จับช่างสักมารักได้ไหม

    เริ่มเกิดเหตุ


    หนึ่งเดือนต่อมา


    'ทง ชียอลกำลังจะร่างกฎหมายให้การสักเป็๞งานถูกกฎหมายในเกาหลี'


    'เอาไอ้นั่นมาได้หรือยัง'


    'เรียบร้อยแล้วครับ'


    'ดี'


    ...


    ข่าวด่วนวันนี้มีการฆ่าตกรรมกันเกิดขึ้นในเขตปกครองของคังนัม


    ที่เกิดเหตุเป็๞ภายในรถส่วนตัวของผู้ตาย พยานให้การว่าเห็นผู้ตายนั่งดื่มกินกับชายอีกคนที่มีลายสักทั้งคอทั้งแขน


    ทั้งคู่อยู่ในร้านไม่มีการทะเลาะหรือมีปากเสียงใดๆ แล้วก็ออกไปพร้อมกันในเวลาราว ๆ สองนาฬิกา


    แต่ด้วยเหตุใดไม่ทราบจึงเกิดเ๹ื่๪๫ร้ายแรงขึ้นพบศพทนายชียอลเสียชีวิตบนรถเพียงผู้เดียวไม่พบชายสักลายที่ออกไปพร้อมกัน


    ขณะนี้ไม่สามารถทราบได้ว่าคนที่สักลายในวันนั้นคือใคร เพราะไม่มีใครเห็นหน้าชัดและกล้องวงจรปิดเห็นเพียงด้านหลังของผู้ต้องหาเท่านั้น




    ...สถาณีตำรวจคังนัม


    "ผู้ตายเป็๞ใครครับหมวด?"


    "ผู้ตายชื่อ ทง ชียอล เป็๞นักเคลื่อนไหวทางสังคมและทนายความอิสระอายุห้าสิบห้าปีสภาพศพพบเสียชีวิตในรถตำแหน่งคนขับในลักษณะปกติที่มีเข็มขัดนิรภัยคาดอยู่ สันนิษฐานว่าผู้ร้ายรู้จักกับผู้ตายเป็๞อย่างดีคาดเสียชีวิตขณะที่ไม่ทันตั้งตัว


    ไม่มีร่องรอยการขัดขืนหรือต่อสู้ใด ๆ บนรถ๢า๨แ๵๧ถูกปาดที่คอด้วยอาวุธที่คมรอยกรีดมีมากกว่าสิบแห่งคาดว่ารอให้ผู้เสียชีวิตหมดลมหายใจก่อนที่จะลงจากรถไป"


    "มีญาติมาให้ปากคำอะไรเพิ่มมั้ยครับ?"


    "มีแค่หลานสาวรับศพไปทำพิธีหลังชันสูตรเสร็จครับเธอไม่ได้พูดอะไรมากเหมือนจะพึ่งย้ายกลับมาที่เกาหลีครับ"


    "มีหลักฐานอะไรในที่เกิดเหตุที่น่าสนใจบ้างใหม?"


    "มีอาวุธตกในที่เกิดเหตุเป็๞มีดลักษณะเฉพาะเล่มเล็กแต่คมมากเป็๞มีดที่ผ่านการใช้งานมาแล้วปนเปื้อนดีเอ็นเอของหลายคนเป็๞มีดนำเข้าครับ"


    "ผู้ตายเป็๞ทนายฝีมือดีหัวสมัยใหม่เรียนจบจากต่างประเทศเป็๞ที่รู้จักในแวดวงนักธุรกิจลูกครึ่งไม่มีประวัติอาชญากรรมใด ๆ "




    ฆ่าโดยไม่เจตนาเหรอกล้องวงจรปิดตอนเดินออกมาทั้งคู่ไม่มีท่าทีเมามายหรือมีปากเสียงกันเลยนี่นา..


    เหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติแต่กล้องที่ร้านจับใบหน้าไม่ได้เลยคล้ายรู้มุมเป็๞อย่างดี แล้วมีดในที่เกิดเหตุหลายเล่มหมายความว่ายังไง? ...


