แม่มดน้อยเสพย์ิญญา
ตอน รีดน้ำผู้หมวด
"ไม่ได้ผล มันไม่ได้ผลทั้งหมดเลย" เสียงแก่นๆของแม่มดน้อยดังลั่นขณะที่เธอร่ายมนตร์สร้างอสูรจากน้ำเชื้อของโจรร้าย
"บ๊อก ๆ หู๊วววว! หมาน้อยก็ร้องเสียงดังด้วยความผิดหวัง
"ไม่ได้การละข้าต้องรีบออกไปหาเหยื่อคนใหม่ เ้ารออยู่นี่นะเดี๋ยวข้าจะมา" อามารีย์ยาสขังลูกหมาตัวอ้วนไว้ในห้องพักโรงแรมส่วนเธอออกมาข้างนอก
เด็กสาวเดินดุ่มๆมาที่ตลาดด้วยความรีบเร่ง ผมยาวๆที่มัดจุกไว้ยาวถึงเอว สองเท้าก้าวกระแทกพื้น กระโปรงปลิวไหวๆเนื้อตัวขาวๆสะท้านแสงแดดยามเช้าจนสว่างจ้า
เธอกวาดสายตามองหาหนุ่มๆผู้ชายที่ดูแข็งแรงและน่าจะเป็พ่อพันธุ์ที่ดี
ฉับ! ๆ ๆ พ่อค้าหมูฟันมีดใหญ่ๆสับกระดูกชิ้นโตก็ไม่น่าใช่
หนุ่มตัวผอมกระหร่องที่นั่งขายผักก็ยังไม่เตะตา อามารีย์ยาสเหลือบไปเห็นหนุ่มนักเรียนสามคนที่ยืนรถขึ้นรถเมล์ เธอวิ่งออกจากตลาดมายืนข้างหลังพวกเขาเพื่อหวังจะเอาน้ำรักของทุกคน
จู่ๆก็มีเด็กนักเรียนสาวอีกสามคนเดินมายืนข้างๆหนุ่มนักเรียนหล่อๆ
"นี่เธอ จะทำอะไรกับแฟนฉันยะ ยัยเสร่อ" ผู้หญิงคนนึงทักขึ้นขณะที่แม่มดน้อยกำลังสะกิดเสื้อผู้ชายคนนึงในสามคน
"อีนี่วอนซะแล้ว" ผู้หญิงอีกคนเดินเข้ามากระชากเสื้อแม่มดน้อยจนเธอเซออกมา
เฮ้ย อย่าาา! สามหนุ่มนักเรียนรีบหันมาด้วยความใ
เพี๊ยะ! ๆ ๆ ไม่ทันแล้ว สามสาวรุมตบรุมจิกหัวอามารีย์ยาส
โอ๊ยย! อร๊ายย! ๆ แม่มดตัวบางๆขาวๆสู้ไม่ได้เลย เธอโดนรัดฟัดเหวี่ยงจนเสื้อผ้ายับไปหมด หน้าเรียวสวยก็โดนตบจนแดงฉานเป็รอยมือ
ล้วงมือเข้ากระเป๋ากระโปรงได้เท่านั้น แม่มดน้อยเสกคฑาทันที
ฟ้าว! ๆ ๆ โครม! ๆ ๆ ร่างของนักเรียนสาวสามคนปลิวกระแทกกำแพงไปมา คนนึงปากแตก คนนึงหัวปูด อีกคนดั้งกระแทกจนเืกำเดาไหล
คนรอบๆใเมื่อเห็นเวทย์มนตร์ที่แปลกประหลาด บ้างรีบวิ่งหนี บ้างตัวแข็งทื่อเป็หินทำอะไรไม่ถูกเลย
พลเมืองดีที่อยู่ไกลๆรีบโทรแจ้งตำรวจเมื่อเห็นนักเรียนสาวสามคนเืเลอะกลบเสื้อแดงฉาน
