หนึ่งเดือนต่อมา
'ทง ชียอลกำลังจะร่างกฎหมายให้การสักเป็งานถูกกฎหมายในเกาหลี'
'เอาไอ้นั่นมาได้หรือยัง'
'เรียบร้อยแล้วครับ'
'ดี'
...
ข่าวด่วนวันนี้มีการฆ่าตกรรมกันเกิดขึ้นในเขตปกครองของคังนัม
ที่เกิดเหตุเป็ภายในรถส่วนตัวของผู้ตาย พยานให้การว่าเห็นผู้ตายนั่งดื่มกินกับชายอีกคนที่มีลายสักทั้งคอทั้งแขน
ทั้งคู่อยู่ในร้านไม่มีการทะเลาะหรือมีปากเสียงใดๆ แล้วก็ออกไปพร้อมกันในเวลาราว ๆ สองนาฬิกา
แต่ด้วยเหตุใดไม่ทราบจึงเกิดเื่ร้ายแรงขึ้นพบศพทนายชียอลเสียชีวิตบนรถเพียงผู้เดียวไม่พบชายสักลายที่ออกไปพร้อมกัน
ขณะนี้ไม่สามารถทราบได้ว่าคนที่สักลายในวันนั้นคือใคร เพราะไม่มีใครเห็นหน้าชัดและกล้องวงจรปิดเห็นเพียงด้านหลังของผู้ต้องหาเท่านั้น
...สถาณีตำรวจคังนัม
"ผู้ตายเป็ใครครับหมวด?"
"ผู้ตายชื่อ ทง ชียอล เป็นักเคลื่อนไหวทางสังคมและทนายความอิสระอายุห้าสิบห้าปีสภาพศพพบเสียชีวิตในรถตำแหน่งคนขับในลักษณะปกติที่มีเข็มขัดนิรภัยคาดอยู่ สันนิษฐานว่าผู้ร้ายรู้จักกับผู้ตายเป็อย่างดีคาดเสียชีวิตขณะที่ไม่ทันตั้งตัว
ไม่มีร่องรอยการขัดขืนหรือต่อสู้ใด ๆ บนรถาแถูกปาดที่คอด้วยอาวุธที่คมรอยกรีดมีมากกว่าสิบแห่งคาดว่ารอให้ผู้เสียชีวิตหมดลมหายใจก่อนที่จะลงจากรถไป"
"มีญาติมาให้ปากคำอะไรเพิ่มมั้ยครับ?"
"มีแค่หลานสาวรับศพไปทำพิธีหลังชันสูตรเสร็จครับเธอไม่ได้พูดอะไรมากเหมือนจะพึ่งย้ายกลับมาที่เกาหลีครับ"
"มีหลักฐานอะไรในที่เกิดเหตุที่น่าสนใจบ้างใหม?"
"มีอาวุธตกในที่เกิดเหตุเป็มีดลักษณะเฉพาะเล่มเล็กแต่คมมากเป็มีดที่ผ่านการใช้งานมาแล้วปนเปื้อนดีเอ็นเอของหลายคนเป็มีดนำเข้าครับ"
"ผู้ตายเป็ทนายฝีมือดีหัวสมัยใหม่เรียนจบจากต่างประเทศเป็ที่รู้จักในแวดวงนักธุรกิจลูกครึ่งไม่มีประวัติอาชญากรรมใด ๆ "
ฆ่าโดยไม่เจตนาเหรอกล้องวงจรปิดตอนเดินออกมาทั้งคู่ไม่มีท่าทีเมามายหรือมีปากเสียงกันเลยนี่นา..
เหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติแต่กล้องที่ร้านจับใบหน้าไม่ได้เลยคล้ายรู้มุมเป็อย่างดี แล้วมีดในที่เกิดเหตุหลายเล่มหมายความว่ายังไง? ...
