รักข้ามรั้ว

    ตอนที่23...คนที่ไม่เข้าตาเเละความหึงที่ไม่รู้ตัว

    "ใครวะหล่อหวะเเมร่งดูเท่ๆชิบหาย"อินหันไปพูดขณะสังเกตุ

    "หน้าตาก็งั้นๆปะวะจะชมเพื่อ"อยู่ดีๆทินก็เอ่ยออกมาอย่างอารมณ์เสีย

    "ทำไมมึงทำหน้าอย่างนั้นวะ"ธารหันมามอง

    "เ๹ื่๪๫ของกู"ทินเอ่ยจ้องมองตาเขม็งธารถึงกับมองบน...เหมือนมึงจะไม่ชอบหน้าไอ้หล่อนั่นนะไอ้ทิน....ธารคิดมองเพื่อนสลับกับหนุ่มหน้าหล่ออย่างดรีม

    "เอ้าพี่ดรีมหวัดดีครับ"

    "หวัดดีโลกกลมนะเนี่ยเจอรุ่นน้องด้วยทั้งปุณณ์ทั้งคีย์เลย"

    "ครับ เเม่ครับรับพี่ดรีมได้เลยนะครับผมไม่มีปัญหา"ปุณณ์เอ่ย๻ะโ๠๲มองเเม่เเม่ปุณณ์ยิ้มให้เเล้วพยักหน้าเเต่คนที่ยิ้มไม่ออกคือทินเขาเล่ห์มองเเล้วเรียกปุณณ์

    "ปุณณ์มึงมานี่ดิ"

    "ครับ เดี๋ยวคีย์คุยกับพี่ดรีมไปก่อนนะ"

    "เออไปดิ ดูหน้าพี่เเกดิอีกนิดเดียวเเดกหัวเเกเเน่เลย"คีย์เอ่ยมองหน้าทินปุณณ์รีบเดินมายังไม่ทันได้นั่ง

    "ใครวะไอ้นั่นหนะ"

    "อ่อพี่ดรีมครับรุ่นพี่ผมที่คณะหนะครับพี่ปี3"

    "เเล้วทำไมมึงดูไว้ใจมันวะสนิทกันเหรอ"ทินยิงคำถามรัวๆ

    "ไม่สนิทกันหรอกครับเเต่ผมรู้สึกว่าไว้ใจได้"

    "มึงเเน่ใจได้งัย"

    "ทำไมพี่ทินทำหน้าเเบบนั้นหละครับเเล้วก็ยิงคำถามรัวๆด้วย"

    "เเถวบ้านกูเขาว่าเขม็ง"ธารเอ่ยออกมา

    "เขม็งบ้านเตี่ยมึงดิ"

    "มันพูดเล่นมึงขึ้นทำไมเนี่ย"อินถามตาใส

    "เปล๊า"

    "พี่ทินไม่ชอบพี่ดรีมเหรอครับ"

    "เปล๊า"

    "ความจริงมึงกูดูออกนะใช่มั้ยปุณณ์ดูออกเหมือนพี่ใช่มะ"

    "ครับพี่ธาร พี่ทินครับดูๆพี่เค้าก็นิสัยดีนะครับดีด้วยเเม่จะได้มีคนช่วย"

    "ช่วยอะไรมันก็ต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ"

    "พี่เค้ามีเรียนไม่ได้ทั้งวันเหมือนผมนี่ครับ"

    "เเล้วเเต่มึงเถอะ"

    "งอนน้องมันว่างั้น"

    "ไอ้เหี้ยธารถ้ามึงพูดอีกทีกูจะเอาเท้ายันหน้ามึง"

    "เอ้าเกรี้ยวกราดอีกดูมันดิปุณณ์"ธารเอ่ยเเล้วไปเกาะปุณณ์ หนักเลยทีนี้ทินชักสีหน้าดึงหน้าตึงทันที จนธารรู้ตัวว่าเล่นเกินเหตุเขาเลยปล่อยมือยิ้มเเห้งๆ...สายตามึงนี่จะฆ่ากูใช่มะ ถ้าเป็๞เเบบนี้มึงควรรู้ตัวได้เเล้วนะว่ามึงอาการหนัก...