หว๋อ! ๆ ๆ แต่ชั่วอึดใจรถตำรวจแล่นมาจอดข้างป้ายรถเมล์ อามารีย์ยาสโดนรวบปีกหิ้วไปโรงพักพร้อมกับลูกหมาขนปูย
เธอโดนนำตัวมานั่งให้ปากคำเพื่อลงบันทึกประจำวันอยู่ที่โต๊ะ มีตำรวจยศร้อยตรีคนนึงนั่งตรงข้าม เขากำลังพิมพ์สำนวนความผิดของเธออยู่
"น้องชื่ออะไร" ตำรวจหนุ่มหน้าตี๋ๆขาวๆถามขณะที่ก้มหน้ามองพิมพ์ดีด
"ชื่ออามารีย์ยาส" แม่มดน้อยนั่งกอดอกอยู่ตรงข้าม เธอหายใจฟึดฟัดอย่างไม่สบอารมณ์
"แล้วนามสกุลอะไร" ตำรวจหน้าตี๋ถามต่อ เขาเงยหน้ามองเด็กสาวแป๊บๆ
"ก็มีแค่นี้ อามารีย์ยาส" แม่มดน้อยตะคอกตอบเสียงดัง
"อ้าวน้อง อย่ามากวนซิ นี่แค่พิมพ์บันทึกแล้วก็ปล่อยกลับ ฝ่ายโน้นเค้าไม่เอาเื่" ผู้หมวดหน้าหล่อดุแม่มดน้อย
"ชื่ออามา นามสกุลรีย์ยาส" เสียงอ่อนลง เธอดีใจที่จะได้กลับออกไปหาหมาที่คนกำลังมุงถ่ายรูปอยู่หน้าสน.
"อื้ม แค่นี้ง่ายๆ" ผู้หมวดยิ้มแล้วก้มหน้าพิมพ์ต่อ
แม่มดน้อยเอียงหน้าเล็กๆเรียวคมมองเครื่องพิมพ์ดีดที่ดังแต๊ก ๆ ๆ เธอปีนขึ้นมานั่งอ้าซ่าบนโต๊ะ ขาขาวๆพาดลงมาทางหน้าเยื้องๆกับตัวผู้หมวด
"เย้ยยย! มานั่งทำไมบนโต๊ะ" เขาใเมื่อเงยหน้าขึ้นมาจากเครื่องพิมพ์
"ไม่ได้สืบพันธุ์มานานหรือยัง" แม่มดน้อยก้มมองหน้าหล่อๆกับหุ่นแน่นๆกล้ามๆฟิตชุดตำรวจสีกากี
"จะบ้าหรือน้อง ทำไมพูดจาแบบนี้" ผู้กองหน้าตี๋หน้าแดงขึ้นมาทันที
แก๊ก! แม่มดน้อยถอดรองเท้าออกแล้วเอาปลายตีนจิกที่เป้ากางเกงตำรวจขณะที่เธอนั่งอยู่บนโต๊ะ
"อูย ๆ น้องอย่าาา" ผู้หมวดหน้าหล่อครางไปห้ามไป เขานั่งบิดหนีเท้าของแม่มดที่กำลังบี้แท่งเอ็นของเขาจนแข็งพองกับกางเกง
"ตอบมาก่อน ไม่ได้ผสมพันธุ์มานานแค่ไหน" อามารีย์ยาสจิกเท้าใส่แท่งแข็งๆแรงขึ้นอีก
"โอ๊ย! ๆ เป็เดือนแล้ว ซี๊ดดดด!" ผู้หมวดครางกระเส่า
ตุ๊บ! แม่มดน้อยกระโจนลงมานั่งคุกเข่าบนพื้น แว่บบบ! เธอเสกคฑาทีเดียวกางเกงของตำรวจหนุ่มปลิวออกมากองอยู่บนพื้นในบัดดล
