ผมมี APP จากดาวโลก

รถคันใหม่

“อือ~ อยู่ต่ออีกหน่อยก็ไม่ได้”มาซินที่กอดเพเนียสอยู่ว่าออกมา

“ก็เรามีงานนี่นา เดี๋ยวจะมาหาอีกแน่นอนไม่ต้องงอแงไปน้า”เพเนียสที่กอดตอบร่างเล็กโยกไปมาเป็นการปลอบ ตอนนี้เขาอยู่ที่ท่าอากาศยานกำลังจะขึ้นยานเพื่อเดินทางกลับดาวบ้านเกิดแล้ว

“สัญญาแล้วนะ จะมาอีกแน่นะ”

“อือ แน่นอน” เพเนียสพยักหน้ายืนยันพร้อมๆ กับคลายกอดลาออกจากอีกฝ่าย

“อย่างอแงน่ามาซิน เพเนียสก็มีหน้าที่ของเขาที่ต้องทำเหมือนกัน”เวนิสต้าโอบไหล่ปลอบมาซินที่ดูเหมือนวันนี้จะอารมณ์เศร้าหมองมาตั้งแต่เช้าแล้ว

“มีอะไรก็ติดต่อมานะ” ไจบอก

“อืม ขอบใจมาก” เพเนียสพยักหน้าเข้าใจเรื่องที่ว่าคงไม่พ้นเรื่องคดีความแน่เพราะเพเนียสบอกเรื่องนี้กับเพื่อนทั้งสามไปแล้วพวกเขารู้ทุกอย่างเท่าที่เพเนียสรู้ และเอากำลังใจช่วยอยู่ตลอด ไหนจะอาสาเข้าช่วยอีกด้วยยิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ไจยิ่งต้องย้ำอีกรอบ เพราะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แล้วเขาจึงติดต่อหาพ่อให้ช่วยดูเรื่องนี้ด้วยอีกแรง เห็นว่าติดต่อไปยังครอบครัวของเพเนียสแล้วด้วยยิ่งเป็นเพื่อนของเขาอย่างเพเนียสที่เป็นเด็กดีว่าง่ายในสายตาพ่อของเขาแล้วยังไงพ่อเขาต้องช่วยถึงที่สุดแน่ๆ ไหนจะมีครอบครัวของเพื่อนอีกสองคนอีกพวกเขาก็ไม่ใช่ธรรมดาเลย หนึ่งคนก็มีพ่อเป็นผู้นำเขตอีกคนครอบครัวก็ทำฟาร์มเนื้อสัตว์ขนาดใหญ่เกือบที่จะสุดในดวงดาว

“ไปลาเขาสิ”เวนิสต้าว่าพร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางคีเฟอร์ที่มาส่งเขาด้วย แต่ยืนห่างจากกลุ่มพวกเขา4-5ก้าวได้ เขาอยากจะให้ความเป็นส่วนตัวแก่เพเนียสและเพื่อนๆ เลยไม่ได้เดินมาร่วมกลุ่มด้วยทำเพียงแต่ทักทายกันเล็กน้อยตามมารยาทเท่านั้น

“อืม”

“ขอบคุณนะครับที่มาส่ง”เพเนียสผละจากเพื่อนที่อยู่ไม่ไกลกันมาบอกลาอีกคนที่ยืนรออยู่ก่อนแล้วไม่กี่นาที

“ก็บอกว่าจะมา”

“ครับ อ้อขอบคุณนะครับที่ชวนผมมาร่วมไลฟ์ผมสนุกมากๆ เลย แล้วก็ ได้ค่าเที่ยวมาเยอะเลย”เพเนียสว่ายิ้มๆ ค่าจ้างส่วนหนึ่ง แล้วก็ส่วนแบ่งอีกส่วน เขาได้มาไม่น้อยเลยนี่สินะรายการเกมพนันออนไลน์ชั้นนำ

“ทางบริษัทต่างหากที่ขอบคุณและดูเหมือนการพนันครั้งหน้าจะมีแนวโน้มว่ามีผู้เล่นเพิ่มขั้นด้วยนะ”

“จริงเหรอครับ ดีใจด้วยนะครับ”

“จริงสิ แล้วก็ จริงๆ แล้วก็อยากจ้างนายมาไลฟ์อีกครั้งอยู่เหมือนกันนะแต่ว่าคงไม่ทันแล้ว” คีเฟอร์ว่าด้วยความเสียดาย วันนี้ก็วันที่ 19 พรุ่งนี้ก็ถึงวันเล่นเกมแล้ว