    ทำไมต้องปาดคอซ้ำ ๆ คล้ายรอดูให้แน่ใจ


    ในร่างกายไม่พบสารเสพติดมีเพียงแอลกอล์ฮอลในเ๧ื๪๨ปริมานหนึ่งเท่านั้น ทำไมต้องเลือกจอดรถในที่กล้องวงจรปิดถ่ายไม่เห็น


    ถ้าเกี่ยวกับการสักลายจริงแถวนั้นมีร้านสักลายเยอะมาก


    งั้นลองเริ่มหาเบาะแสจากคนพวกนี้ก่อนแล้วกันคนพวกนี้ไม่น่าไว้ใจไม่ว่าจะยุคสมัยไหนเลยจริงๆ






    ...สตูดิโอซอว์เบลส


    "อะไรวะใครแม่ง มันทำอะไรเหี้ย ๆ ในเขตนี้ แล้วข่าวแม่งออกกันทุกช่องทำสายอาชีพกูแปดเปื้อนอีกแล้ว!''


    พี่ใหญ่อย่างยออูนั่งดูข่าวแล้วก็บ่นตามประสาคนพูดมากเหมือนทุกที


    วันนี้เป็๞๰่๭๫เย็นย่ำที่ลูกค้บางตาช่างสักทั้งสี่คนมักจะนั่งกระจายตามที่ต่าง ๆ ในสตูดิโอ แม้จะทำงานกันมาร่วมเดือนแต่ทั้งสี่ก็มีโลกส่วนตัวสูงต่างคนต่างอยู่จดจ่ออยู่กับงานของตนเอง บางคนก็ออกแบบลายสักบางคนเช็คอุปกรณ์สัก ซื้อเบียร์มาดื่มคุยสรุปงานแต่ละวันเท่านั้น


    ยอโบเป็๞คนที่นอนในร้านคนเดียวนอกนั้นกลับบ้านกลับที่พักตนเองได้เพราะมีบ้านและรถส่วนตัวกันทุกคน


    ช่างสักสามคนแรกนั้นมีฐานะรวยในระดับหนึ่ง


    อย่างยออูอายุสามสิบมีเพนเฮาส์ราคาเป็๞พันล้านวอนวิวสูงมองเห็นแม่น้ำฮันมีรถสปอร์ตหนึ่งคันและเงินอีกมากมาย


    พี่รองอย่างซางอหนุ่มหล่อสายปาตี้เพลย์บอยอายุยี่สิบแปดก็มีบ้านเดี่ยวที่พ่อแม่ซื้อให้รถนอกหนึ่งคันรถหรูสัญชาติเกาหลีหนึ่งคันบิ๊กไบค์และบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงิน


    ส่วนผู้หญิงที่ชื่อชอนกัลก็มีเพนเฮาส์ในตัวเมืองคังนัมกับรถหรูสีดำหนึ่งคันมีทั้งหุ้นและทรัพย์สมบัติหลายอย่าง


    ส่วนยอโบไม่มีอะไรเลยบ้านที่อยู่กับพ่อก็เช่าของรัฐ ไม่มีรถพึ่งมีเงินในบัญชีก็ตอนที่บอสซอว์โอนให้ก้อนแรก เพราะปกติหามาได้จะใช้หมดตามภาษาวัยรุ่นที่อยากได้นั่นได้นี่กินเหล้าเที่ยวแตร่ซื้อของสักไม่ได้อยากทำอะไรมากมายไม่มีแฟนไม่อยากทำอะไรเพื่อใคร


    "ยอโบเข็มแบมบูนายไปไหน?"


    วันหนึ่งชอนกัลนั่งไถโทรศัพท์อยู่มองเตียงสักที่ทำงานน้องเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับหันมาถามสีหน้าติดกังวลด้วยเสียงแหบสเน่ห์


    "ทำไมครับพี่จะลองสักเหรอ?"


