ตอนที่ 9
คำสาป
“.............”หลี่ลู่ชิงมองพลังปีศาจของปีศาจจิ้งจอกตรงหน้าด้วยดวงตาที่เฉยชาเป็อย่างมากหากเป็พลังของเขาในตอนนี้คงทำอะไรไม่ได้หรอก แต่เป้าหมายในการโจมตีของปีศาจจิ้งจอกตนนี้กลับเป็หลินเยว่เสียนี่พลังของนางทำอะไรหลินเยว่ไม่ได้หรอกพอโจมตีเข้ามาก็คงสลายหายไปเหมือนมารที่จ้องเล่นงานหลินเยว่ตอนลงมาเกิดเป็แน่
“หึหึข้าล่ะชอบจริงๆเทพที่ลงมาเกิดเป็มนุษย์เนี่ย”ปีศาจจิ้งจอกหัวเราะออกมาก่อนที่จะบังคับเปลวเพลิงรอบตัวพุ่งเข้าไปหาหลินเยว่อย่างเืเย็นแม้จะเป็เทพลงมาเกิดแต่พลังตอนลงมาเกิดเป็มนุษย์นั้นก็สังหารได้ง่ายกว่าตอนเป็ร่างเทพอย่างไม่ต้องสงสัยขอเพียงเผานางจนตายกลายเป็เถ้าถ่านและดึงพลังเทพของเด็กคนนี้มานางก็จะแข็งแกร่งขึ้นอีก
วูบ....
เปลวเพลิงสีแดงฉานที่เกิดจากพลังของปีศาจจิ้งจอกสลายหายไปทันทีที่เข้ามาใกล้ร่างของหลินเยว่เสียอย่างนั้นแถมท่าทีของหลินเยว่ยังเหมือนไม่ได้กลัวเปลวเพลิงที่พุ่งเข้ามาหาตัวเองอีกด้วย
“ไม่ได้นะห้ามทำร้ายคนมั่วซั่วแบบนี้สิ ถ้าเ้าทำแบบนั้นเ้าจะหายไปนะ”หลินเยว่เท้าเอวต่อว่าปีศาจจิ้งจอกด้วยท่าทีเอาจริงเอาจังเสียอย่างนั้นหากโจมตีเทพที่มีพลังสูงมากๆ คนที่โจมตีเข้ามาก็จะตายเอาง่ายๆเลยนะนางอุตส่าห์หาผู้ใช้พลังธาตุไฟเจอแล้วแท้ๆไม่อยากเสียไปง่ายๆนี่นา
“นะนี่เ้า.......”ปีศาจจิ้งจอกเบิกตากว้างด้วยความใ นางคือจิ้งจอกแดงผู้สร้างความวุ่นวายไปทั่วมิติเชียวนะถึงพลังจะยังไม่ฟื้นดีแต่เพลิงนั่นก็ควรจะเผาพวกเทพระดับต่ำได้เลยนะไม่ใช่พลังระดับเทพที่ลงมาเกิดเป็มนุษย์จะทำให้หายไปได้ง่ายๆ
“หลินเยว่......เ้าคงไม่ได้คิดจะเอาเ้านั่นมาเป็ผู้ใช้พลังธาตุไฟให้เ้าหรอกนะ”ไม่ใช่แค่ปีศาจจิ้งจอกเท่านั้นที่รู้สึกผิดคาดลู่ชิงผู้เป็พี่ชายเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกันหากหลินเยว่โดนโจมตีโดยไม่ตั้งใจก็ควรมีพลังสะท้อนกลับออกมาจนปีศาจจิ้งจอกสลายเป็ผุยผงไปแล้วไม่ใช่เพียงลบล้างอาคมของอีกฝ่ายเท่านั้นแสดงว่าหลินเยว่เป็ผู้ลบอาคมของปีศาจจิ้งจอกไปด้วยตนเอง
“เ้าค่ะ.....”หลินเยว่พยักหน้าอย่างใสซื่อก่อนจะเดินเข้าไปหาปีศาจจิ้งจอกที่กำลังทำหน้างุนงงตรงหน้าอย่างสบายใจ
“ไม่ได้ปีศาจจิ้งจอกตนนั้นมาจากมิติอื่นไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่จะมาอยู่ในโลกของเราได้”ลู่ชิงส่ายหน้าไปมาช้าๆอย่างไม่เห็นด้วยพูดกันตามตรงพลังของปีศาจจิ้งจอกตนนี้น่าจะพอๆกับเทพสูงสุดของโลกใบนี้เลยเกิดนางอาละวาดขึ้นมาคงทำเอาวุ่นวายแน่ๆ
