หลังจากพ้นผ่านค่ำคืนวันขอแต่งงานแสนวิเศษกลางสายหมอกบนสะพานมารีเอนบรึคเคอมาได้สองวัน... พวกเราย้ายร่างมาพักที่โรงแรมบูติกหรูหราสไตล์ลอฟท์ทันสมัยดิบเท่กลางเมืองมิวนิก
ผมกำลังนอนเล่นคว่ำหน้าอยู่บนเบาะฟูกเตียงนอนหนานุ่มปูด้วยผ้าฝ้ายออร์แกนิกสีเทาเข้มเนื้อดี ทอดมองจ้องมองแหวนพลาตินัมเรียบหรูฝังเพชรน้ำงามวิบวับบนนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองด้วยใบหน้าเคลิบเคลิ้ม มีความสุขล้นพ้นใจ ทว่าในห้วงความคิดของผมกลับเต็มไปด้วยความแคลงใจและสงสัยระคนฉงนสนเท่ห์มากมายที่สะสมมาตลอดทริปการท่องเที่ยวต่างแดนยุโรปหนนี้ มันช่างเหมือนฝันกลางวันจนบางครั้งผมต้องหยิกแก้มตัวเองแรงๆ เพื่อพิสูจน์ว่านี่คือความจริงไม่ใช่ภาพลวงตา
ั้แ่ตั๋วเครื่องบินชั้นธุรกิจหรูหรา โรงแรมเดอะซาวอยลอนดอน โรงแรมแชงกรี-ลาปารีสห้องสวีทวิวหอไอเฟล คอนเนกชั่นจองห้องระดับวีไอพีของป๊าพี่ไมค์ รวมถึงแหวนเพชรแท้น้ำงามเกรดพรีเมียมราคาสุดเอื้อมวงนี้... ทุกอย่างมันดูหรูหราอลังการและใช้เงินมหาศาลมากเกินกว่าที่ ‘ลูกชายเพื่อนพ่อมารับจ๊อบสอนพิเศษเก็บเงิน’ ทั่วไปจะจ่ายไหวแน่ๆ ต่อให้ทำทัวร์ส่วนตัวมานานไหนก็ไม่มีทางขนเงินมาเปย์ทริปสองสัปดาห์ห้าดาวขนาดนี้ได้แน่
"พี่ไมค์ครับ..."
ผมเอ่ยปากเรียกพี่เลี้ยงตัวโตที่เพิ่งเดินก้าวออกจากห้องน้ำพร้อมสวมกางเกงขายาวผ้าฝ้ายตัวเดียวอวดแผงอกแกร่งกำยำขึ้นลายลอนกล้ามเนื้อสวยงามเซ็กซี่ พี่ไมค์ใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมหอมกลิ่นน้ำมันมะพร้าวและไม้หอมป่าเดินตรงมาทิ้งตัวนั่งลงข้างผมบนขอบเตียงนอนส่งยิ้มพิมพ์ใจมาให้
"ครับคนดี มีอะไรคาใจอยากถามพี่หรือเปล่าครับ?"
เสียงทุ้มดนตรีเอ่ยถามอ่อนโยนเอื้อมฝ่ามืออุ่นมารวบตัวผมขึ้นไปนั่งพาดตักกว้างลูบหัวผมแ่เบาอย่างแสนรักใคร่
"พี่ไมค์... พี่เลี้ยงของคลื่นเป็ใครกันแน่ครับ?"
ผมถามแววตาสั่นระริกจริงจัง
"คลื่นสงสัยมาั้แ่อังกฤษแล้วครับ ทั้งแชมเปญชั้นเลิศ การบริการที่พักหรูหราระดับสากล และแหวนเพชรวงนี้... มันเกินเงินเดือนพี่เลี้ยงปกติไปไกลแสนไกลเลยนะ พี่ไมค์ปิดบังอะไรคลื่นอยู่ใช่ไหมครับ?"
