ตอนที่28 เยี่ยมหลวงตาเสาร์
สิบห้านาทีผ่านไป.......
ตุบตุบ ตุบ
“ยาต้มมาแล้วขอรับหลวงตา!”
หลังจากที่ไอ้จุกถูกสั่งให้ไปต้มยานี่ก็ผ่านมาสิบห้านาทีแล้วก่อนจะกลับมาที่กุฏิ.......
“อ่ะกล้วย!ถือยาเอาไว้ พี่จะประคองหลวงตาขึ้นมานั่ง จะได้กินยาได้สดวก!”และเมื่อไอ้จุกมาถึงข้างๆตัวของหลวงตาเสาร์ไอ้จุกก็ได้ยื่นถ้วยยาให้กล้วยถือเอาไว้ก่อนที่ตนจะเอามือสอดไปที่ใต้คอของหลวงตาเสาร์เพื่อประคองให้หลวงตาเสาร์ลุกขึ้นมานั่งกินยา........
ขอรับพี่จุก!
หมับ!
“ขออภัยนะขอรับหลวงตาจุกขอประคองตัวขึ้นมานะขอรับ!”
อื้ม!
พรึบ!พรึบ! พรึบ!
โอ้ยยยย!โอ้ย!
เบาๆหน่อยสิวะไอ้จุก!
ขอรับหลวงตา!
อึ๊บ!
“นี่ยาขอรับหลวงตาค่อยๆดื่มนะขอรับ มันร้อน!”หลังจากที่ไอ้จุกประคองหลวงตาเสาร์ขึ้นมาในท่านั่งได้แล้ว มันก็ได้หยิบถ้วยยาจากมือของกล้วยมาก่อนที่จะเอาถ้วยยายื่นไปใกล้ๆปากของหลวงตาเสาร์เพื่อให้หลวงตาทานยาได้ง่ายขึ้นและก่อนที่หลวงตาจะดื่มยาไอ้จุกก็ได้บอกให้ท่านดื่มยาด้วยความระมัดระวังด้วยเพราะมันร้อน........
ข้ารู้แล้วน่าไอ้จุก!
ฟู่ว!ฟู่ว! ฟู่ว!
อึกอึก อึก!
อ๊า!
ขมดีแท้!
“หลวงตาทานยาเสร็จแล้วกระผมขออนุญาตเช็ดตัวให้กับหลวงตาต่อนะขอรับ!” กล้วยหยิบเอาผ้าชุบน้ำพอหมาดๆขึ้นมาก่อนจะขออนุญาตหลวงตาเสาร์เพื่อเช็ดตัวให้กับท่านหลังจากที่ท่านทานยาและนอนลงแล้ว.......
เอาสิ!
ขอรับหลวงตา!
สิบนาทีผ่านไป………
“เอาละ!ขอบใจพวกเอ็งทั้งสองมากๆนะ หลวงตาขอนอนพักสักหน่อยคิดว่าน่าจะดีขึ้นหลังจากที่ได้นอนพักเอาแรงสักชั่วโมงสองชั่วโมง!”หลังจากที่กล้วยได้เช็ดตัวให้กับหลวงตาเสาร์เสร็จแล้วท่านก็ได้มองไปที่หน้าของกล้วยและไอ้จุกพร้อมๆกันก่อนที่ท่านจะพูดขอบใจทั้งสองคนที่มาเป็ธุระช่วยตนในกครั้งนี้ก่อนจะขอตัวนอนพักผ่อนสักหน่อย........
“ได้ขอรับหลวงตา!ถ้าเช่นนั้นหลวงตาก็นอนพักเถอะนะขอรับ ไปกันเถอะกล้วย ให้หลวงตาได้นอนพักสักประเดี๋ยวเถิด!แล้วพวกเราค่อยกลับมาเมื่อถึงเวลาฉันเพลกัน” ไอ้จุกขานรับหลวงตา ก่อนจะหันหน้ามาหากล้วยและชวนกันออกไปเพื่อให้หลวงตาเสาร์ได้นอนพักแล้วพวกตนค่อยกลับมาหาหลวงตาอีกครั้งเมื่อถึงเวลาฉันเพล.......
ขอรับพี่จุก!
เช่นนั้นพวกเราทั้งสองขอกราบลานะขอรับ!