ทำไมต้องปาดคอซ้ำ ๆ คล้ายรอดูให้แน่ใจ
ในร่างกายไม่พบสารเสพติดมีเพียงแอลกอล์ฮอลในเืปริมานหนึ่งเท่านั้น ทำไมต้องเลือกจอดรถในที่กล้องวงจรปิดถ่ายไม่เห็น
ถ้าเกี่ยวกับการสักลายจริงแถวนั้นมีร้านสักลายเยอะมาก
งั้นลองเริ่มหาเบาะแสจากคนพวกนี้ก่อนแล้วกันคนพวกนี้ไม่น่าไว้ใจไม่ว่าจะยุคสมัยไหนเลยจริงๆ
...สตูดิโอซอว์เบลส
"อะไรวะใครแม่ง มันทำอะไรเหี้ย ๆ ในเขตนี้ แล้วข่าวแม่งออกกันทุกช่องทำสายอาชีพกูแปดเปื้อนอีกแล้ว!''
พี่ใหญ่อย่างยออูนั่งดูข่าวแล้วก็บ่นตามประสาคนพูดมากเหมือนทุกที
วันนี้เป็่เย็นย่ำที่ลูกค้บางตาช่างสักทั้งสี่คนมักจะนั่งกระจายตามที่ต่าง ๆ ในสตูดิโอ แม้จะทำงานกันมาร่วมเดือนแต่ทั้งสี่ก็มีโลกส่วนตัวสูงต่างคนต่างอยู่จดจ่ออยู่กับงานของตนเอง บางคนก็ออกแบบลายสักบางคนเช็คอุปกรณ์สัก ซื้อเบียร์มาดื่มคุยสรุปงานแต่ละวันเท่านั้น
ยอโบเป็คนที่นอนในร้านคนเดียวนอกนั้นกลับบ้านกลับที่พักตนเองได้เพราะมีบ้านและรถส่วนตัวกันทุกคน
ช่างสักสามคนแรกนั้นมีฐานะรวยในระดับหนึ่ง
อย่างยออูอายุสามสิบมีเพนเฮาส์ราคาเป็พันล้านวอนวิวสูงมองเห็นแม่น้ำฮันมีรถสปอร์ตหนึ่งคันและเงินอีกมากมาย
พี่รองอย่างซางอหนุ่มหล่อสายปาตี้เพลย์บอยอายุยี่สิบแปดก็มีบ้านเดี่ยวที่พ่อแม่ซื้อให้รถนอกหนึ่งคันรถหรูสัญชาติเกาหลีหนึ่งคันบิ๊กไบค์และบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงิน
ส่วนผู้หญิงที่ชื่อชอนกัลก็มีเพนเฮาส์ในตัวเมืองคังนัมกับรถหรูสีดำหนึ่งคันมีทั้งหุ้นและทรัพย์สมบัติหลายอย่าง
ส่วนยอโบไม่มีอะไรเลยบ้านที่อยู่กับพ่อก็เช่าของรัฐ ไม่มีรถพึ่งมีเงินในบัญชีก็ตอนที่บอสซอว์โอนให้ก้อนแรก เพราะปกติหามาได้จะใช้หมดตามภาษาวัยรุ่นที่อยากได้นั่นได้นี่กินเหล้าเที่ยวแตร่ซื้อของสักไม่ได้อยากทำอะไรมากมายไม่มีแฟนไม่อยากทำอะไรเพื่อใคร
"ยอโบเข็มแบมบูนายไปไหน?"
วันหนึ่งชอนกัลนั่งไถโทรศัพท์อยู่มองเตียงสักที่ทำงานน้องเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับหันมาถามสีหน้าติดกังวลด้วยเสียงแหบสเน่ห์
"ทำไมครับพี่จะลองสักเหรอ?"
