หลังจากจูนกลับไปออสก็เปิดแอพเข้าไปกรอกข้อมูลของตัวเองที่ทิ้งให้ว่างๆที่มีแค่ชื่อออสใส่ไว้ เวลาเจอคนของอิกดราซิลจะได้ไม่มีปัญหาแบบจูนอีก
ระหว่างนั้นออสที่ว่างๆอยู่เพราะกว่าจะถึงเวลาย้ายไปเมืองหลวงเพื่อเรียนต่อยังอีกหลายวัน เขาจึงนั่งดูข้อมูลอิลดราซิลทั้งรายชื่อติดต่อที่อยู่ในแอพว่ามีใครที่เขาควรรู้จักบ้าง ทั้งข้อมูลทรัพย์สินต่างๆในประเทศนี้ที่มี
ซึ่งทำให้ออสเริ่มเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมทั้งวิสทั้งพ่อบ้านชุนถึงได้บอกให้เขาทำตามใจชอบได้เลย ตามรายชื่อเขามีทั้งตำรวจ ทหาร นักการเมือง ศิลปิล ดารา เ้าของธุรกิจอีกจำนวนมากที่พร้อมจะทำตามคำสั่ง จากที่ถามวิสคนที่อยู่ในรายชื่อมีทั้งที่เกิดมาจากสมาชิกที่อยู่ในอิกดราซิลอยู่แล้วกับคนที่ได้รับข้อเสนอให้เข้ามาทีหลัง ซึ่งส่วนใหญ่เข้ามาใน่10ปีนี้ ซึ่งวิสบอกกับเขาว่าตามเงื่อนไขทุกคนต้องฟังคำสั่งของออสทุกอย่างถ้าใครไม่ฟังให้แจ้งกับผู้คุมกฏได้เลย ซึ่งออสจะสั่งลงโทษเองหรือจะให้ผู้คุมจัดการไปทั้งหมดเลยก็ได้
ส่วนข้อมูลทรัพย์สินก่อนหน้านี้ที่ดูแบบรีบๆเพราะหลังจากนั้นเขาต้องไปงานเลี้ยงอำลาของโรงเรียน พอว่างแล้วออสจึงเปิดโน๊ตบุ๊คแล้วดูอย่างจริงๆจังๆ ตอนนี้ธุรกิจที่อิิกดราซิลเป็เ้าของหรือเข้าไปที่ส่วนถือหุ้นนั้นมีอยู่เกือบพันเลยทีเดียว เงินที่ได้รับในแต่ละเดือนก็เฉียดแสนล้าน ท บางเดือนเกินด้วยซ้ำ พอดูว่าเงินสะสมที่สามารถเอาไปใช้ได้ว่ามีเท่าไหร่ก็พบว่ามีถึง 137ล้านล้านเลยทีเดียว
ระหว่างที่ดูข้อมูลวิสก็แวะเข้ามาหาบ้าง เขาก็ถือโอกาสถามเื่ของปู่ว่าทำไมเ้าตัวไม่ติดต่อมาพูดคุยกับเขาบ้างเลย ซึ่งวิสก็เอาแต่ตอบว่าท่านยังไม่สะดวก
(ช่างเหอะต่อไปอะไรที่อยากได้จะซื้อมันให้หมดยังไงซะเราก็ใช้ไม่ถึงเดือนละแสนล้านหรอก)
่สองสามวันมานี้ออสไม่ได้ออกไปข้างนอก เขาได้แต่เล่นเกมที่ซื้อมาเพื่อรอเวลาไปวันๆเขาคิดว่าคงเป็แบบนี้ไปจนถึงวันที่จะย้ายไปเมืองหลวง แต่ว่า
ติ้งต่องง
(ใครมาเนี่ย)
ตอนแรกเข้าคิดว่าเป็วิสหรือกายแต่พอชะโงกหน้าไปดูก็เห็นผู้หญิงสามคนยืนอยู่
(เฮ้อออ)
เรียนจบแล้วก็ยังมาอีกแฮะ
