ปิดฉากลงแล้วสำหรับมหกรรมลูกหนังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมวลมนุษยชาติซึ่งจัดขึ้น ณ กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยทีมชาติเยอรมันสามารถเอาชนะทีมชาติอาร์เจนติน่าไปได้ 1 ประตูต่อ 0 หลังต่อเวลาพิเศษ ผงาดคว้าแชมป์โลกสมัยที่ 4 ไปครองได้สำเร็จ
ไม่เพียงแต่แฟนบอลทั่วโลกเท่านั้นที่ตื่นเต้นและดีใจต่อชัยชนะในครั้งนี้ เควิ่นชายหนุ่มลูกครึ่งผิวขาวแบบชาวตะวันตก จมูกโด่งเป็สันรับกับรูปหน้า ริมฝีปากหยักได้รูปดูหล่อเหลาและกระชากใจสาวๆ ด้วยหุ่นล่ำๆ ก็เป็อีกหนึ่งคนที่ดีใจไม่แพ้กัน เพราะเขาชนะการวางเดิมพันในการแข่งขันที่เข้มข้นตลอดทั้งทัวร์นาเมนต์นี้ด้วยวงเงินจำนวนมากถึงสี่ล้านห้าแสนบาท
“เชี้ยอะไรวะเนี่ย! อาร์เจน แพ้! แม่งต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ” เสียงชายหนุ่มผิวเข้มพูดขึ้นระหว่างนั่งดูดบุหรี่อยู่ที่โต๊ะภายในผับที่คราคร่ำไปด้วยเหล่าผีเสื้อราตรีที่ออกโบยบินหาความสนุกและบันเทิงเริงรมย์ให้แก่ชีวิต หันมาพูดกับเควิ่นที่นั่งสะกิดปลายเรียวเล็บที่ยาวปริ่มๆ พอประมาณในแบบผู้ชายสำอาง ด้วยสีหน้าและท่าทางที่ดูสะใจในแบบของผู้ชนะ
“กูว่าแล้ว! เมสซี่แม่งไม่ใช่ทุกอย่างของอาร์เจน” เลโอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะลุกเดินออกไปจากโต๊ะ
“สี่ล้านห้าแสนบาทจ่ายมาซะดี ๆ” เควิ่นปรายหางตาคมกริบมองมาที่คริสชายหนุ่มผิวเข้มที่พูดกับเขา ก่อนที่หนุ่มตี๋มาดคุณชายอย่างมิกกี้เ้าของผับแห่งนี้จะเดินเข้ามานั่งลงที่โซฟาแล้วพูดกับเควิ่น
“ไหนมึงว่าไม่จำเป็ต้องจ่ายเป็เงินก็ได้ไงวะ แค่พนันกันเล่น ๆ ขำ ๆ ไม่ใช่เหรอ” มิกกี้พูดพลางหันมาสบตากับคริสและเควิ่นที่ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะ
“กูเหรอ! ที่พูดว่าต้องจ่าย” เควิ่นปรายตาไปทางคริสอีกครั้ง
“เออ ๆ กูเอง! แต่มึงพูดว่าไม่จำเป็ต้องจ่ายเป็เงินไม่ใช่เหรอ เอาหญิงแทนได้ใช่มั้ยวะไอ้เค” คริสหันมาถาม ก่อนที่เลโอจะถือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แล้วเดินวนกลับเข้ามานั่งที่โต๊ะ
“เอางี้! มึงอยากได้ผู้หญิงคนไหนในผับกูบอกมาเลย เดี๋ยวกูจัดมาประเคนให้มึงถึงที่เลย” เควิ่นกระตุกยิ้ม เพราะดูเหมือนว่าเพื่อนๆ ของเขาจะใช้มุกเดิมๆ ทุกครั้งที่แพ้พนันเื่พวกนี้ด้วยผู้หญิงสาวๆ สวยๆ ในผับอยู่เสมอ แต่สิ่งที่เขาอยากได้ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เหล่านี้ แต่เขา้าเงินสี่ล้านห้าแสนบาทมากกว่า เพื่อจะดัดนิสัยเพื่อนๆ ขาพนันกลุ่มนี้
