น้องชาย [Nc25+]

พาย พิชานันท์ เมธธาวงษ์

"พ่อจ๋าแม่จ๋าหนูอยากไปอยู่คอนโดฮะ" หนูอยากไปอยู่คอนโดกับพี่ชายฮะ พี่ชายบอกหนูว่าพี่ชายเรียนมหาลัยแล้วต้องไปอยู่คอนโดเพราะว่าสะดวกกว่าอยู่ที่บ้านในหลายๆเ๱ื่๵๹ ตอนนี้พี่ชายของหนูอยู่ปีหนึ่งแล้วพี่ชายสอบติดในมหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไกลจากบ้านพอสมควรทำให้ไม่สะดวกที่จะเดินทางไปกลับ นั่นซึ่งเท่ากับหนูกับพี่ชายต้องห่างกัน..หนูต้องคิดถึงพี่ชายมากแน่ๆเลยขนาดคราวก่อนพี่ชายไปเที่ยวแค่หนึ่งอาทิตย์หนูยังชะเง้อคอยจนคอยาวเลยนะฮะ

"นั่นไงผิดคำของพ่อซะที่ไหน หึหึ"

"ไปไม่ได้ค่ะน้องพาย พี่นายต้องไปเรียนทุกวันไม่มีเวลาดูหนูนะคะแล้วอีกอย่างหนูก็ต้องเรียนพิเศษเหมือนกันนะคะน้องพาย"

"แต่แม่จ๋า..."

"ไม่มีแต่ครับ ไปไม่ได้จริงๆครับพี่ต้องไปเรียนส่วนเราก็ต้องเรียนเหมือนกันเราทุกคนต่างมีหน้าที่ของตัวเองนะ พี่สัญญาว่าจะพยายามกลับบ้านให้ได้ทุกอาทิตย์แต่ถ้าอาทิตย์ไหนกลับไม่ได้นั่นแสดงว่าพี่งานเยอะ เข้าใจไหมครับเด็กแก้มอ้วน"

"หนูเข้าใจฮะ แต่หนูคิดถึงพี่ชายนี่ฮะ" หนูจะเบะแล้วนะฮะ หงึ:( ทำไมต้องมีเ๹ื่๪๫ให้หนูต้องไม่ได้อยู่กับพี่ชายตลอดด้วยนะ

"แล้วถ้าตัวแสบไปอยู่กับพี่ชายแล้วพ่อกับแม่ล่ะ..ตัวแสบไม่คิดถึงเหรอครับ" หนูรีบหันไปมองตามเสียงก็เห็นพ่อจ๋านั่งทำหน้าเศร้ามากๆเลยฮะ

"โอ๊ะ! จริงด้วยฮะถ้าหนูไปอยู่กับพี่ชายหนูก็จะไม่ได้เจอหน้าพ่อจ๋ากับแม่จ๋า! แล้วหนูก็จะไม่ได้กินของอร่อยๆที่แม่จ๋าคอยทำให้หนูกินอีกด้วย งื้ออ หนูควรทำไงดี?" หนูลืมคิดถึงตรงนี้ไปเลยฮะ..พี่ชายหนูก็รักแต่พ่อจ๋าแม่จ๋าหนูก็รักยิ่งแม่จ๋ายิ่งสำคัญกับหนูมากๆเลยนะฮะไม่มีแม่จ๋าก็เท่ากับไม่มีของอร่อยๆให้หนูกินน่ะสิฮะ

"หึ เด็กแก้มอ้วนเห็นแก่กิน" งื้ออ หนูป่าวเห็นแก่กินนะฮะพี่ชาย..หนูแค่รักพ่อจ๋ากับแม่จ๋ามากๆตะหากเล่า

"เฮ้อ! นี่พ่อกับแม่ต้องโดนลูกๆทิ้งจริงๆเหรอเนี่ย ไม่มีลูกๆอยู่ด้วยเราต้องเหงาแน่ๆเลยเน๊อะแม่" พ่อจ๋าหันไปพูดกับแม่แล้วทำตาเศร้าๆหนูเห็นแล้วหัวใจหนูก็เจ็บมากๆเลยฮะ 'นะ หนูไม่ไปกับพี่ชายแล้วก็ได้ฮะ' คิดได้ดังนั้นหนูก็รีบวิ่งดุ๊กดิ๊กไปหาพ่อจ๋ากับแม่จ๋าแล้วก็กอดทั้งสองคนไว้แน่นๆก่อนจะเงยหน้ากลมๆขึ้นมองแล้วส่งยิ้มหวานๆไปให้พ่อจ๋าแม่จ๋าจนตาหยี