    "กูขอคุยกับมึงหน่อยเพื่อน"ธารสีหน้าจริงจังจนทินปรับสีหน้าไม่ถูก

    "คุยกับกู"

    "เออกับมึงนั่นหละ เดี๋ยวไปคุยธุระก่อนนะปุณณ์ไอ้อินคุยกับน้องมันไปก่อน มึงมานี่เลย"ธารเอ่ยกอดคอทินออกมาหน้าร้านมองพร้อมเห็นว่าปลอดคนก็พูดออกมา

    "เมื่อไหร่มึงจะบอกเลิกน้องมันวะ"

    "ไม่มีจังหวะเว้ย"

    "กูว่าไม่ใช่หรอก"

    "ทำไม"

    "กูมองมึงออกนะเว้ยว่ามึงหึงน้องมันหนะ"

    "เปล่า"

    "มึงนี่ปากเเข็งนะระวังเหอะมึงจะเสียใจทีหลัง"

    "กูเเค่หงุดหงิดเฉยๆไม่ได้หึงเหี้ยไรทั้งนั้นหละ"

    "เออกูจะอยดูคนหน้าไม่รู้สึกรู้สาอะไรอย่างมึง้วลาร้องไห้เเมร่งจะน่าเกลียดขนาดไหน"

    "มึงไม่ได้ห็นวันนั้นหรอก"เขาเอ่ยเสียงออ่ย

    "กูไปกินกาเเฟดีกว่าเบื่อไอ้พวกปากไม่ตรงกับใจ"ธารเอ่ยเเล้วเดินเข้าร้านไปทินนิ่งไปเเล้วค่อยๆเดินตามเข้าไปในร้าน

    "มีไรกันเหรอเปล่าครับพี่ทิน"

    "เปล่า"

    "ครับงั้นผมไปคุยกับพี่ดรีมต่อนะ"

    "ไม่..."ทินเอ่ยเสียงดังทุกคนหันมามองเขา

    "ไม่อะไรครับ"ปุณณ์หันมาถามธารเเละอินหันมาสบตากันเเล้วยิ้มที่มุมปากพอเห็นคนมองมาเยอะเขาจึงรีบพูด

    "เปล่าจะบอกว่าก็ไม่รีบไปหละ"ทินเเถหน้าตาย

    "อ่อครับ"ปุณณ์มองหน้าเขาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งกับคีย์เเละดรีมอีกโต๊ะ

    ทินเหลือบมองหน้าบึ้งจนอินอดไม่ได้ที่จะพูดเเซว

    "กูว่ามึงคบกับน้องมันเลยเหอะ"

    "ทำไม"

    "ก็มึงหึงน้องมันไม่งั้นมึงจะฮึดฮัดทำไม"ธารเงียบให้อินพูดเขาขี้เกลียดพูดอะไรกับคนที่รู้ใจตัวเองเเต่โง่ทำเป็๲ไม่รู้

    "คบ พวกมึงก็รู้ว่าเพราะไรกูถึงไปคบกับมันตอนนั้น กูไม่มีหน้าไปเป็๞เเฟนมันหรอกกูรู้สึกผิดอยู่ตอนเนี่ย"

    "งงคำพูดมึง ก็เเล้วเเต่มึงเหอะ"อินตัดบท ทินจึงเงียบไม่ไม่พูดอะไรออกมาอีก

    เย็นวันนั้นทุกคนดื่มกาเเฟกินข้าวกันที่ร้านกาเเฟ เเละช่วยกันเก็บร้าน

    "พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลยนะดรีมว่าเเต่เรามีเรียน๰่๥๹ไหนบ้าง"

    "จันทร์ ถึงพุธเรียนบ่ายครับส่วนพฤหัสฯศุกร์มีเรียนเช้าเลิก๰่๭๫เที่ยง"

    "ดีเลยงั้นพรุ่งนี้มาช่วยป้านะ"

    "ครับ"

    "ว่าเเต่พี่ดรีมอยู่หอไหนครับ"

    "หอในมอหนะ"

    "ดีจังผมยังอยู่บ้านเเม่อยู่เลย"คนตัวเล็กตื่นเต้นจนคนนั่งดูนั่งหน้าเคร่งหนักกว่าเดิม

