ร่างของผู้าุโฮั่นปิงที่ถูกแช่แข็งเป็ก้อนสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ใสแจ๋วกลายเป็ประติมากรรมชิ้นเอกหน้าร้านน้ำแข็งไสเป่าเป่า ชาวบ้านและผู้ฝึกตนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันมามุงดูพลางเอานิ้วจิ้มๆ ดูก้อนน้ำแข็งอย่างสนุกสนาน บางคนถึงกับเอาเนื้อสัตว์หรือผักมาวางพิงไว้ใกล้ๆ เพื่ออาศัยไอเย็นจากร่างของผู้าุโช่วยถนอมอาหารไม่ให้บูดเสียท่ามกลางแดดเปรี้ยง
"เถ้าแก่เป่า ท่านผู้าุโคนนี้แกเป็ถึงยอดฝีมือระดับผสานแกนจิติญญาสายเหมันต์เลยนะเ้าคะ การที่ระบบค่ายกลของท่านแช่แข็งเขาได้ในพริบตาแบบนี้ สำนักเหมันต์บรรพตต้องไม่ยอมอยู่เฉยแน่" หลินเอ๋อร์เอ่ยด้วยความกังวล พลางมองดูชายชราที่ตาเบิกค้างอยู่ข้างในก้อนน้ำแข็ง
"ไม่ยอมแล้วจะทำไมล่ะแม่นางหลิน? แกเดินเข้ามาหาเื่ข้าก่อนนะ ข้าแค่ป้องกันตัวตามกฎหมาย... เอ้อ กฎยุทธภพสิ" เสี่ยวเป่าตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อน พลางใช้ผ้าขี้ริ้วเช็ดทำความสะอาดหัวัหยกบนเครื่องไส "อีกอย่าง แกมาตู่ว่ารถเข็นสุดรักของข้าเป็เตาหลอมของสำนักแกเฉยเลย หน้าด้านกว่านี้ก็ถนนคอนกรีตแล้วล่ะ"
ขณะที่เสี่ยวเป่ากำลังบ่นอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีชายหนุ่มท่าทางอิดโรยคนหนึ่ง เนื้อตัวเต็มไปด้วยาแและคราบเื วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในบริเวณร้าน ร่างของเขาล้มพับลงตรงหน้าเก้าอี้ไม้ไผ่เย็น หอบหายใจรุนแรงจนเสื้อผ้าขาดวิ่นกระพือ
"ช่วย... ช่วยข้าด้วย... ข้าหิวน้ำ... ร้อนเหลือเกิน..." ชายหนุ่มผู้นั้นพึมพำ ดวงตาพร่าเลือน
ถังป้าที่กำลังยืนคุมเชิงอยู่รีบก้าวเข้ามา "เฮ้ยเ้าหนุ่ม! มานอนขวางหน้าร้านเถ้าแก่ได้ยังไง วันนี้ของหมดแล้ว โน่น... ไปนอนรับไอเย็นข้างๆ ตาแก่ก้อนน้ำแข็งโน่นไป๊!"
"ช้าก่อนถังป้า" เสี่ยวเป่าห้ามไว้ เขาพิจารณาดูชายหนุ่มคนนี้ แม้เสื้อผ้าจะขาดรุ่งริ่ง แต่เนื้อผ้ากลับเป็สีขาวขลิบเงินแบบเดียวกับผู้าุโฮั่นปิงที่โดนแช่แข็งอยู่ไม่มีผิด! ‘อ้าว... คนสำนักเดียวกันนี่หว่า หรือว่ามาล้างแค้น? แต่สภาพเหมือนหมาโดนแดดเผาขนาดนี้คงไม่ใช่ละ’
เสี่ยวเป่าเปิดระบบตรวจสอบสถานะของคนตรงหน้าทันที
[ติ๊ง! ตรวจพบผู้ฝึกตนสายเหมันต์ ‘หานตง’ อดีตศิษย์เอกสำนักเหมันต์บรรพต] [สถานะ: ถูกพิษอัคคีแผดเผาชีพจรเนื่องจากถูกตามล่า โดยศิษย์ทรยศคนอื่นๆ และถูกแย่งชิง ‘คัมภีร์หัวใจเยือกแข็งใต้หล้า’] [ความ้าเร่งด่วน: ความเย็นระดับโมเลกุลเพื่อสยบพิษอัคคี]
"ระบบ... ข้าไม่มีน้ำแข็งไสเหลือแล้ว จะช่วยมันยังไงดี?" เสี่ยวเป่าถามในใจ
[ติ๊ง! โฮสต์สามารถใช้ ‘น้ำละลายก้นถังแช่หยกเย็น’ ผสมกับน้ำมะนาววิเศษที่เหลืออยู่ครึ่งซีก ทำเป็ ‘น้ำมะนาวเกล็ดน้ำแข็งซ่อมแซมิญญา’ ได้!]
"จัดไป! ถือเป็การทำบุญทำทานล้างซวย" เสี่ยวเป่าไม่รอช้า คว้าถ้วยตราไก่ตักน้ำละลายก้นถังแช่ที่ยังคงเย็นจัดจนควันขึ้น บีบมะนาววิเศษที่เหลืออยู่ลงไป แล้วเหยาะน้ำตาลทรายวิเศษลงไปสองช้อน คนๆ ให้เข้ากันจนเกิดเป็น้ำเกล็ดหิมะสีเหลืองนวลสดใส
"เอ้าเ้าหนุ่ม ดื่มนี่ซะ!" เสี่ยวเป่าพยุงร่างหานตงขึ้นมาแล้วกรอกน้ำมะนาวเย็นจัดเข้าปากเขาไป
1K