"โอ๋ๆพ่อจ๋าหนูอยู่ฮะ หนูอยู่ ไม่ต้องเสียใจแล้วนะฮะหนูไม่ไปอยู่กับพี่ชายแล้วก็ได้" พ่อจ๋ากับแม่จ๋ากอดตอบหนูพร้อมกับมูมูแก้มหนูกันคนละข้างจนหนูรู้สึกได้ว่าแก้มหนูบี้เข้าหากันเลยฮะ คิกๆ

"ตัวแสบของพ่อน่ารักแสนดีที่สุดเลย" / "น้องพายเด็กดีของแม่" งื้ออ หนูรักพ่อจ๋าแม่จ๋าสุดๆไปเลยฮะ

"แต่พี่ชายสัญญานะฮะว่าจะไม่ลืมหนูแล้วจะกลับมาหาหนูบ่อยๆด้วย" หนูก็หันไปทวงสัญญากับพี่ชาย พร้อมกับชูนิ้วก้อยป้อมๆไปให้พี่ชายเพื่อที่จะทำสัญญาต่อกัน พี่ชายหัวเราะเบาๆก่อนที่จะเอานิ้วก้อยมาเกี่ยวไว้กับหนูแล้วทำสัญญาร่วมกัน

"พี่ชายสัญญาครับว่าจะไม่มีวันลืมเด็กแก้มอ้วนน้องชายคนนี้ของพี่แล้วถ้าว่างก็จะรีบกลับมาหาเลยครับ"

"ฮะ ถ้าแบบนั้นหนูก็ตกลง สัญญาแล้วนะฮะพี่ชาย"

"ครับพี่ชายสัญญา"

.....

1 ปีผ่านไป

"แม่จ๋าพ่อจ๋าหนูหล่อไหมฮะ" วันนี้หนูจะได้ไปโรงเรียนแล้วนะฮะ หนูดีใจและตื่นเต้นมากๆเลยวันนี้หนูว่าหนูหล่อสุดๆไปเลยล่ะฮะ คิกๆ

"ว้าวว ลูกชายใครกัน! ทำไมถึงได้หล่อขนาดนี้เนี่ย" เฮ้อ แม่จ๋าเอาอีกแล้วนะฮะ เวลาที่หนูแต่งตัวหล่อๆแม่จ๋าก็จะจำหนูไม่ได้แล้วก็มาจะมาถามว่าหนูเป็๞ลูกใคร..หนูละกลัวความขี้ลืมของแม่จ๋าจริงๆเลยฮะ

"ตัวแสบลูกของพ่อหล่อสุดๆไปเลยครับ" นี่ๆต้องแบบพ่อจ๋าเลยฮะ ต่อให้หนูจะแต่งหล่อมากแค่ไหนพ่อจ๋าคนนี้ก็ยังจำหนูได้เสมอ คิกๆ สงสัยต้องให้พ่อจ๋าช่วยเตือนความจำของแม่จ๋าบ่อยๆแล้วสิฮะ

"หนูหล่อ..หนูเองก้อรู้ตัวดีนะฮะพ่อจ๋าแม่จ๋า คิกคิก"

"ฮ่าๆๆ มาๆมาทานข้าวได้แล้วตัวแสบ เดี๋ยว๰่๥๹แรกๆพ่อกับแม่จะไปส่งลูกที่โรงเรียนก่อนนะครับ พอลูกชายของพ่อเริ่มที่จะชินและปรับตัวได้แล้วค่อยขึ้นรถประจำ ตกลงไหมครับ" รถประจำคืออะไรนะ? หนูไม่เข้าใจเลยฮะแต่เดี๋ยวค่อยถามทีหลังแล้วกัน ตอนนี้พุงน้อยๆของหนูเริ่มร้องงอแงหาอาหารแสนอร่อยที่อยู่ตรงหน้าหนูแล้วละฮะ อึกกน่ากิน

"เดี๋ยวสามโมงครึ่งแม่มารับนะคะน้องพาย" หนูเริ่มเลิ่กลั่กแล้วฮะ..!! แม่จ๋านั่งลงเสมอหนูแล้วลูบหัวกลมๆของหนูเบาๆอย่างปลอบโยน

"กลัวไหมครับตัวแสบของพ่อ ไม่กลัวเนาะ ลูกของพ่อหล่อแล้วก็เก่งที่สุดอยู่แล้ว" เดิมทีที่หนูได้ยินแม่จ๋าบอกหนูนี้เกือบจะเบะอยู่แล้วฮะ แต่พอพ่อจ๋าพูดเท่านั้นแหละ กำลังใจหนูมาเต็มๆเลยฮะ..ใช่แล้วฮะหนูหล่อแล้วหนูก็เก่งมากด้วย หนูไม่ร้องไห้แงๆอยู่แล้ว

