“หยวนเข่อชิงฆ่าคนของจ้าท่านช่วยให้ความเป็ธรรมกับข้าด้วย” เจียงถงเอ๋อ
“ข้าไม่ได้ฆ่า” หยวนเข่อชิง
“แต่นางตายในจวนของเ้า!” เจียงถงเอ๋อ
“ใช่คนของเ้าตายในจวนของข้าแต่ข้าไม่ได้ฆ่า” หยวนเข่อชิง
“เดี๋ยวก่อนใครก็ได้เล่าให้ข้าฟังดีๆ ก่อน” หลีกงกง
“เมื่อคืนข้าได้ยินเสียงร้องออกมาก็พบสาวใช้คนนี้นอนตายอยู่ที่หีบใส่ชุดพระราชทานเ้าค่ะข้าเลยให้คนนำศพนางมาวางไว้ที่หน้าประตูเพราะไม่รู้ว่านางเป็คนของใคร” หยวนเข่อชิง
“นางเป็คนของข้าเ้าก็รู้” เจียงถงเอ๋อ
“ข้าจะรู้ได้อย่างไร” หยวนเข่อชิง
“ก็นางเป็คนที่!” เจียงถงเอ๋อเกือบหลุดปากออกไป
เหยี่ยนหรูคือคนที่เอาเข็มมาแทงที่ปลายนิ้วของหยวนเข่อชิง
“นางทำอะไรนะ อ้อข้าจำได้แล้วข้าก็ว่าทำไมถึงคุ้นนางเป็ที่ที่เอาเข็มมาแทงตามปลายนิ้วของข้าจนข้างไม่มีแรงถือสิ่งใดได้เลยนี่เองนึกออกแล้ว” หยวนเข่อชิง
“อะไรนะพระชายารองเจียงท่านทำอย่างนั้นได้อย่างไร” หลีกงกง
“ก็นางเป็แค่อนุกลับมาเถียงข้าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง” เจียงถงเอ๋อ
“ท่านก็รู้ว่านางไม่ใช่แค่อนุเื่นี้คงต้องคุยกันหลังจากนี้” หลีกงกง
“แต่ว่าท่านจัดการเื่ฆ่าคนก่อนเถอะนางฆ่าคนเพราะแก้แค้น!” เจียงถงเอ๋อ
“ข้าไม่ได้ฆ่า” หยวนเข่อชิง
“คุณหนูหยวนแต่นางตายในจวนของท่าน” หลีกงกง
“หลีกงกงท่านดูที่ศพเองเถอะท่านจะได้รู้” หยวนเข่อชิง
“ท่านหมอชันสูตรมาแล้วขอรับ” พอบ้านหวาง
“ท่านหมอดูให้ข้าหน่อยเถอะ” หลีกงกงเองก็ไม่กล้าดู
หมอชันสูตรตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง
“เรียนหลีกงกงนางผู้นี้ถูกงูกัดที่หน้าผากของนางมีรอยเขี้ยวใหญ่น่าจะเป็งูที่ตัวใหญ่มากสันนิษฐานว่าน่าจะเป็งูจงอางขอรับ” หมอชันสูตร
“ทำไมงูถึงไปอยู่ในจวนของท่านได้” หลีกงกง
“ข้าเองก็อยากทราบเช่นกันเ้าค่ะว่าทำไมคนรับใช้นางนี้ถึงไปโดนงูกัดตรงหีบชุดพระราชทานที่เปิดอยู่” หยวนเข่อชิงหันมามองเจียงถงเอ๋อ
“ก็จวนเ้ารกน่ะสิถึงมีงูเข้ามาอยู่” เจียงถงเอ๋อ
“แล้วคนของเ้าเข้าไปอยู่จวนข้าได้อย่างไรทั้งที่ประตูก็ปิดอยู่” หยวนเข่อชิง
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรนางอาจจะอยากเห็นว่าเรือนเ้าเป็อย่างไร” เจียงถงเอ๋อ