“งั้นแบบนี้ล่ะ”เห็นพี่ชายออกปากห้ามหลินเยว่ก็โบกมือไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วพริบตานั้นร่างของปีศาจจิ้งจอกที่มีหูและหางจิ้งจอกสีแดงก็ถูกย่อตัวลงจนกลายเป็เพียงเด็กหญิงชาวมนุษย์อายุไม่ห่างจากพวกหลินเยว่นักไม่ใช่เพียงหูและหางที่หายไปกลายเป็ร่างมนุษย์เท่านั้นแม้แต่พลังของปีศาจของนางก็เปลี่ยนเป็พลังิญญาที่มีในโลกใบนี้แทนแถมยังมีระดับไม่ต่างจากเด็กทั่วไปอีกต่างหาก เรียกได้ว่าเพียงพริบตาเดียวพลังของปีศาจจิ้งจอกผู้สร้างความวุ่นวายจนโดนเทพผู้ปกครองลงอักขระคำสาปเข้าก็หายไปในพริบตาไม่สามารถััความน่ากลัวของนางได้อีกต่อไป
“ฮะ.........”แน่นอนผู้ที่ใที่สุดย่อมเป็ปีศาจจิ้งจอกที่เปลี่ยนเป็คนไปเสียแล้วแถมไฟที่เรียกออกมาได้ยังเหลือแค่กองไฟเล็กๆบนฝ่ามือเท่านั้นแถมรูปร่างอันแสนงดงามของนาง.....ยังกลายเป็ร่างผอมกะหร่องของเด็กมนุษย์อีกต่างหากนี่มันเลวร้ายกว่าตอนโดนคำสาปของเทพผู้ปกครองอีก นี่นาง....เป็ใครกันแน่
“เห็นไหมท่านพี่ ตอนนี้ เสี่ยวหง ก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นแล้วเป็อย่างไรบ้างเ้าคะแบบนี้ได้หรือไม่”หลินเยว่เปลี่ยนร่างปีศาจจิ้งจอกอย่างหน้าตาเฉยก็หันกลับไปขอร้องพี่ชายทันทีแถมยังตั้งชื่อให้ปีศาจจิ้งจอกเสร็จเรียบร้อยแบบกึ่งมัดมือชกกันเลยทีเดียว
“เ้านี่ประสาทรับรู้คงผิดที่สักแห่งเป็แน่ข้าไม่ได้ห้ามเ้าเก็บปีศาจตนนั้นมาเพราะเป็ปีศาจจากมิติอื่นเสียหน่อยแต่เพราะนางจะเป็อันตรายกับโลกใบนี้ต่างหาก”ลู่ชิงยังไงก็ไม่เห็นด้วยจะจับปีศาจมาอยู่ด้วยได้อย่างไร แบบนั้นไว้ใจไม่ได้หรอก
“ท่านพี่อย่าลืมสิเ้าคะว่าหน้าที่แท้จริงของข้าคืออะไร การอบรมบ่มนิสัยเหล่าผู้หลงผิดนั้นเป็งานของน้องนะเ้าคะ”อยู่ๆหลินเยว่ก็เดินไปยืนข้างๆอดีตปีศาจจิ้งจอกแล้วดึงนางเข้ามาซบอกตัวเองเสียอย่างนั้นนอกจากนี้นางยังใช้ดวงตาที่มีทั้งเมตตาและความอ่อนโยนพูดกับพี่ชายของนางอย่างจริงจังถึงหน้าที่ของเทพต้นกำเนิดที่ลงมายังโลกใบนี้แต่แรก
“ข้าต่างหากที่ต้องถามเ้าว่าเ้ายังจำได้หรือไม่”ลู่ชิงหรี่ตามองน้องสาวที่กำลังแสดงท่าทีจริงจังตรงหน้าด้วยท่าทีไม่โน้มตามอย่างสุดตัวไอ้หน้าที่ที่ว่าไม่เห็นนางจะสนใจสักนิด นอกจากเที่ยวเล่นในหมู่บ้านตามประสาเด็กกับกินอาหารที่ท่านแม่ทำนางไม่เห็นจะสนใจเื่การอบรมณ์บ่มนิสัยอะไรนั่นเลย
