เคทสลัดความคิดตัวเองทันทีหลังได้ยินฮาชีคเรียกชื่อตัวเองอีกครั้ง คืนนั้นเื่ระหว่างเธอกับเขา คืนนั้นเราทั้งคู่เมามาก และเธอก็รีบหนีออกมา หวังว่าเขาคงจะไม่จำเธอได้นะ เพราะฉะนั้นเธอก็จะทำเป็ไม่รู้เื่เหมือนกัน
“ค่ะ ตอนนี้บริษัทของเรากำลังดำเนินการก่อสร้างอยู่ค่ะ เพ้นเฮ้าหรู ตึก 20 ชั้น ติดริมแม่น้ำเ้าพระยา อยู่ใจกลางเมืองหลวง มีสิ่งอำนวยความสะดวกโดยรอบ ตอนนี้ทางเราขายออกไปแล้ว 10 ห้องถือว่าเป็ผลตอบรอบที่ดีมาก“
เคทพยายามอธิบายรายละเอียดโปรเจคนี้โดยไม่สนใจสายตาของฮาชีค ที่ตอนนี้กำลังจ้องเธออย่างไม่ลดละ จนคนในห้องเริ่มเกร็งกัน แต่ยกเว้นเลขาส่วนตัวของฮาชีคที่ตอนนี้กำลังหัวฟัดหัวเหวี่ยงเมื่อเห็นว่าท่านฮาชีคตอนนี้สนใจแต่จะจ้องมองสาวที่นำเสนองานอยู่ไม่สนใจเธอเลย หลังจากเคทอธิบายเื่ราวต่างๆ เสร็จทุกคนต่างปรบมือกันเฮฮาเสียงดัง ไม่ใช่อะไร แต่เพราะการประชุมวันนี้ทุกคนต่างอยากให้จบให้ไวที่สุด
“ผมขอคุยกับคุณเคทเป็การส่วนตัวหน่อยครับ“
ก่อนที่ทุกคนกำลังจะแยกย้ายกันกลับไปทำงาน ฮาชีคก็พูดขึ้น เบรกเท้าของเคทที่กำลังจะก้าวออกไปจากห้องพอดี ทำให้เธอค่อยๆ หันกลับมานั่งที่เดิม
“ส่วนเธอกลับไปก่อนเลย วาดิมจะไปส่ง“
ฮาชีคพูดเสร็จกันไปมองเคทที่ตอนนี้กำลังหลบหน้าหลบตาเขาอยู่โดยที่ไม่สนใจ เลขาส่วนตัวที่เดินกระแทกเท้าออกไปจากห้องอย่างไม่พอใจ
“ตอนนี้ทุกคนออกจากห้องหมดแล้ว เหลือแค่เธอแค่ฮาชีคเท่านั้น “
‘หวังว่าเขาจะจำเื่คืนนั้นไม่ได้นะ ยังไงเราทั้งคู่ก็เมาด้วยกัน ขนาดฉันดื่มเก่งขนาดนี้ยังล่วงเลย ขอให้เขาจำไม่ได้ก็พอ’
เคทก้มหน้าก้มตาเหมือนจะขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์รับคำขอของเธอ แต่ดูเหมือนเขาจะรู้ความคิดของเธอซะงั้น
“คิดว่าฉันเมาจนจำเื่คืนนั้นไม่ได้หรอ หรือว่าเธอแกล้งที่ไม่นึกถึงมันกันแน่“
ฮาชีคที่ตอนนี้เดินมาอยู่ข้างหลังเธอั้แ่ตอนไหนไม่รู้ มือทั้งสองข้างเอื้อมมาจากด้านหลังแล้ววางบนโต๊ะข้างหน้าเธอ ไม่ให้เธอได้ขยับหนีไปไหน ตอนนี้เธอเหมือนคนโดนกอดจากข้างหลังไม่มีผิด ยิ่งทำให้เคทประหม่ามากขึ้น ไม่เพียงเท่านั้นฮาชีคยังเอาใบหน้าของเขาเข้ามาไกล้เธอแทบจะเกยไหล่เธออยู่แล้ว
“คืนนั้นมีแค่เธอที่เมา ฉันยังจำเสียงเธอกับััที่เธอมอบให้ไม่เคยลืมเลย“
“นี่!! หยุดพูดเลยนะ “
เคททั้งเขินทั้งอายตอนนี้หน้าเธอแดงระรื่นไปหมด
“ฉันแค่จะช่วยทบทวนให้เผื่อว่าเธอคิดจะแกล้งลืมเื่คืนนั้นไป “
ฮาชีคพูดกระซิบข้างหูเคท และยังคงไม่ปล่อยเคทเป็อิสระ กลิ่นน้ำหอมจากคอขาวระหง ยิ่งกระตุ้นฮาชีคอยากจะััมันอีกครั้ง ฮาชีค ใช้มืออีกข้างจับผมลอนสยายด้านข้างของเธอเบาๆ ปัดไปอยู่ที่ข้างหลัง เผยให้เห็นคอขาวๆ ของเคท ฮาชีคก้มหน้าลงจูบเบาๆ ที่ซอกคอของเคท ยิ่งทำให้เคทเผลอไผลไปกับััที่ฮาชีคมอบให้ มือฮาชีคที่วางอยู่บนโต๊ะตอนนี้กลับมาป้วนเปี้ยนที่เอวของเคทแทน ร่างสูงที่กอดรัดเคทจากด้านหลังเก้าอี้ตอนนี้ ค่อยๆ หมุนเก้าอี้ให้หันมาทางตัวเอง โดยที่ไม่ให้คนข้างล่างรู้ตัว ฮาชีคยังคงก้มลงจูบโลมเลียตามซอกคอเคทอย่างช่ำชองจนคนตัวเล็กด้านล่างใจเต้นไม่หยุด ก่อนจะหันมาสนใจปากบางเล็กอมชมพูตรงหน้าแทน