พี่ไมค์ชะงักผ้าเช็ดผมในมือ สบตาผมนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดยิ้มอ่อนโยนแววตาเต็มไปด้วยกระแสรักใคร่ลึกซึ้งโอบกระชับดึงร่างของผมขึ้นมานั่งตักกว้างซบแผ่นหลังผมกับอกอุ่นสูดดมกลิ่นหอมสบู่เด็กจางๆ จากลาดไหล่บางของผม
"ถึงเวลาที่พี่ต้องสารภาพความจริงทั้งหมดให้กระต่ายน้อยฟังแล้วสินะครับ..."
พี่ไมค์พึมพำกระซิบเสียงหวานข้างหู
"ความจริงอะไรครับพี่ไมค์? พี่ห้ามหลอกคลื่นนะ!"
ผมดักคอทำปากยื่นดุใส่คนตัวใหญ่ใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบอกแกร่งเบาๆ
"พี่ไม่เคยคิดหลอกหนูครับคนดี... ความจริงก็คือ ป๊าของพี่เป็เ้าของเครือบริษัท ‘เกริกเกียรติ พร็อพเพอร์ตี้’ (Kerggiart Property) บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ระดับั์ใหญ่และโครงการบ้านหรูระดับหมื่นล้านของไทยครับ ส่วนตัวพี่เอง... เป็ผู้สืบทอดและทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลครับ"
ผมตาโตอ้าปากค้างหัวสมองว่างเปล่าไปหลายวินาทีอื้ออึง
"กะ... เกริกเกียกติ พร็อพเพอร์ตี้?! บริษัทแสนล้านที่เพิ่งเปิดตัวโครงการเพนต์เฮาส์สุดหรูราคาเฉียดร้อยล้านที่สุขุมวิทนั่นน่ะเหรอครับ? พี่ไมค์เป็คุณหนูทายาทอภิมหาเศรษฐีหรอกเหรอครับเนี่ย!"
"ครับผม นั่นล่ะรังรักที่พี่แอบจัดเตรียมไว้ให้หนูย้ายเข้าไปอยู่หลังกลับไทยนั่นแหละครับ"
พี่ไมค์หัวเราะทุ้มต่ำอบอุ่นกอดเอวผมแน่นขึ้น
"แล้วก็... ป๊าของพี่กับคุณพ่อคุณแม่ของหนูและคนในครอบครัวน่ะ ความจริงพวกท่านเป็เพื่อนสนิทและเป็พันธมิตรทางธุรกิจร่วมหุ้นพัฒนาที่ดินกันมานานหลายสิบปีแล้วครับ"
"อ้าว แล้วทำไมพี่ไมค์ถึงยอมมาเหนื่อยยากเป็พี่เลี้ยง คอยคุมความประพฤติและติวหนังสือให้เด็กดื้อปากดีอย่างผมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงล่ะครับ? ทั้งที่พี่รวยล้นฟ้าขนาดนี้?"