“หรืออาจจะอยากเห็นชุดพระราชทานว่าเป็อย่างไร” หยวนเข่อชิง
“นั่น นั่นก็เป็ไปได้” เจียงถงเอ๋ออึกอัก
“แล้วก็อาจจะลองตัดด้ายเพื่อให้เสื้อขาดออกจากกันด้วย” หยวนเข่อชิง
“เ้าพูดเกินไปแล้ว” เจียงถงเอ๋อ
“เอาเถอะไหนๆ คนก็ตายไปแล้วแล้วก็ไม่มีใครฆ่าด้วยขอให้เลิกแล้วต่อกันเถอะนะ” หลีกงกง
“แต่ว่า” เจียงถงเอ๋อ
“หรืออยากจะให้ข้าเชิญใต้เท้าเ้ากรมอาญามาสอบสวนท่านอย่าลืมนะว่าคุณหนูหยวนไม่มีความผิดใดๆ แต่คนที่บุกรุกก็ต้องมีโทษ” หลีกงกง
เขาหงุดหงิดกับชายารองผู้นี้จนแทบจะทนไม่ไหวแล้วจากสิ่งที่หยวนเข่อชิงพูดมาสิ่งที่นางทำสามารถลงโทษสถานหนักได้เพราะหยวนเข่อชิงไม่ใช่อนุและมีศักดิ์เหนือกว่านาง
เขาอุตส่าห์พูดช่วยเพราะเห็นแก่หน้าบิดาของนางที่เป็แม่ทัพนางยังไม่มีไหวพริบที่จะเลี่ยงโทษได้เลย
“คุณหนูหยวนที่ข้ามาหาท่านเพื่อจะแจ้งว่าฮองเฮาจะให้อันหมัวมัวมาสอนพิธีปฏิบัติให้ท่านก่อนเข้าร่วมพิธี” หลีกงกง
“เช่นนั้นข้าคงต้องขออนุญาตใช้เรือนกลางของท่านอ๋องแล้วเ้าค่ะ” หยวนเข่อชิง
“ทำไมถึงไปที่จวนท่านไม่ได้ล่ะ” หลีกงกง
“จวนของข้าตอนนี้ต้องบูรณะใหญ่และข้าเกรงว่างูตัวนั้นจะยังอยู่ในจวนหากให้ท่านและหมัวมัวเข้าไปอาจเกิดอันตรายเ้าค่ะ” หยวนเข่อชิง
“พ่อบ้านหวางท่านเป็ธุระให้หน่อยได้หรือไม่” หลีกงกง
“ขอรับไม่ทราบว่าท่านจะมากันวันไหน” พ่อบ้านหวาง
“อีกสามวันเพราะตอนนี้หมัวมัวเพิ่งกลับมาจากไปเยี่ยมบ้านเกิดให้นางพักสักหน่อย” หลีกงกง
“เช่นนั้นข้อน้อยจะเตรียมโถงกลางให้นะจอรับ” พ่อบ้านหวาง
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าฐานะที่แท้จริงของอนุหยวนที่จริงคืออะไรเพราะโถงกลางนั้นเป็ที่เฉพาะของท่านอ๋องและคนที่จะได้รับอนุญาตให้ใช้ได้มีเพียงพระชายาเอกเท่านั้น
และการที่ได้เข้าร่วมพิธีใหญ่ขนาดนี้หากไม่ใช่พระชายาคงไม่สามารถเข้าไปได้เพราะพิธีนี้แม้แต่พระชายารองก็ไม่สามารถให้เข้ามาได้
ส่วนหลีกงกงก็กลับไปเข้าเฝ้าและรายงานเื่ที่เกิดขึ้น
“จวนนางรกขนาดนั้นเลยหรือ” ฮองเฮา
“ต่อให้รกก็ไม่มีทางเข้าไปถึงตัวเรือนด้านในหรอกพ่ะย่ะค่ะ” หลีกงกง
“ถ้าอย่างนั้นงูนั่นจะมาจากไหน” ฮองเฮา
"เรียนฮองเฮาข้าน้อยขอบังอาจกราบทูล่นี้เป็ฤดูหนาวงูส่วนใหญ่จำศีลไม่ออกไปไหนหากมันจะอยู่ก็ต้องอยู่ในที่อุ่นและคาดว่าสาวใช้โดนงูกัดตอนเปิดหีบพ่ะย่ะค่ะ
