ตอนนี้ อู๋ซวงกำลังเขียนหนังสือตำราเพลงดาบขึ้นมาเพื่อเตรียมไว้สำหรับหลงอู๋โดยเฉพาะเด็กหนุ่มมีความเชื่อหากเ้าตัวได้ฝึกมันละก็ในไม่ช้าก็เร็วหลงอู๋จะต้องเป็ยอดฝีมือเพลงดาบคนหนึ่งของตระกูลเลยก็ว่าได้แต่เดิมนั้นหลงอู๋ก็มีพลังลมปราณที่แข็งแกร่งเป็ทุนเดิมอยู่แล้วแต่เป็เื่ที่น่าเสียดายไม่มีผู้คอยชี้แนะหรือฝึกสอนให้
และนี่มันก็เป็เื่ที่ดีสำหรับอู๋ซวงด้วยเช่นกันที่ไปพบกับเ้าหมอนี่เข้าสำหรับเด็กหนุ่มแล้ว หลงอู๋จัดได้ว่าเป็เพชรเม็ดงามมันเพียงแค่รอเวลาให้ขัดและเจียระไนเท่านั้นเมื่อถึงเวลามันจะส่องแสงเหนือกว่าใครๆ
ในตำราที่ทำเพื่อหลงอู๋นี้นอกจากจะมีเพลงดาบแล้วก็ยังมีหมดมวยบ้างเล็กๆน้อยเพื่อใช้ในการป้องกันตัวเองเวลาที่ไม่มีอาวุธถืออยู่ในมือ
"นายท่านกำลังทำอะไรอยู่อย่างงั้นเหรอขอรับหลงอู๋ถามผู้เป็นายด้วยความแปลกประหลาดใจที่มันเห็น อู๋ซวงนั่งเขียนเ้าหนังสือเล่มนี้มาั้แ่เมื่อวานแล้วแต่ยังไม่เห็นเสร็จเสียที
"มันคือตำราเพลงดาบ ที่ข้าตั้งใจทำเพื่อมอบให้กับเ้าโดยเฉพาะยังไงล่ะข้าเชื่อว่าเมื่อเ้าได้ฝึกมัน ฝีมือของเ้าจะต้องสูงส่งขึ้นเป็อย่างมากแน่เพราะเ้ามีพลังลมปราณที่แข็งแกร่งเป็ทุนเดิมอยู่แล้วขาดก็แต่ตำราดีๆสักเล่ม
"ขอบคุณนายท่านที่ทำเพื่อข้าตัวข้านั้นจะให้สัญญาว่าข้าจะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้นให้ได้เพื่อให้ท่านไม่ต้องรู้สึกผิดหวัง
เวลาผ่านไป 2 ชั่วยาม อู๋ซวงก็เขียนหนังสือเพลงดาบเล่มนี้จนเสร็จ
"เอาล่ะต่อไปนี้นี่จะเป็สมบัติของเ้าจงตั้งใจฝึกฝนและเก็บรักษามันเองไว้ให้ดี
"ขอรับ นายท่านก่อนหน้านี้อู๋ซวงได้ให้มันไปศึกษาเกี่ยวกับการใช้ลมปราณเบื้องต้นมันใช้เวลาในการเรียนรู้เพียงไม่นานมากนักมันก็สามารถใช้พลังลมปราณได้ดังใจและเวลานี้เองก็เป็เวลาที่เหมาะสมที่จะให้หลงอู๋ฝึกทักษะวิชาเพลงดาบและนำมาประยุกใช้เข้ากับลมปราณเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุด
หลังจากที่หลงอู๋ได้รับทักษะมามันก็ทำการฝึกฝนอย่างหนักั้แ่เช้าจรดเย็นเป็อย่างนี้ทุกวันมันสามารถใช้เพลงดาบได้อย่างคล่องแคล่วการเคลื่อนไหวของมันนั้นรวดเร็วและหนักหน่วงเป็อย่างมากเสียงคลื่นอากาศดังสนั่นหวั่นไหวทุกครั้งยามที่มันฟาดฟันต่างก็สร้างความหวาดกลัวให้กับผู้ได้พบเห็น
"ลูกพ่อคนของเ้านั้นไม่เลวเลยข้าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนที่เสียแขนเยี่ยงมันจะสามารถสำแดงเดชพลังออกมาได้ถึงขนาดนี้เ้าจะว่าอะไรไหมหากพ่อส่งคนไปเพื่อท้าประลองกับมัน
"ก็ดีเหมือนกันข้าจะได้ให้เ้านั่นมันหาประสบการณ์ด้วยไม่มีอะไรที่ดีกว่าการประลองอีกแล้วเพื่อความแข็งแกร่งและความก้าวหน้า
"หลงอู๋ เ้าจงประลองกับเ้าหมอนั่นซะแพ้ชนะไม่เป็ไรข้าจะไม่ว่าอะไรเ้าอย่างเด็ดขาด
"ขอรับนายท่าน ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้นายท่านรู้สึกขายหน้า
เมื่อตกลงกันแล้วทางด้านแม่ทัพอู๋ ได้ส่งนายทหารยอดฝีมือไปผู้หนึ่งมันเคยออกสนามรบอย่างโชคโชนเคียงคู่กับแม่ทัพอู๋จากประสบการณ์ของมันที่ผ่านๆทำให้มันกายเป็สุดยอดนักรบที่หาตัวจับได้ยาก
