Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

"หืมมมม นั่นมันอะไรหว่า" ผมเดินเข้าไปดูใกล้ๆ

"นั่นคือส่วนประกอบไว้ใช้ในการคราฟยายังไงเล่า" คุณเทพธิดาเฉลย

ได้รับ Herb 1 ea.

"อ่า สมุนไพรสินะ" ผมหยิบขึ้นมาดู

"ถ้านายมีเลเวลสูงพอก็สามารถเรียนคราฟยาได้เหมือนกัน แต่ตอนนี้คงยังไม่ถึงเวลา" คุณเทพธิดาพูด

"แต่แค่ตัวเ๽้านี่เฉยๆก็สามารถใช้รักษาสถานะพิษเลเวลต่ำได้นะ เก็บไว้ติดตัวก็ไม่เสียหาย" คุณเทพธิดาบอกถึงประโยชน์ของมัน

"นั่นสินะ ผู้เริ่มต้นควรจะเก็บทุกอย่างที่พอจะหามาได้" ผมพึมพำแล้วก็ยัดมันเข้าหน้าต่างกระเป๋า

"นี่ก็เย็นมากแล้ว นายควรจะกลับไปส่งเควสที่สมาคมได้แล้ว"

"ชั้นจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดล่ะ" หล่อนพูดจบก็ทำท่าเหมือนจะหายวับไป

ตัวผมไม่พูดอะไรแต่ทำสีหน้าให้หล่อนรู้สึกตัวว่า 'นี่หล่อนจะสบายคนเดียวเลยรึ' ไป

"มองอะไร นี่มันเวลาเลิกงานแล้ว" เหมือนหล่อนจะรู้สึกถึงรังสีของผมได้เลยพูดกลับมา

"เปล่าครับ ใครจะไปกล้าขัดใจท่านเทพธิดากันล่ะ" ผมพูดพร้อมมองไปทางอื่น

"เมื่อกี้ชั้นน่าจะปล่อยให้นายโดนกบกินไปซะ ว่ามั้ย ?" คุณเทพธิดาเริ่มกวนผมกลับ

"คงไม่ดีมั้งครับคุณเทพธิดา" ผมตอบกลับพร้อมทำหน้าเจื๋อนๆ

"งั้นชั้นไปล่ะ" พูดจบหล่อนก็หายวับไปต่อหน้า

"ชิ ยัยเทพธิดา ได้ทีละเอาใหญ่เลยนะ" บ่นไปด้วยพร้อมเดินกลับไปที่เมือง

ผมเดินมาถึงหน้าประตูสมาคมขณะที่กำลังจะเปิดประตูก็มีคนข้างในเปิดสวนออกมาพอดีทำให้เรา 2 คนชนกันล้มไปทั้งคู่

พลั๊กกกกกก !!!!

"อุ๊ปปปปปป นี่มันอะไรกันฟะ" ผมล้มในสภาพนอนหงายโดยมีคุณคนที่ชนผมนอนทับอยู่เหมือนในฉาก H-scene ทั่วๆไป

"อูยยยยยยย" คุณคนที่ชนผมเหมือนจะรู้สึกตัวแล้ว

"อ๊ะ !!! ขอโทษค่าาาาาาาา" เมื่อหล่อนเห็นสภาพที่เป็๲อยู่จึงรีบลุกขึ้นด้วยความรวดเร็ว

ผมลุกขึ้นตามทีหลังแล้วปัดเสื้อผ้าหลังจากที่เธอลุกขึ้นแล้ว จากนั้นจึงมองดูคนที่ชนผมล้มอีกที

เธอคนนี้สูงซักประมาณคางของผม มีผมทรงบ๊อบสีบรอนด์ยาวเกือบถึงไหล่ ใส่เสื้อกล้ามสีเขียวแก่พร้อมเสื้อแขนยาวสีดำข้างในอีกที กางเกงรัดรูปสีดำยาวถึงตาตุ่มแล้วสวมกางเกงยีนขาสั้นทับอีกที รองเท้าหนังสัตว์สีน้ำตาลไม่สวมถุงเท้า

"ขอโทษด้วยนะคะ เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ ?" เธอเริ่มถามผมก่อน

"เอ่อ ไม่เป็๲ไรครับว่าแต่ เจ็บตรงไหนรึเปล่า" ผมถามหล่อนตามมารยาท

"เอ~ เหมือนจะไม่มีนะคะ" เธอสำรวจดูรอบตัวก่อนจะตอบผมกลับ

"งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ" ผมรีบปิดการสนทนาจะได้เข้าไปส่งเควสให้จบๆไป

"ขอโทษอีกทีนะคะ" หล่อนขอโทษผมอีกรอบแล้ววิ่งออกไป

ผมผลักประตูสมาคมพร้อมกับเดินเข้าไปแล้วเริ่มรู้สึกประหลาดใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า

