"เฮ้อ... วันหยุดทั้งที ทำไมมันน่าเบื่อขนาดนี้นะ"
นนท์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปีในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ง่ายๆ บ่นกับตัวเอง ขณะเดินเล่นไปตามชั้นต่างๆ อยู่ในห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมือง วันนี้เป็วันหยุดงานของเขาแต่เพื่อนๆ ของเขากลับติดธุระกันหมด ตัวเขาที่ไม่มีอะไรทำจึงได้แต่มาเดินตากแอร์เล่นฆ่าเวลาไปเรื่อยๆ
โซนที่เขาเดินอยู่เป็มุมที่คนค่อนข้างน้อย มีตู้คีบตุ๊กตาตกรุ่นและตู้เกมเก่าๆ ตั้งเรียงรายอยู่มากมาย แต่แล้วสายตาของนนท์ก็ไปสะดุดเข้ากับวัตถุชิ้นหนึ่งที่ดูแปลกแยกจากสิ่งรอบข้าง
มันคือ ตู้ถ่ายรูปภาพ สไตล์ย้อนยุค ตัวตู้ทำจากไม้และพลาสติกสีซีดๆ ดูเหมือนหลุดมาจากยุคโบราณแต่สิ่งที่ทำให้มันสะดุดตาที่สุดไม่ใช่ความเก่า ทว่าคือป้ายที่ทำด้วยกระดาษเอสี่สีสะท้อนแสงที่แปะอยู่ข้างตู้ โดยข้อความตัวเบ้อเริ่มว่า
"โปรโมชั่นพิเศษ! ถ่ายฟรี ไม่คิดเงิน!"
"หือ? ถ่ายฟรีเหรอวะ"
นนท์เลิกคิ้วพร้อมกับบ่นในใจ
"สมัยนี้ยังมีของฟรีแบบนี้อยู่ในห้างอีกเหรอ?"
ด้วยความเบื่อประกอบกับความอยากรู้อยากเห็น นนท์จึงเดินตรงเข้าไปที่ตู้ถ่ายรูปนั้นทันที เขารูดผ้าม่านสีเขียวเข้มที่กั้นทางเข้าออกแล้วเดินเข้าไปข้างในตู้ถ่ายภาพ บรรยากาศภายในตู้ดูแคบและมืดกว่าที่เขาคิด ในตู้มีเพียงแสงสว่างสลัวๆ จากหน้าจอััที่อยู่ตรงหน้า
บนหน้าจอแสดงข้อความสั้นๆ: ‘กรุณากดปุ่มเพื่อเริ่มถ่ายภาพแบบซิงโครไนซ์’
"ซิงโครไนซ์อะไรของมันวะ ภาษาเข้าใจยากชะมัด"
นนท์บ่นออกมา แต่ก็ยังเอื้อมมือไปกดปุ่มสตาร์ตสีแดงบนแผงควบคุม
หน้าจอเริ่มนับถอยหลังทันที 3... 2... 1…
นนท์ยังไม่ทันได้ตั้งตัวหรือคิดท่าโพสด้วยซ้ำ จังหวะที่ตัวเลขกลายเป็ศูนย์ เลนส์กล้องที่ซ่อนอยู่หลังกระจกก็ทำงาน
แชะ!
วาบ!!!
แสงแฟลชสีขาวสว่างจ้าพุ่งออกมากระแทกเข้าั์ตาของนนท์อย่างจัง มันไม่ใช่แสงแฟลชแบบตู้ถ่ายรูปธรรมดา แต่มันสว่างวาบจนตาของเขาพร่ามัวและมองอะไรไม่เห็นจนทำให้เขารู้สึกเหมือนวูบไปในชั่วขณะ
"โอ๊ย! ไอ้ตู้ถ่ายรูปบ้าเอ๊ย! แฟลชหรือสปอร์ตไลท์ส่องตาวะเนี่ย!"
นนท์สบถออกมาด้วยความหงุดหงิด เขายกมือขึ้นขยี้ตาที่พร่ามัวจนเห็นเป็จุดดับสีดำในตา ชายหนุ่มสะบัดหน้าไปมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดผ้าม่านออกแล้วเดินดุ่มๆ ออกมาจากตู้ทันทีด้วยความโมโห โดยไม่ได้หันกลับไปมองหน้าจอที่กำลังขึ้นข้อความใหม่ว่า…
‘ทำการบันทึกร่างเดิมเสร็จสิ้น… สลับเปลี่ยนข้อมูลผู้ใช้งานเสร็จสมบูรณ์…’
นนท์เดินบ่นในใจถึงไฟแฟลชที่ส่องตาเขาไม่หยุด พลางขยี้ตามาตามทางเดินของห้าง
เขาคิดว่าจะมุ่งหน้าไปหาอะไรกินที่ฟู้ดคอร์ดเพื่อดับอารมณ์หงุดหงิดของเขาจากที่โดนแสงแฟลชส่องตา แต่หลังจากเดินมาได้สักพัก เขาเริ่มรู้สึกได้ว่ามีความประหลาดบางอย่างที่เริ่มเกิดขึ้นกับร่างกายของเขา
นั่นคือ... ลมหนาวที่เริ่มเข้ามาปะทะกับขาของเขา
‘ทำไมอยู่ๆ แอร์ในห้างมันถึงเย็นวาบเข้ามาที่ขาได้วะ’
นนท์คิดในใจพลางจะเอามือไปลองจับที่ขาของเขา แต่ทันทีที่เขาเอามือไปจับขา ความรู้สึกที่แปลกประหลาดก็โผล่ขึ้นมาอีก
‘ทำไมจับขาแล้วโดนขาเลย กางเกงหายไปไหนเนี้ย และทำไมขาถึงรู้สึกมันนุ่มๆ เนียนๆ ผิดปกติ’
เขาก้มลงไปมองที่ขาก็พบกับความประหลาดใจ สิ่งที่เขาเห็นไม่ใส่กางเกงยีนส์อีกต่อไป แต่เปลี่ยนมาเป็ใส่กระโปรงสีดำ แถมขาของเขาตอนนี้ดูเนียนเรียบไม่มีขนหน้าแข้งอยู่เลย รวมไปถึงมือและแขนที่ดูเปลี่ยนไป
เขารีบยกมือขึ้นมาดูด้วยความใ
มือที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้า... มันไม่ใช่มือที่ใหญ่ ผิวเข้ม และหยาบกร้านตามที่เขาคุ้นเคย
แต่มือของเขาตอนนี้คือมือที่เล็กและเรียวบางจนแปลกตาไป แถมผิวก็ขาวเนียนละเอียด และที่สำคัญที่สุด... เล็บมือทั้งสิบนิ้วถูกทาด้วยยาทาเล็บสีแดงสด!