    "ทนไม่ไหวก็ลุกไปเเยกดิ"ธารเอ่ย

    "ไอ้ธารถ้ามึงพูดอีกทีนะกูจะยันให้มึงตกเก้าอี้เลย"ทินเอ่ยเริ่มฟาดงวงฟาดงาใส่เพื่อนๆเเละเหมือนอินกับธารจะชินเเล้วจึงดูความเหวี่ยงของชายหนุ่มเป็๲เรือ่ธรรมดา

    "พี่เป็๞เด็กต่างจังหวัดอยู่หอที่มอสะดวกสุดเเล้ว"ทั้ง3คุยกันอย่างถูกคอ

    ตอนกลับบ้านอินเดินไปเอารถส่วนธารไปเอาบิ๊กไบค์

    "ไอ้คีย์กลับไปเอารถกับกูมั้ย"

    "ไปดิปุณณ์เดี๋ยวมารับนะ"

    "ไม่ต้องมันกลับกับกู"ทินเอ่ยออกมาเหลือบมองดรีม

    "อ่อครับเเล้วพี่ดรีมหละครับเดินไปด้วยมั้ย"

    "ไปดิ ไปนะปุณณ์ หวัดดีครับคุณป้า"

    "เดี๋ยวลูกเอากุญแจร้านไปด้วยเลย"

    "ครับ"

    "ตอนเช้าเจอกันนะครับ"ปุณณ์เอ่ยไม่ได้มองสีหน้าทินเอ่ยตอนนี้ว่าไม่พอใจ

    "เจอกันพรุ่งนี้ปุณณ์"ดรีมหันมายิ้มให้เเล้วเดินออกไป ๰่๭๫ที่ทุกคนไปเเล้ว เเม่ปุณณ์พูดกับทิน

    "ทินลำบากเราหรือเปล่าหน้าตาไม่ค่อยดีเลยลูก"

    "อ่อไม่ครับผมเต็มใจเเค่รู้สึกปวดหัวเฉยๆ"

    "ปวดหัวนี่พี่ปวดหัวเหรอ"ปุณณ์ปาดเข้าไปหาเอามืออังหน้าผาก เเม่ปุณณ์สังเกตุดูเเบบนิ่งๆ

    "ไม่เป็๞ไรหรอก"

    "ไม่ได้เดี๋ยวนะ"ปุณณ์เดินไปที่เคาท์เตอร์เเล้วหยิบยาออกมาจากกล่องเเล้วเดินถือน้ำมาให้กิน

    "กินยาครับ"

    "ไม่เอา"....จะกินได้งัยกูไม่ได้เป็๲อะไรสักหน่อย ปากหมาดันโกหกว่าปวดหัว...คนตัวโตคิด

    "ไม่ได้ต้องกิน"ปุณณ์บังคับสีหน้าจริงจังจน

    "อืมกินก็กิน ขอบใจ"สุดท้ายเขาก็ต้องยอมนี่หละโทษของการโกหกสุดท้ายเขาก็ต้องกลืนยาลงท้อง

    พอเสร็จทุกอย่างทินก็ขับรถพาทั้ง2คนกลับบ้าน

    ระหว่างทินจอดรถส่งเเม่ปุณณ์กับปุณณ์เสร็จเขาก็ถอยรถเข้าบ้านไป

    "เเม่ครับปุณณ์คุยกับพี่ทินเเป๊บนะ"

    "จ๊ะ เเม่เข้าไปก่อนนะเเล้วเข้ามาล๊อคประตูรั้วด้วยนะลูก"

    "ครับ"ปุณณ์รับคำเเม่ปุณณ์เดินเข้าบ้านไปปุณณ์รีบเข้าไปบ้านทิน

    "อ้าวไม่เข้าบ้านหละ"คนลงจากรถเจอหันมาถาม

    "เป็๞ห่วงพี่นั่หละหายปวดหัวยัง"

    "โอเคเเล้ว กลับไปนอนได้เเล้ว"

    "เดี๋ยวกลับตอนนี้ขอดูอาการพี่ให้เเน่ใจก่อน"

    "นี่มึงห่วงกูมากขนาดนี้เลยเหรอ"

    "อืม ก็เป็๞เเฟนกันนี่ครับ"ปุณณ์ยิ้มๆเเววตาปราศจากการเสเเสร้งฉายออกมาทินยิ้มจางๆออกมาก่อนจะถาม

    "จะเข้าไปมั้ย"

    "ไปซิครับ"ปุณณ์เอ่ยเดินตามเขาเข้าบ้าน