“หลินเย่ เ้าเป็ถึงจักรพรรดิเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ควรที่จะควบคุม์ทั้งแปดทิศ ดูแลความสงบสามดินแดน”
“กลับดื้อรั้นทำตามใจตัวเองไม่ยอมรับฟังผู้อื่น พยายามขัดขืนต่อกฎ์ นับว่าเป็ความผิดมหันต์”
“บัดนี้เ้าใช้พลังที่มีไปหมดแล้ว รอเวลาิญญาศักดิ์สิทธิ์ดับสูญไป เ้าจะเสียใจภายหลัง”
ณ ตำหนักหยุนไห่ ห้องโถงเวยหวู่
เซียนจุนที่เป็ผู้นำของเหล่าเซียน ได้ชี้ไปที่แท่นปะาเทพ โซ่ตรวนเหล็กสีนิลที่เพิ่มขึ้นบนร่างของหลินเย่ จนเขาอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าสงสัยไม่ได้
“เสียใจภายหลัง?”
หลินเย่กวาดตามองเหล่าเซียน ด้วยรอยยิ้มที่ฝืดเคือง “เพื่อสิ่งนี้ข้าหมกมุ่นกับฝึกตนบำเพ็ญเพียรนานนับพันปี ต่อให้จะต้องหายไปตลอดกาลจะยังมีอะไรให้เสียใจอีก”
“แค่หมดลมหายใจพลังเซียนก็สิ้นสุดลง เป็ไปไม่ได้ที่จะทำลายการเครื่องพันธนาการในกาลเวลานี้แล้วย้อนกลับไปเมื่อพันปีก่อนได้”
“หากวันนี้ข้าไม่ตาย ข้าก็จะยังคงทำทุกวิถีทาง เพื่อเปลี่ยนภรรยาและลูกสาวของข้าไม่ต้องตกอยู่ในอันตราย”
เซียนจุนหายใจเข้าลึกๆ หลับตาลง และพูดว่า “ขออัญเชิญอัสนีเทพปะาเซียน”
เปรี้ยงงงงง
ทันใดนั้น แดนปะาเทพก็เกิดเป็ทะเลอัสนีลงมา
ท่ามกลางอัสนีเทพปะาเซียน ร่างเซียนของเขาก็กลายเป็เถ้าถ่านโดยสมบูรณ์
......
ถนนหยุนเฉิงซี
รถSUVผลิตในประเทศคันหนึ่งกำลังแล่นด้วยความความเร็วสูง จู่ๆรถก็เกิดอาการสั่น และดริฟต์ไปแนวขวางเกือบชนคนเดินเท้าไปหยุดจอดที่ข้างถนน
หลินเย่ที่อยู่ในท่าขับรถสั่นเทาทั้งตัว แววตาแปรเปลี่ยนเป็ความว่างเปล่า
“ฉันยังไม่ตาย”
“อัสนีเทพปะาเซียนแผดเผาทุกสรรพสิ่ง แม้แต่ร่างเซียนที่ไม่มีวันดับชั่วนิรันดร์ของฉันยังต้านทานไม่ได้ แต่ทำไมิญญาศักดิ์สิทธิ์กลับไม่แตกสลายไป”
“หือ? รถคันนี้...”