อื้ม!
“หากมีเหตุอันใดก็ให้หลวงตาเรียกได้เลยนะขอรับ พวกกระผมจักอยู่เฝ้าแถวๆนี้แหละขอรับหลวงตา!หรือหากปวด…….ก็เรียกจุกได้นะขอรับ จุกจะรีบ………”
ไปไปได้แล้ว! พูดมากแบบนี้ข้าจักได้พักไหมวะ!
ขอรับหลวงตา!
แกร้ก!
ตุบตุบ ตุบ
หลังจากที่ไอ้จุกกับกล้วยกลับออกมาจากกุฏิหลวงตาเสาร์แล้วกล้วยก็ได้กลับบ้านไปหาพ่อของเขา ส่วนไอ้จุกก็ไปหาที่หลับนอน ซึ่งอยู่ห่างจากกุฏิของหลวงตาเสาร์ไม่ไกลมากนัก.......
ยี่สิบนาทีผ่านไปณ บริเวณหน้าบ้านของพันผา........
“ไอ้ผาโว้ย!!ไอ้ผา!” เสียงของผู้ใหญ่สุขได้ะโเรียกหาพันผาที่บริเวณหน้าบ้านของเขาพร้อมกับชาวบ้านบางส่วนที่ติดตามมาด้วย.......
ขอรับ!
ตุบตุบ ตุบ
“เอ้า!นั่นพ่อผู้ใหญ่เองหรือขอรับ แล้วนั่นจะพากันไปที่ใด เหตุใดถึงได้ยกโขยงกันมามากเช่นนี้หรือขอรับ!? ”พันผาที่กำลังนั่งฝึกกรรมฐานอยู่บนบ้านได้รีบเดินลงมาดูว่าใครเป็คนเรียกตน ก่อนที่จะได้รู้ว่าเสียงที่เรียกหาตนเองนั้นเป็เสียงของผู้ใหญ่บ้านนั่นเองดังนั้นพันผาจึงได้ถามผู้ใหญ่บ้านกลับไปในทันทีว่าจะพากันไปที่ไหนหลังที่เขาเห็นคนจำนวนมากที่มากับผู้ใหญ่บ้าน.........
“ข้ากับพวกชาวบ้านกำลังจะพากันไปดูต้นข้าวที่ทุ่งนาทางท้ายหมู่บ้าน เพราะข้าได้ยินข่าวว่าพวกตั๊กแตนมันได้มาทำความเสียหายให้กับต้นข้าวของชาวบ้านไปมิใช่น้อยพวกข้าจึงจะพากันไปดูเพื่อหาวิธีแก้ใขและจัดการกับพวกมัน!” ผู้ใหญ่สุขได้ตอบพันผากลับไปถึงสาเหตุที่พวกเขามารวมตัวกันในครั้งนี้ว่าเพื่ออะไร.......
“เป็อย่างนั้นหรือขอรับแล้วมีอะไรให้ผมพอช่วยได้บ้างไหมพ่อผู้ใหญ่!?” พันผาถามผู้ใหญ่สุขกลับไปในทันทีเผื่อพวกเขา้าความช่วยเหลือจากตน........
“ไม่ดอกไอ้ผาพวกข้าแค่เดินผ่านหน้าบ้านของเอ็ง จึงแวะเข้ามาทักทายก็เท่านั้น!” ผู้ใหญ่สุขยิ้มให้กับพันผาก่อนจะบอกว่าตนแค่เดินผ่านมา จึงได้ะโเพื่อทักทายก็เท่านั้น.......
ตุบตุบ ตุบ
“เอ้ากล้วย!ทำไมถึงได้กลับมาเร็วจัง ปกติเห็นกลับมาหลังเพลมิใช้รึ!?” ในขณะที่พันผาได้คุยกับผู้ใหญ่สุขอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามา จึงได้หันหน้าไปดูก็พบว่าเป็กล้วยก่อนที่เขาจะพูดถามกล้วยขึ้นมาด้วยความสงสัย.........
.................?