“ถึงจะไม่มีผมยังไงเกมพนันออนไลน์ของคุณคีเฟอร์ก็ยังเป็นที่นิยมอยู่ดีครับ”

“แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังไม่ยอมแพ้หรอกนะหวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีกเร็วๆ นี้” คีเฟอร์ยังคงไม่ยอมเรื่องนี้

“ได้สิครับ เงินดีขนาดนี้ งานก็ดีทีมงานก็ดี สถานที่ก็ดี ที่พักผ่อนก็สวย ทำไมผมจะไม่อยากร่วมงานด้วยอีกล่ะครับ”เพเนียสว่า พร้อมกับเอามือขึ้นมางอนิ้วนับว่าอะไรบ้างที่เขาได้รับจากบริษัทของคีเฟอร์บรรยากาศการร่วมงานถ้าไม่นับว่าตอนแรกเขาตื่นสถานที่อยู่บ้างก็ถือว่าดีที่เดียวเลยแหละ

“แล้วเจ้าของไม่ดีเหรอ” คีเฟอร์ขมวดคิ้วเพราะดูเหมือนเพเนียสจะข้ามอะไรไปสักอย่าง

“อา... ดีสิครับถึงผมจะไม่ได้รู้จักคนที่เป็นประธานบริษัทมากนัก แต่ถึงอย่างนั้นคุณคีเฟอร์ก็ติดท็อปในท่านประธานชั้นยอดสำหรับผมเลยนะครับ”

“ขนาดนั้นเลยเหรอ” คีเฟอร์ถามยิ้มๆอย่างพอใจ

“ครับ” พยักหน้ายืนยันอย่างแน่น ถึงแม้ในชีวิตจะรู้จักคนเป็นประธานบริษัทใหญ่ไม่กี่คนก็เถอะหนึ่งคือพ่อของมาซิน สองคือหนึ่งในผู้บริหารของสายการบิน Primelight และสามก็คือคนตรงหน้านี่แหละแต่ถึงอย่างนั้นถ้านับตัวละครในซีรีส์ที่เป็นท่านประธานแล้วมีนิสัยจู้จี้ ขี้บ่นเนี้ยบ หรือเย็นชา แล้วละก็นะ คีเฟอร์ก็ดีกว่าเลยทีเดียว

“แล้วทำไมพวกนั้นถึงได้แต่บ่นล่ะ”

“ครับ” เมื่อกี้คีเฟอร์เพียงพูดกับตัวเองเพเนียสเลยได้ยินไม่ชัดอะไรบ่นๆ นะ

“ไม่มีอะไรหรอก นายกลับไปหาเพื่อนเถอะมองมาใหญ่แล้ว เอาไว้คุยกันทีหลังก็แล้วกัน” คีเฟอร์ตัดบทสนทนา เพราะเพื่อนๆของเพเนียสจ้องไม่วางตาแล้ว

“ครับ แล้วเจอกัน ผมไปก่อนนะครับ”

“อืม เดินทางปลอดภัย”

“ครับ” เพเนียสตอบรับยิ้มๆพร้อมกับโบกมือให้ก่อนจะแยกกัน คีเฟอร์หมุนตัวกลับไปส่วนเพเนียสก็พูดคุยกับเพื่อนต่ออีกไม่กี่นาทีก็ถึงเวลาต้องขึ้นยานแล้วเลยต้องโบกมือลากันแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่ได้ห่วงหาอาวรณ์อะไรขนาดนั้นเพราะเดี๋ยวก็ได้เจอกันอีกอยู่ดี

          กลับถึงดาวทอลูวันนี้ถึงขนาดที่มีครอบครัวมารอรับเพนเนียสถึงท่าอากาศยานของดาวทอลูเลยทีเดียวพร้อมกับเซอร์ไพรส์เล็กๆ อย่าง

“นี่คือ”เพเนียสที่ยืนอยู่หน้ารถคันหนึ่งที่ได้ครอบครัวเดินนำมา รถลอยฟ้าคันใหม่สีดำเงาวับแถมยังเป็นยี่ห้อหรูอย่าง Pérez (เปเรซ) รุ่นสำหรับครอบครัวเพราะมีที่นั่งถึง 8 ที่นั่ง ทุกที่นั่งล้วนสะดวกสบายปรับนั่งหรือนอนได้โดยไม่เบียดกัน สามารถปรับเบาะหันเข้าหากันได้ระบบขับขี่อัตโนมัติความปลอดภัยสูง เสียงเบาขับได้นิ่งและเสถียรไม่ว่าจะบนถนนหรือในอากาศ และข้อดียิบย่อยอื่นๆ อีก ที่พนักงานขายอธิบายให้ฟังตอนเพวิสไปออกรถ