“เบื่อแล้วว่ะ! ผู้หญิงในผับพวกมึงก็มีแต่หน้าเดิม ๆ สวยก็จริง แต่กูไม่ชอบผู้หญิงแดกเหล้า เที่ยวกลางคืน” เควิ่นพูดก่อนจะกระดกเครื่องดื่มสีชาสกัดจากข้าวบาร์เลย์เข้าปากรวดเดียวจนหมดแก้ว แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ สถานบันเทิงแห่งนี้อย่างเหนื่อยหน่าย
“แล้วมึงอยากได้แบบไหน สดๆ ซิงๆ ขาว ๆ อวบ ๆ หรือแบบไหนก็บอกมาสิวะ พวกกูจะได้ไปหามาประเคนให้” เลโอชายหนุ่มร่างสูงที่เดินเข้ามานั่งลงเมื่อครู่เป็คนเอ่ยประโยคนี้ขึ้นมา เควิ่นวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะแล้วนึกสนุกพูดออกไปแบบทีเล่นทีจริง
“ขอสวยๆ ใสๆ แต่ขอแบบไม่ซิงนะ พวกมึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบผู้หญิงซิง ี้เีต้องมานั่งรับผิดชอบว่ะ” เควิ่นพูดพลางหัวเราะเยาะๆ
“มึงเลือกเอาเลยว่าคนไหน คืนนี้มึงจะเอากี่คนว่ามาเลยดีกว่าไอ้เค” คริสเสริม ก่อนจะหันไปมองสาวๆ สวยๆ ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะและหมู่มวลสาวๆ ขาแดนซ์ที่อยู่บนฟลอร์เต้นรำ
“กูพูดว่า เบื่อผู้หญิงในผับของพวกมึงแล้วไง กู้าผู้หญิงแบบที่เดินผ่านไปผ่านมาตามป้ายรถเมล์ แต่บอกก่อนนะว่าเอาแบบไม่ซิง พวกมึงไปหามาให้กูดิ” เควิ่นพูด ก่อนจะหันมาสบตาคริส เลโอ และมิกกี้อย่างท้าทาย
“โธ้เว้ย! ไอ้คุณเค ผู้หญิงเดินตามป้ายรถเมล์ที่มึงพูดจะดูยังไงว่าแม่งซิงไม่ซิงวะมึง” เลโอพูดอย่างหัวเสีย ก่อนจะหันไปขอความเห็นจากมิกกี้และคริส
“พวกมึงไม่มีปัญญาก็โอนเงินสี่ล้านมาให้กู” เควิ่นยิ้มกริ่มเพราะเชื่อว่าเพื่อนๆ ของเขาคงไม่มีปัญญาหาผู้หญิงในแบบที่ว่าให้ได้แน่ และเงินสี่ล้านกว่าจะต้องลอยเข้ามาอยู่ในกระเป๋าของเขาอย่างแน่นอน อันที่จริงแล้วเขาก็ไม่ได้้าผู้หญิงอย่างที่ว่านั่นอยู่แล้ว แค่อยากจะปั่นหัวเพื่อนๆ จอมท้าพนันเขาก็เท่านั้น
“ไม่เกินตีสี่ถ้าผู้หญิงของพวกมึงไม่มาถึงคอนโดกู พรุ่งนี้เช้ากูต้องเห็นเงินสดสี่ล้านผ่านบัญชีกู ไม่งั้นพวกมึงเตรียมปิดผับนี้ได้เลย” พูดจบ เควินก็คว้ากุญแจรถสปอร์ตคันหรูพร้อมกับลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากโต๊ะทันที ปล่อยให้คริส เลโอ และมิกกี้มองหน้ากันไปมาหัววุ่นว่าจะหาผู้หญิงแบบที่ว่านี้มาได้ยังไง นอกเสียจากฉุด! พอคิดได้ว่าต้องฉุด ความคิดเลวทรามชั่วช้าก็แล่นเข้ามาในหัวทันที เพราะพวกเขาไม่มีทางเสียเงินล้านหรือยอมเสี่ยงปิดผับไปง่ายๆ แน่นอน แม้ว่าเควิ่นจะเป็เพื่อนในกลุ่ม แต่เขารู้ว่าหมอนี่ไม่ได้พูดเล่น และสามารถปิดผับนี้ได้จริงๆ