“ตะแต่นั่นก็เป็หน้าที่ของข้านะเ้าคะ ข้าคิดว่าถ้าให้เสี่ยวหงได้ััความสุขของชีวิตบ้างนางอาจจะเลิกกลายเป็ปีศาจร้ายก็ได้นะเ้าคะ”หลินเยว่ยังคงเถียงอย่างจริงจังระหว่างที่เสี่ยวหงที่โดนดึงมาซบอกหลินเยว่กลับเริ่มจับต้นชนปลายไม่ค่อยถูกเสียแล้ว
“ไม่ได้ฆ่ามันซะก่อนที่จะทำให้คนในหมู่บ้านเดือดร้อน”ลู่ชิงส่ายหน้าก่อนจะเดินถือทวนเข้ามาหาเสี่ยวหงด้วยท่าทีน่าหวาดกลัวแม้เสี่ยงหงจะััพลังเทพจากร่างของเด็กผู้ชายไม่ได้แต่ท่าทีของเขาก็ดูท่าทางเอาจริงแน่ๆหากปล่อยให้เขาลงมือวันนี้นางได้ตายจริงๆอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
“ท่านพี่ให้โอกาสนางหน่อยนะเ้าคะ”หลินเยว่เห็นพี่ชายเดินเข้ามาก็เริ่มเหงื่อตกแล้วเช่นกันทวนในมือของพี่ชายนางแม้ไม่ใช่ทวนเล่มเดียวกันกับที่โจมตีเทพองค์รองแห่งเหล่าเทพต้นกำเนิดแต่ก็มีกลิ่นอายน่ากลัวแผ่ออกมาอยู่ตลอด บางทีหากเขาแทงใส่ร่างของเสี่ยวหงแม้แต่ิญญาก็อาจจะสลายจนชุบชีวิตกลับมาไม่ได้แล้วก็เป็ได้
“แม้นางจะสังหารคนมานับล้านชีวิตงั้นหรือ”ลู่ชิงถามพลางเดินเข้าไปใกล้ร่างของน้องสาวและเสี่ยวหงด้วยท่วงท่าหนักแน่นแม้เสี่ยวหงจะััพลังเทพจากเด็กชายไม่ได้แต่ก็รู้ตัวทันทีว่าเด็กชายคนนั้นตั้งใจจะฆ่านางจริงๆ
“ท่านพี่เองก็ทำเหมือนกันข้ายังให้โอกาสท่านพี่เลยนะเ้าคะ”ได้ยินที่หลินเยว่พูดออกมาขาของลู่ชิงก็ชะงักไปครู่หนึ่งทันที อาจจะเพราะเวลาที่ใช้ในโลกนี้มันสงบสุขดีหรืออย่างไรก็ไม่ทราบเลยลืมคิดไปเลยว่าตนเองก็คิดจะทำเื่เลวร้ายอย่างมากเช่นกันมีหน้าอะไรไปต่อว่าปีศาจตนหนึ่งงั้นหรือ
“ไม่ใช่ว่าเ้าแค่้าใช้ข้าเป็ข้ออ้างหรอกเหรอ”ลู่ชิงหรี่ตามองน้องสาวด้วยท่าทีไม่ค่อยจะเชื่อในคำพูดของนางเสียเท่าไหร่แถมตัวนางเองยังเหมือนจะไม่มั่นใจในคำพูดของตัวเองเสียด้วยซ้ำ
“กะ.....ก็.............จริงๆแล้วข้าก็เห็นใจท่านที่ถูกขังในมิติทรมานด้วยจริงๆถึงสาเหตุหลักๆจะเป็เื่ของข้าแต่ก็มีความคิดที่อยากช่วยให้ท่านได้พ้นความทรมานอยู่ด้วยนะ”หลินเยว่ยิ่งพูดเสียงยิ่งเบาลงเรื่อยๆเล่นเอาลู่ชิงถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจแต่ถึงจะเป็ข้ออ้างที่ใช้อย่างไม่ใส่ใจแต่ก็ทำให้จิตสังหารของลู่ชิงเบาบางลงไปจนได้
“ท่านพี่ให้ข้าเก็บเสี่ยวหงเอาไว้เถอะ นางไม่ทำร้ายใครหรอก”เมื่อเห็นว่าท่านพี่เริ่มไม่มั่นใจในเหตุผลของตนหลินเยว่เลยตัดสินใจใช้ท่าไม้ตายที่นางมีติดตัวมาั้แ่กำเนิดนั่นก็คือการอ้อนมันตรงๆกับพี่ชายในสายเืนั่นเองนางกอดร่างของเสี่ยวหงเอาไว้แนบกายพร้อมส่งสายตาน่าสงสารมาทางพี่ชายอย่างสุดความสามารถ