ปิ๊บๆ~

“ก็รถของบ้านเราไง”

“ฮะ”

“ก็พี่เราออกรถใหม่ไว้รอมารับเราเลยนะลูก” เพเรน่าที่อดไม่ได้เฉลยออกมา รถพึ่งออกใหม่สดๆ ร้อนๆเมื่อวันก่อนเอง เพวิสตอนออกจากบ้านก็ไม่บอกไม่กล่าวเธอก่อนสักคำแต่พอกลับมาก็ขับรถคันนี้แหละเข้าบ้าน ทำให้พ่อแม่ตกใจไปตาม ๆกันเพราะราคารถก็ใช่ว่าจะถูกๆ ตั้ง 7 ล้านกว่าแนะผิดกับคันเก่าที่บ้านที่มีราคา 6 แสนกว่า

“จริงเหรอครับ สวยมากเลยผมเข้าไปดูได้ไหม” เพเนียสว่าพร้อมมองรถตรงหน้าอย่างตื่นเต้นวาสนาพึ่งจะได้นั่งรถราคาแพงจากคีเฟอร์มา อ้อ ของเพื่อนๆ เขาด้วยแต่ไม่ได้แพงเท่ารถคันของคีเฟอร์

“ได้สิ เปิดประตู” เพวิสว่าขำๆ กับท่าทางของน้องชายก่อนจะสั่งให้รถเปิดประตูออก

“ขอบคุณครับ” ว่าพร้อมกับขึ้นรถไปเพื่อชื่นชมทันทีเบาะสองที่นั่งด้านหน้า กับเบาะสามที่นั่งเรียงกันอีกสองแถวด้านหลังเบาะสีดำนุ่มนิ่ม ขนาดเบาะที่ใหญ่รองรับทั้งการนั่งและนอนได้เป็นอย่างดี

“ชอบไหมลูก” เพเรน่าที่ตามเข้ามาเอ่ยถาม

“ชอบครับแม่ต่อไปเราจะไปไหนจะได้เดินทางได้สบายๆ แล้วนะ” เพเนียสตอบยิ้มๆ

“ยังไม่ได้ลองนั่งก็รู้แล้วว่าสบาย”สิวัสและเพวิสที่ตามขึ้นมาทีหลังเอ่ยแซวออกมา โดยสองพ่อลูกนั่งเบาะหน้าปล่อยให้เพเนียสกับเพเรน่านั่งเบาะหลังสบายๆ ไป จริงๆจะมานั่งเบาะหลังด้วยกันก็ได้ แต่ด้วยความกลัวของจิตใจคนยังมีอยู่ถึงจะไม่ได้ขับเอง แต่อย่างนั้นให้พวกเขาได้นั่งใกล้จุดบังคับรถเป็นดีที่สุดเพราะเหตุร้ายหรืออุบัติเหตุมักจะเกิดได้ทุกเมื่อ

“ก็นั่งอยู่นี่ไงครับนั่งถึงบ้านก็รู้แล้ว ว่าสบายจริงไหม”

          การเดินทางกลับมาบ้านด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นอีกแต่มาด้วยความสบายและสะดวก รถค่อยๆ ลงจอดส่งผู้โดยสายที่หน้าบ้าน ก่อนจะขับพาตัวเองเข้าไปจอดอยู่ในโรงจอดรถเองและชาร์ตพลังงานให้ตัวเองแบบชิลๆชิลทั้งรถ ชิลทั้งเจ้าของเลยทีเดียวเชียว

“ตอนนี้ทีมวิจัยอยู่ไหนครับ” ลงจากรถเพเนียสเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในบ้านแค่ครู่เดียว ก็ถามพี่ชายและให้พี่ชายพาไปรู้จักกับแผนกงานใหม่ของบริษัทอย่างแผนกวิจัยและพัฒนาทันที เป็นทีมเล็กๆ ที่มีเจ้าหน้าที่อยู่แค่สามคนเท่านั้นแต่ก็แค่ตอนนี้แหละ ต่อไปก็ต้องมีเพิ่มแน่ๆ