    ยอโบถามกลับทั้งที่ไม่ละสายตาจากการร่างรอยสักเสนอลูกค้า


    "ปกติเคยเห็นปักอยู่ตอนนี้ไม่มี"


    ด้วยความที่๰่๭๫นี้ใช้มีดในการสักสการ์มากกว่าจึงลืมสนใจเข็มมือที่มีด้ามยาวใส่ไว้ในแจกันถ้าพี่สาวคนสวยไม่ทักก็ไม่ได้สังเกตุเลย


    "ไม่ทราบเหมือนกันครับผมไม่มีเวลาสนใจ"


    ท่าทางไม่สนโลกและคำพูดตรงไปตรงมาทำให้พวกพี่ขมวดคิ้วให้ความไม่คิดมากของน้องเล็ก


    "สายแลนต่อเครื่องสักคอยน์ของนายก็หายไม่ใช่หรือไงอันที่เอามาจากบ้าน เห็นใช้ของร้านมันเสถียรเหมือนกันเหรอวะ?"


    พี่ใหญ่อย่างซออูทักขึ้นมาอีกคนด้วยความที่ยอโบทำงานหลายแขนงกว่าใครการเก็บข้าวของจึงเยอะกว่าเก็บไม่เข้าที่เข้าทางนักด้วยความยุ่งกับงาน


    "มันก็ใช้ได้แหละปกติผมก็อยู่ที่ร้านไม่ได้ไปไหนนอกจากไปข้างนอกกับพวกพี่บ้าง น่าจะอยู่แถวนี้แหละเดี๋ยวผมว่างจัดโต๊ะก็น่าจะเจอ


    "ลูกค้าแอบหยิบไปมั่งรึเปล่ารอบคอบหน่อยนะเห็นข่าวไหมว่าเค้าใช้อะไรปาดคอคนตายในข่าว"


    "อะไรวะพี่?"


    "มีดที่ใช้ในการเฉือนเนื้อในงานสักแบบสการ์ของมึงไงยอโบ.. ของมันใช้แล้วทิ้งถ้ามีใครเก็บไปทำเ๹ื่๪๫อย่างว่าละก็มึงไม่ได้ผุดได้เกิดตายห่าในคุกแน่"


    พี่ใหญ่พูดเสียงจริงจังทำหน้าถมึงทึงแต่คนที่ไม่กลัวอะไรอย่างยอโบก็หาได้กลัวไม่และคิดว่าตนคงไม่ซวยขนาดนั้นเพราะส่วนใหญ่ก็มีพยานบุคคลอยู่ด้วยกันดึกดื่นตลอดกล้องหน้าร้านก็มีถ้าจะยัดข้อหาก็ต้องสู้กันสักตั้ง


    "พี่คิดมากไปแล้วอีกอย่างเราก็สวมถุงมือกันแทบตลอดเวลาจะมีรอยนิ้วมือติดเหรอ"


    "มึงมันคิดน้อยต่างหากคนที่ต้องใช้มีดแบบนั้นสักในแถบนี้น่ะไม่มีใครเลยมีแต่งานของมึงคิดว่าตำรวจเขาจะสืบไม่ได้เลยหรือไง?"


    ด้วยความเป็๞คนไม่ค่อยสนใจใครการพูดจาด้วยท่าทางนักเลงเสียงห้วนติดกวนไม่กลัวใครของช่างเด็กสุดในร้านทำเอาพี่ ๆ อยากกระทืบปากหมา ๆ ของมันแทบจะทุกวัน


    "ใครเป็๞คนเก็บขยะสักในร้านเราไปทำลายวะ?"


    "มีพี่พนักงานคนหนึ่งในบริษัทคุณซอว์จะมาเก็บวันเว้นวันนะ"


    "มึงอยู่ร้านก็กำชับพี่เขาดี ๆ อย่าให้พลาดนะมันอันตรายเดี๋ยวตอนกินเลี้ยงประจำเดือนเราพูดเ๹ื่๪๫นี้กับคุณซอว์กันแกจะได้ช่วยหาทางรับมือ"


    "พี่ชอนกัลรอบคอบจังที่บ้านเป็๞ทนายเหรอ?"


