ตอนที่ 5 ถอนรากถอนโคน
"ไม่มีการพูดคุยเื่นี้กันอีก หากไม่มีเงิน 50,000 ทองมาแลกเปลี่ยนก็เตรียมตัวรับศพบุตรชายคนเดียวของตระกูลซูไปได้"
หัวหน้าโจรเสือดำย้ำชัดอีกครั้ง ซูเฉิงได้แต่กำมือแน่นเก็บความโกรธแค้นเอาไว้ในใจ
ทันใดนั้นโจรที่มีเือาบบนเสื้อผ้า มีลูกธนูดอกหนึ่งปักอยู่กลางหน้าอก กำลังเดินโซซัดโซเซเข้ามาภายในห้องของบ้านไม้หลังใหญ่ที่พูดคุยเจรจาต่อรองกันอยู่
"หัวหน้าเกิดเื่ใหญ่แล้ว พวกพ้องของเราถูกใครบางคนลอบสังหารอย่างโเี้ด้านนอก" โจรเือาบกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแอก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหมดลงไป
"อะไรนะ...!!!"
หัวหน้าโจรชักดาบที่เหน็บเอาไว้ตรงเอวออกมาแล้วนำลูกน้องข้างกายในห้องออกมาดูสถานการณ์ด้านนอกอย่างรวดเร็ว
บริเวณหน้าบ้านไม้หลังใหญ่พบเห็นศพนอนจมกองเือยู่กับพื้น พบเห็นลูกธนูดอกหนึ่งปักคาหน้าอกเข้าที่หัวใจอยู่ทุกศพ มองไกลออกไปบริเวณพื้นที่โดยรอบบ้านไม้หลังใหญ่ก็เห็นสภาพศพไม่ต่างกัน
หัวหน้าโจรเกิดอาการหนังศีรษะด้านชา มีความมึนงงขึ้นมาอยู่ชั่วขณะ ขนลุกซู่ชูชันกับภาพที่เห็นเต็มสองตาอย่างชัดเจน
ซูเฉิงเห็นเช่นนั้นต้องตกตะลึงไม่แพ้กัน
ปึ๊ก
อั๊ก
ในขณะที่กำลังใกันอยู่นั้นมีลูกธนูพุ่งมาปักหัวใจลูกน้องข้างกายของหัวหน้าโจร
ตุบ
เด็กชายคนหนึ่งเดินโผล่ออกมาจากเงามืดในมือถืออาวุธลอบสังหารอยู่
"ซูเวย"
หัวหน้าโจรเสือดำและหัวหน้าสมาคมเหยี่ยวฟ้าะโชื่อออกมาพร้อมกัน
ใบหน้าทั้งคู่ต่างมองดูเด็กตรงหน้าอย่างไม่น่าเชื่อว่าจะเป็ผู้ร้ายการลอบสังหารโจร
"ลุงเฉิง...!!!" ใบหน้าเยือกเย็นและนิ่งสงบของเด็กชายก็ยิ้มออกมาหลังจากพบเห็นคนรู้จัก
"ทำได้ยังไงกัน" ซูเฉิงจ้องมองหลานชายอย่างไม่กระพริบตา ในหัวมีคำถามปรากฏขึ้นมากมายว่าเื่ที่เกิดขึ้นตรงหน้าจะเป็ฝีมือหลานชายที่ถูกลักพาตัวมาจริงๆ
"ทำไมหลานถึงมีความสามารถเช่นนี้" ซูเฉิงรู้สึกทึ่งอย่างมาก ในความทรงจําของตนจำได้ว่าหลานชายเป็คนอ่อนแอ ไม่มีทักษะการต่อสู้ใดๆเลย ชอบอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลซู ไม่ยอมออกไปไหน จะไปเรียนรู้ทักษะการยิงธนูที่สุดยอดได้ไง
"ลุงเฉิงไว้ค่อยพูดคุยเื่นี้กันภายหลัง"
ซูเวยยกคันธนูขึ้นมา ลูกธนูชี้ไปทางหัวหน้าโจรเสือดำ ปฏิเสธการพูดคุยกันของลุงกับหลานในเวลานี้ลง