ยอโบถามกลับทั้งที่ไม่ละสายตาจากการร่างรอยสักเสนอลูกค้า
"ปกติเคยเห็นปักอยู่ตอนนี้ไม่มี"
ด้วยความที่่นี้ใช้มีดในการสักสการ์มากกว่าจึงลืมสนใจเข็มมือที่มีด้ามยาวใส่ไว้ในแจกันถ้าพี่สาวคนสวยไม่ทักก็ไม่ได้สังเกตุเลย
"ไม่ทราบเหมือนกันครับผมไม่มีเวลาสนใจ"
ท่าทางไม่สนโลกและคำพูดตรงไปตรงมาทำให้พวกพี่ขมวดคิ้วให้ความไม่คิดมากของน้องเล็ก
"สายแลนต่อเครื่องสักคอยน์ของนายก็หายไม่ใช่หรือไงอันที่เอามาจากบ้าน เห็นใช้ของร้านมันเสถียรเหมือนกันเหรอวะ?"
พี่ใหญ่อย่างซออูทักขึ้นมาอีกคนด้วยความที่ยอโบทำงานหลายแขนงกว่าใครการเก็บข้าวของจึงเยอะกว่าเก็บไม่เข้าที่เข้าทางนักด้วยความยุ่งกับงาน
"มันก็ใช้ได้แหละปกติผมก็อยู่ที่ร้านไม่ได้ไปไหนนอกจากไปข้างนอกกับพวกพี่บ้าง น่าจะอยู่แถวนี้แหละเดี๋ยวผมว่างจัดโต๊ะก็น่าจะเจอ
"ลูกค้าแอบหยิบไปมั่งรึเปล่ารอบคอบหน่อยนะเห็นข่าวไหมว่าเค้าใช้อะไรปาดคอคนตายในข่าว"
"อะไรวะพี่?"
"มีดที่ใช้ในการเฉือนเนื้อในงานสักแบบสการ์ของมึงไงยอโบ.. ของมันใช้แล้วทิ้งถ้ามีใครเก็บไปทำเื่อย่างว่าละก็มึงไม่ได้ผุดได้เกิดตายห่าในคุกแน่"
พี่ใหญ่พูดเสียงจริงจังทำหน้าถมึงทึงแต่คนที่ไม่กลัวอะไรอย่างยอโบก็หาได้กลัวไม่และคิดว่าตนคงไม่ซวยขนาดนั้นเพราะส่วนใหญ่ก็มีพยานบุคคลอยู่ด้วยกันดึกดื่นตลอดกล้องหน้าร้านก็มีถ้าจะยัดข้อหาก็ต้องสู้กันสักตั้ง
"พี่คิดมากไปแล้วอีกอย่างเราก็สวมถุงมือกันแทบตลอดเวลาจะมีรอยนิ้วมือติดเหรอ"
"มึงมันคิดน้อยต่างหากคนที่ต้องใช้มีดแบบนั้นสักในแถบนี้น่ะไม่มีใครเลยมีแต่งานของมึงคิดว่าตำรวจเขาจะสืบไม่ได้เลยหรือไง?"
ด้วยความเป็คนไม่ค่อยสนใจใครการพูดจาด้วยท่าทางนักเลงเสียงห้วนติดกวนไม่กลัวใครของช่างเด็กสุดในร้านทำเอาพี่ ๆ อยากกระทืบปากหมา ๆ ของมันแทบจะทุกวัน
"ใครเป็คนเก็บขยะสักในร้านเราไปทำลายวะ?"
"มีพี่พนักงานคนหนึ่งในบริษัทคุณซอว์จะมาเก็บวันเว้นวันนะ"
"มึงอยู่ร้านก็กำชับพี่เขาดี ๆ อย่าให้พลาดนะมันอันตรายเดี๋ยวตอนกินเลี้ยงประจำเดือนเราพูดเื่นี้กับคุณซอว์กันแกจะได้ช่วยหาทางรับมือ"
"พี่ชอนกัลรอบคอบจังที่บ้านเป็ทนายเหรอ?"