    "ไม่ได้เป็๞"


    พี่สาวคนสวยผมยาวผิวขาวสูงชอบใส่เสื้อกิโมโนทับเสื้อยืดดำสักงานญี่ปุ่นทั้งตัวทั้งที่ท่าทางยากูซ่าไม่แพ้ผู้ชายแถมสามารถพูดถึงข้อกฎหมายได้อย่างไหลลื่นพยายามตักเตือนน้องเล็กที่ดูดิบเถื่อนปากดีแต่เป็๞คนเถรตรงจริงใจอย่างมีนัยยะคล้ายกับรับรู้ได้ถึงความไม่ปกติบางอย่าง




    อย่างที่พวกช่างคุยกันว่าตอนนี้มีเหตุการณ์แปลก ๆ จากการที่มีนักเคลื่อนไหวทางสังคมคนหนึ่งเข้ามามีบทบาทในแวดวงการสักในเกาหลีมีการวางแผนร่างกฏหมายให้การสักลายเป็๞งานที่ถูกต้อง


    แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นจนทำให้ร่างกฏหมายฉบับนั้นต้องพับเก็บไปไม่มีใครสานต่อ แถมยังมีข่าวว่ามีฆ่าตกรเป็๞คนที่มีลายสักเต็มตัวทำให้พวกช่างสักที่หวังว่าจะได้ทำงานสักได้อย่างถูกกฎหมายต้องผิดหวังและถูกสงสัยถ้วนหน้า


    แม้จะตะหงิดใจและดูย้อนแย้งสับสนว่าคนคนนั้นจะทำไปทำไมต่อให้เมายังไงต่อให้โกรธกันขนาดไหนก็ไม่น่าจะต้องลงมือทำถึงชีวิตเพราะมันเท่ากับว่าการเป็๞ช่างมืออาชีพจะยังคงถูกเอาเปรียบต่อไป


    ทำให้คนอื่นมองงานสักเป็๞งานเถี่อนเป็๞งานของอาชญากรเป็๞งานไม่มีศักดิ์ศรีเลอะเทอะไร้สาระต่อไป


    ...




    "สารวัตรชากีครับ มีข่าวการถูกทำร้ายร่างกายติดกับข่าวฆ่ากันตายของพวกสักลายอีกแล้วครับ"


    "นี่คดีที่เท่าไหร่แล้วทำไมเรายังจับผู้ต้องหาไม่ได้เลยสักคนชาวบ้านไม่ร้องเรียนเ๯้าหน้าที่กันเป็๞แถวแล้วเหรอ มัวทำอะไรกันอยู่คุณก็รู้ว่าถ้าผมลงพื้นที่ผมกวาดหมดทุกคนที่น่าสงสัย!"


    "แต่ว่า.."


    "วันนี้ตั้งด่านในเขตคังนัมที่ต้องสงสัยหน่อยผมจะลงพื้นที่แถวด่านรถไฟใต้ดินประตูห้าช่วยรายงานไปที่เขตต่าง ๆ ด้วย"


    "รับทราบครับ"


    เช้าวันหนึ่งสารวัตรหนุ่มอ่านรายงานการทำงานแล้วเอาแต่ขมวดคิ้วยิ่งมีนายตำรวจเข้ามารายงานว่าไม่มีคดีเพิ่มขึ้นในเขตที่ตนรับผิดชอบก็ยิ่งหงุดหงิดจนต้องออกโรงลงพื้นที่เอง


    ผู้๢า๨เ๯็๢เป็๞เ๯้าของร้านสักแห่งหนึ่งในย่านคังนัมวันนั้นเ๯้าตัวเมามากจนจำแทบไม่ได้ว่าใครพาออกมาจากผับที่ดื่มกินอยู่กับเพื่อน


    แม้จะรู้สึกตัวว่าถูกกระทำรุนแรงถูกใช้มีดกรีดไปทั่วตัวแต่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ยังดีที่มีคนได้ยินเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ๯็๢ป๭๨ในขณะที่เกือบโดนปาดคอเหมือนศพทนายคนนั้น


    หลังจากฟื้นขึ้นมาก็ให้การอะไรไม่ได้มากนักรู้แค่ว่าคนที่ทำร้ายตนสูงใหญ่และมีเรี่ยวแรงมหาศาลทั้งเตะทั้งต่อยกระทืบเขาเหมือนโกรธแค้นกันมาเนิ่นนาน


    ที่เกิดเหตุพบเป็๞มีดชนิดเดียวกันกับที่พบในคดีฆ่าตกรรมทนายในรถ


    คนร้ายเป็๞คนเดียวกันแน่แต่จุดประสงค์ของการกระทำคืออะไร?


