เลอสรรไชยรัตนาพงษ์ เพื่อนรักเพื่อนสนิทและหุ้นส่วนทางธุรกิจที่คบกันั้แ่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้วคบกันเรื่อยมาจนบัดนี้วิสาสะหย่อนก้นลงนั่งตรงข้ามกับเขา ในมือถือแก้วเครื่องดื่มบิดข้อมือควงแก้วไปมาจนน้ำอำพันสีเหลืองหมุนวนก่อนยื่นจมูกสูดกลิ่นไอหอมของมันแล้วกระดกเข้าปากพรวดเดียว พูดกระเซ้าเขาว่า
“สงสัยจะใจลอยคิดถึงคุณปิ่นแหงๆได้ข่าวว่าเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกนี่หว่า”
“เฮ้ย... ไม่ใช่โว๊ย ไอ้คุณสัดเอ้ย ไอ้คุณสรร มึงอย่าพูดแบบนี้อีกนะ ผู้หญิงเขาจะเสียหาย”
“กูก็แค่แซวเล่นขำ ๆซีเรียสไปได้นี่มึง รึมึงมีอะไร แอบชอบเขาอยู่รึไงเพื่อน”
“มึงก็พูดไปเรื่อย เดี๋ยวใครมาได้ยิน เป็เื่ กูไม่เคยคิดอะไรกับหญิงปิ่นแบบนั้น”
“เออ..เออ...กูจะพยายามเชื่อ”
ชลทิศสะอึกเมื่อได้ยินชื่อคุณปิ่นหรือหนูปิ่น เด็กหญิงผมเปียตัวผอมที่เคยวิ่งตามเขาไปทุกที่เมื่อยังเด็ก
เท่าที่จำได้หลังจากท่านพ่อของหญิงปิ่นเสีย ท่านอาหญิงก็ส่งหญิงปิ่นไปอยู่กับญาติที่เมืองนอก ตอนนั้นเขาอายุประมาณสิบแปดสิบเก้าได้
รู้มาบ้างเหมือนกันว่าเธอกลับมาเมืองไทยเมื่อสัปดาห์ก่อน แต่ความที่งานเยอะและอยู่คนละบ้านทำให้เขายังไม่ได้เจอหน้าคนที่เขาห้ามใจตัวเองเสมอว่า
ห้ามคิดอะไรเกินเลยกับเธอเด็ดขาด
บุญคุณของท่านอาหญิงที่ดูแลเขากับน้องทำให้เขาจำเป็ต้องคิดแบบนั้น
แล้วความคิดเขาก็ถูกขัดเมื่อเสียงบางคนเรียกชื่อคนคนหนึ่งที่ย่างเท้าเข้ามาในงานราวนางพญา
“คุณปิ่นมาแล้ว”
ชลทิศชะงัก ตะลึงกับภาพเบื้องหน้า คุณปิ่น หรือหม่อมหลวงปรียาวดี นฤบดี ธิดาคนเดียวของหม่อมราชวงศ์ ปิยะศักดิ์ นฤบดี
สาวสวยเ้าของงาน อยู่ในชุดราตรีเข้ารูปสีเหลืองนวลปักเลื่อมเป็ประกายทั้งตัวรับกับทรงผมดัดเป็หลอนสีอ่อนซึ่งถูกรวบเป็ช่อมัดอยู่ด้านหลังติดกิ๊บเพชรรูปร่างคล้ายพัดด้านข้างค่อนมาข้างหน้าดูน่ารักสมวัย
ติ่งหูสองข้างเด่นด้วยต่างหูสีเงินเป็มันวาวรูปร่างคล้ายหยดน้ำและตรงกลางประดับเพชรสีขาวเม็ดโตซึ่งแกว่งไปมาเล็กน้อยขับลำคอผ่องเนียนระหว่างกลางให้ดูเด่น
ยกเว้นเนินเนื้อสองก้อนที่เผยโฉมเป็รูปครึ่งวงกลมคู่นั้นที่ดึงดูดใจคนมองมากที่สุดเพราะมันอวบอิ่มเต่งตูมน่ามองยิ่งกว่าส่วนใดในร่างกาย
ชายหนุ่มมองตามคนที่น่าจะเด่นที่สุดในงานเดินยิ้มเข้าไปนั่งโต๊ะเดียวกับท่านอาหญิงแหวว ใจนึกย้อนหลังเมื่อยี่สิบปีก่อน
เ้าหล่อนไม่เหลือเค้าเด็กหญิงตัวผอมกระหร่องคนที่เขาเคยรู้จักเลยสักนิด เด็กหญิงที่เคยะโปาว ๆ
“พี่ทิศขา รอปิ่นด้วย” และ
“พี่ทิศขา ให้ปิ่นเล่นด้วย” หรือ “
“พี่ทิศขา พาปิ่นไปด้วย”
ลบภาพเด็กหญิงตาแป๋วที่เคยร้องไห้โฮตามเขาเพื่อขอเล่นด้วยประสาลูกคนเดียวยามที่เขาเล่นกับน้องชายน้องสาวของเขาคือพงศ์กับดา เมื่อยี่สิบก่อนเสียสนิท
