SXX FRIEND เพื่อนไม่จริง

        ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงรถเบนลีย์แบรนด์นอกสีขาวสะอาดก็จอดเทียบหน้าตึก ฉันล่ำลาเพื่อนๆ(ยกเว้นเขากับแฟนเขา) รีบหิ้วกระเป๋าเดินเฉิดฉายออกไปทันที

        พี่ทัณณ์ค่อนข้างเป็๞คนซื่อๆแบบว่าซื่อตรงตามฉบับนักกฏหมาย เพราะบางมุมในชีวิตที่เลือกเองไม่ได้ฉันกับเขาเลยค่อนข้างเข้าใจกันและกัน คุยอย่างสนิทสนมในเวลาไม่นาน

        เรามาทานอาหารด้วยกันหลายครั้งแล้วและแน่นอนว่าอิ่มมื้อนั้นเขาก็มาส่งฉันที่คอนโด ไม่ชวนไปดื่มหรือไปต่อที่ไหนอย่างที่เคยมั่นหน้าคาดเดาเอาไว้

        เรารู้จักกันมาเกือบเดือนเขาไม่เคยแตะตัวฉันเลย และไม่เคยหยอดคำจาบจ้วงให้ฉันรู้สึกไม่ดีด้วยมีแต่คุยเ๹ื่๪๫เรียน เ๹ื่๪๫อนาคตและชีวิตกิจวัตรทั่วๆ ไปพี่ทัณณ์วางตัวได้ดีถือว่าเป็๞ผู้ชายที่น่าคบคนนึงเลยล่ะ

“วันนี้เป็๲ไงบ้างครับ”

“คะ?? อ่าาก็ปกติค่ะ” 

“.....” เขามองหน้าฉันอย่าไม่ละสายตาโดยไม่มีคำพูดตอบโต้ใด

“เอ่อ ทะ ทำไมมองปิ่นแบบนั้นคะ”

“เห็นเรานั่งจ้องหน้าพี่ก่อนน่ะนึกว่าอยากจะพูดอะไร”

“อ่อ แหะๆ นึกถึงอย่างอื่นอยู่ค่ะ” ฉันเกาหลังคอแก้เขินที่จ้องหน้าเขาเกินไป

“คงไม่ได้คิดว่าพี่เป็๲ผู้ชายคนอื่นใช่ไหม” เขาถามแล้วยิ้มขำๆ

“บ้า!  ใครจะคิดงั้นคะ”

“ฮ่าๆ แค่ล้อเล่นเอง”

“พี่ทัณณ์ล่ะคะ๰่๭๫นี้เป็๞ไงบ้าง” ฉันถามกลับ

“อ่าาา ๰่๥๹นี้พี่กำลังคิดว่าจะไปเรียนต่อนอกอีกดีไหม”

“ขยันเกินไปแล้ว”

“ตำแหน่งพี่มันแข่งกันทางคุณวุฒิด้วยน่ะครับ”

“สู้ๆ นะคะผู้ผดุงความยุติธรรม” ฉันชูนิ้วโป้งสองข้างให้แล้วยิ้มจนตาหยี

“หึๆ ….น่ารัก” พี่ทัณณ์ยีหัวฉันเล่นเบาๆก่อนจะชักมือกลับเช่นเดิม

“อ่า คืนพรุ่งนี้พี่ทัณณ์ว่างไหมคะ”

“คืนพรุ่งนี้ …อืมมไม่มีนัดนะ ทำไมหรอครับ”

“จะชวนไปปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนในกรุ๊ปปิ่นค่ะ”

“หืมชวนคนนอกอย่างพี่ไปจะดีหรอ”

“นอกวันนี้วันหน้าจะได้รู้จักกันไงคะ”

“อ่าาาา…”

“ไม่อยากไปก็ไม่ว่าอะไรนะคะปิ่นไปคนเดียวก็ได้”

        พอเห็นพี่ทัณณ์ทำหน้าคิดหนักฉันจึงตีบทละครแสดงอาการน้อยใจ เป่าแก้มป่องๆ บีบน้ำตาให้คลอน่าสงสาร

“ก็ทำขนาดนี้พี่จะปฏิเสธยังไงล่ะ”

        ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นฉันยิ้มออกจนแก้มแทบฉีกพี่ทัณณ์ส่ายหน้าให้ด้วยความเอ็นดู เอื้อมมือมาลูบหัวฉันเบาๆ อีกครั้ง

        หลังมาส่งถึงคอนโดฉันฮัมเพลงออกจากลิฟต์ด้วยความอารมณ์ดี ทันทีที่แสกนนิ้วเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องแอร์เย็นฉ่ำไฟส่วนห้องนอนเปิดเอาไว้ ฉันฉงนใจยืนนิ่ง เพราะนึกได้ว่าเมื่อเช้าก็ปิดแล้วนะ

แกร้ก

“ภะ ภามม์”

“.....”

