ตอนที่สิตาได้พบหน้าทอง แม่ของเทพไทป็นครั้งแรกที่ร้านอาหาร แทนที่ทองจะเอ่ยทักทายเธอดี ๆ วางตัวเป็ผู้ใหญ่ที่น่าเคารพนับถือกลับพูดถ้อยคำบาดหูมาประโยคหนึ่งว่า…
“ใครจะมาเป็สะใภ้ของตระกูลนี้ต้องดูให้ดีเสียก่อนว่ามีหน้ามีตามีฐานะทางสังคมสูงส่งเหมาะสมคู่ควรกันรึเปล่า?” เมื่อกล่าวจบหญิงสูงวัยก็กวาดสายตามองสิตาั้แ่หัวจรดเท้า
แม้นสิตาจะไม่พอใจแต่ก็ตีหน้านิ่งถามว่าที่แม่สามีในขณะนั้นกลับไปว่า…
“ไม่ทราบว่า… ตระกูลของคุณป้าสืบเชื้อสายมาจากพระยาหรือเป็ผู้ดีเก่าเหรอคะ?ถึงต้องเลือกต้องดูสะใภ้ให้ดี ๆ คุณตาคุณยายของไททำอาชีพอะไรหรือคะ ?แล้วปัจจุบันคุณป้าประกอบอาชีพอะไรคะ ?”
เมื่อเห็นทองนั่งนิ่งทำหน้าเหวอสิตาจึงหันไปถามว่าที่สามีแทน…
“ว่าไงล่ะ ไท ตกลงคุณแม่ของเธอทำอาชีพอะไร ? เป็เ้าของร้านทองเ้าของร้านเพชร เศรษฐีนีทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ หรือเป็กุลสตรีที่ได้รับการอบรมมาจากในรั้วในวังกันล่ะ?”
คำถามของสิตาทำให้ว่าที่แม่สามีจากนั่งนิ่งๆ กลายเป็นั่งทำหน้าตึงบูดบึ้งไปในทันที…
“เอ่อ… แม่ไทขายลูกชิ้นทอด เข็นรถไปขายที่ตลาดแถวบ้านทุกวันน่ะ”เทพไทตอบแบบอ้อม ๆ แอ้ม ๆ ไม่เต็มเสียง รู้สึกอับอายเล็กน้อยกับคำพูดและการกระทำของมารดา
“อ้อ!พอดีพ่อแม่หนูก็ค้าขายเหมือนกันแต่อาจจะดีกว่าคุณป้านิดหน่อยตรงที่มีหน้าร้านเป็ของตนเองไม่ทราบว่าคุณป้าอยากได้ลูกสะใภ้ระดับไหนเหรอคะ ? ระดับลูกเ้าสัวดาราฮอลลีวูด หรือ ระดับซุปเปอร์สตาร์ที่เป็บุคคลมีชื่อเสียง ?” สิตาจ้องหน้าว่าที่แม่สามีแล้วถามออกไปตรง ๆ ร้ายมาก็ร้ายกลับไม่โกง!
“คุณปู่ของไทเขาเป็พระยา!” ว่าที่แม่สามีตวัดเสียงเปลี่ยนเป็นั่งไขว่ห้างวางมาดราวกับสตรีชั้นสูงเชิดหน้าชูคออย่างไม่ยอมแพ้
“อ๋อ…ค่ะ สืบเชื้อสายจากพระยา ไม่ทราบว่าเป็ตระกูล ณ อะไรคะ ? ณ กรุงเทพมหานคร รึเปล่า ? เพราะเท่าที่รู้มานามสกุลของไทก็ไม่ได้เป็นามสกุลพระราชทานนี่คะเอ… ตกลงไทกับคุณปู่ไม่ได้ใช้นามสกุลเดียวกันเหรอคะ ? แล้วพ่อของไทล่ะคะ? เป็พระยาเหมือนกันรึเปล่า ? ถ้าพ่อไทเป็บุคคลที่มีชื่อเสียงก็เผื่อว่าหนูจะเคยได้ยินชื่อของท่านมาบ้างน่ะค่ะ”สิตาแกล้งตีหน้าซื่อรัวคำถามออกมาเป็ชุด
หญิงสูงวัยทำหน้าเลิ่กลั่กทันทีครั้นเห็นสีหน้าของว่าที่สามีเริ่มบึ้งตึง สิตาจึงหันไปขยี้ถามเทพไทต่อ…
“ตกลงว่าอย่างไรคะ ไท ปู่ที่เป็พระยาสืบเชื้อสายเก่าแก่มาจากตระกูลไหนเหรอ? เผื่อสิจะได้ไปลองหาความรู้อ่านเพิ่มเติมดูบ้างเป็การเปิดโลกทัศน์…”
“ไม่ได้สืบเชื้อสายเก่าแก่มาจากตระกูลไหนทั้งนั้นล่ะอย่าไปสนใจคำพูดของแม่ไทเลย ชอบพูดไปเรื่อย!” เทพไทกระแทกเสียงใส่แม่ของตนเองต่อหน้าคนรักอย่างไม่พอใจ
“ถ้าแม่ไทอยากได้ลูกสะใภ้ไฮโซหรือสะใภ้หมื่นล้าน ไทยังสามารถเปลี่ยนใจได้นะเพราะเรายังไม่ได้แต่งงานกัน พวกเรายังมีสิทธิ์เลือกจะได้สมหน้าสมตาแม่ค้าขายลูกชิ้นทอดรถเข็นอย่างแม่ไทไง! เอาเป็ว่า…ไทไปลองคิดดูใหม่ก็แล้วกันนะเื่การแต่งงานของเรา อย่าพึ่งตัดโอกาสของแม่ตัวเองที่จะได้สะใภ้ในแบบที่้าเอาเป็ว่าวันนี้สิขอตัวกลับก่อนก็แล้วกัน สวัสดีค่ะคุณป้า!” สิตายกมือไหว้ลาอย่างมีมารยาทแล้วเดินจากมาทันที