ที่หลีกงกงพูดมานั้นแสดงว่างูไปอยู่ตรงนั้นคงไม่ใช่เหตุบังเอิญและคนที่สามารถเข้ามายุ่งกับของฮองเฮาได้ก็คงไม่พ้นฝีมือไทเฮา
และแล้วที่วังหลังก็เกิดเหตุที่ตำหนักไทเฮาตำหนักเล่นเอาโกลาหลกันทั้งคืนไม่ใช่แค่งูจงอางเท่านั้นมีแสงเขียวที่ลอยอยู่รอบๆ ตำหนักของไทเฮา
จึงมีพระเสาวนีย์เรียกโหรเข้ามาทำนาย
ส่วนโหรก็ทำนายว่าเป็เพราะไทเฮาไปลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์เข้าจึงทำให้เ้าที่มาเตือนดังนั้นหากไทเฮายังไม่สามารถรู้ได้ว่าไปล่วงเกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรเข้า
พระนางต้องไปสวดมนตร์ขอขมาที่อารามหลวงเป็เวลาหนึ่งร้อยวัน
ในตอนแรกไทเฮาไม่ทรงเชื่อก็ยังทำตัวเหมือนปกติอยู่แต่ทว่า
หลังจากนั้นทุกคืนจะมีงูตัวใหญ่มาเลื้อยวนรอบตำหนักและทหารที่เข้ามาก็ไม่สามารถขับไล่ไปได้เพราะเมื่อขว้างอาวุธใส่งูนั้นก็หายไปแล้วก็เลื้อยกลับมาอีก
ทุกคืนมีทหารที่เฝ้ายามและดันพื้นที่ไม่ให้มีทางที่งูหรือแม้แต่แมลงสักตัวเข้าไปได้แต่งูตัวนั้นก็ปรากฏขึ้นมาในเวลาเดิมจนไม่กี่วันก่อนบวงสรวงไทเฮาจึงได้ตัดสินพระทัยทำตามที่โหรหลวงแนะนำ
หากใครได้เห็นไทเฮาที่เคยทรงพระเกษมสำราญมาบัดนี้เกศาเป็สีขาวและขอบตาคล้ำดำใบหน้าซีดเซียวเพราะระแวงว่าเ้างูจงอางตัวนั้นจะมากัดนาง
ไม่กี่วันต่อมาประกาศมาว่าบวงสรวงปีนี้ไทเฮาจะไม่เข้าร่วมเพราะต้องเดินทางไปจำศีลที่อารามหลวง
ข่าวนี้ทำให้ทุกคนคิดไปต่างๆ นานาบ้างก็ว่าอยากส่งผลบุญไปช่วยมู่อ๋องบ้างก็ว่าเพราะไม่พอใจตัวแทนท่านอ๋องเพราะหยวนเข่อชิงเป็เพียงบุตรีของสามัญชน
แม้ว่านางจะร่ำรวยแต่ก็ไม่ใช่ขุนนางหรือเชื้อพระวงศ์ทุกคนต่างก็แปลกใจที่ฮ่องเต้โปรดให้นางได้เข้าร่วมพิธีเป็ไปได้ว่าไทเฮาไม่ชอบลูกสะใภ้แต่ทุกคนก็ไม่แปลกใจเพราะลูกแท้ๆ อย่างมู่อ๋องนางก็ยังไม่ชอบเขาเลย
แต่ก็มีอีกข่าวซุบซิบที่ลือกันไปทั่วว่ามีบ่าวในจวนมู่อ๋องถูกงูกัดตายและหลังจากนั้นก็มีงูใหญ่ปรากฏที่ตำหนักไทเฮาคนที่อยู่ในวังจึงสงสัยกันว่าอาจมีเื้ัที่ไม่ควรพูดแต่ก็คุยกันว่าที่คนรับใช้ที่ตายไปในจวนอนุจึงเป็ิญญาแค้นที่มาล้างแค้น
______
เอาคืนแม่สามีหน่อยจะเป็ไร
87