หลินเย่เหลือบมองวันที่บนหน้าจอควบคุมที่อยู่ส่วนกลางของรถ
3 กรกฎาคม 2019
แววตาที่ว่างเปล่าก็เกิดประกายขึ้นมา
ใบหน้าเขาอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าของความปีติยินดี
วันนี้มันคือเมื่อพันปีที่แล้ว เขาขับรถคันนี้พาลูกสาวไปเพื่อตามหาภรรยา และถูกคนสร้างสถานการณ์หลอกลวง
นับั้แ่วันนั้น โชคชะตาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาลและเสียใจนานนับพันปี
นึกไม่ถึงว่ามันจะบังเอิญขนาดนี้ ิญญาศักดิ์สิทธิ์ยังไม่แตกสลาย อีกทั้งยังกลับมาใน่เวลานี้อีก
“ลูกรัก...” อยู่ดีๆหลินเย่ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ รีบหันหลังกลับไปที่เบาะหลังทันที
เด็กน้อยผิวขาวอมชมพูนั่งบนคาร์ซีทที่เบาะหลัง เด็กจ้ำม่ำคล้ายกับโลลิต้าตัวน้อยอายุราว 3-4 ขวบ
ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยน้ำตากำลังมองที่ไปหลินเย่ด้วยท่าทางที่หวาดกลัว
เสียงเด็กน้อยเอ่ยถาม “ป่าป๊า รถเราเสียเหรอคะ”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ตาทั้งสองข้างหลินเย่แดงก่ำทันที
หนึ่งพันปีแล้ว... หนึ่งพันปีเต็มที่เสียงนี้ดังก้องในหัวใจของเขาทั้งวันทั้งคืน ไม่เคยที่จะลืมเลือนแม้นาทีเดียว
ลูกสาวสุดที่รักของฉัน ในที่สุดฉันก็กลับมาแล้ว
จากนี้ไป ฉัน...หลินเย่ จะไม่มีทางปล่อยให้ลูกได้รับอันตรายแม้แต่น้อย
หลินเย่สาบานกับตัวเองในใจ
“รถไม่ได้เสียค่ะ ยี่ยี่นั่งดีๆนะคะ ป๊าจะพาไปหาหม่าม้านะ” ฝึกตนมาพันปี ดั่งบ่อน้ำที่แห้งเหือดมานานทำให้เสียงของหลินเย่ในเวลานี้สั่นเล็กน้อยด้วยความตื้นตัน
พูดจบ หลินเย่ก็สตาร์ทรถใหม่อีกครั้ง
แววตาแปรเปลี่ยนเป็ความเ็าขึ้นมา
“หลินชี่ สี่ปีก่อนนายใช้วิธีขับไล่ฉันออกจากตระกูลหลิน”
“ตอนนี้นายกังวลว่าชีวิตฉันเป็อันตรายกับตำแหน่งของนายสินะ ถึงขั้นให้คนลักพาตัวเยว่เหยา และ้าให้ฉันกับยี่ยี่ตาย”
“เพราะแบบนี้ครอบครัวของฉันต้องพัง ตลอดชีวิตมีแต่ความเ็ป”
“ตอนนี้ ฉัน...หลินเย่กลับมาแล้ว ฉันจะจ่ายคืนให้พวกนายเป็สิบเท่า สำหรับทุกๆสิ่งที่ฉันสูญเสียไป!!”
