New life in rural เกิดใหม่ในชนบท

“ทำไมมาถึงค่ำมืดแบบนี้ก็อื่นเขาเข้านอนกันหมดแล้ว” คุณป้าสะใภ้ใหญ่ภรรยาลุงใหญ่พอเห็นหน้าพวกเราก็ทำสีหน้าและน้ำเสียงไม่มีใส่พวกเราที่เดินทางมาอย่างเหนื่อยเพื่อจะมาช่วยงาน

“พวกเราออกจากบ้าน๻ั้๫แ๻่ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เดินมาแทบไม่ได้หยุดพัก ยังว่าพวกเรามาช้าอีกหรือคะ”การะเกดเดินออกมายืนด้านหน้าของน้องๆ

“คราวหลังก็หัดเดินให้มันเร็วๆหน่อยสิ จะได้มาถึงไม่ค่ำมืดจนรบกวนคนที่นอนหลับต้องลุกมาเปิดประตูให้”ป้าสะใภ้ใหญ่บ่นเสียงดัง เพื่อให้คนในบ้านที่ไม่ได้ลุกออกจากห้องได้ยิน

บ้านหลังนี้มีคนอาศัยอยู่ทั้งหมด……..นอกจากคุณตาทองมั่นคุณยายน้อยแล้ว ยังมีลุงใหญ่ชื่อทองสุก มีภรรยาหรือป้าสะใภ้ใหญ่ชื่อบานชื่น มีลูกสามคน ผู้ชายคนโตชื่อ แทนไทย อายุ 23 ปี ผู้หญิงชื่อจำปา อายุ 18  แต่งงานไปอยู่หมู่บ้านอื่น เหลือแค่จำปี อายุ 17ปี ยังไม่เเต่งงาน

ส่วนแทนไทยได้แต่งงานกับมะเฟื่อง อายุ 19 ปี เป็๲หญิงสาวในหมู่บ้านเดียวกัน มีลูกชายหนึ่งคนแทนดิน อายุ 5 ขวบอาศัยอยู่ในหมู่บ้าน

ลุงรองชื่อทองอิน มีภรรยาชื่อบัวงาม ทั้งสองมีสองด้วยกันสามคน ลูกคนโตชื่อ ภูผา อายุ19 ปี คนเล็ก น่านฟ้า อายุ18 ปี ทั้งสองยังไม่แต่งงาน ลูกสาวคนเล็กชื่อกอหญ้า อายุ13 ปี

ลุงสามชื่อทองเปลวภรรยาตายไม่มีลูก สมองมีปัญหาเล็กน้อยจึงไม่แต่งงานใหม่ ส่วนป้าแย้มชื่อแย้มงาม เป็๲ลูกสาวคนที่4ของบ้าน แม่ของสามพี่น้องเป็๲ลูกคนเล็กชื่อพริ้มพรายแต่งงานกับพ่อชื่อพนา

“ป้าสะใภ้ใหญ่ จะพูดแบบนี้ได้ยังไง พวกเราสามคนต้องลำบากเดินทางไกล ข้ามป่าเขาเพื่อมาช่วยเกี่ยวข้าวให้พวกป้านะ”กานพลูพูดขึ้นมาหลังได้ยินป้าสะใภ้ใหญ่พูดเหมือนเป็๞ความผิดของพวกเรา

“นี้ล่ะนะเด็กที่ไม่มีพ่อแม่สั่งสอน ถึงกล้าพูดกับผู้ใหญ่แบบนี้ ”ป้าสะใภ้ใหญ่หรือนางบานชื่นกล่าวว่ากานพลู

“ก็คงจะเป็๞อย่างงั้น ทำไงได้พ่อแม่พวกเราตายไปแล้วก็เลยไม่มีคนมาสอน”การะเกดพูดขึ้น

“งั้นป้าควรจะไปสอนพวกเธอที่บ้านดีไหม”ป้าสะใภ้ใหญ่ถามด้วยตาเป็๲ประกาย

“ไม่ต้องคะ พ่อแม่ของเราสอนมาดีอยู่แล้ว แม้พวกท่านจะไม่อยู่แล้วก็ตาม แต่เราต้งรู้ว่าควรเคารพผู้ใหญ่แบบไหนแล้วพวกเราจะเข้าบ้านได้หรือยัง ฉันกับน้องเดินทางมาไกลทั้งเหนื่อยทั้งหิว ในบ้านมีอะไรให้กินบ้าง”การะเกดไม่สนใจใครเเล้วเธอเหนื่อยอยากนั่งพัก

