ตอนที่ 6 เธอน่าสนใจ
่เย็นหลังเลิกงานเวลาเดิมในขณะที่น้ำผึ้งกำลังเดินออกจากอาคารสำนักงานอยู่ๆเธอก็เจอผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่อยากเจอ แต่บางครั้งมันก็เลี่ยงยากทุกครั้งที่เจอหน้ากันเธอจะพยายามรักษาระยะห่างให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
"สวัสดีครับคุณน้ำผึ้ง" นึกแล้วว่าเขาจะต้องหยุดทักทายเธอเมื่อไหร่จะไปผุดไปเกิดสักทีนะ
"สวัสดีค่ะ" ใบหน้าหวานอมยิ้มฝืนๆส่งไปให้ในใจแอบคิดว่าซวยจริงๆที่ได้เจอ!
"เื่ที่เราเคยคุยกันค้างไว้เมื่อไหร่คุณจะตกลงสักที"ทุกครั้งที่เจอหน้ากันเขาก็พูดแต่เื่เดิมๆ นั่นก็คือทาบทามให้เธอไปร่วมงานด้วยโดยยื่นข้อเสนอเป็ตำแหน่งงานและเงินเดือนที่มากกว่าที่เธอเคยได้พร้อมกับสถานะสุดหรูที่ใครๆก็อยากได้แต่ไม่ใช่เธอ นั่นก็คือสถานะเมียเก็บเพราะเขามีภรรยาอยู่แล้ว
"ไม่สนใจหรอกค่ะ" เธออมยิ้มฝืนๆส่งไปให้เขาอีกครั้งจะเดินหนีก็กลัวว่าจะเสียมารยาทเพราะอายุเขาก็น่าจะเป็น้องพ่อของเธอไม่กี่ปี
"ไม่ลองคิดดูอีกหน่อยเหรอครับ ดูๆแล้วคุณก็น่าจะอดอยากปากแห้งมานาน"คำพูดทุเรศแบบนี้ถ้าตรงนี้คนไม่เยอะเธออาจจะไม่เกรงใจ ในเมื่อเขาไม่ให้เกียรติเธอเธอเองก็ไม่จำเป็ต้องไว้หน้าเขาเช่นกัน
"ขอบคุณที่เป็ห่วงนะคะ แต่พอดีฉันเลือกกินค่ะ ดูจากอายุของคุณแล้วน่าจะต้องใช้เวลาปั่นนานกว่าจะขึ้น ขอตัวนะคะพอดีฉันมีเวลาน้อย"พูดด้วยน้ำเสียงรังเกียจจากนั้นเธอจึงเดินจากไปสวยๆทำเอาชนะพลถึงกับขบกรามแน่นด้วยความโมโหแต่ไม่สามารถแสดงความไม่พอใจออกมาได้เนื่องจากตรงนี้มีผู้คนค่อนข้างหนาแน่นเพราะเป็เวลาเลิกงาน
"ปากดีนัก สักวันเถอะได้เจอดีแน่"หันมองตามแผ่นหลังเล็กเดินจากไปพร้อมกับพูดคาดโทษเธอเสียงเบา
ทางด้านภาคินกับณดลทั้งสองเดินมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี จึงหยุดยืนดูอยู่สักครู่
"ณดล...คนนั้นใครเหรอเหมือนว่าจะไม่ได้อยู่ในบริษัทเดียวกับเราใช่มั้ย"ชนะพลมีตำแหน่งเป็ถึงรองประธานทำงานอยู่ในอาคารสำนักงานที่เดียวกันแต่คนละบริษัทอายุสี่สิบห้าปี มีภรรยาแล้ว
"คุณชนะพลน่ะครับ รองประธานบริษัทxxx ผมเคยได้ยินมาว่าชอบมาทาบทามให้คุณน้ำผึ้งไปทำงานด้วยอยู่บ่อยๆเห็นว่ายอมจ่ายให้เธอมากกว่าที่เราจ่ายให้อีกนะครับ"ภาคินฟังณดลอธิบายพลางคิดใจในว่าไอ้เลขาของคุณปู่นี่ก็รู้เยอะดีเหมือนกันแฮะ
"แล้วทำไมเธอถึงไม่ไปล่ะ ถ้าเงินจะดีขนาดนั้น"
"ผมก็ไม่ทราบแต่คิดว่านายนั่นน่าจะอยากได้อย่างอื่นด้วยที่ไม่ใช่แค่เื่งาน"จบประโยคของณดล ชายหนุ่มทั้งสองสบตากันโดยั์ตานั้นมีคำตอบที่ผู้ชายนั้นรู้กันจากนั้นก็ไม่ต้องอธิบายต่อ ภาคินเข้าใจในสิ่งที่ณดล้าจะสื่อได้ไม่ยาก
"อะไรจะเนื้อหอมขนาดนั้น" เธอน่าสนใจ!