หลินเย่นั่งอยู่ฝั่งคนขับ แววตาที่ว่างเปล่าคล้ายกับเหวก็ไม่ปาน อาจทำให้ผู้คนตัวสั่นด้วยความกลัวได้ไม่ยาก
ใครเล่าจะคาดคิดว่า หลินเย่ คุณชายใหญ่แห่งตระกูลหลิน หนึ่งในสี่คุณหนูแห่งเปี้ยนโจวที่เคยยิ่งใหญ่ไร้พรมแดน ตอนนี้จะนั่งอยู่ในรถมือสองคันหนึ่งที่จ่ายไปในราคาไม่ถึง 30,000 หยวน
และยังเป็พ่อบ้านเต็มเวลาอยู่ที่บ้าน
แต่ถึงอย่างนั้น หลินชี่ น้องชายต่างแม่ของเขาก็ยังไม่้าให้เขามีชีวิตอยู่บนโลก
จนถึงสั่งให้คนลักพาตัวเฉินเยว่เหยาภรรยาของเขา อ้างว่าเขารนหาที่ตายเอง
ในปีนั้นเขารีบร้อนไปช่วยภรรยามากเกินไป จึงเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์บนท้องถนน ทำให้ยี่ยี่เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ เขาได้รับาเ็สาหัสขั้นโคม่าและถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาล
หลังออกจากโรงพยาบาล ภรรยาก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
เขาะโลงแม่น้ำหวังจะฆ่าตัวเองตายให้ไปพร้อมกับความสิ้นหวัง แต่โชคชะตากลับทำให้เขาบังเอิญได้รับการช่วยเหลือจากฤๅษีที่บำเพ็ญเพียร ั้แ่นั้นมาเขาก็เข้าสู่ทางเซียน
ถึงแม้ว่าความเกลียดชังนี้จะได้แก้แค้นแล้ว และมันก็ไม่สามารถเรียกคืนบางอย่างกลับมาได้
ฝึกตนบำเพ็ญเพียรเป็พันปี เป็เพียงแค่การย้อนไปสู่อนาคตเท่านั้น
ตอนนี้เขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง เขาจะไม่ปล่อยโศกนาฏกรรมครั้งนี้เกิดขึ้นซ้ำอีก
หลินเย่ขับรถSUVโลดแล่นบนถนนด้วยความชำนาญ
ิญญาศักดิ์สิทธิ์ทรงพลังมากถึงขนาดที่อัสนีเทพปะาเซียนยังทำลายไม่ได้ เขาใช้เวลาเพียงครู่เดียวในการทำความคุ้นชินกับร่างกายเดิม
น่าเสียดายที่พลังเซียนหมดสิ้นไม่หลงเหลือ จนต้องเริ่มจากศูนย์ทั้งหมด
ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่ต้องใช้รถเลยด้วยซ้ำ ก็สามารถเหาะเหินไปตามที่้า ลอบฆ่าคนที่ลักพาตัวและช่วยภรรยา
เอี๊ยดดด
ณ ตอนนี้ มีกลุ่มคนเดินข้ามถนนปรากฏตัวอยู่ด้านหน้า หลินเย่จึงแตะเบรก เพื่อลดความเร็วของรถให้ช้าลง
ในวินาทีต่อมา ก็มีสามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่ง อยู่ๆก็พุ่งมาที่หน้ารถแล้วนอนลงไปกับพื้น
“พวกนี้อีกแล้วเหรอ!!” รูม่านตาของหลินเย่หดตัว
เขารับรู้ว่าสองคนนั้นเป็ตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุบนถนนในชีวิตที่แล้วอย่างแน่นอน
หลินเย่มารู้ความจริงหลังจากเกิดเื่ว่า สองคนนี้เป็แผนการชั่วของหลินชี่จริงๆ ตั้งใจแสร้งทำเป็โดนชนเพื่อสกัดกั้นรถของเขา
อันที่จริงพวกเขาก็ซุ่มเตรียมฆ่าอย่างลับๆ รอคอยโอกาสเหมาะๆที่จะลอบสังหาร
ผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาเห็นเหตุการณ์นี้ ก็หยุดเดินทันทีแล้วเข้ามารุมล้อม
หลินเย่เลยต้องหยุดรถ และหันมาบอกให้ยี่ยี่อยู่ในรถอย่าได้ไปไหน แล้วหลินเย่ก็จากลงจากรถเดินเข้าไป
“ไม่มีตาเหรอไง ขับรถประสาไรเนี่ย” ชายที่เป็หนึ่งในคู่สามีภรรยาวัยกลางคนกำลังสาปแช่งในขณะที่นอนอยู่บนพื้น
ส่วนผู้หญิงแสร้งทำเป็หมดสติอยู่นิ่งๆ ไม่เคลื่อนไหว
เมื่อหลินเย่เห็นดังนั้น ก็มีสีหน้าเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้าพร้อมกับถามขึ้น “พวกคุณรับเงินหลินชี่มาเท่าไหร่”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนไปในทันที “หลินชี่อะไร คุณพูดอะไรฉันไม่เห็นจะเข้าใจ”
หลังจากนั้นเขาก็ะโขึ้นมา “ตายแล้ว ภรรยาฉันถูกเขาขับรถชนตายแล้ว ผู้ชายคนนี้ยังขู่ฉันว่าจะชนฉันให้ตายด้วย”
ด้วยเสียงนี้ ผู้คนที่สัญจรไปมาก็ค่อยๆเริ่มแสดงสีหน้าขุ่นเคืองกันทันที
“พ่อหนุ่ม พวกเขาดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่าสร้างสถานการณ์จะหลอกเอาเงิน พวกเราก็เห็นชัดๆว่าคุณไม่ได้ชนเขา”
“น่าเสียดายที่รถเขาไม่มีกล้องบันทึกอะไรเลย ถนนสายนี้ก็ไม่มีกล้องวงจรปิดอีก ดูท่าต้องถูกเอาผิดแน่เลย”
“ให้เงินเขาไปสองสามร้อยหยวนเถอะ”
......
