ท่ามกลางความเงียบสงัดของป่าละเมาะหลังเมืองซานเหอ นาวีกัดฟันสู้กับความเ็ปที่แปลบปลาบจากาแฉกรรจ์บนหน้าอก เขาออกแรงลากร่างไร้สติของชายชุดดำเข้าไปในพุ่มไม้รกชัฏเพื่อหลบสายตาผู้คน นาวีใช้เถาวัลย์เหนียวมัดมือมัดเท้าเชลยไว้กับต้นไม้ใหญ่อย่างแ่า ก่อนจะวักน้ำเย็นจากลำธารขึ้นมาสาดใส่หน้าเพื่อปลุกให้อีกฝ่ายฟื้นจากภวังค์
ชายชุดดำสะดุ้งเฮือก สำลักน้ำพลางพยายามขยับตัว แต่ความเ็ปจากอาการลมปราณตีกลับและร่างกายที่ถูก "จับล็อก" จนบอบช้ำเมื่อครู่ทำให้มันแทบสิ้นฤทธิ์
"เอาล่ะ... เรามาคุยกันหน่อย" นาวีเอ่ยเสียงเย็น ปลายดาบที่ยึดมาได้จ่ออยู่ที่ใต้คางของอีกฝ่าย "แกเป็ใคร และใครส่งแกมา?"
ชายชุดดำสำลักเืออกมากองหนึ่งก่อนจะหัวเราะหึ ๆ อย่างบ้าคลั่ง แววตาที่จ้องมองนาวีเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ "เ้าถามว่าข้าเป็ใคร? ฮ่า ๆ ๆ... นี่เ้าเสียสติไปแล้วจริง ๆ หรือ 'ฉางตง' หรือว่าพิษรอบสองนั่นมันทำลายสมองเ้าไปหมดแล้ว?"
นาวีขมวดคิ้วจับประเด็นสำคัญได้ทันที 'พิษสองรอบงั้นเหรอ?' เขานิ่งเงียบพลางพยายามประมวลผล "วรยุทธ์ของแกอยู่ที่ระดับไหน?"
"ระดับก่อเกิดแก่นปราณ ขั้น 2..." ชายชุดดำตอบพร้อมถ่มน้ำลายปนเื "แต่ที่ข้าสงสัยคือเ้า... เ้าที่ควรจะตายไปั้แ่เมื่อวานด้วยพิษสลายิญญา เ้าที่ควรจะเป็แค่ศพไม่ก็คนพิการนอนรอวันตาย ทำไมถึงยังลุกขึ้นมาได้! แถมยังมีวิชาประหลาดนี่อีก!"
นาวีกดปลายดาบลงจนิัลำคอของอีกฝ่ายเริ่มห่อเื "ใครสั่งแกมาฆ่าข้า?"
"ก็คนเดิมนั่นแหละ! ท่านนายอำเภอ!" ชายชุดดำเค้นเสียงตะคอก "เ้าดันไปรู้เื่ที่นายอำเภอแอบให้ท้าย 'กลุ่มโจรเขี้ยวโลกันตร์' ให้พวกมันคอยปล้นชิงสินค้าแล้วเอาเงินมาแบ่งกัน นายอำเภอหลับตาข้างหนึ่งเพื่อแลกกับทองคำมหาศาล... เ้าดันไปเห็นหลักฐานเข้า เขาเลยไม่อยากให้เ้ามีชีวิตอยู่รบกวนสายตาอีก"
มันหยุดหอบหายใจพลางจ้องหน้าฉางตงด้วยสายตาที่ซับซ้อน "แต่ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเหตุใดท่านนายอำเภอถึงต้องเกลียดเ้าเข้ากระดูกดำขนาดนั้น... แม้แต่เื่ยาพิษรอบแรกที่ทำให้เ้าตันเถียนอุดตันจนเข้ากองทัพไม่ได้ นายอำเภอก็เป็คนลงมือจัดเตรียมด้วยตัวเองกับมือ!"
ในโลกใบนี้ ฉางตงคนเก่าถูกวางยาพิษมาแล้วถึงสองครั้ง ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว มันคือพิษสลายปราณที่ทำให้นายอำเภอสามารถทำลายเส้นทางชีวิตของเขาได้สำเร็จ พิษนั้นทำให้ตันเถียนของฉางตงอุดตันจนร่างกายอ่อนแอและถูกปฏิเสธจากการเกณฑ์ทหาร กลายเป็เพียงเสี่ยวเอ้อชั้นต่ำที่ผู้คนดูถูก นาวีรู้สึกถึงแรงอารมณ์ที่ตกค้างอยู่ในร่างกายนี้ มันคือความขมขื่นและความแค้นที่อัดแน่นจนอกแทบะเิ
แต่นาวีเริ่มวิเคราะห์ตามสัญชาตญาณของนักสู้... 'แค่เสี่ยวเอ้อตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ต่อให้เห็นการทุจริตแล้วเอาเื่ไปฟ้องเ้าเมือง ใครจะไปสนใจคำพูดของสุนัขข้างถนน? แถมนายอำเภอยังเป็คนเดียวกับที่ทำลายตันเถียนของฉางตงมาั้แ่แรก... เื่นี้มันมีเงื่อนงำมากกว่าการปิดปากธรรมดา'
นาวีมองหน้าเชลยที่เริ่มตาขวาง "แกบอกข้อมูลมามากพอแล้ว... นอนพักไปก่อนเถอะ"
พลั่ก!
นาวีซัดสันมือเข้าที่ท้ายทอยจนเชลยสลบเหมือดไปอีกครั้ง เขานั่งลงพิงต้นไม้หอบหายใจอย่างหนัก าแที่อกเริ่มประท้วงความเ็ปจนเขาต้องเบ้หน้า
ปริศนาเริ่มซับซ้อนขึ้น หากนายอำเภอเป็คนลงมือด้วยตัวเอง แสดงว่าเื้ัฐานะเสี่ยวเอ้อของฉางตง อาจมี "ความลับ" บางอย่างที่นายอำเภอกลัวจนต้องตามทำลายทิ้งถึงสองครั้ง และการที่นาวีมาอยู่ในร่างนี้พร้อมกับตันเถียนที่อุดตัน... มันทำให้เขาหวนคิดไปถึงเด็กน้อยอวิ๋น
'อาจารย์ที่ตันเถียนอุดตัน ต้องมาสอนศิลปะการต่อสู้ให้เด็กที่ตันเถียนอุดตันงั้นเหรอ?' นาวีพึมพำออกมาพร้อมรอยยิ้มสมเพชในโชคชะตา 'ชะตาเล่นตลกซะจริง... แต่เอาเถอะ ในโลกที่ข้าจากมา พวกเราก็สู้กันด้วยร่างกายและหัวใจ ไม่ใช่ก้อนพลังงานในท้องอยู่แล้ว!'
เขากัดฟันพยุงร่างที่สะบักสะบอมลุกขึ้น พร้อมกับปักมีดไว้ในระยะที่ปลายเท้าของชายชุดดำพอจะเอื้อมถึงได้ทิ้งไว้ ก่อนจะเดินจากไป
ข้อความจากผู้เขียน
สามารถแนะนำผู้เขียนหรือ ไปเขียนในกระทู้ได้นะครับ https://www.dek-d.com/board/view/4162122
2K
![เทพจักรพรรดิเจ้าพิภพ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668294_8882288.webp)