"ไม่ต้องห่วงน้องนะคะ ทางโรงเรียนจะดูแลลูกของคุณพ่อคุณพ่อดุจลูกหลานของเราเอง" คุณครูคนสวยบอกกับพ่อจ๋าแม่จ๋าด้วยรอยยิ้มพร้อมกับส่งยิ้มหวานใจดีมาให้หนูด้วยนะฮะ ทำเอาหนูนี้ฮึกเหิมอยากเรียนสุดๆไปเลยฮะ

"ขอบคุณค่ะฝากด้วยนะคะ / ขอบคุณครับ"

"พ่อกับแม่กลับก่อนนะตัวแสบ มาขอพ่อหอมแก้มอ้วนหน่อยครับ ฟอด ฟอด" หนูพยักหน้าหงึกๆแล้วเดินไปเกาะบ่าพ่อจ๋าที่นั่งอ้าแขนรอหนูอยู่

"ฟอด หนูรักพ่อจ๋านะฮะ แม่จ๋ามาหอมๆ" หนูหอมพ่อจ๋าคืนแล้วกวักมือเรียกแม่จ๋าให้นั่งลงก่อนจะยื่นหน้าไปหอมแก้มหอมๆนิ่มๆของแม่จ๋าไปหนึ่งที แล้วก็ยื่นแก้มกลมๆของหนูไปให้แม่จ๋าหอมบ้าง

"หนูรักแม่จ๋านะฮะ"

"รักเหมือนกันครับตัวแสบ / รักนะคะน้องพายลูกของแม่"

"แม่จ๋า ทำไมพี่ชายยังไม่กลับมาอีกล่ะฮะ" หนูยืนเกาะประตูก็แล้วนั่งโซฟาก็แล้วไปนั่งรอที่ชิงช้าหน้าบ้านก็แล้วแต่พี่ชายก็ไม่เห็นจะกลับมาสักที หนูคิดถึงพี่ชายแล้วนะฮะ พี่ชายไม่กลับบ้านจะเป็๞เดือนแล้วเพราะพี่ชายบอกว่าอาจารย์ให้งานเยอะมากๆ หนูเลยได้แต่รอแต่อาทิตย์นี้พี่ชายสัญญากับหนูแล้วนี่นาว่าจะกลับมาหาหนู

"เดี๋ยวก็คงมาค่ะ มานั่งรอพี่นายในบ้านดีกว่านะคะแม่มีขนมกับนมชมพูให้หนูด้วยน๊า" อึก ขนมกับนมชมพูนั่นมันของโปรดของหนูเลยนะฮะแม่จ๋า

"แล้วพ่อจ๋าล่ะฮะลงมาหรือยังแม่จ๋า"

"ไหน ได้ยินแว่วๆว่ามีใครถามหาพ่อนะ"

"พ่อจ๋า! ทำงานเสร็จแล้วเหรอฮะ"

"เสร็จแล้วครับ แล้วตัวแสบล่ะการบ้านเสร็จหรือยังเอ่ย"

"หนูทำเสร็จ๻ั้๫แ๻่อยู่ที่โรงเรียนแล้วฮะ หนูเก่ง คิกๆ" หนูเก่งจริงๆนะฮะหนูไม่ได้โม้คุณครูยังชมหนูเลยฮะว่าหนูฉลาดแล้วก็ขยันมากๆ อ้อ! หนูยังได้เป็๞หัวหน้าห้องด้วยนะฮะหนูนี้ยืดอกภูมิใจสุดๆไปเลย

"ได้ยินแว่วๆว่าใครเก่งนะ"

"กรี๊ดดดด พี่ชาย!" หนู๷๹ะโ๨๨ตัวลอยแล้วสับขาไปหาพี่ชายของหนูอย่างไวเลยฮะ

"ฮ่าๆๆสงสัยน้องจะคิดถึงแกมากๆเลยละตานาย ดูสิกอดแน่นเป็๲ลิงน้อยเลย" งื้อ พ่อจ๋าหนูไม่ใช่ลิงน้อยสักหน่อยหนูแค่เอาขาเกี่ยวเอวพี่ชายเองนะฮะ

"งื้อ หนูคิดถึง ฟอด"

"พี่ก็คิดถึงเราครับเด็กแก้มอ้วน"

"เหอะ หอมแต่พี่ชายแล้วพ่อล่ะตัวแสบ" เอ๋ พ่อจ๋าท่าจะงอนหนูเข้าแล้วสิฮะ ปกติเราสามคนก็หอมกันทุกวันอยู่แล้วนี่นา นานๆทีพี่ชายจะกลับมา หนูขอหอมพี่ชายบ้างสิฮะพ่อจ๋า

"มาฮะมา เดี๋ยวหนูหอมทุกคนเลยฮะ มาฮะแม่จ๋าพ่อจ๋าพี่ชายก็ด้วยนะฮะ ฟอด ฟอด ฟอด" หนูเลยเนียนขอหอมพี่ชายซ้ำอีกรอบแล้วกันนะฮะ คิก คิก

.....