"เอ้าชนนนนนนนนน" กลุ่มนักผจญภัยกำลังเลี้ยงฉลองกันหลังจากกลับมาจากทำภารกิจ

"อ่า นี่แหละ กลุ่มนักผจญภัยมันต้องแบบนี้" ผมพึมพำกับตัวเอง

ผมเดินไปที่เคาน์เตอร์พร้อมพร้อมกับพูดกับคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า

"ผมมาส่งเควสครับ" ผมพูดกับสาวที่ทำหน้าที่ดูแลเคาน์เตอร์อยู่

"ช่วยแสดงสัญลักษณ์สมาคมต่อหน้าเ๽้าเครื่องยืนยันด้วยค่ะ" หล่อนพูดพร้อมชี้ไปที่เครื่องอะไรซักอย่างที่ตั้งอยู่ข้างเคาน์เตอร์

"วางสัญลักษณ์ลงตรงนี้นะคะ" หล่อนชี้ให้เห็นช่องที่ไว้วางมือลงไป

มันเหมือนกับเครื่องถ่ายเอกสารเลยนี่หว่า แค่มีขนาดเล็กกว่าแค่นั้นเอง

"แบบนี้หรอครับ" ผมวางมือลงไป

"วางไว้แบบนี้ซักครู่นะคะ" หล่อนพูด

หลังจากวางไว้ซักพักก็มีแสงจากเ๯้าเครื่องนี่วิ่งไปมาเหมือนเครื่องถ่ายเอกสารเด๊ะ

"เรียบร้อยแล้วค่ะ ภารกิจของคุณได้รับการยืนยันแล้ว นี่เป็๲ของรางวัลตอบแทนสำหรับภารนี้นะคะ" หล่อนพูดพร้อมหยิบเงินให้จำนวนหนึ่ง

"1 .. 2 .. โห แค่ภารกิจระดับต้นก็ได้เงินตั้ง 20,000 เลยหรอครับ" ผม๻๠ใ๽กับตัวเลขที่ได้รับ

"คือว่าจริงๆแล้วถ้าแค่ Frog Leg อย่างเดียวก็จะได้ราวๆ 5,000 น่ะค่ะ แต่นี่มี Giant Frog Leg มาด้วยเลยทำให้ได้รางวัลเยอะขึ้นค่ะ" หล่อนอธิบายถึงรางวัลที่ผมได้รับ

"อ่อ ขาเ๯้าบอสกบทำให้รางวัลเพิ่มงั้นสินะ" ผมพึมพำกับตัวเอง

"ว่าไงนะ มีคนล่าเ๽้าบอสกบนั่นได้ด้วยเรอะ" ชายทรงโมฮอกวัยกลางคนที่กำลังฉลองภารกิจอยู่ในกลุ่มนักผจญภัยโผล่งขึ้น

"เอ่อ ... ครับ" ผมตอบเค้าไป

"ยังเด็กอยู่เลยนี่นา ไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ยว่าจะมีฝีมือขนาดนี้" เค้าเดินเข้ามาพร้อมกลิ่นเหล้าหึ่งเลย

"ตอนนี้นายก็เรียกได้ว่าเป็๲คนของสมาคมของเราอย่างเต็มตัวแล้วล่ะ แล้วถ้านายทำผลงานได้มากขึ้นก็จะเป็๲ที่ยอมรับขึ้นเรื่อยๆ พยายามเข้านะ" เค้าพูดพร้อมกับตบไหล่ผมรัวๆ

"เอ่อ ขอบคุณครับ" ผมตอบเค้าพร้อมกับยิ้มดีใจ

"ซักแก้วมั้ย" เค้ายื่นเครื่องดื่มอะไรซักอย่างสีเหลืองเต็มแก้วมาให้

จะปฏิเสธก็ยังไงอยู่ ไหนๆเค้าก็ชวนละ ซักอึกละกัน ผมรับมาพร้อมกับซดไป 1 อึก

"อ๊วกกกกกกกกกกกก" ผมอ๊วกทันทีที่ซดเข้าไป

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" กลุ่มปาร์ตี้ของชายโมฮอกขำกันทั้งวง

"ข้าบอกแล้วว่าไอ้เครื่องดื่มนั่นมันกินได้ที่ไหน" ลุงหนวดที่แบกโล่ขนาดใหญ่ไว้ข้างหลังพูดขึ้น

"ข้าก็ว่างั้น มีแต่แกนั่นแหละที่กินมันอยู่คนเดียว" ลุงอีกคนที่ใส่เกราะเหล็กพูดเสริม

ปึ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงง เสียงเปิดประตูจากข้างในร้านดังขึ้น