เห้อ เสียงของเด็กหนุ่มคนหนึ่งถอนหายใจเป็ครั้งที่ร้อยของวัน โดยที่ๆเด็กหนุ่มเดินทางไปนี้คือ คาลเดีย เป็สถาบันที่ขึ้นชื่อว่าเป็อันดับหนึ่งในด้านการผลิตบุคลากร
อันดับหนึ่งที่ได้รับการยอมรับจากทั่วโลกว่าเป็นสถาบันที่ดีที่สุด เพราะฉะนั้นจึงไม่แปลกหากที่แห่งนี้จะเต็มไปด้วยผู้มีความสามารถในด้านต่างๆ ที่ถูกส่งตัวมาจากสถาบันชั้นนำทั่วโลก" พ่อน่ะพ่อ เล่นเอาเรามาเรียนที่นี่ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ " เรย์ที่กำลังทำหน้าเหมือนคนถ่ายไม่ออกบ่นออกมา
ย้อนกลับไปเมื่อวาน
" เอาล่ะนี่คือคำสั่ง จากพ่อของเจ้า " เฟเมอร์ที่กำลังทำงานอยู่ได้ยื่นจดหมายให้เรย์
เมื่อเรย์ได้อ่านข้อความในจดหมายก็ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะข้อความด้านในบอกกับตนว่าให้เลือกเข้าเรียนสถาบันคาลเดีย เพื่อเอาวุฒิศึกษา เนื่องจากตั้งแต่เกิดมาเรย์ไม่เคยได้พบป่ะพูดคุยกับบุคคลอื่นเลย จึงทำการส่งเรย์ลงมาเพื่อให้หัดเข้าสังคมซ่ะมั้ง
กลับมาปัจจุบัน
เห้อ เรย์ที่ถอนหายใจเป็นครั้งที่ 101 เดินไปพลางกระชับดาบที่ตนสะพายมาด้วย โดยไม่สนใจสายตาผู้คนที่มองมาเลย ไม่นานเรย์ก็เดินมาถึงหน้าสถาบัน
" ไอ้หนูเอ็งมาสมัครเรียนเรอะ " ลุงยามที่เฝ้าหน้าประตูกล่าวขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ
" ใช่ข้ามาสมัครเรียนล่ะ แล้วข้าต้องไปทางไหนล่ะลุง " เรย์ที่ได้ยินจึงตอบกลับไป
" ตรงไปแล้วเลี้ยวซ้ายตรงรูปปั้นนั้น เดินตรงไปซักพักก็ถึงเอง " เรย์ได้ยินก็มองไปที่รูปปั้นตรงหน้า ที่ดูเหมือนจะคล้ายกับคนก่อตั้งสถาบันแห่งนี้
" ขอบคุณลุงข้าไปล่ะ " เมื่อเดินมาซักพักเรย์ก็เดิมมาถึงโดมขนาดใหญ่ที่มีผู้คนเดินขวักไขว่ มีรุ่นพี่เดินแจกใบปลิวเชิญชวนให้มาเข้าคณะของตน เรย์ที่กำลังสนใจก็เห็นป้ายแสดงสาขา การรบภาคพื้นดิน จึงเดินไปสมัครอย่างไม่ลังเล
" หวังว่าสาขานี้คงมีคนเก่งๆบ้างล่ะน่ะ " เรย์ที่ความตั้งใจเดิมคือหาคู่ต่อสู้ที่เก่งพอจะประมือกับตนได้ จึงตั้งความหวังไว้สูงว่าจะมีคนเก่งวิชาการต่อสู้มาเรียนในสาขานี้ เพราะการรบภาคพื้นดินในความคิดเรย์คือการรบโดยใช้หอกใช้ดาบเฉกเช่นสมัยก่อน หารู้ไม่ว่าเดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนมาใช้ปืนกันหมดแล้ว ส่วนสาขาที่มีการสอนต่อสู้ระยะประชิดมันคือสาขา MMA ซึ่งมันดันอยู่อีกฝากหนึ่งของโดมเลยทีเดียว
" สวัสดีพี่สาวพอดีข้ามาสมัครเรียนสาขานี้น่ะ " เรย์ที่เดินมาถึงหน้าโต๊ะลงทะเบียนกล่าวกับผู้หญิงที่นั่งอยู่
" ข้า ??? นี่น้องไปอยู่ป่าอยู่ดอยที่ไหนมา ถ้าไม่เปลี่ยนคำพูดระวังจะมีปํญหาน่ะจ๊ะ " หญิงสาวที่ได้ยินดังนั้นก็กล่าวกับเรย์ พร้อมทำการอบรมเรย์ไปชุดใหญ่ พร้อมกับสอนการใช้คำพูดกับเรย์อีกด้วย
" แล้วผมต้องทำยังไงบ้างครับ " หลังจากที่สอนมาซักพักเรย์ก็เริ่มที่จะพูดได้คล่องแคล่วหญิงสาวเมื่อเห็นดังนั้นจึงยิ้มออกมา
" เอานี่ใบสมัครกรอกให้เสร็จแล้วไปรอทำการทดสอบที่ด้านหลัง มีปัญหาอะไรก็ถามพี่ได้ตลอดน่ะ " หลังจากเรย์ที่กรอกใบสมัครเสร็จก็เดินมาที่หลังโดม เพื่อทำการทดสอบ