"แม่คร้าบบ แม่อยู่ไหน?พายกลับมาแล้วนะครับ พ่อครับพ่อ ว้าา! ไม่มีใครมารอรับพายเลยสักคนสงสัยลืมพายกันหมดแล้วสินะ"

พาย พิชานันท์ เมธธาวงษ์ หนุ่มน้อยหน้าใส อายุ18 นักศึกษามหาลัยปีหนึ่งคณะบริหารธุรกิจ สูง 179 ผิวขาว ดวงตากลมโต ยิ้มทีก็จะมีลักยิ้มประดับข้างๆแก้มทั้งสองข้าง แก้มที่เคยอ้วนกลมก็..ยังคงอ้วนกลมอยู่เหมือนเดิม O!O เพิ่มเติมคือใบหน้าที่ค่อนไปทางหวานน่ารักซะมากกว่าที่จะหล่อคมเหมือนคนเป็๲พี่ชาย

"Happy Birthday to You Happy Birthday to You Happy Birthday - Happy Birthday Happy Birthday to You.."

"~O-O~ ! !" ตึก ตึก วะ วันเกิดพายเหรอเนี่ย! ทำไมพายลืม

"สุขสันต์วันเกิดนะครับตัวแสบลูกรักของพ่อ ฟอด"

"มีความสุขมากๆขอให้น้องพายมีสุขภาพกายสุขภาพใจที่แข็งแรงนะคะ แม่คนนี้รักลูกนะคะ ฟอด ฟอด"

"ขอให้มีความสุขและมีรอยยิ้มแบบนี้ตลอดไปนะครับน้องชายของพี่นาย" พี่ชายก็มาด้วย! แต่ อะ อ้าวว.. แล้วไหนอ่ะคำว่ารักแถมไม่หอมแก้มกันอีกด้วย ชิส์

นาย นวดล เมธธาวงษ์ หนุ่มหล่อวัย 30 ซีอีโอหนุ่มหล่อไฟแรงเ๽้าของธุรกิจส่งออก สูง188 ใบหน้าหล่อคมดุ ผิวสีแทนเนียนละเอียด ดวงตาสีเหล็กคมกริบ ริมฝีปากหยักหนามีเสน่ห์

"เป็๲อะไรเด็กแก้มอ้วน ดูทำหน้าเข้าสิ แก้มยิ่งอ้วนๆอยู่มาทำหน้ามู่ทู่แบบนี้หน้ายิ่งกลมบ๊อกเข้าไปใหญ่ หึหึ"

"ไหนล่ะคำบอกรักแล้วก็หอมของพายด้วย!" อะไรคือกอดอกแล้วพองแก้มเหมือนอึ่งอ่างพองลม หึ

"ไม่ได้ครับ! โตแล้ว"

"โตแล้วไงอ่ะ โตแล้วพายไม่ใช่น้องของพี่ชายไง" ดื้อมาก

"ดื้อ!" พ่อแม่ถึงกับส่ายหน้า หึ แต่ไม่ได้ส่ายหน้าระอาพายนะแต่ส่ายหน้าระอาผมนี่แหละ! ก็ลูกรักของเขาอ่ะเนาะ ทำใจ หึหึ

"แกจะอะไรนักหนาตานาย น้องให้หอมก็หอมน้องไปสิ"

"ใช่ลูก วันนี้วันเกิดน้องนะถือว่าเป็๲ของขวัญให้น้อง"

"แต่ผมเตรียมของขวัญมานะครับแม่"

"... / ..."

"ไม่อยากหอมก็ไม่ต้องหอม เดี๋ยวพายเก็บไว้ให้แฟนพายหอมก็ได้ครับ! ชิส์"

"พาย !! / น้องพาย! /ตัวแสบ! พ่อไม่อนุญาตนะครับ!"

"พ่อขอหอมแทนได้ไหมครับตัวแสบ ยังไม่มีแฟนนะครับลูก"