โรงแรมระดับห้าดาวแห่งหนึ่ง หญิงสาวร่างบางในชุดเมดค่อยๆ ถอดชุดทำงานประจำโรงแรมแห่งนี้ออกจากร่าง หลังจากที่พ้นเวลาทำงานแล้วไว้ที่ล็อคเกอร์ของตัวเอง มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าสะพายเพื่อลงไปสแกนลายนิ้วมือเพื่อกลับบ้านหลังจากเลยเวลาเลิกงานและโอทีต่อเนื่องมาถึงสองชั่วโมงกว่า
หยาดพิรุณหญิงสาวเอวบาง รูปร่างระหง ใบหน้าสวยใส ผิวขาวอมชมพูดูพริ้มเพราน่ารักสดใสที่ตั้งใจสมัครงานเป็พนักงานต้อนรับ แต่ด้วยคุณวุฒิของเธอยังไม่เพียงพอต่องานด้านนี้ จึงถูกส่งมาเรียนรู้งานแม่บ้านแทนและเมื่อได้ทำงานในแบบนี้ เธอก็พบว่าตัวเองคงจะเหมาะกับงานนี้มากกว่า โดยตอนนี้เธอทำงานมาได้ปีกว่าๆ จนไม่อยากกลับไปทำในแผนกต้อนรับในแบบที่ได้ตั้งใจไว้ั้แ่ต้น และพอมีเงินส่งให้พ่อและแม่ที่อยู่ต่างจังหวัดอีกด้วย
“ถ้าไม่มีอะไรให้ช่วยแล้ว หยาดกลับเลยนะคะ”
“ขอบใจมาก กลับบ้านดีๆ นะหยาด ให้พี่เดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์มั้ย”
“ไม่เป็ไรค่ะ แค่นี้เองสบายอยู่แล้ว นี่ก็จะเช้าแล้วด้วย ไปก่อนนะคะ” มือบางโบกมือลารุ่นพี่ร่วมงานคนสนิทที่เป็หัวหน้าแม่บ้านประจำกะดึก เธอยิ้มรับให้หยาดพิรุณอย่างขอบคุณที่เธอมีน้ำใจอยู่ควบโอที แทนลูกน้องที่ลาหยุดงานไปหลายคน จนเลยเวลาทำงานปกติของเธอไปพอสมควร หยาดพิรุณยิ้มตอบ จากนั้นจึงเดินลงบันไดที่มีไว้เฉพาะพนักงานเพื่อไปรอรถที่ป้ายรถเมล์ โดยไม่รู้ว่านี่จะเป็ค่ำคืนที่สุดแสนจะโหดร้ายและเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล
ร่างระหงเดินออกจากโรงแรมยืนรอรถเมล์กลับไปยังที่พัก สายตาจับจ้องไปที่ถนนเพื่อรอรถเมล์สายประจำที่แม้นานๆ จะผ่านมาที แต่รถสายนี้ก็วิ่งรับผู้โดยสารอยู่ตลอดทั้งคืนทำให้เธอมั่นใจว่า คงมีเวลากลับไปพักผ่อนได้มากพอสมควรก่อนที่จะต้องเดินทางกลับมาทำงานต่อใน่บ่าย
จู่ๆ สายตาหวานก็เหลือบไปเห็นรถตู้สีขาวจอดนิ่งก่อนจะถึงป้ายรถเมล์ และดูเหมือนว่าจะจอดอยู่นานแล้ว แต่ก็น่าแปลกที่รถคันนั้นไม่ได้ดับเครื่อง จนทำให้เธอคิดว่าถ้าหากในเวลานี้จะมีรถตู้สายที่ผ่านไปถึงที่พักของเธอสักคันคงจะดีไม่น้อย หญิงสาวครุ่นคิด ก่อนจะก้มมองนาฬิกาเป็เวลาตีสามกว่าเกือบๆ จะตีสี่
“เฮ้ย! มึงดูนู่นดิ แม่งสวยฉิบหายเลย เนื้อ นม ไข่ตรงตามสเปคที่ไอ้เชี่ยเค้าแน่นอน!” มิกกี้ที่นั่งอยู่เบาะหลังคนขับภายในรถตู้สีขาวคันนั้น ชี้ไปที่ร่างบางที่ยืนอยู่ตรงป้ายรถเมล์ แล้วสะกิดเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ในรถคันเดียวกันโดยมีเลโอเป็คนขับ