ผมขมวดคิ้วถามจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาอย่างจับผิดแกมหมั่นไส้ในความรวยเงียบของเขา
"ก็เพราะพี่... แอบตกหลุมรักหนูั้แ่แรกพบเมื่อสามปีก่อนไงครับคนดี"
พี่ไมค์กระซิบสารภาพเสียงทุ้มพร่าวหวานฉ่ำจนหัวใจผมสั่นสะท้านแรงโครมคราม
"แรกพบ?! ตอนไหนกันครับ คลื่นไม่เห็นรู้เื่เลย"
"ตอนที่หนูอายุสิบห้าปีครับ หนูนั่งรอคุณพ่อคุณแม่เซ็นสัญญาในห้องรับรองโครงการบริษัทป๊าของพี่ วันนั้นหนูใส่ชุดนักเรียนขาสั้นนั่งขมวดคิ้วเคี้ยวอมยิ้มแก้มป่องหน้าบึ้ง ดื้อรั้นขัดใจคุณม้าเื่ไม่อยากไปเรียนพิเศษวิชาเลข ปากเล็กๆ นั่นบ่นพึมพำแถมยังมีคราบไซรัปช็อกโกแลตเลอะมุมปากจมูกรั้นรั้นเชิดมองค้อนคนอื่น พี่เดินผ่านมาเจอพอดี... แค่สบตากับกระต่ายน้อยดื้อหน้าบึ้งปากเก่งคนนั้น พี่ก็ตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วล่ะครับ"
พี่ไมค์เผยยิ้มละมุนลึกซึ้งมองหน้าผมพรมจูบแก้มใส
"พี่เฝ้ารอเวลาให้หนูโตขึ้น... จนกระทั่งสบโอกาสเมื่อสามเดือนก่อนที่คุณแม่ของหนูบ่นว่าหนูี้เีและกลัวจะสอบไม่ติดมหาวิทยาลัย ป๊าพี่กับคุณพ่อคุณแม่หนูเลยแกล้งวางแผนใหญ่ส่งพี่เข้ามารับหน้าที่พี่เลี้ยงคุมความประพฤติและติวหนังสือให้หนูตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เพื่อสร้างสถานการณ์ล่อเหยื่อกระต่ายน้อยตัวนี้ให้ติดกับดักรักของพี่เลี้ยงจอมร้ายคนนี้ไงครับ"
ผมอึ้งกิมกี่สมองประมวลผลเื่ราวทั้งหมดอย่างรวดเร็ว เื่พ่อแม่ไปฮันนีมูนยุโรปกะทันหัน เื่ส่งกระเป๋าเสื้อผ้าจ้างไมค์มานอนคฤหาสน์ เื่จัดแจงตารางติวเข้มงวด... ทุกอย่างคือแผนการล่อลวงของพวกผู้ใหญ่และทายาทจอมเ้าเล่ห์คนนี้!
"งะ... งั้นแสดงว่าคุณพ่อคุณแม่กับพี่ไมค์ร่วมมือกันหลอกผมหรอกเหรอครับ? ขนของไปต่างประเทศเปิดทางให้พี่เลี้ยงจอมร้ายนี่น่ะ มิน่าล่ะถึงได้รู้ใจผมดีไปหมด รู้ว่าคลื่นเกลียดเห็ด รู้ว่าชอบสตรอเบอร์รี่ รู้จุดอ่อนสารพัด ฮึ่ม พวกพี่ร้ายกาจกันที่สุดเลยครับ ปล่อยเลยนะ คลื่นไม่คุยด้วยแล้ว"
ผมงอแงโวยวายทุบแ่เบาลงบนหน้าอกแกร่งดิ้นรนจะลงจากตักกว้างด้วยความเขินอายปนแง่งอนกึ่งประชดประชัน
พี่ไมค์รีบกระชับรัดกอดร่างของผมแน่นขึ้นกดจูบขมับปลอบประโลมเสียงอ่อนโยนลุ่มลึก
"พี่ขอโทษครับคนดี... ที่พี่ปิดบังเพราะอยากให้หนูรักพี่ในฐานะ ‘พี่ไมค์’ พี่เลี้ยงธรรมดาๆ คนนี้ มากกว่ารักพี่เพราะฐานะเงินทองของตระกูล... พี่ไม่อยากให้หนูอึดอัดใจและคิดว่าโดนคลุมถุงชนทางอ้อมครับ... ยกโทษให้พี่เลี้ยงคนร้ายกาจคนนี้นะครับกระต่ายดื้อของพี่"
ผมจ้องมองสายตาวิงวอนแล้วอ้างอิงถามอีกนิด
"แล้วคุณพ่อคุณแม่ทราบเื่ที่เราคบหาและ... มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันหรือยังครับพี่ไมค์?"