"ถ้าบอสสนใจเธอ คู่แข่งเยอะหน่อยนะครับ บอกเลย..."
"กลับกันเถอะ" ในขณะที่ภาคินนั่งรถกลับบ้านระหว่างทางนั่งคิดอะไรไปเพลินๆอยู่ๆผู้หญิงที่ชื่อน้ำผึ้งก็เข้ามาวนเวียนกวนอยู่ในใจเขาไม่ยอมเลิก
@คฤหาสน์คุณปู่
ก้าวขาเดินเข้าบ้านปุ๊บเสียงของคุณปู่ก็ดังขึ้นมาปั๊บ
"คิน...วันนี้ที่บริษัทเป็ยังไงบ้าง" คงไม่ได้ถามเื่งานอีกตามเคยเฮ่อ...คุณปู่นะคุณปู่
"ให้โอกาสผมอีกหน่อยไม่ได้เหรอครับ จะรีบไปไหน นี่ผมก็เพิ่งจะไปทำงานได้แค่สองวันเองนะครับ"
"ปู่ก็แค่อยากรู้ ตกลงมีคนที่หลานพอจะสนใจบ้างหรือยัง"
"จะว่าไปแล้วก็มีอยู่คนนึงสวยมากเลยครับ...แต่ผมกลัวคุณปู่จะไม่ชอบเธอ"คนอะไรก็ไม่รู้สวยอย่างกับนางฟ้านาง์ แถมยังมากความสามารถแต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่ชอบ นั่นก็คือเธอสวยเกินไปไม่รู้เนื้อจะหอมอะไรขนาดนั้น เขามาทำงานได้แค่เพียงสองวันเห็นมีผู้ชายเข้าหาเธอตั้งหลายคน
"เมียของแก แกเป็คนชอบไม่ใช่ปู่สักหน่อย"
"เธอเป็คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวครับ มีลูกแล้ว" จบคำตอบของภาคินทำให้คุณปู่เงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นท่านก็พูดขึ้นมาว่า...
"ผู้หญิงดีๆมีเยอะแยะแกอย่ามาล้อปู่เล่น"ประโยคนี้ของคุณปู่ทำให้ภาคินแอบถอนหายใจเบาๆออกมา นอกจากเธอคนนี้แล้วผู้หญิงอื่นเขาก็ยังไม่รู้สึกถูกใจใครเลยสักคน
"แล้วถ้าผมชอบแบบนี้ล่ะครับ" เป็งานแล้วไม่ต้องสอนดีจะตายคนที่เติบโตมาจากเมืองนอกอย่างเขาไม่ถือสาเื่พวกนี้หรอกติดก็แต่คุณปู่ไม่รู้ว่าท่านจะว่ายังไง
"อายุเท่าไหร่"
"น่าจะน้อยกว่าผมหลายปี ประมาณยี่สิบเจ็ด ยี่สิบแปดครับ"
"อือ...ถ้าแกชอบจริงๆปู่ยอมก็ได้แต่อย่าลืมเื่เงื่อนไขของเราก็แล้วกัน"
"เงื่อนไขอะไรเหรอครับ" นอกจากหาเมียแล้วยังจะมีอะไรอีก...