“เ้าหนูกล้วย!พ่อเอ็งถามก็ไม่ยอมตอบ เป็อะไรไปละ เอาแต่ทำหน้าตายังกะตูดลิงเสียอย่างนั้น! หรือว่าใครแกล้งเอ็งวะไอ้จุกหรือไอ้แดงละ” ผู้ใหญ่สุขเห็นกล้วยทำหน้าตาแปลกๆเหมือนกับคนอมทุกข์ เขาจึงได้ถามออกไปด้วยความสงสัยและอยากรู้พร้อมกับพูดหยอกล้อ.......
“ท่านพ่อ!พ่อผู้ใหญ่! กระผมไม่ได้เป็อะไรขอรับ แต่…….หลวงตาเสาร์นั่นสิขอรับ อาการของท่านไม่ค่อยจะสู้ดีเลยผมกับพี่จุกพึ่งจะต้มยาและเช็ดตัวให้ท่าน ก่อนจะให้ท่านได้นอนพักไปเมื่อตะกี่นี้เอง!”กล้วยพูดตอนพันผาและผู้ใหญ่สุขด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก เกี่ยวกับเื่อาการป่วยของหลวงตาเสาร์ที่เกินขึ้นก่อนหน้านี้.........
หา!!
“หลวงตาเสาร์ป่วยกระนั้นรึเ้าหนูกล้วย” ผู้ใหญ่สุขอุทานด้วยความใเมื่อรู้ว่าหลวงตาเสาร์ป่วยหนัก ก่อนที่จะหันไปหากลุ่มชาวบ้านที่มาด้วยว่า“ข้าว่าพวกเราเข้าไปดูอาการของหลวงตาเสาร์กันเสียก่อน แล้วค่อยออกไปทุ่งนากันดีกว่า!?” ซึ่งผู้ใหญ่บ้านคิดว่าให้ทุกคนควรเข้าไปดูอาการของหลวงตาเสาร์เสียก่อนแล้วค่อยกลับมาจัดการเื่ตั๊กแตนกัน.........
“เดี๋ยวก่อนขอรับพ่อผู้ใหญ่ผมคิดว่าอย่าพึ่งเข้าไปรบกวนท่านจะดีกว่านะขอรับ เพราะท่านบอกผมว่าจะขอนอนพักสักประเดี๋ยวแล้วตอนเพลค่อยเอาสำรับอาหารไปให้ท่านขอรับ!” กล้วยรีบหยุดผู้ใหญ่บ้านและทุกๆคนเอาไว้เพราะหลวงตาเสาร์กำลังนอนพักผ่อนอยู่หลังจากที่ได้กินยาต้มเข้าไปแล้วดังนั้นกล้วยจึงบอกให้ทุกไปหาหลวงตาใน่เวลาฉันเพลแทน........
“กระนั้นรึเ้าหนูกล้วยอื้ม! ข้าเข้าใจแล้ว ถ้าเช่นนั้นพวกข้าทุกคนก็จะออกไปที่ทุ่งนากันก่อน แล้ว่เวลาใกล้เพลพวกเราค่อยเข้าไปดูหลวงตาเสาร์พร้อมกันไปพวกเรา!” ผู้ใหญ่สุขได้พยักหน้ารับฟังกล้วยอย่างเข้าใจแล้ว เขาก็พาพวกลูกบ้านที่มาด้วยกันเดินทางไปทุ่งนาก่อน แล้วค่อยไปหาหลวงตาเสาร์ใน่ใกล้เวลาฉันเพลพร้อมๆกัน...........
ขอรับพ่อผู้ใหญ่!
ถ้าเช่นนั้นข้าไปก่อนนะไอ้ผา เ้าหนูกล้วย!
แล้วเจอกันพ่อผู้ใหญ่!
ตุบตุบ ตุบ
สองชั่วโมงผ่านไปณ หน้ากุฏิของหลวงตาเสาร์........
หลวงตาขอรับ!!หลวงตา!!
“ได้เวลาฉันเพลแล้วขอรับ!”เสียงไอ้จุกะโเรียกหลวงตาเสาร์ดังไปจนทั่วกุฏิ เพื่อบอกหลวงตาว่าถึงเวลาฉันเพลแล้วซึ่งมันได้เตรียมสำรับเอาไว้ให้หลวงตาเรียบร้อยแล้ว.......
