกเล็กน้อย ในท่าทีเหมือนหวงเนื้อหวงตัวและกึ่งงอนนิดๆ ...
ก่อนที่เธอที่จ้องมองผมนั้นจะค่อยๆ แสดงท่าทีอย่างยิ้มๆ ออกมาทั้งสายตาและริมฝีปาก..
“จริงๆ ถ้าแอคอยากดู.. ขอฟ้าดีๆ ฟ้าก็ให้แอคดูก็ได้นะ..” เธอเอ่ยขึ้น พร้อมกับหันร่างมาหาผม ด้วยท่าทีเอามือไม้ไขว์ไว้ที่ข้างหลัง และแอ่นราวกับเชื้อเชิญให้ผมดูหน้าอกของเธอ อย่างเต็มที่ก็ไม่ป่าน...
แน่นอนครับว่าคำกล่าวนั้นของเธอทำให้ผมตาโตใเล็กน้อย ก่อนจะต้องใมากขึ้น เมื่อเธอเอ่ยต่อ ว่า...
“แต่ถ้าดูแค่นี้ไม่หนำใจ จะปลดเชือก เพื่อดูแบบเต็มๆ ก็ได้นะ ฟ้าไม่ว่า..” น้ำฟ้าที่เอ่ยกล่าวอย่างอมยิ้มแก้มระเรือแดง พร้อมกับขยับมือไม้ จับที่ปลายเชือกที่อยู่ตรงกลางระหว่างอก (บิกินี่เธอเป็แบบผูกด้านหน้านะครับ) แน่นอนครับว่าถ้อยคำคำหยอกของเธอนั้น ก็เล่นทำเอาผมไปไม่เป็เลย แถมยังกลืนน้ำลายหลายอึกอีกต่างหาก (เพราะจ้องมองที่หน้าอกของเธอนั้น)
“อิๆ ว่าไงละ ถ้าไม่กล้าจะให้ฟ้าปลดให้ดูเองก็ได้นะ...” เธอเอ่ยอย่างอมยิ้มที่ดูไม่ออกว่าเอาจริงหรือแกล้งหยอกผมเล่นกันแน่ แต่มือของเธอนั้นก็จับปลายเชือกและดึงอย่างช้าๆ และขณะที่ผมกลืนน้ำลายอย่างพูดอะไรไม่ออกนั้น ผมก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง และเอยถามเธอ จนเหมือนเป็การหนีจากการแกล้งของเธอก็ว่าได้..
“ฟะ ฟ้าเจาะสะดือด้วยเหรอ? ..” ผมถามขึ้น เมื่อเหลือบไปเห็นสะดือของเธอนั้น มีการเจาะใส่ตุ่มเอาไว้.....
“หือ? อ้อออ...นี่นะเหรอ อือออ ก็อย่างที่เห็นแหละ เจาะนานแล้ว..ทำไมเหรอมันดูแปลกเหรอ? ..” เธอทำตาปริบๆ ก่อนจะก้มมองและเอ่ยตอบคำถามของผม...
“ปะ..เปล่า..ไม่ดูแปลกหรอก เพียงแต่มันทำให้แอคแปลกใจนะ ไม่คิดว่าฟ้าจะชอบอะไรแบบนี้..” ผมตอบตามตรง ซึ่งนั้นก็ทำให้เธอจ้องมองหน้าของผมเล็กน้อย...
“อืมมม..ก็นะ.. ฟ้าเห็นมันเก๋ดีนะ ถึงได้ทำนะ แถมบางคนเค้าก็ชมด้วยว่า เจาะแบบนี้ดูเซ็กซี่ดีด้วย...” น้ำฟ้าตอบโต้ตอบผมด้วยรอยยิ้มเธอตอบ ซึ่งผมก็จ้องมองเธอ อย่างพูดอะไรไม่ออก ก่อนที่ผมและเธอนั้นต่างฝ่ายต่างเงียบ และก็เป็น้ำฟ้าที่เอ่ยปากขึ้น...