“เออกูเห็นแล้ว!” คริสพูด
“เอาจริงเหรอวะไอ้คริส นี่แม่งป้ายรถเมล์เลยนะเว้ยมึง อีกอย่างแถวนี้ก็ดันใกล้โรงแรมด้วย มีกล้องวงจรปิดหรือเปล่าวะมึง” มิกกี้พูดอย่างหวั่นๆ เพราะตนไม่เคยฉุดผู้หญิงกลางที่สาธารณะแบบนี้ หากจะเคยทำเื่เลวๆ ก็คงจะแค่วางยาสาวๆ ในผับของตัวเองให้บรรดาลูกค้าขาประจำแค่นั้น
“จะสนทำไมวะดึกป่านนี้ หมาสักตัวยังแทบไม่มี มึงแหกตาดูรถสักคันก็ไม่มี มึงกลัวเชี่ยไรวะ ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนจะออกมาเดินนอกบ้านตีสามตีสี่ ตะกี้กูเห็นแม่งเดินออกจากโรงแรม ชัดเลยมึง! ไม่อีตัว ก็นังผู้หญิงร่านๆ ทั่วไปนี่แหละ” คริสพูด
“มึงแน่ใจเหรอ! กูว่าเค้าแต่งตัวดูดีไม่น่าจะใช่หรอกนะเว้ย ถ้าแม่งแหกปากเรียกตำรวจขึ้นมาทำไงวะ ไม่ซวยกันหมดเหรอ” มิกกี้หันมาถาม
“มันไม่กล้าเรียกหรอกน่า เื่น่าอายแบบนี้ไม่มีใครเอาตัวเองมาประจานหรอก หรือ มึงจะยอมเสียเงินสี่ล้านวะไอ้คริส!” เลโอหันพูดพลางมามองหน้าคริส
“เออๆ กูรู้แล้ว” คริสพึมพำ
“ไอ้เชี่ยเคแม่งทั้งหล่อทั้งรวย ไปนอนให้มันเอาสักชั่วโมงสองชั่วโมงดีไม่ดีได้ค่าเหนื่อยมากกว่าทั้งคืนที่หล่อนรับแขกอีกนะเว้ย ถือว่าช่วยเอาบุญ มึงอย่าคิดมากเชื่อกู!” เลโอเสริม
“งั้นมึงขับไปตรงป้ายเลยเดี๋ยวกูกับไอ้มิกลงไปเอาตัวแม่งมาเอง” คริสพูด ไม่ขาดคำเลโอก็เหยียบคันเร่งขับโฉบไปที่หน้าป้าย ร่างบางที่ยืนอยู่ที่ชายแปลกหน้าพรวดพราดลงมาจากรถก็ใสุดขีด พยายามจะถอยหนีแต่ก็ช้าไปเสียแล้ว เมื่อคริสดึงผ้าโปะยาสลบจากกระเป๋ากางเกงด้านหลังขึ้นมาปิดปากและจมูกของเธอแบบไม่ให้ได้ทันตั้งตัว จนร่างระหงหมดสติไปอย่างฉับพลัน ก่อนที่คริสและมิกกี้จะช่วยกันพยุงร่างของเธอขึ้นไปบนรถ
ลานจอดรถใต้คอนโดหรูแห่งหนึ่งใจกลางกรุง ร่างกำยำสูงใหญ่เดินลงมาจากรถสปอร์ตคันหรู ก่อนจะได้รับข้อความจากแอปพลิเคชันไลน์ที่ส่งเข้ามาจากคริส
“กูไม่ต้องจ่ายสี่ล้านให้มึงแล้วนะไอ้เค เชิญมึงเอาตามสบาย กูจัดของเด็ดมาให้แล้ว อย่าลืมถ่ายคลิปมาอวดพวกกูด้วยว่ามึงชอบเครื่องบรรณาการของพวกกูมั้ย” ดวงตาคมกริบเพ่งมองที่ข้อความพลางขมวดคิ้วยุ่งเหยิง เพราะไม่เชื่อว่าไอ้เพื่อนพวกนั้นจะทำตามอย่างที่พูด เพราะที่ผ่านมาผู้หญิงที่ถูกส่งมาให้มักจะเป็สาวๆ ที่มีราคาค่างวดอยู่แล้ว หรือจะพูดง่ายๆ ก็คือหญิงขายบริการหรือสาวๆ ไซด์ไลน์ จึงไม่แปลกใจกับเครื่องราชบรรณาการชิ้นนี้
“พวกมึงมาไม้ไหนกันวะเนี่ย” ร่างหนาพึมพำพลางยักไหล่ก่อนจะขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องพักเพื่อดูหน้าค่าตาผู้หญิงที่ว่านี้
แกร๊ก!