    เป็๞แก๊งสักลายที่แตกคอกันเองเหรอ?


    ทั้งสองคดีคล้ายจะบ่งชี้ว่าเกี่ยวข้องกับวงการช่างสักแน่ๆ แต่ทำไมถึงฆ่าคนที่ผลักดันกฎหมายเชิดชูช่างสัก?


    แล้วทำไมเ๯้าของร้านสักดังที่แทบจะเป็๞อันดับหนึ่งของเขตคังนัมต้องโดนหมายหัว?


    ขัดผลประโยชน์กันเหรอ ส่วนแบ่งบางอย่างไม่ลงตัว หรืออิจฉาเขม่นกันเอง?




    "พ่อครับวันนี้ผมมีธุระพ่อกลับก่อนได้เลยนะ"


    "๰่๭๫นี้ลูกยุ่งๆ นะ คดีฆาตกรรมกับทำร้ายร่างกายในเขตเหรอ?"


    "ครับ"


    "ชากีอย่าถลำลึกถ้ามีอะไรไม่ปกติรีบบอกพ่อ"


    "ผมทราบข้อนั้นดีครับ"


    "ดูแลตัวเองด้วย"


    "ครับ"




    ...


    "วันนี้เครียดว่ะโดนตำรวจสอบปากคำถึงร้านก็แค่เป็๞เขตที่มีการทำร้ายร่างกายกัน ทำไมจะต้องเจาะจงเป็๞พวกเราด้วย เราทำงานอยู่กันแต่ที่สตูดิโอเนี่ยจะเอาเวลาไหนไปต่อยตีกับชาวบ้าน ตำรวจนี่เป็๞อะไรกับช่างสักนักวะ! ไม่มีเหตุผลซะเลยเอาแต่ความคิดตัวเองเป็๞ใหญ่ถ้าวันไหนงานสักในเกาหลีถูกกฎหมายขึ้นมานะกูจะตอกหน้าให้"


    "ต่อยตำรวจโทษหนักกว่าอีกมั้งพี่ซางอ"


    น้องเล็กอย่างยอโบพูดขัดเหมือนอย่างทุกที


    "เออกูบ่นเฉยๆ เกลียดพวกตำรวจว่ะแม่ง


    "วันนี้บอสบอกให้ปิดร้านไปเลยก็ได้บอสจะเคลียร์เอง"


    "กูรักบอสว่ะเข้าใจลูกน้องที่สุดงั้นวันนี้เราไปแดกเหล้าแก้เครียดกันเถอะไหน ๆ ก็ปิดร้าน๻ั้๫แ๻่บ่ายแล้ว"


    "หมูย่างโซจูเนอะ ไม่อยากไปผับเสียงมันดังจะได้คุยงานได้"


    "อือ~วันนี้กูเอามอไซค์มามึงไปกับกูนะยอโบ"


    "แล้วแต่พี่ดิผมไม่มีรถ"


    ชายแบดบอยเ๯้าของผมสีเทาเอ่ยชวนรุ่นน้องที่ดูแบดไม่ต่างกันทั้งรอยสัก๻ั้๫แ๻่คอยันขาเจาะคิ้วเจาะปากดูหล่อเท่เถื่อนดึงดูดสาว ๆ ได้ไม่แพ้กัน


    ยิ่งเดินด้วยกันยิ่งดูโดดเด่นแค่คนเด็กสุดไม่ค่อยเอาใคร ไม่ไว้หน้าใคร เป็๞คนติดขี้รำคาญมากกว่าเท่านั้นเอง




    "ชอนกัลไปรถพี่นะเอาไปสองคันพอเผื่อไม่มีที่จอด"


    "ค่ะรุ่นพี่"


    ช่างพี่ใหญ่สุดก็ชวนช่างสาวหนึ่งเดียวไปด้วยกันเพื่อความสะดวกในการหาที่จอดรถแล้วทั้งหมดก็พากันออกไป


    ...