“อาหารไม่มี ใครจะทำทำกับข้าวทิ้งไว้ให้ และนี้ก็มืดแล้วด้วยถ้าหิวก็รอกินพรุ่งนี้เเล้วกัน ฉันจะไปนอนแล้ว”ป้าสะใภ้ใหญ่บอก

“เเล้วเราจะพักที่ไหน”การะเกดถามหลังจากเดินไปที่ห้องนอนของแม่แต่ตอนนี้เป็๞ห้องของจำปีจำปาไปแล้ว ถ้าพ่อแม่ของสามพี่น้องมาช่วยงานจะได้นอนห้องนี้และให้จำปีจำปาไปนอนกับพ่อแม่ของตัวเอง แต่ตอนนี้เหลือจำปีคนเดียวและเธอไม่ยอมย้ายไปนอนเบียดกับพ่อแม่ของเธอ

“ก็ไปนอนในห้องเก็บของห้องนั้นไป เก็บของนิดหน่อยก็นอนได้แล้ว มาช่วยแค่ไม่กี่วันทำเป็๲เ๱ื่๵๹มาก”ป้าสะใภ้ใหญ่ตอบแบบส่งๆก่อนจะเดินเข้าห้องนอน ปัง

“จะทำยังไงดีค่ะพี่การะเกด”แก้วใสถามพี่สาว

“ไปเก็บกวาดหน่อยก็นอนได้แล้ว”การะเกดพาน้องๆเดินไปที่ห้องเก็บของ ในห้องนี้มีแต่ความมืดและหนาวเย็นจากลมด้านนอดที่พัดเข้ามาในห้อง

“เราจะนอนยังไงคะ ทั้งมืดทั้งหนาวฝุ่นก็เยอะ”กานพลูถามพี่สาวทั้งสอง

“คงต้องช่วยกันทำความสะอาดก่อน”การะเกดหยิบตะเกียงไฟรูปทรงโบราณแต่ใส่ถ่านก้อนออกมา ก่อนจะเปิดไฟทำให้ห้องทั้งห้องสว่าง

“พี่การะเกดตะเกียงอะไรทำไมไม่มีไฟแต่สว่างมาก”กานพลูถามก่อนจะเดินมาดูใกล้ๆ

“ตะเกียงนี้เป็๲แบบใส่ถ่านก้อน พี่รู้ว่าพวกเราสงสัยเอาไว้กลับไปบ้านเราก่อนแล้วพี่จะอธิบายของสงสัยให้น้องๆเข้าใจ แต่ตอนนี้เรารีบทำความสะอาดเถอะกว่าจะเสร็จคงจะดึกมาก”การะเกดพาน้องๆขนของในห้องเก็บของออกมาไว้อีกด้านของห้อง พวกเธอจะใช้แค่ครึ่งห้องเท่านั้น 

หลังขนของออกไปส่วนหนึ่งการะเกดให้กานพลูไปก็กวาดฝุ่นตามพื้นออกและให้แก้วใสมาถูกพื้น ส่วนเธอนำก็อต เทปสีน้ำตาลมาติดรูของผนังไม้ เพื่อไม่ให้ลมเย็นในเวลากลางคืนเข้ามาได้ หลังทำความสะอาดเสร็จการะเกดให้น้องไปล้างหน้าล้างตัวเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อน เพราะทุกคนต่างเดินทางมาเหนื่อยกันทั้งวันก็สกปรกมอมแมมกันมากแล้ว ยังต้องมาเสียงเวลาทำความสะอาดห้องกันอีก 

หลังน้องๆออกไปแล้วการะเกดนำฟูกปิกนิกที่พับได้ออกมาปูบนพื้น สำหรับพวกเธอสามพีน้องนอน และนำผ้าห่มผืนบางออกมาไว้บนที่นอนพร้อมหมอน ดีนะที่เธอให้น้องๆเตรียมที่นอนมากันด้วยไม่งั้นเธออาจจะไม่ได้นอนต้องอธิบายให้น้องๆฟังกันทั้งคืน ว่าแล้วการะเกดก็เดินตามน้องๆไปอาบน้ำ