สามสาวที่ยืนอยู่หน้าประตูนั้นคือ แวว แก้ม นี โดยมีแววเป็หัวโจก ทั้ง3คนถือโอกาสที่ออสไม่ค่อยมีเพื่อนเข้ามาเอาเปรียบใช้งานออสบ่อยๆ แถมพอรู้ว่าบ้านออสนั้นไม่มีใครอยู่ก็ฉวยโอกาสโผล่มาใช้บ้านเขาเป็ที่สุมหัวหน้าตาเฉย แถมแถวนี้นั้นรอบๆไม่ค่อยมีคน ยิ่งกลางวันคนแถวบ้านออกไปทำงานกันยิ่งเงียบทำให้เสียงดังสักหน่อยก็ไม่มีใครว่า
สมัยก่อนออสเองก็ไม่ได้มีทางเลือกมากนักเพราะถึงแม้ว่าจะถูกใช้เป็เหมือนเบ๊แต่พวกแววเองก็จ่ายเศษเงินเป็ค่าจ้างมาให้ทุกครั้งถึงจะแค่ครั้งละไม่กี่ยูนิตก็เหอะ ส่วนเวลามาที่บ้านก็มักจะเอาของกินมาแล้วแบ่งให้เป็ประจำ ทำให้เขาประหยัดไปได้ไม่น้อย ทำให้ถึงจะรำคาญแต่ก็ต้องทนๆไป
แต่พอเวลาผ่านไป ออสก็รู้ว่าทั้งสามคนไม่ได้เลวร้ายอะไร ก็แค่ติดนิสัยเอาแต่ใจเท่านั้น เขายังรู้สึกอยากหาทางเป็เพื่อนกับทั้งสามคนเลยด้วยซ้ำแต่สุดท้ายก็เข้าไม่ถึงเลยสักนิด
วิส:ให้ไล่ไปไหมครับ
ข้อความจากวิสเด้งขึ้นมาในมือถือ วิสกับกายนั้นย้ายเข้ามาอยู่บ้านฝั่งตรงข้ามเยื้องบ้านออสไปเล็กน้อยเพื่อสังเกตุรอบๆบ้านเขาจะได้ดูแลได้หากเกิดเื่ขึ้น
ออส:ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวผมจัดการเอง
ถึงแม้ว่าสามคนนี้จะน่ารำคาญและเอาแต่ใจแต่ก็เป็คนส่วนน้อยที่ไม่ได้แสดงท่าทีว่ารังเกียจออส แถมดูแล้วน่าจะไม่เชื่อข่าวลือแย่ๆของเขาด้วย เพราะงั้นถึงเขาจะรำคาญพวกนี้อยู่พอสมควรแต่ก็ไม่ได้เกลียดอะไร เขาจึงตัดสินใจไม่ให้วิสหรือกายไล่สาวๆกลุ่มนี้ให้เพราะกลัวจะกลายเป็เื่ใหญ่เสียเปล่าๆ ซวยๆจะกลายเป็โดนเกลียดเอาด้วย
พอตอบวิสเรียบร้อยออสก็เดินออกไปเปิดประตู
"เอา ถือของเข้าไปด้วย"
ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร แววที่ยืนอยู่หน้าสุดก็ยัดของที่อยู่ในมือใส่มือออสแล้วเดินเข้าบ้านไปทันทีโดยไม่สนใจว่าออสจะว่ายังไง พอมองเพื่อนอีกสองคนที่เดินตามแววเข้าไปก็เห็นถุงใส่ของอีกหลายถุงใหญ่ดูแล้วน่าจะเป็พวกของกิน ทั้งขนม ขนมปัง น้ำอัดลม
(ยาวแน่งานนี้)
พอเข้ามาในบ้านสาวๆก็เอาของวางแล้วโดดไปนั่งบนโซฟาบ้างนั่งพื้นบ้างก่อนจะเทของกินออกมากินเล่นราวกับบ้านของตนเอง
"หยิบแก้วน้ำกับน้ำแข็งมาหน่อยจะได้ใส่น้ำกิน"เด็กสาวหัวโจกหันมาสั่งออสราวกับเขาเป็คนใช้
"จ้าจ้า"ออสตอบกลับแบบขอไปทีก่อนจะเดินไปหยิบให้ตามที่แววสั่ง
"เฮ้ดูนี่สิหมอนี่ซื้อเกมมาเต็มเลย"แก้มเด็กสาวอีกคนพูดขึ้นหลังจากที่เห็นของที่วางอยู่ข้างโต๊ะ