“เฮ้อ....แล้วข้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่านางจะไม่ทำร้ายใคร”ลู่ชิงเห็นแบบนั้นก็ผ่อนบรรยากาศลงจนหมดลงเป็แบบนี้คงห้ามหลินเยว่ไม่ได้แล้วล่ะ
“ข้ารู้ว่าเสี่ยวหงเป็ปีศาจมาก่อนเลยมีอันตรายกับคนในโลกใบนี้ข้าเลยร่ายคำสาปเอาไว้แล้วว่าหากเสี่ยวหงสังหารมนุษย์ละก็ิญญาของนางก็จะสลายไปด้วยทันที”
“หะ.............”ทันทีที่ได้ยินคำตอบของหลินเยว่ใบหน้าของเสี่ยวหงก็ซีดเผือดพร้ะโกนลั่นด้วยความใทันทียัยนี่แอบใส่คำสาปเข้ามาในร่างของนางตอนไหนกันแล้วตกลงยัยนี่เป็ตัวอะไรกันแน่ถึงได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้ตามใจนึกขนาดนี้
“ไม่ได้ แค่นั้นไม่พอ”ลู่ชิงพูดพลางส่ายหน้าช้าๆปีศาจจิ้งจอกเก่งเื่ล่อลวงคน ต่อให้ลงมือเองไม่ได้ก็อาจจะหาทางอื่นจนได้เพราะฉะนั้นแค่คำสาปนี้ไม่เพียงพอ
“ถ้าเ้าอยากจะเลี้ยงนางก็เพิ่มคำสาปให้ข้าสังหารนางได้ทันทีลงไปด้วยหากนางทำเื่อันตรายข้าจะได้จัดการได้ก่อนจะเกิดความเสียหาย”ลู่ชิงยื่นข้อเสนอออกไปขณะมองดวงตาที่ราวกับกำลังจะกินเืกินเนื้อจากเสี่ยวหงอย่างแสนจะเฉยชาโดนคำสาปแบบนี้เข้าไปต่อให้ตอนนี้ทวนอยู่ในมือของนางแทนที่จะเป็เขาก็คงไม่กล้าทำอะไรแล้ว
“เ้าค่ะ”ได้ยินว่าท่านพี่จะยอมให้เลี้ยงเสี่ยวหงเอาไว้หลินเยว่ก็ยิ้มกว้างอย่างยินดีก่อนจะจัดการเพิ่มคำสาปใส่ร่างของเสี่ยวหงอย่างรวดเร็วจนเสี่ยวหงตั้งตัวไม่ทันกว่าจะรู้ตัวอีกทีก็โดนคำสาปของหลินเยว่ไปเรียบร้อยแล้ว
“......................”เสี่ยวหงโดนยัดคำสาปใส่ร่างหน้าตาเฉยได้แต่ยืนเอ๋ออยู่กับที่นี่มันเื่บ้าอะไรกัน แม้แต่เทพผู้ปกครองมิติยังทำอะไรแบบนี้ไม่ได้เลยแสดงว่านางอยู่สูงขึ้นไปกว่านั้นอีกงั้นเหรอคราวก่อนจอกับเทพผู้ปกครองมิติก็ทำเอานางปางตายแล้ว หากทำให้เด็กหญิงคนนี้ไม่พอใจบางทีนางอาจจะหายไปเลยก็ได้สินะ
“เสี่ยวหงท่านพี่ยอมให้เ้าอยู่กับข้าแล้ว ดีใจจังเลยนะ”หลังจากลู่ชิงยอมให้หลินเยว่เก็บเสี่ยวหงเอาไว้ได้หลินเยว่ก็ยิ้มกว้างก่อนจะแสดงความดีใจกับเสี่ยวหงเสียอย่างนั้น ดีใจ?ดีใจอะไรกันสิ่งที่นาง้าคือพลังเทพของหลินเยว่ต่างหาก ไม่ใช่ให้มาเป็ลูกน้องนางแบบนี้สักวันข้าจะฆ่านาง ฆ่าพี่ชายของนาง แต่ตอนนี้.....
“เ้าค่ะ คุณหนู”เสี่ยวหงตอบพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากขืนตอบอย่างอื่นไปตอนนี้นางได้โดนลบหายไปแน่ๆ แบบนั้นมันการกระทำของคนโง่ตอนนี้ต้องรักษาชีวิตเอาไว้ก่อน
1K