"วะไอ้นี่ เธอต้องสามารถมีหลานให้ปู่ได้และเธอจะต้องรักแกจริงๆปู่ขอแค่นี้" ความรักเป็พื้นฐานของครอบครัวที่อบอุ่นเหลนที่ออกมาจะต้องมีความสุขและเติบโตขึ้นมาในสภาพแวดล้อมที่ดีถึงจะโตมามีคุณภาพและสามารถดูแลธุรกิจของท่านได้ นี่คือสิ่งที่ท่านมองการไกล
"เธอมีลูกแล้วคุณปู่โอเคแน่นะครับ"
"ก็เคยบอกไปแล้วไงว่ามาตรฐานผู้หญิงปู่ให้แกเป็คนตัดสินใจเมียแกไม่ใช่เมียปู่สักหน่อย แต่ถ้าได้เลือกแล้วก็ห้ามมาเสียใจทีหลังก็แล้วกันแล้วขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าปู่ยังมีชีวิตอยู่ถ้าได้มีเืเนื้อเชื้อไขเกิดขึ้นมาแล้ว ปู่ไม่มีทางยอมให้แกเปลี่ยนใจเด็ดขาด สงสารเหลนตาดำๆน่ะเพราะฉะนั้นรู้นะว่าควรจะทำตัวยังไง"ความหมายของคุณปู่ก็คือถ้าได้เลือกแล้วห้ามเลิก ห้ามเปลี่ยนใจ
"ผมยังไม่ได้บอกคุณปู่เลยว่าจะตกลง อย่างน้อยๆก็ต้องทดลองใช้ก่อนดีหรือไม่ดีเดี๋ยวค่อยมาว่ากันทีหลัง ส่วนเื่หน้าตาเธอผ่านครับ"คุณปู่ถอนหายใจยาว ตราบใดที่ยังไม่มีเืเนื้อเชื้อไขเกิดขึ้น ท่านยังไม่นับก็ได้
"ใช่หนูน้ำผึ้ง ผู้จัดการฝ่ายขายหรือเปล่า"
"คุณปู่รู้จักเธอ!" น้ำเสียงค่อนข้างตื่นเต้น
"แปลกตรงไหน"ท่านย่อมต้องรู้จักผู้บริหารทุกคนในบริษัทของท่านอยู่แล้ว
"จริงด้วย ว่าแต่เธอในสายตาของคุณปู่เป็ยังไงบ้างครับ"ขอถามความคิดเห็นในฐานะที่ท่านรู้จักเธอมานานแล้วแต่เขาเพิ่งจะรู้จักเธอได้แค่สองวัน
"เธอทำงานเก่งอยู่นะ" เธอเป็คนเก่งมีความเป็ตัวเองสูง สามารถปกป้องลูกน้องทุกคนในทีมของตัวเองได้ดี
"เดี๋ยวสิครับคุณปู่ ผมไม่ได้ถามเื่งาน"
"เื่อื่นปู่ไม่รู้หรอก ปู่รู้แค่ว่าเธอมีลูกเพราะเธอเป็คนเดียวในบริษัทที่ไม่เคยทำโอทีเลยแต่งานเสร็จเรียบร้อยดี"ถ้าไม่ใช่คุณปู่พูดเขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด มันจะเป็ไปได้ยังไงเธอจะเก่งเกินไปแล้ว ลูกก็ต้องเลี้ยง งานก็ต้องทำ ถือว่าเป็ผู้หญิงที่มีความรับผิดชอบสูงมากคนหนึ่ง...เหมาะสม!
"คุณปู่คิดว่าเธอเหมาะสมมั้ยครับ"
"แล้วถ้าปู่บอกว่าไม่เหมาะสมล่ะ" ประโยคนี้ท่านแหย่หลานชายเล่น
"อ้าว...ทำไมพูดแบบนี้ล่ะครับ"
"ปู่ล้อเล่นแล้วแต่หลานเถอะ ว่าแต่มั่นใจแค่ไหนว่าเธอจะเลือกหลาน"
"ผมออกจะหล่อ" หลงตัวเอง!
"ถุย!"
"เอ๊ะ!...คุณปู่นี่ ผมเป็หลานคุณปู่นะครับ"
"รู้แล้วว่าเป็หลาน แต่แกจะต้องใช้ความสามารถของตัวเองจีบเธอห้ามบอกถึงสถานะของปู่กับแกเด็ดขาดจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม"
"เมื่อไหร่ครับถึงจะเหมาะสม"
"เมื่อคนที่แกเลือก รักแกจากใจจริง" ถ้าวันนั้นมาถึงผู้หญิงคนนั้นคงเป็คนที่น่าอิจฉาที่สุด
"ได้ครับ ไม่มีปัญหา"อันที่จริงสิ่งที่เขามีอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้ขี้เหร่ มันจะไปยากอะไรก็แค่จีบสาว