พบกันครั้งแรกว่าที่แม่สามียังเ้ายศเ้าอย่างทำตัวหัวสูงขนาดนี้ถ้าได้มาอยู่ร่วมบ้านกันสิตาคงไม่ต้องแทบหมอบกราบคลานเข่าเข้าหาเลยหรือ ? เธอยอมเสียหน้ายกเลิกงานแต่งยอมอับอายดีกว่าต้องเสียใจไปชั่วชีวิต
“สิแต่งงานกับไทเหอะนะ อย่าไปสนใจแม่ไทเลย คนแต่งงานกับสิคือไทไม่ใช่แม่ของไทเสียหน่อย”เทพไทโทรมางอนง้อให้สิตาใจอ่อน
“นี่ขนาดยังไม่ได้แต่งนะ แม่ไทยังแผลงฤทธิ์ขนาดนี้แล้วไทก็เป็ลูกชายคนเดียว อย่างไรวันหน้าก็ต้องมาอยู่ร่วมบ้านกันอยู่แล้ว สิไม่คิดว่าครอบครัวของเราจะหาความสุขได้นะถ้ามันเป็แบบนี้ ไทไปหาผู้หญิงคนใหม่ให้ถูกใจแม่ของไทเหอะ สิเองก็ไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอกอย่างไรก็หาแฟนใหม่ได้ไม่ยาก!”สิตาเสียงแข็งบอกออกไปตรง ๆ
“ไม่เอาอ่ะ ไทอยากได้สิมาเป็แม่ของลูก ถ้าไม่ใช่สิก็จะไม่แต่งงานกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น!”เทพไทพูดอย่างเด็ดเดี่ยว
จะเพราะด้วยเคยมีเวรกรรมต่อกันมาั้แ่ชาติปางก่อนหรือเพราะเหตุผลกลใดไม่ทราบ…ในที่สุดสิตาก็ยอมใจอ่อนหลังจากถูกเทพไทตามตื้ออยู่นานถึงสามปี
ชีวิตคู่ของสิตาและเทพไทจึงมีแม่สามีอย่างทองคอยเข้ามาเป็บททดสอบของชีวิตคู่อยู่เสมอ…
“วันนี้ไทเป็อย่างไรบ้าง ?” แม่สามีส่งเสียงวางอำนาจผ่านมาทางสายโทรศัพท์คำว่าเป็อย่างไรบ้างของทองก็คือสิตาต้องคอยรายงานว่าลูกชายสุดที่รักทำอะไรในแต่ละวันบ้าง
“ก็ไปทำงาน เล่นพนันบอล กินเหล้า ตามปกติ!” สิตาตอบสั้น ๆ ตัดความรำคาญ
หลังจากแม่สามีได้รับคำตอบก็วางสายไปเพียงชั่วครู่เธอก็โทรกลับมาหาสิตาอีกครั้ง…
“เธอนี่มันเป็คนตอแหลจริง ๆ เลยนะสิตา! ฉันโทรไปถามไทแล้ว…ไทเขาไม่เคยเล่นพนันบอลสักหน่อย มาใส่ร้ายลูกชายของฉันได้อย่างไรว่าติดการพนันแล้วเหล้าเขาก็ไม่ได้กิน เธอเป็เมียประสาอะไรถึงได้ใส่ร้ายป้ายสีผัวตัวเองเลวที่สุด!” ทองผู้เป็แม่สามีรัวใส่ลูกสะใภ้เป็ชุด ส่วนหนึ่งก็เพราะเกลียดชังหญิงสาวเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว
“ถ้าแม่ไม่เชื่อคำพูดของสิแล้วจะโทรมาถามทำห่าอะไรคะทำไมไม่โทรไปหาลูกชายของตัวเองเสียั้แ่ทีแรกล่ะหากแม่แน่จริงก็ให้ไทสาบานสิว่าไม่ได้กินเหล้าไม่ได้เล่นพนันบอลถ้าหากว่าไททำก็ขอให้แม่ทองตายห่าตายโหงภายใน 3 วัน 7วัน แม่กล้ารึเปล่าล่ะ ? อ๋อ… หรือว่าแค่้าหาเื่ยุแยงให้สิกับไทมีปัญหาทะเลาะกันน่ะสิ!จะได้เลิกกันสมใจแม่ ใครกันแน่ที่เป็คนตอแหล… ถามตัวเองดูก่อนไหม ?” เมื่อพูดจบสิตาก็ตัดสายโทรศัพท์ทิ้งด้วยความโมโหทันที นี่ขนาดแม่สามีอย่างทองยังอยู่ต่างจังหวัดไม่ได้มาอยู่ร่วมบ้านกันนะยังปากยื่นปากยาวยุแยงปั่นป่วนได้ขนาดนี้
สักพักพอเทพไทเลิกกินเหล้าจึงเดินเข้าบ้านมาด่าสิตาหาว่าเธอโทรไปฟ้องแม่เื่ที่เขากินเหล้าและเล่นพนันบอลสองผัวเมียก็เลยทะเลาะกันยกใหญ่โดยมีแม่สามีอย่างทองเป็ชนวนเหตุ ชีวิตคู่ของสิตาลุ่มๆ ดอน ๆ แบบนี้เรื่อยมา แต่เธอก็พยายามอดทนประคับประคองมาได้จนเกือบยี่สิบปี