“นี่แอค ถ้าสมมติว่า ตอนนี้ไม่ใช่ ฟ้าคนเดิมที่แอครู้จักแล้ว? ...แอคจะรู้สึก หรือ ว่าอะไรมัย? ..” คำถามดั่งกล่าวของเธอที่อยู่ๆ เอ่ยขึ้นก็ทำให้ผมจ้องมองอย่างรู้สึกแปลกๆ เหมือนในคำถามนี้มันแฝงอะไรอย่าง...
“ไม่เหมือนเดิมที่ว่า นี่มันแบบไหนเหรอ? ....” ผมถามกลับอย่างใจเต้นเล็กน้อย...และดูเหมือนการถามของผมจะทำให้เอนิ่งครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนที่เฮจะขยับริมฝีปากอย่างค่อยๆ เอ่ยตอบผม...
“แบบว่า....ถ้าสมมติว่า ฟ้า เป็ผู้หญิง ที่....” และในขณะที่เธอกำลังจะตอบนั้นเอง..
“อ้าว มาจูจี้กันอยู่ตรงนี้นี่เอง..” เสียงของไอ้เปาที่เอ่ยขึ้น ซึ่งก็เล่นทำให้ผมสะดุ้งโหยงพอควร...
“อาบน้ำแต่งตัว เดี๋ยวเราไปหาอะไรทานกันข้างนอกกัน....” ไอ้เปาเอ่ยต่อทันทีที่ผมหันไปมอง และพอมันเอ่ยจบก็เดินเข้าไป ขณะที่ผมหันไปมองน้ำฟ้า ราวกับจะให้เธอเอ่ยกล่าวต่อให้จบ แต่เธอนั้นกลับมิเอ่ยต่อ กลับเดินผ่านตัวผมเข้าไปในบ้านทันที..ทิ้งให้ผมยืน งง อยู่ลำพัง ว่า ถ้อยคำหลังจากนั้นคืออะไร...
หลังจากนั้นพวกเราก็ใช้เวลาเตรียมตัวหรือแต่งตัวสักพัก ก่อนจะออกเดินทางจากที่พัก โดยที่พวกผมก็ได้แวะไปเที่ยวเล่นยังที่แห่งหนึ่งก่อน และค่อยไปยังร้านอาหารที่ไอ้เปานั้นได้กำหนดเอาไว้....ซึ่งที่ร้านอาหารนั้นพวกผมต่างก็นั่งดื่มทานพูดคุยกันอย่างสนุก มีเสียงหัวเราะกันอย่างเป็ระยะๆ ....
พวกผมก็อยู่ที่นั้นเกือบ 2 ทุ่มได้แล้วจึงค่อยพากันกลับ และกว่าจะกลับถึงที่พักนั้น ก็เกือบจะ 3 ทุ่ม แน่นอนว่าพอกลับไปถึงผมก็ล้มตัวนอนอย่างทันที เพราะไม่ไหวจากการดื่มทานนั้น ซึ่งที่จริงแล้วผมแกล้งทำเป็ไม่ไหวนะครับ เพราะตอนขณะที่ดื่มทานที่ร้านอาหารนั้น มันก็มีบางอย่างทำให้ผมสงสัยพวกพ้องของผมและตัวของน้ำฟ้า....
บางอย่างที่เป็คำพูดกำกวม...ซึ่งผมอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ แต่เพื่อความแน่ใจ ผมอยากจะทดสอบอะไรชัดๆ เพื่อให้รู้ว่าที่ผมกังวล นั้นเป็เพียงความฝันและความคิดมากของผมแต่เพียงฝ่ายเดียว....
ในขณะที่ผมทำเป็แกล้งทำเป็ไม่ไหว และลงนอนที่เตียงทันทีนั้น..สักแป็บเพื่อนผมคนหนึ่ง ใช่ แบงค์ ก็เหมือนจะเข้ามาเขย่าตัวของผมดู...
“เฮ้ยแอค มึงจะไม่อาบน้ำก่อนเหรอวะ..” มันถามผมด้วยเื่ปกติ แต่สิ่งที่มันเอ่ยหลังจากนั้นมันคืออะไรที่ไม่ปกติ..