มือหนาใหญ่ผลักประตูเข้ามาด้านในแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องนอน ความเงียบสงัดดูผิดปกติกว่าทุกครั้ง เพราะสาวๆ ที่ส่งมาก่อนหน้านี้จะต้องจัดแจงเปิดน้ำอุ่นในอ่างเพื่อเตรียมต้อนรับเขาแล้ว แต่ครั้งนี้กลับแปลกไปจากครั้งผ่านๆ มา
“ไหนวะ! ผู้หญิงของไอ้คริส!” เควิ่นเดินไปหยุดยืนอยู่ปลายเตียงก่อนจะเห็นร่างบอบบางรูปร่างสมส่วนนอนหลับตาพริ้มอยู่บนที่นอน มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟข้างเตียงที่เปิดทิ้งไว้เพื่อพอให้เห็นเรือนร่างอยู่รำไร
“นอนหลับต่อหน้าแขกเลยนะ แม่คุณ!” เควิ่นพึมพำก่อนจะเพ่งสายตามองร่างระหงที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอน ั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วมาหยุดอยู่หน้าอกอวบอิ่มที่รัดรึงอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวปกปิดด้วยกระดุมมิดชิดจนเกือบจะถึงต้นคอ
มือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกวิดีโอเป็ภาพใบหน้าและเรือนร่างเพียงครึ่งตัว เพื่อเก็บไว้เป็หลักฐานว่าเขาได้รับของขวัญแทนเงิน 4 ล้าน เรียบร้อยแล้ว
“หน้าก็สวย ผิวพรรณก็ดี อกก็ใหญ่พอได้ ขอดูหน่อยแล้วกันว่าของจริงหรือผ่านมีดหมอ” ว่าแล้วมือหนาก็เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดๆ เผยให้เห็นเนินเนื้อนุ่มนิ่มขาวอวบอิ่มขนาดคัพ D อยู่ตรงหน้าทำตาลุกวาวกับสิ่งที่ได้เห็น
“แม่เ้าโว้ย! ของจริงเหรอวะเนี่ย ไอ้คริส!” เควิ่นอุทานออกมาเบาๆ เืลมสูบฉีดแล่นพล่านไปทั่วร่างกายเต็มที่
“ถึงจะเป็โสเภณี แต่เธอดูจะเป็โสเภณีที่มีราคาแพงมาก เพราะฉันต้องยอมเสียเงินถึง 4 ล้านเพื่อนอนกับเธอ บ้ามากใช่ไหมล่ะ” เควิ่นพูดพลางปลดกางเกงออกจากเรียวขาของเขา แล้วถอดเสื้อเชิ้ตออกอย่างใจเย็น ก่อนจะจัดแจงสยายผมที่ลู่ลงมาบดบังใบหน้าสวยงามให้ออกไป
“นี่เธอ! โดนไอ้คริสมันมอมเหล้ามารึไง” มือหนาแตะสะกิดที่ใบหน้าเนียนของเธอเบาๆ ก่อนจะก้มลงสูดดมกลิ่นแอลกอฮอลล์จากเรียวปากชมพูระเรื่อ แต่ไม่มีกลิ่นของเหล้าหรือแม้แต่เครื่องดื่มผสมแอลกอฮอลล์ที่เขาคุ้นเคยเลยแม้เพียงน้อยนิด แต่เธอก็ดันหลับสนิทเป็ตาย โดยที่เขาไม่ได้เอะใจเลยว่าเธอถูกวางยา หรือ ทำให้สลบมาหรือไม่
“แม่นี่มาแปลก กะจะนอนเฉยๆ ไม่ช่วยไอ้คริสมันทำมาหากินเลยหรือไง ฉันเสียเงินตั้งสี่ล้านเลยนะเว้ย!” หยาดพิรุณยังคงนอนหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาสลบที่ถูกโปะเข้าไปเต็มๆ