ในการประลองในครั้งนี้ทางแม่ทัพอู๋ได้ให้คนทั้งคู่ใช้ดาบที่ไร้คมเพื่อป้องกันการาเ็ที่รุ่นแรงหรืออาจจะถึงแก่ชีวิตได้
"เอาล่ะ เริ่มได้ แม่ทัพอู๋ให้เสียงสัญญาณในทันที
ยอดฝีมือคนนั้นทำการเปิดฉากบุกจู่โจมก่อนทันทีมันเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็ว
พรึบ พรึบ พรึบ เมื่ออยู่ทางด้านหน้าของหลงอู๋มันลงมือฟาดฟันในทันที…
ฉับ ฉับ ฉับ หลงอู๋สามารถรับดาบของมันได้ง่ายๆถึงแม้ดาบนั้นจะเต็มไปด้วยพลังที่หนักหน่วงและรุ่นแรง
หลงอู๋ใช้วิชาตัวเบาขั้นสูงที่ได้เรียนรู้มาจากหนังสือทักษะของอู๋ซวงมันหลบซ้ายหลบขวาแม้แต่ยอดฝีมือที่ผ่านสนามรบมานักต่อนักยังโจมตีมันไม่โดนสักครั้งเพราะหลงอู๋ว่องไวและรวดเร็วเป็อย่างมาก
ทางด้านของแม่ทัพอู๋ถึงกับยืนนิ่ง "นี่มันทักษะความเร็วบ้าอะไรกันทำไมมันว่องไวยิ่งนักข้าเห็นมันเพียงแต่เงารางๆของมันเท่านั้น
เวลายิ่งนานเท่าไหร่หลงอู๋ก็ยิ่งเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วเท่านั้นตอนนี้เขาจึงกลายเป็เงาภาพติดตาไปแล้วแม้แต่ยอดฝีมือมันเองก็จะไม่สามารถตามความเร็วของชายหนุ่มได้ทัน
หลงอู๋อัดพลังปราณของตนเข้าไปที่ตัวดาบ พร้อมทั้งเคลื่อนที่ไปด้วยความรวดเร็วเพื่อหวังจะฟาดฟันกับคนตรงหน้า
พรึบ พรึบ พรึบ
ตู๊มมมมมมม ดาบที่อัดพลังปราณนั้นรุ่นแรงเป็อย่างมากถึงแม้ว่ายอดฝีมือผู้นั้นจะสามารถกันไว้ได้แต่ดาบของมันกับแตกกระจาย
เปร้งงงงงงงงงงงงมันยืนนิ่งด้วยความตื่นตะลึงมันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าวันนี้มันจะต้องมาแพ้ให้กับเ้าด้วนผู้นี้
"เห้อ….ข้าแพ้เ้าแล้วเ้าหนุ่มเพลงดาบและความเร็วของเ้าไม่ธรรมดาเลย
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ต้องให้มันได้อย่างนี้สิสมแล้วที่เป็ผู้ติดตามของบุตรคนเล็กของข้า
แม่ทัพอู๋ซาง มันไม่เพียงที่จะไม่โกรธลูกน้องของมันที่พ่ายแพ้กลับมาแต่มันกับแสดงความตื่นเต้นยินดีที่บุตรของตนในยามนี้มีผู้ติดตามที่แข็งแกร่ง
"ขอบคุณท่านแม่ทัพที่กล่าวชม ที่ข้ามีวันนี้ก็เป็เพราะนายน้อยให้การชี้แนะแก่ข้า
"ท่านพ่อ ข้ามีเื่ที่้าจะขออนุญาตจากท่านหวังว่าตัวท่านจะสนับสนุนข้า
"เ้ามีเื่อะไรกันอู๋ซวง
"ตอนนี้ข้าก็มีอายุ 15 แล้วตัวข้าเลยมีความตั้งใจที่จะไปสอบโรงเรียนนายทหารในอนาคตข้า้าเป็ชายชาติทหารเช่นเดียวกันกับท่าน แต่สิ่งที่ข้าอาจจะแตกต่างกับท่านเพียงนิดหน่อยก็คืออุดมการณ์
"จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่า ้าจะเป็ทหารเช่นเดียวกันกับข้าอย่างงั้น รึ ทั้งที่พวกพี่ๆของเ้ามันไม่ได้สนใจเลยแท้ๆพวกมันทุกคนล้วนเข้าโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ชั้นยอดแต่เ้า้าที่จะแตกต่างสินะ คิดดีแล้วใช้ไหมเกี่ยวกับเื่นี้ อู๋ซวง
"ข้าคิดดีแล้วท่านพ่อ ตัวข้านั้น้าที่จะเป็ทหารเพราะยังมีผู้คนอีกมากที่กำลังได้รับชะตากรรมที่น่าสงสาร
"ชิ เป็คนดีเสียจริงนะ เมื่อเป็เช่นนั้นข้าก็จะสนับสนุนเ้า