"ไม่ได้เป็"
พี่สาวคนสวยผมยาวผิวขาวสูงชอบใส่เสื้อกิโมโนทับเสื้อยืดดำสักงานญี่ปุ่นทั้งตัวทั้งที่ท่าทางยากูซ่าไม่แพ้ผู้ชายแถมสามารถพูดถึงข้อกฎหมายได้อย่างไหลลื่นพยายามตักเตือนน้องเล็กที่ดูดิบเถื่อนปากดีแต่เป็คนเถรตรงจริงใจอย่างมีนัยยะคล้ายกับรับรู้ได้ถึงความไม่ปกติบางอย่าง
อย่างที่พวกช่างคุยกันว่าตอนนี้มีเหตุการณ์แปลก ๆ จากการที่มีนักเคลื่อนไหวทางสังคมคนหนึ่งเข้ามามีบทบาทในแวดวงการสักในเกาหลีมีการวางแผนร่างกฏหมายให้การสักลายเป็งานที่ถูกต้อง
แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นจนทำให้ร่างกฏหมายฉบับนั้นต้องพับเก็บไปไม่มีใครสานต่อ แถมยังมีข่าวว่ามีฆ่าตกรเป็คนที่มีลายสักเต็มตัวทำให้พวกช่างสักที่หวังว่าจะได้ทำงานสักได้อย่างถูกกฎหมายต้องผิดหวังและถูกสงสัยถ้วนหน้า
แม้จะตะหงิดใจและดูย้อนแย้งสับสนว่าคนคนนั้นจะทำไปทำไมต่อให้เมายังไงต่อให้โกรธกันขนาดไหนก็ไม่น่าจะต้องลงมือทำถึงชีวิตเพราะมันเท่ากับว่าการเป็ช่างมืออาชีพจะยังคงถูกเอาเปรียบต่อไป
ทำให้คนอื่นมองงานสักเป็งานเถี่อนเป็งานของอาชญากรเป็งานไม่มีศักดิ์ศรีเลอะเทอะไร้สาระต่อไป
...
"สารวัตรชากีครับ มีข่าวการถูกทำร้ายร่างกายติดกับข่าวฆ่ากันตายของพวกสักลายอีกแล้วครับ"
"นี่คดีที่เท่าไหร่แล้วทำไมเรายังจับผู้ต้องหาไม่ได้เลยสักคนชาวบ้านไม่ร้องเรียนเ้าหน้าที่กันเป็แถวแล้วเหรอ มัวทำอะไรกันอยู่คุณก็รู้ว่าถ้าผมลงพื้นที่ผมกวาดหมดทุกคนที่น่าสงสัย!"
"แต่ว่า.."
"วันนี้ตั้งด่านในเขตคังนัมที่ต้องสงสัยหน่อยผมจะลงพื้นที่แถวด่านรถไฟใต้ดินประตูห้าช่วยรายงานไปที่เขตต่าง ๆ ด้วย"
"รับทราบครับ"
เช้าวันหนึ่งสารวัตรหนุ่มอ่านรายงานการทำงานแล้วเอาแต่ขมวดคิ้วยิ่งมีนายตำรวจเข้ามารายงานว่าไม่มีคดีเพิ่มขึ้นในเขตที่ตนรับผิดชอบก็ยิ่งหงุดหงิดจนต้องออกโรงลงพื้นที่เอง
ผู้าเ็เป็เ้าของร้านสักแห่งหนึ่งในย่านคังนัมวันนั้นเ้าตัวเมามากจนจำแทบไม่ได้ว่าใครพาออกมาจากผับที่ดื่มกินอยู่กับเพื่อน
แม้จะรู้สึกตัวว่าถูกกระทำรุนแรงถูกใช้มีดกรีดไปทั่วตัวแต่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ยังดีที่มีคนได้ยินเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ปในขณะที่เกือบโดนปาดคอเหมือนศพทนายคนนั้น
หลังจากฟื้นขึ้นมาก็ให้การอะไรไม่ได้มากนักรู้แค่ว่าคนที่ทำร้ายตนสูงใหญ่และมีเรี่ยวแรงมหาศาลทั้งเตะทั้งต่อยกระทืบเขาเหมือนโกรธแค้นกันมาเนิ่นนาน
ที่เกิดเหตุพบเป็มีดชนิดเดียวกันกับที่พบในคดีฆ่าตกรรมทนายในรถ
คนร้ายเป็คนเดียวกันแน่แต่จุดประสงค์ของการกระทำคืออะไร?
