วันนี้ผมสะดุ้งตื่นจากเสียรพกวนข้างห้องที่กำลังใช้ค้อนหรือบางอย่างทุบพื้นจนน่ารำคาญไม่น้อยเลย ทั้งๆ ที่เป็วันทำงานวันแรกแท้ๆ ผมก็จะนอนให้เต็มอิ่มบ้าง ผมนอนผลิกกลิ้งไปกลิ้งมาจน สัญญาณนาฬิกาดังขึ้น เป็เหตุผลที่ทำให้ผมต้องเตรียมตัวเสียแล้ว ดีนะที่ไม่นอนดึกมาก ผมจัดการเอาสปาเก็ตตี้ซอสแดงที่ทำไว้เมื่อคืนยัดไมโครเวฟแล้วะโเข้าห้องน้ำอาบ เตรียมตัวลองรับงานวันใหม่
9:00
ผมนึกว่าจะมาไม่ทันเสียแล้ว เสียเวลาเดินเยอะกว่าที่คาดไว้มาก อยากได้สกูตเตอร์ไฟฟ้าจัง อย่างน้อยก็ลดค่าใช้จ่ายตรงนี้ได้ไม่ต้องเดินไกลกว่า 2 km แบบนี้อีก ฉันจะเดินไหวอีกสักกี่ครั้งนะ รถสองแถวก็มีน้อยเหลือเกิน อย่างไรก็มาถึง พร้อมเริ่มทำงาน หวังว่าจะไม่แย่มากกลับงานนะ
11:20
มาถึงก็เอาเลยหรอ ต้องจัดเรียงแถวแพ็คน้ำเปล่าที่ถล่มลงนองกับพื้น กระจายไปทั่วนองพื้น วันแรกก็ดวงซวยสุดๆ เลยแฮะเรา ผู้จัดการชี้นิ้วสั่งก็ลาจากหายไปอีก แย่จริงๆ ต้องเริ่มทำคนเดียวจนได้ แต่ยังไงก็พร้อมละนะ
12:00
วันแรกต้องเรียนรู้เยอะกว่าที่คาดไว้จริงๆ เพราะ การจัดเรียงของ การเข้าเคาเตอร์คิดเงิน แถบจะต้องเป็ทุกอย่างในวันเดียว ยิ่งโควิต ยิ่งทำให้งานเยอะขึ้นมากกว่าปกติเสียอีก แต่งานก็ยังเบากว่าที่คาดไว้ละนะ
17:10
วันนี้ดันเป็วันเกิดผู้จัดการร้านอีกเขาเลยเลี้ยงข้าวพนักงานด้วยปลาเผาเกลือกับตำแตง เรียบง่ายดีละนะ พร้อมนัดทำงานต่อในวันพรุ่งนี้ยังไงก็ตาม ผมอยากกลับห้องเร็วกว่านี้จัง ผมกลัวจะไม่ได้พักผ่อนมากพอ หรือผมอาจจะี้เีมากไปก็ได้มั้ง แถมวันนี้ดูเหมือนรถสองแถวยังแทบไม่วิ่งด้วย กว่าที่จะได้ขึ้นรถก็นั่งรอจนเหงือกแห้งสุดๆ เลย ถึงห้องก็แทบสลบ แม้วันนี้งานจะไม่เยอะหรือเหนือยมากสำหรับผม แต่การยืนแทบตลอดเวลา ไหนจะการเดินทางไปทำงานที่เหนื่อยลากดิน ก็บั่นทอนกำลังใจไม่น้อยเลย แต่ผมก็คงท้อและงอแงไม่ได้เสียแล้วละ ผมไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำมัน ผมอยากได้กอดจังในตอนนี้ จากห้องที่ผมเคยคิดว่ามันเป็บ้าน ตอนนี้เหลือเพียงห้องเปล่าที่มีแต่อดีดและความทรงจำไปหมด
" คิดถึงเหลือเกิน.. "
ผมค่อยหลับตาลงนอนอย่างช้าๆ ด้วยความรู้สึกหนักอึ้งและเดียวดาย ของชายวัยเพียง 20 ปี ที่ถูกทิ้งกลางกรุงใหญ่อันเย็นเยือกจากจิตใจผู้คน
22:05
วันนี้ก็เป็อีกวันที่ทุกคนในช่องมีความสุข ผมรู้สึกดีมากที่ได้พูดคุยกับใครได้บ้าง และคุยในด้านที่ผมถนัด วันนี้ยังได้มีโอกาสแนะนำ คนหนึ่งคน ให้เขาได้มั่นใจว่า ความฝันไม่เคยทำร้ายเรา แม้จะชื่นชอบสิ่งที่ไร้สาระอย่างดินน้ำมัน มันก็สามารถต่อยอดเป็งานได้ เราชอบอะไรมันก็เป็งานได้หมด ถ้ามีคน้าของเรา แต่ผมก็กลัว กลัวขึ้นมาจับจิตว่า คำแนะนำของผมมันจะได้ทำร้ายตัวเขาหรือปล่าว เราจะไปปลูกฝังความคิดแบบผิดไหมนะ ผมได้แต่ภาวนาว่าจะไม่เกิดสิ่งใดขึ้นกับเขา และได้ประสบความสำเร็จอย่างมนุษย์คนหนึ่งคือมีความสุขในการทำความฝันตัวเอง ผมหวังว่าละนะ แต่ก่อนอื่น..
"ผมคงต้องนอนเร็วแล้วละเพราะเข้างานแต่เช้ามาก หวังว่าจะมีพี่วินไปส่งผมนะ"
695