"หึๆ ทราบดีเลยครับคนดี ทุกวันเสาร์ที่พี่รายงานผลการติวให้พ่อแม่หนูฟัง พี่จะบอกพวกท่านเสมอว่าแผนคืบหน้าไปอย่างสมบูรณ์แบบมาก และพวกท่านก็สนับสนุนเปิดไฟเขียวเต็มที่เลยล่ะครับ"
"งะ... พวกผู้ใหญ่สมรู้ร่วมคิดกันนี่เอง ร้ายกาจที่สุด"
ผมเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ในระหว่างที่พี่ไมค์โอบกอดผมไว้อยู่นั้น ผมก็แหงนหน้ามองสบตาเขาแล้วเอ่ยถามเสียงเบา
"พี่ไมค์ครับ... แล้วเื่แต่งงานล่ะครับ? เราจะแต่งงานกันเมื่อไหร่เหรอครับ? ผมเพิ่งจะเข้าปีหนึ่งเองนะครับ"
พี่ไมค์ยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางกระชับกอด
"ไม่ต้องห่วงเลยครับคนดี เื่แต่งงานเรารอกลับมาจัดหลังจากหนูเรียนจบปริญญาตรีก็ได้ครับ หรือถ้าหนูอยากหมั้นไว้ก่อน ป๊าพี่กับพ่อแม่หนูก็เตรียมจัดงานหมั้นเล็กๆ อบอุ่นเฉพาะคนในครอบครัวหลังจากพวกเรากลับจากทริปยุโรปนี้ทันทีเลยล่ะครับ ป๊ากับม้าพวกเราเห่อกันมากๆ ถึงขนาดจองออร์แกไนเซอร์จัดงานหมั้นไว้บ้างแล้วด้วยล่ะครับ หึๆ"
คำตอบแสนอบอุ่นและให้เกียรติของพี่ไมค์ทำให้ผมรู้สึกตื้นตันใจมาก รู้สึกว่าโชคดีที่สุดในโลกที่มีคนรักที่เข้าใจและคอยวางแผนอนาคตเพื่อปกป้องความรู้สึกของผมเสมอขนาดนี้เลยล่ะครับ
คำอ้อนวอนแสนนุ่มนวลและแววตาสั่นเครือลึกซึ้งชวนละลายของพี่เลี้ยงตัวั์ทำให้กำแพงป้องกันดื้อรั้นของผมทลายลงทันที ผมลอบถอนหายใจยาว วาดวงแขนเรียวไปเกี่ยวกอดคอแกร่งของเขาแน่น ซบหน้ากับไหล่กว้างอบอุ่นรู้สึกยอมแพ้ให้กับความรักแสนมั่นคงปลอดภัยของชายคนนี้หมดหัวใจ
"คลื่นรักพี่เลี้ยงปากร้ายใจดีคนนี้... เพราะพี่คือพี่ไมค์ที่คอยอุ้มชู คอยเคี่ยวเข็ญ และรักคลื่นจริงๆ ต่างหากล่ะครับ ไม่เกี่ยวว่าพี่จะรวยล้นฟ้ามาจากไหนสักหน่อย... คลื่นยกโทษให้ก็ได้ครับ แต่พอกลับไทยพี่ไมค์ต้องชดเชยตามใจคลื่นเยอะๆ เลยนะ"
ผมขู่ฟ่อทำแก้มป่องอ้อนรักเกี่ยวนิ้วชี้ดึงแก้มสากเบาๆ
"หึๆ สัญญาชั่วนิรันดร์เลยครับคุณแฟนคนสวยของพี่ พี่จะตามใจหนูทุกเื่และเปย์ทุกอย่างตราบชั่วชีวิตเลยครับ"
พี่ไมค์หัวเราะทุ้มต่ำอย่างแสนสุขสมหวังบรรจงกดจูบเรียวปากอิ่มของผมยาวนานหวานซึ้ง
4K