สนามทดสอบด้านหลังคือสนามที่ใช้ในการวัดความสามารถ มีทั้งการใช้ปืนสั้น ไรเฟิล สไนเปอร์ และอื่นๆ แน่นอนว่าเรย์ที่ไม่เคยแม้แต่จะจับปืน จึงทำได้แย่ทุกอย่าง แต่ยังดีที่ยังมีการรองรับจากเฟเมอร์ทำให้เรย์ยังสามารถเข้าเรียนที่นี่ได้ แต่ต้องไปอยู่ในหน่วยที่ 13 ซึ่งมีแต่พวกไม่ได้ความนั้นเอง
" ตกลงที่นี่เขาใช้ไอ้เศษเหล็กก็องแก็งนั้นสู้กันหรอกเหรอ ช้าก็ช้าใช้กันไปได้ยังไง " เรย์ที่ได้เดินทางมาในห้องพักหน่วยย่อยที่ 13 บ่นมาตลอดทาง แต่เมื่อเข้ามากลับพบคนสามคน อยู่ในห้องพักอยู่แล้ว คนแรกเป็นชายหน้าตาหล่อเหลาผมสีทอง นอนหลับอยู่ที่พื้นห้อง คนที่สองเป็นชายหน้าตาหล่อเข้มผมสีดำที่อ่านหนังสือโป๊อย่างไม่อายใคร คนที่สามเป็นชายหน้าตาทะเล้น ที่กำลังส่องกล้องส่องทางไกลอยู่ริมหน้าต่าง
" อืมจะรอดไหมเนี่ย " เรย์ได้แต่คิดในใจ ดูท่าว่าการจบการศึกษาคงอีกยาวไกล
" อ้าว สวัสดีเด็กใหม่ นายย้ายเข้ามาอยู่หน่วยเราเรอะ ทำตัวตามสบายเลยน่ะ " ชายหน้าตาหล่อเข้มกล่าวอย่างเป็นกันเอง
" ยินดีต้อนรับสู่หน่วยที่ 13 น่ะ พี่ชื่อไม้ ไอ้ที่นอนอยู่นั้นสิงห์ ส่วนไอ้ที่อ่านหนังสือโป๊ก็ไอ้หิน พวกพี่อยู่ที่นี่มา 2 ปีแล้ว " ไม้หรือชายที่กำลังส่องกล่องกล่าวขึ้น
" เอ่อ ผมชื่อเรย์ครับ แล้วพวกพี่ทำไมถึงอยูที่หอพักปี 1 ล่ะครับ " เรย์ถามอย่างสงสัย
" ไม่แปลกหรอก ก็พวกเราตกการศึกภาคสนามนี่ " หินพูดขึ้น
" การศึก?? " เมื่อเห็นเรย์สงสัยหินจึงพูดต่อ
" การเลื่อนชั้นของที่นี่ จะทำการทดสอบความรู้ทั้งหมดที่เรียนมาในภาคสนาม เรียกว่าการศึกภาคสนาม มีทั้งการเดินทางไกล การอยู่ค่าย รอบกองไฟ "
" แล้วทำไมพวกพี่ถึงไม่ผ่านล่ะครับ " เรย์ที่ยังสงสัยถามต่อ
" ชั้นอ่านหนังสือยังไม่จบเลยไม่ไปทดสอบน่ะ ส่วนไอ้สิงห์ดันหลับเพลิน ส่วนไอ้ไม้มันดันไปส่องครูฝึกอาบน้ำจนโดนไล่ยิง ทำให้ไม่ได้ไปสอบน่ะ " หินกล่าวคล้ายไม่ใช่เรื่องของตน
" อ่อลืมเรื่องหน้าที่ไป " หินที่นึกได้จึงพูดขึ้นมา
" ทุกหน่วยจะมีสมาชิกอยู่ 4 คน คือพลจู่โจม พลสนับสนุน พลซุ่มยิง และหัวหน้า แน่นอนว่าพวกเราจองตำแหน่งหมดแล้ว เพราะฉะนั้นนายรับหน้าที่หัวหน้าไปล่ะกัน " หินที่ได้มอบ( ยัดเยียด ) ตำแหน่งหัวหน้าก็กลับไปอ่านหนังสือต่อ
" ทำไมล่ะครับ " เรย์ที่สงสัยก็ถามขึ้น เพราะปรกติก็มีแต่คนอยากเป็นหัวหน้า แต่ก็มีคนพวกนี้แหละที่ไม่สนตำแหน่งเลย
" มันน่าเบื่อน่ะ น่ารำคาญด้วย ไหนจะหน้าที่เยอะแยะ เรย์รับไปแหละดีแล้ว พวกชั้นจะได้สะบาย " ไม้ที่อยู่ริมหน้าต่างพูดขึ้น
" ห่ะ เช้าแล้วเหรอ " สิงห์ที่ตื่นขึ้นมาพูดขึ้น
" นี่มันบ่ายแล้ว และนั่นก็หัวหน้าเราชื่อเรย์ " หินกล่าวกับสิงห์
" สวัสดีหัวหน้า แล้วก็ราตรีสวัสดิ " พูดจบสิงห์ก็กลับลงไปนอนต่อ
" จะไปไหวไหมเนี่ย " เรย์ที่เห็นสภาพของสมาชิกทีมก็ได้แต่ส่ายหัวออกมา .............................................................................................................................
วันนี้ว่างเลยเอามาลงให้ครับ
557