"เห้ย! อะไรเนี่ย!"
นนท์อุทานลั่น เสียงที่หลุดรอดออกมาจากลำคอแทนที่จะเป็เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มที่เขาคุ้นเคย กลับกลายเป็เสียงแหลมใสของผู้หญิงที่แปลกไปจากที่เขาเคยได้ยิน!
นนท์เบิกตากว้างด้วยความใ เขารีบก้มมองสำรวจตัวเองทันที และนั่นยิ่งทำให้เขาแทบทำอะไรไม่ถูก
เสื้อยืดกางเกงยีนส์ตัวโปรดที่เขาใส่อยู่ได้หายไปแล้ว... ตอนนี้เขากำลังสวมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมพอดีตัว และท่อนล่างคือกระโปรงทรงเอสีดำผ่าข้างที่สั้นเลยเข่าขึ้นมา โชว์เรียวขาที่ขาวและเนียนแถมกำลังสวมรองเท้าส้นสูงสีดำคลับอยู่
นี่มัน... ชุดผู้หญิงใช่ไหมเนี่ย!
"ไม่จริงน่า... นี่เราฝันอยู่ใช่ไหม!"
นนท์ร้องอุทานออกมาพลางเอามือลูบหน้าอกตัวเองแล้วก็ต้องใเมื่อพบว่าตัวเองนั้นมีหน้าอกแบบผู้หญิง แถมเขากำลังใส่บราอยู่ด้วย เป็ััและความรู้สึกแปลกประหลาดแบบที่เขาไม่เคยเป็มาก่อน
ด้วยความตื่นใจนทำอะไรไม่ถูก นนท์จึงอยากเห็นว่าตอนนี้ตัวเองเป็อย่างไร จึงคิดได้ว่าเขาต้องพยายามหากระจกเพื่อส่องดูตัวเอง เขาจึงรีบเดินไปหาห้องน้ำทั้งๆ ที่ยังสวมรองเท้าส้นสูงอยู่
"ทำไมรองเท้าส้นสูงมันเดินยากอย่างนี้เนี้ย"
นนท์บ่นในใจพร้อมกับพยายามเร่งฝีเท้าเดินบนส้นสูงอย่างยากลำบาก
เขาพยายามเดินจนมาถึงโซนห้องน้ำและเดินเข้าไปฝั่งที่มีป้ายสัญลักษณ์ห้องน้ำรูปผู้ชายด้วยความคุ้นเคย แต่เขากลับพบผู้ชายคนหนึ่งเดินสวนมาพอดีทำหน้าใแล้วบอกกับเขาว่า
"ขอโทษด้วยนะครับ ห้องน้ำผู้หญิงอยู่อีกทางครับ"
นนท์เริ่มมั่นใจแล้วร่างกายเขาไม่เหมือนเดิม เขาจึงพยักหน้าขอบคุณแล้วรีบเดินอย่างทุลักทุเลไปยังห้องน้ำผู้หญิงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะไปหยุดอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ในห้องน้ำ
และเมื่อเงยหน้าขึ้นมองภาพสะท้อนในกระจก... นนท์ก็ตัวแข็งค้างราวกับถูกสาปเป็หิน
ใบหน้าในกระจกไม่ใช่ใบหน้าเดิมของเขาอีกต่อไป แต่เป็ใบหน้าของหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่ง ดวงตากลมโต จมูกรั้น และริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีเข้ากับเล็บ
เขากลายเป็ผู้หญิงไปแล้ว!!!
[จบตอนที่ 1]
(ตอนต่อไป: นนท์ในร่างหญิงสาวจะทำอย่างไรเมื่อเขาอยู่ๆ ต้องกลายเป็ผู้หญิงที่เขาไม่รู้จัก เขาจะวิ่งกลับไปที่ตู้ถ่ายรูปเพื่อตามหาวิธีคืนร่างเดิม... โชคชะตาจะช่วยเขาหรือกลับยิ่งเล่นตลกกับเขามากกว่าเดิม!)
678