“เอาวะ! อยากรู้เหมือนกันว่าเวลาโดนเอาจะยังกล้าหลับ หรือ จะตื่นมาส่งเสียงร้องครวญครางกันแน่” ว่าแล้วเควิ่นก็เลื่อนกระโปรงทรงสอบสีดำสนิทขึ้นมาไว้ที่เอวคอดกิ่ว ก่อนจะดึงผืนผ้าสามเหลี่ยมตัวบางเบาหวิวของเธอลงมาไว้ที่ข้อเท้าเล็ก จัดแจงแยกเรียวขาทั้งสองข้างวางวาดออกจากกันเพื่อมองดูกลีบของความงามที่ปิดสนิทราวกับไม่เคยมีสิ่งใดก้าวล่วงไปถึงความบริสุทธิ์ผุดผ่องด้านในมาก่อน
“ปิดสนิทเชียวนะ แม่สาวน้อย!” ปลายนิ้วเรียวทำหน้าที่เสมือนมัจฉาแหวกว่ายอยู่กลางสายธารา ก่อนจะฉกลิ้นหยาบลงบนความสวยงามของกลีบดอกไม้สีแดงอมชมพูของอิสตรีเบื้องหน้า หยอกล้อไปมาอย่างเร่งเร้าและรุนแรงตามความรู้สึกนุ่มละมุนลิ้นไปในช่องทางที่คับแคบอย่างเริงร่า แต่ร่างบางก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น
ร่างกำยำล่ำสันผุดกายขึ้นมามองหน้าสวยงามอย่างหงุดหงิดที่นอกจากเธอจะนอนนิ่งไม่ตอบสนองต่อการเล้าโลมของเขา แถมยังไม่ให้ความร่วมมือใดๆ กับเขาทั้งสิ้น
“ไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ” เควิ่นประกบริมฝีปากอุ่นร้อนแรงลงบนริมฝีปากสวยงาม อย่างดูดดื่ม ก่อนจะระดมจูบไปทั้งเรือนกายเปลือยเปล่าที่อยู่เบื้องหน้า แต่เธอก็ยังคงนิ่งสงบไม่ไหวติงใดๆ ทำคน้าเริ่มฉุนเฉียวขบคิดอยู่ในใจว่าหล่อนจะนิ่งได้อีกนานแค่ไหนหากถูกเขาปักธงชัยเข้าที่ปราการของเธอ
ไม่รอช้า! ร่างหนาปลุกความเป็บุรุษที่ร้อนรุ่มราวกับถูกเชื้อเพลิงเข้าแผดเผาจนมอดไหม้ แล้วสอดแทรกร่างกายแข็งแกร่งทักทายความเป็อิสตรีของเธอแบบพรวดเดียวจนสุดทาง
“โอ๊ะ! (ร่างหนาถึงกับสะดุ้ง!) มะไม่จริง...แม่นี่ยังซิง...บะบริสุทธิ์อยู่เหรอวะเนี่ย ไอ้เชี่ยคริส!” ร่างกายกำยำสั่นสะท้านรับแรงตอดเร้าอยู่เบื้องล่างทำเหงื่อเม็ดพราวผุดขึ้นมาบนใบหน้าและตามตัวแม้ว่าเครื่องปรับอากาศภายในห้องจะถูกปรับอุณหภูมิให้เย็บเฉียบแล้วก็ตาม
เควิ่นถึงกับตะลึง เมื่อััได้ว่าความแข็งแกร่งของเขาได้พาดผ่านความคับแคบที่โอบรัดตัวตนเข้าไปในช่องทางรักที่เป็พื้นที่สีขาวปราศจากสิ่งแปลกปลอมอื่นใดกล้ำกราย ไม่ผิดแน่! เยื่อบางๆ ที่ความเป็บุรุษเพศได้ก้าวผ่านมานั้น คือเยื่อของพรหมจรรย์ภายใต้เรือนร่างนี้ ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน มันบอกเขาว่าเธอยังคงบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่เคยผ่านการรุกล้ำราวีจากผู้ใดมาก่อน
266