 “กลับมาก็ขยันเลยนะ จะไม่พักก่อนเหรอ” เพวิสถามอย่างเป็นห่วง

“พักมาเยอะแล้วครับ ผมอยากดูมากกว่าว่าตอนนี้พวกเขาเริ่มทำงานอะไรไปบ้างแล้ว”เพเนียสว่าอย่างตื่นเต้น มีงานหลายอย่างที่เขาเขียนแผนงานไว้ ทั้งคัดลอกงานวิจัยกระบวนการผลิต หรืองานอะไรก็แล้วแต่ที่เขาสนใจ มาจากกูเกิลและยูทูบ เขาก็ล้วนส่งให้พี่ชายส่วนเพวิสจะส่งต่องานไหนให้ทีมวิจัยต่อก็แล้วแต่เลยแต่นี่พวกเขาพึ่งจะทำงานได้สัปดาห์เดียวเองนะ จะถึงขนาดไหนเชียวแต่เพเนียสไม่อาจดูถูกความกระตือรือร้นของทีมวิจัยได้เลยพวกเขาได้ทำงานกับบริษัททำอาหารปรุงประกอบน้องใหม่ ที่กำลังรุ่งเรือง มีสิ่งใหม่ๆและไกด์การวิจัยไว้พร้อม เลือดการเอาชนะของพวกเขาถึงกับเดือดพล่านเลยทีเดียว

“ไม่คิดเลยนะว่ารองประธานเพเนียสจะเคี่ยวขนาดนี้เอาล่ะๆ เดี๋ยวจะพาไปดูเดี๋ยวนี้แหละ” คนเป็นพี่ชายย่อมตามใจเป็นน้อง เขาเดินนำไม่สิ ทั้งคู่เดินไปพร้อมๆ กัน เพื่อที่จะไปยังส่วนของตึกบริษัทที่อยู่ใกล้ๆ กันกับบ้าน

           เนื่องจากชั้น 2-5 สร้างไว้สำหรับส่วนการผลิต ส่วนชั้น 1 ก็ทำเป็นออฟฟิศไปแล้วถึงแม้ว่าชั้น 4-5 ชั้นคงเหลือห้องว่างอยู่แต่เขาก็ไม่อยากยกห้องข้างบนให้ทีมวิจัยทำอยู่ดีจึงได้แบ่งห้องหนึ่งในชั้นออฟฟิศทำเป็นห้องวิจัยไปก่อนแล้วตอนนี้ก็กำลังเร่งสร้างตึกวิจัยที่อยู่ใกล้ๆ กันแทน

“คุณเพวิส คุณเพเนียส” พอทั้งสองพี่น้องเข้ามาในห้องวิจัยขนาดเล็กทั้งสามคนที่กำลังทำงานอยู่อย่างมุ่งมั่นก็หยุดงานเงยหน้าขึ้นทักทายเจ้านายทันทีถึงจะไม่เคยเจอเพเนียสมาก่อนแต่พวกเขาก็พูดได้เต็มปากว่าคนแรกในบริษัทที่พวกเขารู้จักก็คือเพเนียสนั่นเอง

“ครับ ทุกคนตามสบายเถอะครับผมแค่พาน้องชายมาเยี่ยมชมเท่านั้น”

“ยินดีที่ได้พบทุกคนนะครับ”เพเนียสทักทายอย่างเป็นกันเองหลังจากที่ทั้งสามแนะนำตัวไป

“เพเนียสเขาอยากรู้น่ะครับว่าตอนนี้พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่” เพวิสเริ่มเข้าเรื่องงาน

“พวกเรากำลังทำเรื่องยีสต์อยู่ครับนี่คือรุ่นทดลองครับ” หนึ่งในสามตอบ ก่อนจะเดินไปหยิบกล่องสีใสขนาดเล็กหลายช่อง(มีหลายรุ่นทดลอง)เอามาวางไว้บนโต๊ะพร้อมเปิดกล่องเสนองานโดยบนโต๊ะก็มีแท็บเล็ตของข้อมูลการวิจัยให้ได้อ่านประกอบไปด้วย

          เพเนียสและเพวิสรั้งอยู่ในห้องวิจัยเป็นชั่วโมงๆเพื่อพูดคุยหารือกับทีมวิจัยเพราะนอกจากเรื่องยีสต์ที่เพวิสเจาะจงให้ทำเป็นเรื่องแรกแล้ว ยังมีเรื่องต่อๆ ไปที่ทีมวิจัยสนใจและอยากจะได้ฟังแนวคิดและมุมมองจากเพเนียสอีกด้วยซึ่งทีมวิจัยทั้งสามเป็นที่ถูกใจของเพเนียสมากๆ เลย และตอนนี้เขาก็กำลังรอยีสต์รุ่นใช้งานจริงอยู่เพราะจากรุ่นทดลองล่าสุดนั้นก็คือใช้ได้ดีแล้ว แต่ทั้งสามคนบอกว่าขอเวลาอีกหน่อยรับรองว่าได้ยีสต์ผงแบบที่ดีกว่านี้แน่นอน