"ข้าจะต้องฆ่าหัวหน้าโจรเสือดำ และกำจัดกลุ่มโจรเสือดำให้หายไปภายในจากโลกเสียก่อน" ซูเวยกล่าวออกมาอย่างแข็งขัน
ซูเฉิงได้ยินต้องใไม่คิดว่านั่นคือคำพูดของหลานชายตัวเอง แต่เมื่อเห็นแววตาที่แน่วแน่เด็ดขาดจึงมั่นใจว่าไม่ได้พูดเล่น
[ถ้าปล่อยให้กลุ่มโจรเสือดำมีชีวิตรอดในวันนี้ชีวิตคงอยู่อย่างหวาดระแวง] นั้นคือสิ่งที่ซูเวยคิดขึ้นมาหลังจากเข้าใจกฎของโลก
การถอนรากถอนโคนเป็วิธีการที่ดีที่สุด
กึกกึก
หัวหน้าโจรสั่นเครือด้วยความโกรธ เมื่อมองเห็นลูกน้องที่ตายไปหลายคน และที่สำคัญกว่านั้นคือการโดนตบหน้าด้วยคำพูดของเด็กน้อยตัวเล็กๆที่ถูกลักพาตัวมา
"เมื่อแก้ารนหาที่ตาย ข้าจะสนองให้" หัวหน้าโจรคำรามออกมาเหมือนกับสิงโตดุร้ายที่ได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาแล้ว
เฟี้ยว
หัวหน้าโจรพุ่งตรงเข้าหาซูเวยอย่างรวดเร็วดั่งสิงโตที่ทะยานเข้าหาเหยื่อตัวน้อย
ซูเวยเห็นการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายต้องรีบวิ่งล่าถอยออกไปตั้งหลักทันที
หลังจากพิจารณาความแข็งแกร่งของหัวหน้าโจรก็วิเคราะห์ได้ว่าอีกฝ่ายมีความเร็วและความแข็งแกร่งเหนือกว่าประมาณห้าเท่าของคนธรรมดาทั่วไป
แม้ว่าตนเองจะมีวิชาป้องกันตัวอย่าง เทควันโด้ แต่มันก็ช่วยให้แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาทั่วไปประมาณสาม-สี่เท่า ซึ่งยังด้อยกว่าหัวหน้าโจรอยู่ระดับหนึ่ง
ซูเวยยังไม่เคยนำวิชาป้องกันตัวมาต่อสู้จริงเลยสักครั้ง จึงไม่กล้าประมาทการต่อสู้ที่มีชีวิตมาเดิมพันในครั้งนี้ ไม่งั้นอาจพบจุดจบกับสิ่งที่เรียกว่าความตายเอาได้
ตอนนี้คนหนึ่งไล่ล่า คนหนึ่งล่าถอย
กระทั่งซูเฉิงตอบสนองกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก้าวออกไปขวางทางด้านหน้าหัวหน้าโจรเสือดำ "คู่ต่อสู้ของแกคือ ข้าคนนี้"
แรงกดดันของหัวหน้าโจรที่ไล่ล่าตัวซูเวยได้คลี่คลายลง ซูเวยหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อมีคนมาช่วยจัดการกับหัวหน้าโจรที่แข็งแกร่งผู้นี้แทนตนเองให้แล้ว
ซูเวยตัดสินใจยกหัวหน้าโจรให้ลุงตัวเองจัดการ ส่วนตนคอยกำจัดสมุนโจรคนอื่น
ฟิ้ว
ลูกธนูพุ่งด้วยความเร็วและแม่นยำ
ตุบ
โจรถูกยิงเข้าที่หัวใจและล้มลงไปกับพื้น
หนึ่งดอกหนึ่งศพไม่มีผิดพลาด
7K