เป็แก๊งสักลายที่แตกคอกันเองเหรอ?
ทั้งสองคดีคล้ายจะบ่งชี้ว่าเกี่ยวข้องกับวงการช่างสักแน่ๆ แต่ทำไมถึงฆ่าคนที่ผลักดันกฎหมายเชิดชูช่างสัก?
แล้วทำไมเ้าของร้านสักดังที่แทบจะเป็อันดับหนึ่งของเขตคังนัมต้องโดนหมายหัว?
ขัดผลประโยชน์กันเหรอ ส่วนแบ่งบางอย่างไม่ลงตัว หรืออิจฉาเขม่นกันเอง?
"พ่อครับวันนี้ผมมีธุระพ่อกลับก่อนได้เลยนะ"
"่นี้ลูกยุ่งๆ นะ คดีฆาตกรรมกับทำร้ายร่างกายในเขตเหรอ?"
"ครับ"
"ชากีอย่าถลำลึกถ้ามีอะไรไม่ปกติรีบบอกพ่อ"
"ผมทราบข้อนั้นดีครับ"
"ดูแลตัวเองด้วย"
"ครับ"
...
"วันนี้เครียดว่ะโดนตำรวจสอบปากคำถึงร้านก็แค่เป็เขตที่มีการทำร้ายร่างกายกัน ทำไมจะต้องเจาะจงเป็พวกเราด้วย เราทำงานอยู่กันแต่ที่สตูดิโอเนี่ยจะเอาเวลาไหนไปต่อยตีกับชาวบ้าน ตำรวจนี่เป็อะไรกับช่างสักนักวะ! ไม่มีเหตุผลซะเลยเอาแต่ความคิดตัวเองเป็ใหญ่ถ้าวันไหนงานสักในเกาหลีถูกกฎหมายขึ้นมานะกูจะตอกหน้าให้"
"ต่อยตำรวจโทษหนักกว่าอีกมั้งพี่ซางอ"
น้องเล็กอย่างยอโบพูดขัดเหมือนอย่างทุกที
"เออกูบ่นเฉยๆ เกลียดพวกตำรวจว่ะแม่ง
"วันนี้บอสบอกให้ปิดร้านไปเลยก็ได้บอสจะเคลียร์เอง"
"กูรักบอสว่ะเข้าใจลูกน้องที่สุดงั้นวันนี้เราไปแดกเหล้าแก้เครียดกันเถอะไหน ๆ ก็ปิดร้านั้แ่บ่ายแล้ว"
"หมูย่างโซจูเนอะ ไม่อยากไปผับเสียงมันดังจะได้คุยงานได้"
"อือ~วันนี้กูเอามอไซค์มามึงไปกับกูนะยอโบ"
"แล้วแต่พี่ดิผมไม่มีรถ"
ชายแบดบอยเ้าของผมสีเทาเอ่ยชวนรุ่นน้องที่ดูแบดไม่ต่างกันทั้งรอยสักั้แ่คอยันขาเจาะคิ้วเจาะปากดูหล่อเท่เถื่อนดึงดูดสาว ๆ ได้ไม่แพ้กัน
ยิ่งเดินด้วยกันยิ่งดูโดดเด่นแค่คนเด็กสุดไม่ค่อยเอาใคร ไม่ไว้หน้าใคร เป็คนติดขี้รำคาญมากกว่าเท่านั้นเอง
"ชอนกัลไปรถพี่นะเอาไปสองคันพอเผื่อไม่มีที่จอด"
"ค่ะรุ่นพี่"
ช่างพี่ใหญ่สุดก็ชวนช่างสาวหนึ่งเดียวไปด้วยกันเพื่อความสะดวกในการหาที่จอดรถแล้วทั้งหมดก็พากันออกไป
...