แกร้กแอ้ดดดด
“เอ้อ!เอ้อ! ข้าได้ยินแล้วโว้ย! ข้าจะออกไปบัดเดี๋ยวนี้แหละ”หลวงตาเสาร์ได้เปิดประตูกุฏิออกมา เพื่อบอกไอ้จุกว่าตนได้ยินเสียงเรียกแล้วและกำลังจะออกไป..........
ขอรับหลวงตา!
ตุบตุบ ตุบ
อึ๊บ!อ้า!
“รับประเคนอาหารขอรับหลวงตา!” เมื่อหลวงตาเสาร์ออกมาจากกุฏิและนั่งลงข้างหน้าสำรับอาหารแล้ว ไอ้จุกก็เอามือทั้งสองข้างไปจับที่สำรับอาหารของหลวงตาเสาร์ก่อนจะบอกให้ท่านรับประเคนอาหารเพื่อฉันเพล.........
ขอบใจเอ็งมากไอ้จุก!
สิบนาทีผ่านไป.......
ตุบตุบ ตุบ
“หลวงตาขอรับ!กราบนมัสการขอรับ!” จู่จู่ก็มีเสียงฝีเท้าของคนจำนวนหนึ่งวิ่งเข้ามาที่กุฏิ ซึ่งกลุ่มคนที่ว่านั้นก็คือผู้ใหญ่บ้านพันผา กล้วยและก็ลูกบ้านอีกจำนวนหนึ่ง ก่อนที่ทั้งหมดจะพากันก้มลงกราบนมัสการพร้อมๆกันเมื่อพวกเขามาถึงด้านหน้าของหลวงตา..........
เอาๆใจเย็นๆก่อนทุกคน ให้ข้าได้ฉันเสร็จก่อน!
ขอรับหลวงตา!
ห้านาทีผ่านไป.......
“เอ้า! ว่ายังไงพากันมาตั้งเยอะมีเื่อะไรกันรึ!” หลังจากที่หลวงตาเสาร์ได้ฉันอาหารเสร็จแล้วท่านก็ได้หันหน้าไปหาผู้ใหญ่บ้านและกลุ่มคนที่เข้า.........
“กระผมได้ยินข่าวมาว่าหลวงพ่ออาพาธหนักพวกกระผมจึงได้พากันเข้ามาเยี่ยมเพื่อถามดูอาการกันนี่แหละขอรับ!” ผู้ใหญ่บ้านได้ประนมมือขึ้นมาก่อนจะพูดตอบหลวงตาเสาร์ด้วยสีหน้าที่เป็ห่วงและรู้สึกไม่สบายใจ........
อุอุ อุ อื้ม!
“ผู้ใหญ่รู้เื่ได้เยี่ยงใดว่าข้าอาพาธกระนั้นรึ!?” หลวงตาเสาร์ไอขึ้นมา ก่อนที่จะถามผู้ใหญ่บ้านกลับไปว่า รู้เื่ที่ตนป่วยไม่สบายได้อย่างไร.......
“พวกกระผมทราบข่าวมาจากเ้าหนูกล้วยกันขอรับ!”ผู้ใหญ่สุขตอบหลวงตาเสาร์กลับไปทันที ว่าเป็กล้วยที่บอกเขาและคนอื่นๆได้รู้........
กระนั้นรึ!
“ตอนนี้ข้าก็อาการดีขึ้นมากแล้วแหละแต่เมื่อเช้านี่สิ ข้าก็เกือบจะแย่อยู่เหมือนกัน ยังดีที่เ้าหนูกล้วยและไอ้จุกเข้ามาช่วยข้าเอาไว้ทันการพอดี!”หลวงตาเสาร์หันหน้าไปมองกล้วยและไอ้จุกที่นั่งอยู่ต่อหน้าของตน ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยสี่หน้าที่ดีขึ้น.........
“ขอรับ! กระผมค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อยที่หลวงพ่ออาการดีขึ้นมาแล้ว!แต่หากยังมีอาการใดอยู่ก็บอกพวกกระผมได้นะขอรับ!”ผู้ใหญ่สุขประนมมือขึ้นมา พร้อมกับพูดออกไปด้วยสีหน้าที่ดีใจหลังจากที่เขาได้ยินหลวงตาเสาร์บอกกับตนว่า อาการของท่านในตอนนี้ได้ดีขึ้นมามากแล้ว........
เอ้อ!