“ท่าทางจะหลับลึกไปแล้ววะ ไม่ตอบสนองเลย...” แบงค์เอ่ยและเหมือนหันไปเอ่ยกับใครบางคน
“ก็ดีแล้วนี่....รีบไปเถอะ อีกเดี๋ยวก็จะเริ่มกันแล้ว..” ใครบางคนที่ว่านั้นก็เอ่ยตอบ ซึ่งคนที่เอ่ยนั้นคือไอ้เปา...และพอหลังเอ่ยจบ.. ผมก็รู้สึกได้ว่าไฟในห้องผมนั้นถูกปิดลง พร้อมกับเสียงประตูที่ปิดตัวลงตามไม่กี่อึดใจ...แต่ผมก็ยังคงแกล้งนอนแน่นิ่งเช่นนั้นอยู่อีกพักใหญ่ๆ .... เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเข้ามาดูผมอีกแล้ว...จึงค่อยลืมตาตื่นขึ้น..
แน่นอนว่าถ้อยคำนั้นของไอ้เปาก็เหมือนจะยืนยันว่า ‘มันมีอะไรบางอย่างที่ผมไม่รู้’ อยู่...ผมที่ยังนอนด้วยท่าทีอย่างระมัดระวังตัว เผื่อยังจะมีใครเข้ามาดูอีก จนพอแน่ใจแล้วก็ค่อยๆ ขยับลงจากที่นอนและเดินออกจากห้องด้วยท่าทีที่เงียบที่สุด เหมือนดั่งสายลับก็ไม่ป่าน....
ผมที่ออกจากห้องตรงระเบียบที่ยังคงเปิดไฟอยู่ แต่ชั้นล่างนั้นมืดสนิท และไม่มีร่องรอยว่ามีใครอยู่...พอมองออกไปหน่อยก็จะเห็นแสงไฟที่ลอดออกตามช่องประตู ซึ่งออกมาจากห้องนอนใหญ่...ส่วนห้องนอนเล็กอีกห้องนั้นมืดสนิท เหมือนบงบอกว่า ห้องนั้นยังมีอยู่....แน่นอนว่าพอเห็นแบบนั้นผมก็ค่อยย่องไปยังห้องนั้นอย่างเงียบที่สุด และพอถึงหน้าห้อง ผมก็ได้ยินสิ่งที่ไม่อยากเชื่อหู...
“อูยยยยยย...อย่าแยงแบบนี้สิ มันเสียวนะ...”
“อย่ามาทำโอดหน่อยเลยฟ้า เรารู้นะ ว่าแยงแบบนี้ฟ้าชอบนะ....”
“อูยยยยยยย.....”
“ถ้าเสียวนักก็อมควxสิ เดี๋ยวมันก็หายเสียวเองแหละ..”
“ใช่ๆๆ ...”
“อืออออ มะ...มันจะหายเสียวตรงไหนนะ มีแต่ทำให้ฟ้าเงี่ยนกว่าเดิมสิจะไม่ว่า....” เธอโอดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ...ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ดังขึ้น ซึ่งเพื่อนๆ เชื่อมัยครับ ว่าตอนที่ผมได่ยินถ้อยคำดั่งกล่าวนั้น ใจผมเต้นแรง สมองตื้นตันไปหมด ชนิดที่ประมวลไม่ออกเลยว่า เสียงที่เอ่ยๆ กันนะ เป็เสียงของใคร (ยกเว้นเสียงของน้ำฟ้าที่ผมจำได้เพียงคนเดียวเท่านั้น)
หลังจากเสียงหัวเราะดั่งกล่าวสิ้นสุดลงก็ไม่ได้ยินเสียงของใครเอ่ยออกมาอีก มีแต่เสียงเอ่ยครวญออกมาอย่างเบาๆ ผมที่ยืนอยู่นอกห้องและเอาหูแนบฟังนั้นก็ใจเต้นแรงมากขึ้น ก่อนจะตัดสินใจค่อยๆ เปิดประตูอย่างแง้มๆ ดู และสิ่งที่ผมเห็นนั้นคือ....ร่างของน้ำฟ้าที่นั่งคุกเข่าอยู่กลางวงล้อมของเพื่อนๆ ของผม โดยที่เธอนั้นกำลังดูดอมควxของทุกคนอยู่!!!...
255