ชายวัยกลางคนฟังที่ผู้คนเริ่มวิจารณ์ ในใจหัวเราะเยาะเย้ย แต่ในแววตากลับเผยด้านมืดออกมาเล็กน้อย
หน้าที่ของเขาไม่ใช่การสร้างสถานการณ์เพื่อหลอกเอาเงิน แต่คือการลากหลินเย่ให้อยู่บนทางแยกนี้ต่างหาก คนพวกนี้คิดว่าตัวเองเป็มวลชนที่กระตือรือร้นคอยช่วยเหลือ ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้ว พวกเขาเองนั่นแหละ กำลังขวางทางออกของหลินเย่อยู่
ณ ตอนนั้นเอง รถดัมพ์ขนดินที่ไม่มีแผ่นป้ายทะเบียนคันหนึ่ง พุ่งมาจากทางแยกอีกทางเข้ามา
ความเร็วของคันนั้นเร็วมาก ไม่ว่าข้างหน้าจะมีผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วน ก็ไม่มีท่าทีที่จะชะลอตัวแม้แต่น้อย กำลังตรงมาที่รถของหลินเย่
เมื่อมวลชนรอบๆเริ่มเห็นเหตุการณ์ ก็ใและถอยออกมาอย่างรวดเร็ว
ยี่ยี่ที่นั่งอยู่บนรถร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนกับรับรู้ได้ถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น
มือเล็กๆขยี้ตาตัวเอง แล้วร้องะโ “ป่าป๊า ยี่ยี่กลัว...”
หลินเย่ข้ามมายืนข้างหน้าต่างรถ ลูบผมสวยดำสนิทของยี่ยี่ เผยรอยยิ้มที่อบอุ่น “ยี่ยี่ไม่ต้องกลัวนะ มีป่าป๊าอยู่ตรงนี้ จะไม่มีใครในโลกนี้สามารถทำอันตรายลูกได้”
พูดจบ เขาก็หันไปมองรถดัมพ์คันนั้นที่อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสิบเมตร
สีหน้าหลินเย่จริงจัง
“หรือว่ามันจะเหมือนกันกับชาติที่แล้วนะ สร้างสถานการณ์ว่าโดนรถชนแล้วดึงให้ลงมาบนถนน รถดัมพ์เสียการควบคุมพุ่งชน”
“หลินชี่ นายคำนวณแผนการมาได้ดี แต่น่าเสียดายที่ทุกอย่างในตอนนี้อยู่เหนือการควบคุมของนาย”
“จักรพรรดิเซียนฝึกตนบำเพ็ญเพียรมาเป็พันปีจะถูกมนุษย์จับเดินเป็หมากอีกครั้งได้อย่างไร”
2K
![[นิยายแปล] ดินแดนลึกลับอันเป็นตำนาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1599018788_87246398.webp)