เย้ยยย! ผู้หมวดใที่เห็นตัวเองนั่งเปลือยท่อนล่างัชี้โด่
อามารีย์ยาสคุกเข่าคลานมานั่งใต้โต๊ะแล้วแลบลิ้นเลียตรงปลายหัวแดงๆแผล๊บๆ
โอ้ว! ๆ โอ๊ย! ๆ ผู้หมวดหน้าตี๋ครางระงมเซ็งแช่ไปแล้ว เขาเสียวจนตัวเกร็ง หน้าหล่อๆบิดเบี้ยวไปหมด
แม่มดน้อยแลบลิ้นเลียวนๆตรงหัวจนน้ำใสๆปริออกมายืดติดปลายลิ้นของเธอเป็เส้นยาวๆ
จ๊วบ! ๆ ๆ เธอคาบหัวบานๆเหมือนดอกเห็ดอมไว้แล้วดูดแรงจนแก้มตอบ
อั่ก! ๆ ๆ อุ๊ก! ๆ ๆ ใบหน้าเล็กสวยโยกอมแท่งเอ็นยาวๆขึ้นลงเร็วๆ
สวบ! ๆ ๆ มือน้อยๆบีบรูดแท่งเอ็นแดงๆที่ร้อนฉ่า
อ่าส์! ๆ ๆ แป๊ก! ๆ ๆ ๆ ผู้หมวดครางไปด้วยพิมพ์ดีดไปด้วย เขาพิมพ์ผิดๆถูกๆ
อุ๊ก! ๆ ๆ ๆ แม่มดน้อยเร่งดูดอมของยาวๆให้มันจบๆไป เธอไม่อยากเสียเวลาฟรีๆเลย้าน้ำไปด้วย
แท่งยาวๆที่ใหญ่คับปากมันเต้นตุบๆและสั่นแรงเมื่อผู้ชายจวนจะแตก เธอจับจังหวะได้แล้วว่าเวลาผู้ชายใกล้จะเสร็จนั้นเป็แบบนี้นี่เอง
ปรี๊ดด! ๆ ๆ น้ำคาวๆข้นๆแตกพุ่งเข้าปากจนล้นออกมาเลอะคาง
บ๊วบ! ๆ ๆ แม่มดน้อยดูดเค้นจนหมดแท่งแล้วบ้วนออกมาใส่อุ้งมือของตัวเอง
เธอเอาขวดเล็กๆออกมาแล้วรินน้ำเชื้อขาวๆที่เหนียวหนืดใส่ขวดไว้
"แค่นี้นะจบกัน" เธอลุกเดินออกมาทั้งๆที่มีน้ำเลอะติดริมฝีปากสีชมพูเรียวบาง ใบหน้าเล็กสวยดูไม่จืดเลย
"ไปกันเถอะ ฮิ ๆ" เธอวิ่งมากอดลูกหมาแล้วอุ้มวิ่งเข้าซอกตึก จากนั้นก็ร่ายเวทย์มนตร์เสกชุดของตัวเองให้ใหม่ขึ้นเหมือนเพิ่งซัก
"เ้าจงใหญ่ขึ้น เป็หมาป่าตัวโตๆบิ๊กเบิ้ม" หมาตัวน้อยๆขยายออกจนโตเท่าเสือโคร่ง
แม่มดปีนขึ้นมาขี่หลังหมาป่าขนเทาที่ลายเหมือนหมาไซบีเรียนแต่ขนปูยกว่าและตัวใหญ่ั์กว่ามาก
บรู๊วววววว! หมาป่าเงยหน้าหอนขึ้นฟ้าเสียงดังกังวาล
"ไปสถานที่ขายอาหาร ข้า้ากินอาหาร เยอะๆเลยฮรี่ ๆ" แม่มดน้อยสั่งเสียงแจ๋วๆ
ตูม! ๆ ๆ ๆ หมาป่าตัวั์กระโจนถลาไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แม่มดน้อยต้องโน้มตัวลงมากอดคอมันไว้แน่น