“อื้อออ“
เคทหลุดเสียงร้องออกมา เมื่อฮาชีทประกอบปากหนาของเขาลงมาบนปากของเธอ ลิ้นของฮาชีคที่ยังคงตวัดลิ้นไปมาในปากของเธอ เพื่อให้เธอตอบรับกลับมา ยิ่งทำให้เคทเกือบหายใจไม่ออก
มือหนาของฮาชีคค่อยๆ ไล่ขึ้นมาจนถึงหน้าอกอวบที่เขาคุ้นเคยก่อนจะละเลงบีบเคล้นทั้งสองเต้าจากเสื้อผ้าด้านนอก
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงง
เสียงมือถือฮาชีทดังขึ้น ทำให้เคทมีสติทันที รีบผลักฮาชีทออกตัวเธอก่อนรีบวิ่งออกจากห้องประชุมไป ฮาชีทมองสายที่โทรเข้ามายิ่งทำให้หงุดหงิดกว่าเดิม ฮาชีครีบวางสายก่อนเดินตามเคทออกไป
เลขาสาวของฮาชีคโทรมาเพราะรู้ว่ายังไงตอนนี้ฮาชีทต้องอยู่กับเคทแน่นอน และเธอขะต้องขีดขวางให้ได้
เคทเก็บของบนโต๊ะเสร็จก็รีบลงมาขณะที่จะออกจากบริษัท แต่ฝนเ้ากรรมกลับตกลงมาอย่างหนักพอดี ถ้าเธอขืนรอฝนหยุด คงจะได้เจอหน้าฮาชีคอีก เธอไม่อยากพลาดเหมือนครั้งที่ผ่านมา เพราะยิ่งอยู่ไกล้ฮาชีคมีแต่เธอจะหลงยอมเขาง่ายๆ ทุกที คิดได้ดังนั้น เคทก็เอากระเป๋าบังหัวแล้ววิ่งออกมาจากบริษัททันที แต่ยังวิ่งไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่ก็มีมือหนาคว้าเธอเอาไว้ เคทเงยหน้าขึ้นมาก็พบกับฮาชีคที่ตอนนี้กำลังถือร่มสีดำอยู่ ผมที่เปียกน้ำตอนนี้ดูกระเซอะกระเซิงไปหน่อย แต่กลับทำให้ฮาชีคดูดีขึ้นไปอีก เคทใจเต้นแรงขึ้นเมื่อสายตาของทั้งคู่สบกัน
เธอไม่อยากกลับไปเ็ปแบบเดิมอีกแล้ว เธอต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลม ก่อนที่ทุกอย่างจะถูกไฟลามไปมากกว่านี้ แค่เธอเจ็บคนเดียวก็พอ เธอไม่อยากจะเห็นคนที่เธอรักและหวงแหนมากที่สุดต้องมาเจ็บไปกับเธอด้วย
“เราพอกันแค่นี้เถอะ ตอนนี้ฉันมีลูกและครอบครัวที่มีความสุขแล้ว“
เคทพูดเบาๆ พร้อมกับก้มหน้าลงไม่อยากเห็นหน้าฮาชีค กลัวว่าเธอจะอ่อนไหวไปมากกว่านี้
‘ฮาชีคมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเ็ปหัวใจ คำที่เธอพูดออกมามันทำให้เขาแทบเป็บ้า ถ้าเขาหาเจอเธอไวกว่านี้ ตอนนี้คนที่หัวใจเธอก็คงเป็เขา ถ้าเขาทำความรู้จักเธอมากกว่านี้ เธอก็คงไม่มีใครนอกจากเขา หรือ ถ้าเราไม่รู้จักกันั้แ่แรก เขาคงไม่ต้องมาพร่ำเพ้อถึงเธอมาตลอด 5 ปี’
ฮาชีคจับมือเคทมาถือร่มสีดำไว้ เคทเงยหน้าขึ้นมาก็สบตากับฮาชีคเข้า ตอนนี้สายตาของเขาช่างดูว่างเปล่า เคทเดาไม่ออกว่าตอนนี้ฮาชีครู้สึกอะไร ฮาชีคไม่พูดอะไรก่อนที่เขาจะค่อยๆ ปล่อยมือจากร่มแล้วเดินถอยหลังออกไป
ตอนนี้เคทค่อยๆ มองเขาเดินจากไปจนลับสายตา ก่อนที่เธอทรุดนั่งลงกับพื้น น้ำตาที่กั้นเอาไว้ค่อยๆ ไหลรินออกมา
194