“ผู้ใหญ่ไอ้ผา ทุกคนมาก็ดีแล้ว ข้ากำลังอยากเจออยู่พอดี!”หลวงตาเสาร์หันหน้าไปมองทุกๆคนที่เข้ามาถามข่าวอาการป่วยของตนด้วยสีหน้าที่จริงจังเพราะตนมีเื่อยากที่จะพูดด้วย........
“หลวงพ่อมีเื่อะไรที่อยากจะพูดกับพวกกระผมหรือขอรับ!”ผู้ใหญ่สุขประนมมือขึ้นมา ก่อนที่เขาจะถามหลวงตาเสาร์กลับไปด้วยสีหน้าที่สงสัยหลังจากที่เห็นหลวงตาเสาร์ทำสีหน้าที่จริงจังกับพวกตน........
อื้ม!
“ก็เื่ของไอ้ผามันนั่นแหละในวันรุ่งพรุ่งนี้ ท่านช่วยเชิญผู้เฒ่าผู้แก่และคนในหมู่บ้านของเราเข้ามาปลงผมนาคให้กับไอ้ผาด้วยนะข้าคิดว่าจะเริ่มเวลาเก้าโมงเช้า บอกให้ทุกคนมาให้พร้อมเพียงกันด้วยละ!” ซึ่งเื่ที่หลวงตาเสาร์อยากจะบอกก็คือให้ผู้ใหญ่บ้านไปเชิญคนเฒ่าคนแก่และลูกบ้านให้มาปลงผมนาคให้กับพันผาในวันพรุ่งนี้.........
เอ้า!
“ไอ้ผาเอ็งจักบวชแล้วกระนั้นรึ!”ผู้ใหญ่สุขอุทานขึ้นมาด้วยความใ หลังจากที่ได้ยินหลวงตาเสาร์พูดเื่การปลงผมนาคให้กับพันผาจบ........
ถูกต้องแล้วขอรับผู้ใหญ่!
“มิน่าละ!ข้าถึงไม่ค่อยเห็นเอ็งออกไปไหนมาไหนเลยในหลายวันนี้ แต่ก็ดีแล้วแหละวัดของเรายิ่งขาดพระอยู่พอดี ยังไงข้าก็ขออนุโมทนาบุญกับเอ็งด้วยนะไอ้ผา!” ผู้ใหญ่สุขได้หันหน้าไปหาผันผาพร้อมกับพูดขึ้นด้วยความยินดีและอนุโมทนาบุญกับพันผาที่เขาตัดสินใจที่จะบวชในครั้งนี้........
“ขอรับพ่อผู้ใหญ่ข้าตั้งใจที่จะบวชจริงๆขอรับ!” พันผาได้พยักหน้าให้กับผู้ใหญ่สุข ก่อนที่เขาจะพูดตอบกลับไปด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตั้งใจที่จะบวชอย่างจริงจัง........
ก็ดีแล้วว่าที่นาคผา!
“กระผมเข้าใจแล้วขอรับหลวงตาถ้าไม่มีอะไรแล้ว พวกกระผมขอกราบลาเลยนะขอรับ!” ผู้ใหญ่สุขพยักหน้ารับคำของหลวงตาเสาร์ที่ได้พูดอย่างเข้าใจดีแล้วก่อนที่จะกราบลาหลวงตาเสาร์ เพื่อกลับไปปรึกษาหารือเื่การเตรียมงานในครั้งนี้.......
“เดี๋ยวก่อนใจเย็นๆว่าแต่มีใครยังสงสัยเื่อะไรกันอีกหรือไม่?” ทว่าก่อนที่ผู้ใหญ่สุขจะไปหลวงตาเสาร์ก็ได้พูดขัดจังหวะขึ้นมาเพื่อถามทุกคนเผื่อว่ายังมีใครอยากจะถามอะไรท่านอีก……
ไม่มีแล้วขอรับหลวงตา!
อื้ม!
ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ!
ตุบตุบ ตุบ
หลังจากที่ทุกคนได้เข้าใจกันดีแล้วพวกเขาก็พากันแยกย้ายกลับบ้านของใครของมัน ซึ่งบางส่วนก็ได้แยกติดตามผู้ใหญ่บ้านไปเพื่อปรึกษาหารือในการเตรียมงานบวชของพันผาในครั้งนี้.........