ตอนที่ยี่สิบ เจริญรุ่งเรืองร่วมกัน 4
ตั๋งฮวงไม่แปลกใจที่มีคนยากไร้จำนวนมากมายในนครลั่วหยาง
ดินแดนที่มีคนที่ร่ำรวยที่สุด้าแรงงานทาสมใกที่สุด
นี่คือสาเหตุที่เมืองใหญ่หากจะกล่าวบทไปในที่สุดมันคือสลัมขนาดั์
ที่คนรวยจะดีใจมากที่จะได้ค่าแรงงานราคาถูกๆมีสถานะเหนือกว่าประชากรผู้ยากไร้
ที่ประชาชนในแดนไซฮกยังไม่ลุกจขึ้นมาเข่นฆ่าพวกหมูของทุนนิยมในดินแดนของพวกเขาเพราะพวกเขายังคงหลงผิดคิดว่าพวกนายทุนขุนนางต่างๆนั้นยังมองเห็นเพื่อนพ้องพี่น้องร่วมชาติเป็มนุษย์เหมือนกัน
แต่ไม่ใช่เลยหากเราท่านเดินผ่านเมืองเต๊นท์เมืองกระโจมดินแดนของคนไร้บ้านในแดนไซฮกมา
เราจะคิดขึ้นได้ว่า
พวกเขาทำอะไรต่อเพื่อนพ้องพี่น้องร่วมชาติกัน?
แดนจงหยวนของเรามีนโยบายที่ดีกว่ามาก
และเขาก็พยายามจะดำเนินรอยตามนโยยบายนั้น
“ลากดินมากองตรงนี้”
นายทหารเสเหลียงได้ออกคำสั่งให้ชาวบ้านยากไร้ที่ทำงานแลกข้าวต้มนั้นขนกองเลนกองดิน
ขุดลอกคูคลองที่อุดตันหรือบ่อน้ำที่ไม่มีคนดูแล
นโยบายที่ดีของแดนจงหยวนที่เอามานี้จะช่วยให้ชาวยากไร้มีงานทำหรอือย่างน้อยก็ยังมีข้าวรับประทาน
ไม่ไปเป็ขอทานหรือก่ออาชญากรรมที่ไหน
หรือร้ายแรงกว่านั้นไปร่วมกับแก๊งอันธพาลอั้งยี่ องค์กรอาชญากรรม
เพราะเื่ตลกร้ายก็คือหากเราไม่รับประชากรมาเป็คนของเรา
แก๊งอันธพาลจะรับคนไปแทน
ผู้ยิ่งใหญ่เขาเหลียงซานเกิดขึ้นเพราเกิดจากการรวมตัวกันของคนที่ไม่มีที่ไปนี้เอง
และสาเหตุที่ผมมาขุดลอกคูคลองบ่อน้ำในนครลั่วหยางนั้นมีอีกอย่างหนึ่งง
ตอนแรกดูจากแผนที่นครลั่วหยางและตัดความเป้นไปได้ต่างๆออกไปรวมไปถึงคำนวณหาบ่อน้ำจากเอกสารเก่าต่างๆ
และได้มาเจอสันนิษฐานว่าน่าจะบ่อนี้
“มีศพ มีศพคน”
เสียงดังขึ้น
อ้วก
เสียงอาเจียนดังขึ้นประสานเสียง
“ข้าดื่มน้ำและทำอาหารจากบ่อนี้ถึงว่าน้ำบ่อนี้อร่อยเป็พิเศษ อ้วก”
พอได้ยินนคำกล่าวเช่นนี้ก็ทำให้พวกเขาอ้วกกันอีกครั้ง
แต่ตั๋งฮวงรับรู้ได้ถึงหยกหยินหยางที่อยู่ที่คอนั้นร้อนระอุขึ้นเมื่อเดินไปใกล้บ่อน้ำ
The Will of Heaven
อาณัติของ์
หยกเหอซื่อปี้
ที่อยู่ในซากศพของนางสนมที่ตายในบ่อน้ำเมื่อเกิดความวุ่นวายเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา
ที่ซุนเกี๋ยนสามารถเจอหยกนี้ตอนที่พยายามดับเพลิงในนครลั่วหยางหลังจากที่ตั๋งโต๊ะได้ทำการเผาเมือง
7K