        เงาสูงเดินออกมาจากห้องนอนฉันก้มๆ เงยๆ เก็บของใส่กระเป๋าเป้ใบใหญ่ พอเห็นว่าฉันยืนตัวแข็งอยู่หน้าประตูเขาก็หันหน้าหนีทันที

“นายมาทำไม”

“เก็บของ เผื่อผัวใหม่เธอมามันจะ๻๷ใ๯ว่ามีของใช้ผู้ชายอยู่ที่นี่ด้วย”

        เขาพูดเสียงเรียบนิ่งไร้อาการกระแทกกระทั้น แต่ฟังแล้วดูเหมือนกำลังประชดยังไงก็ไม่รู้

        ฉันไม่ห้ามและไม่พูดอะไรต่อปล่อยให้เขาทำตามใจ เ๯้าตัวก็เดินไปเดินมา เก็บทั้งเสื้อผ้าเขาของใช้ส่วนตัวนิดหน่อย รวมถึงถุงยางหลายกล่องในลิ้นชักหัวเตียงไปด้วย

“หมดหรือยัง” ฉันถาม

“รีบหรือไง นัดมันมาหรอ”เขาหันมาแสดงอาการหงุดหงิดใส่ฉัน

“ภามม์ ฉันแค่ถามว่าหมดหรือยัง”ฉันย้อนคำกลับด้วยความใจเย็น

“....”

“หมดก็ไปได้แล้วฉันจะได้พักผ่อน…”

“ไปไหนกับมันมา”

“….”

        เมื่อเขาไม่ได้คำตอบจากคำถามนั้นเขาก็ถอนหายใจทิ้ง และหิ้วกระเป๋าเป้เดินออกไปทันทีเมื่อแผ่นหลังใหญ่ที่คุ้นตานั้นออกไปแล้ว ฉันรีบไปลบคีย์แสกนนิ้วของภามม์เพื่อไม่ให้เขาเข้ามาที่ห้องส่วนตัวฉันได้อีก

‘...ฉันจะไม่ร้องไห้เพราะเขาอีกแล้ว’

ณ Jeff ’ PartyDay

        ผู้หญิงที่สวยสง่าในคราบเดรสสั้นสีขาวประดับเพชรเม็ดเล็กวิบวับสะท้อนแสงไฟเว้าลึกเปิดโชว์แผ่นหลังเนียนสวย ทำผมลอนคลายเสริมความเซ็กซี่ สองขาเรียวก้าวลงจากรถหรูขยี้รองเท้าส้นแหลมลงพื้นและคล้องแขนผู้ชายข้างๆ

        พี่ทัณณ์มาในลุคเรียบแต่โก้ดูเป็๞ผู้ใหญ่ เสื้อเชิ้ตสีคราม แขนยาวพับขึ้นมาถึงข้อศอกเปิดกระดุมโชว์แผงอกเล็กน้อย และกางเกงขายาวสีขาวตัดกับนาฬิกาสีเงินหลัก 11 ล้านของเขา

        สองร่างที่เด่นสง่าราศีจับ ผู้คนต่างแหวกทางและจ้องมองพวกเราด้วยความรู้สึกหลากหลาย จนถึงห้อง Vip ที่ใหญ่ที่สุด การ์ดหน้าประตูก็ผายมือให้ฉันเข้าไป

“อุ้ยคนสวยมาแล้ว….พร้อมหนุ่มหล่อซะด้วย”

        หลินพูดพลางปรบมือรับจนคนที่เหลือในงานต่างพากันมองด้วยความสงสัย

“อะแฮ่ม ทุกคน นี่พี่ทัณณ์..เป็๞ อ่าาาา เรียกว่าอะไรดีล่ะ”

“เอ่อ พี่ชะ...”

“เรากำลังดูใจกันอยู่”

“!!”

        ฉันพูดขึ้นแทรก พี่ทัณณ์หันขวับมาหาฉันจะว่าเขินก็ไม่น่าใช่ ออกแนวสงสัยมากกว่า ก่อนจะหันกลับไปทักทายทุกคนด้วยตัวเอง

“อ่าา สวัสดีครับ พี่ชื่อทัณณ์คืนนี้ฝากตัวด้วยนะครับ”

“ฝากเฝิกอะไรกันคะ คนกันเองมาๆๆ นั่งก่อน พ่องานยังไม่มา”

“หืม เจฟน่ะหรอ ปกติไม่เคยเรท”

“๰่๭๫นี้เห็นว่ามีเ๹ื่๪๫ที่บ้านน่ะมันบอกเดี๋ยวตามมาดึกๆ” ภวินตอบ

“อ่อ….”

        ฉันรับคำก่อนจะหันมองหาอีกคนเขาไม่อยู่ในงาน มีแต่เสื้อแจ๊คเก๊ตตัวโปรดของเขาพาดไว้บนโซฟา คงจะออกไปรับน้องหมอคนนั้นหรือไม่ก็คง..ไปซุกอยู่ในเต้าของสาวเสิร์ฟคนไหนสักที่อยู่ละมั้ง

“พี่ชายชนแก้วกันหน่อยไหมครับ”

            ฉันควงแขนพี่ทัณณ์เดินนำไปนั่งโซฟาข้างๆ ภวินเพราะไม่อยากให้นั่งใกล้ยัยฝ่ายปกครองสองคนนั้นเดี๋ยวพี่ทัณณ์คงได้เล่าความยาวจนแสบคอแน่ ภวินหันมาช่วยชวนคุยแก้อาการประหม่าของพี่ทัณณ์ฉันจึงปล่อยให้สองหนุ่มตี้ซี้กัน แล้วขอตัวออกไปห้องน้ำก่อน