"ว้าวมีหลายเกมด้วยนี่นายเอาเงินจากไหนไปซื้อเกมพวกนี้เนี่ย"
"จะเอาจากไหนหละก็เงินที่พวกเราจ้างทำโน่นทำนี่ไงหละ"แววรีบพูดขึ้นทันทีหลังจากนั้นเด็กสาวผิวสีแทนก็ลุกไปรื้อแผ่นเกมที่อยู่ในกระเป๋าข้างๆเครื่องทันที
"เพียบเลยจริงด้วยวันนี้ยาวแล้ว"
แปะ
ออสตบหน้าผากตนเองเขาลืมเก็บเกมที่ซื้อมาเสียสนิท ยัยพวกนี้ไม่รู้จักความเกรงใจอยู่แล้วพอเห็นเกมที่ต่อเข้าจอโทรทัศน์พร้อมอยู่แล้วก็หยิบมาเล่นตามใจชอบทันที
"นี่อย่ารื้อมั่วสิเกมนี่ฉันพึ่งซื้อบางเกมยังไม่ได้เล่นเลยนะ"
"แล้วไงหละนี่มันก็มาจากเงินพวกฉันที่เคยให้นายไม่ใช่หรือไง"แววตอบกลับด้วยท่าทางอวดดีแล้วก็กลับไปนั่งเลือกเกมต่อโดยไม่สนใจออสที่ยืนทำท่าเซ็งๆอยู่
(ใช่ที่ไหนเล่าไอ้เศษเงินที่ให้เป็พิธีตอนใช้ฉันเป็เบ๊มันซื้อเกมพวกนี้ได้สักแผ่นซะที่ไหนกัน)
ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ออสก็ได้แต่บ่นอยู่ในใจเพราะขืนบ่นออกไปจริงๆมีหวังจะได้ทะเลาะกันยาว
ระหว่างที่ทั้งสามคนกำลังคุยกันอยู่ว่าจะเล่นอะไรดี โทรศัพท์ของออสกับนีก็ดังขึ้นพร้อมๆกัน พอออสเปิดดูก็เป็ข้อความจากสุชวนไปกินข้าวด้วยกัน เธออยากจะเลี้ยงข้าวขอบคุณเพื่อนๆก่อนจะไปเรียนต่อต่างประเทศ
"เหมือนยัยสุจะชวนฉันไปกินข้าวเที่ยงแฮะ นายก็ด้วยใช่ป้ะนายสนิทกับสุนี่"นีพูดขึ้น ก่อนจะหันไปมองออสที่มีเสียงข้อความดังขึ้นพร้อมๆกัน
"อ่า แต่จำไม่เห็นได้เลยว่าเธอสนิทกับสุหนะ"ออสตอบกลับอย่างแปลกใจเพราะในโรงเรียนเขาจำไม่ได้เลยซักนิดว่านีกับสุไปสนิทกันตอนไหน
"ฉันไม่ได้สนิทกับสุแต่ฉันเป็รองหัวหน้าห้องไง ยัยนั่นคนชวนฉันไปเพราะเหตุผลนี้แหละ"ถึงจะไม่ได้สนิทกันแต่เวลาทำกิจกรรมทั้งสองคนก็ต้องทำงานด้วยกันบ่อยๆ แต่ทุกคนรวมถึงออสจะจำแต่ภาพที่สุเป็หัวหน้าห้องเพราะนิสัยที่ค่อยข้างเด่นเลยลืมนีที่ค่อนข้างเป็คนเงียบไปเสียสนิท
"นั่นสินะตอนม.4 เธอได้คะแนนโหวตเป็ที่2นี่ลืมสนิทเลย"ตอนนั้นมีทั้งนักเรียนเก่าจากม.ต้นจากหลายห้องที่ย้ายเข้ามาอยู่ห้องเดียวกันตอนจัดห้องใหม่ในม.ปลาย แล้วยังมีเด็กจากโรงเรียนอื่นที่ย้ายเข้าใหม่ตอนม.ปลายอีก ตอนโหวตทุกคนเลยโหวตไปมั่วๆเพราะไม่ได้รู้จักกันทุกคน แต่ดันได้สุเป็หัวหน้าซึ่งทำหน้าที่ได้ดีจนปีต่อๆมาทุกคนบอกเป็เสียงเดียวกันว่าไม่ต้องโหวตใหม่ นีเลยได้เป็รองหัวหน้าต่อไปด้วยโดยปริยาย
5K