กาลเวลาเปลี่ยนเด็กน้อยขี้แยที่ไปเรียนต่อเมืองนอกหลายปีให้กลายเป็นางหงส์แสนสวยได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ
ชลทิศนั่งเหม่อ เผลอมองร่างงามนั้นอย่างพึงใจกระทั่งไม่ได้ยินเสียงสิ่งใดรอบตัวทั้งเสียงดนตรีบรรเลง และเสียงผู้คน
แล้วเสียงหนึ่งที่ดังใกล้หูเรียกชื่อเขาติดติดกันก็ดึงความคิดเื่ราวในอดีตให้กลับมาสู่ปัจจุบัน
“ไอ้ทิศ ไอ้ทิศ ไอ้คุณชลทิศครับ”
เลอสรรพ่นลมออกจากปากส่งเสียง
“เชอะ” เบา ๆ นึกรำคาญคนปากไม่ตรงกับใจ เห็นสายตาหมาวัดมองดอกฟ้าแล้วให้นึกสมเพช ปากว่าไม่คิดอะไร แต่มองตามเ้าหล่อนตาละห้อยเชียวมึง
“อะ...อะไร”
ชลทิศสะดุ้งเล็กน้อยหันตามเสียง
“ฮั่นแน่ ไหนบอกไม่คิดไง โธ่เอ๊ยไอ้ผู้ร้ายปากแข็ง กูว่าแล้ว ผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งรวยชาติตระกูลก็ดีอยู่ใกล้กันถึงจะคนละบ้านก็เถอะ ผู้ชายสติดี ๆเขาก็โอเคไปแล้ว เขาไม่คิดมากกันหรอก มึงนะมึง อยู่ใกล้นางฟ้าชัด ๆ กลับทำตัวเป็ไส้เดือนใต้ดินไปได้เป็กูนะ โปรไฟล์ดีขนาดนี้ จัดไปแล้ว เฮ้อ...เสียดาย”
เลอสรรพูดเองสรุปเองเสร็จสรรพชลทิศมองหน้าเพื่อน อดขำไม่ได้
เลอสรรเป็แบบนี้ไม่เคยเปลี่ยนไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
สมัยเรียนชอบแอบมองผู้หญิงไปทั่วอกหักมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งไม่เคยเข็ด เลอสรรมีความรักง่ายดาย สามารถมีรักแรกพบได้บ่อย แล้วก็อกหักบ่อยพอกัน
สถิติการรักผู้หญิงแล้วอกหักที่ชลทิศรู้คือหนึ่งเดือนแต่เมื่อผ่านไปไม่กี่วัน เลอสรรก็วิ่งกระหืดกระหอบมาบอกว่าเจอรักแรกพบอีกแล้ว
“จัดอะไร มึงจะไปจัดอะไรเขา พูดให้ดี ๆ นะมึง คุณปิ่นนะ เขาเหมือนน้องสาวกูเหมือนกันนะโว๊ย”
“เออ... น้องสาวกูจะพยายามเชื่อมึงแล้วกัน”
เลอสรรเหน็บคบกันมาตั้งหลายปี มีหรือเขาจะดูไม่ออกว่าชลทิศสนใจคุณหญิงปิ่นขนาดไหน
“เอางี้ถ้ามึงชอบ มึงจีบเลย กูเชียร์เต็มที่
ชลทิศกระเซ้า ตบไหล่เพื่อนเบา ๆสองสามที
“อย่าท้านะมึง กูเอาจริงนะเว้ยฮ่า ฮ่า ฮ่า”
เลอสรรรู้ว่าเพื่อนประชดสวนกลับทันควัน
“ก็อยากมีแฟนแจ๋ม ๆแบบนั้นบ้างเหมือนกันนะ บอกตรง ๆ แต่ว่า....กูกลัวอกหักว่ะ”
“คนอย่างมึงกลัวอกหักด้วย เออ..แฮะ ไม่อยากเชื่อ นึกว่าเคยชิน เห็นมีความรักเกิดขึ้นออกบ่อยมีทุกฤดูกาล ถี่ยิ่งกว่าฟุตบอลพรีเมียลีกซะอีก”
“เฮ้ย... เลิกพูดเื่กูดีกว่าว่ะพูดแล้วมันเซ็ง กูเพิ่งเลิกกับน้องอ้อยมาตอนนี้หัวใจว่างทุกห้อง หาความรักมาเติมเต็มให้กระชุ่มกระชวยดีกว่า หาคนที่เขารักเราดีกว่า”
ประโยคสุดท้ายเลอสรรร้องเป็เพลงแล้วกวาดสายตามองไปรอบตัว
“สาว ๆ จ๋า พี่เลอสรรหนุ่มหล่ออยู่ทางนี้จ้าโสดสนิท รักแน่ไม่แชเชือน ไม่ทิ้งให้แก่คาบ้านชัวร์ หนุ่มแสนดีอยู่ทางนี้แล้วจ้า มาม๊ะ มาเร็ว”
“เออ เอาเข้าไป”
ชลทิศยิ้มขำในความอารมณ์ดีของเพื่อน
เขามองไปที่น้องสาว ธิดารัตน์ดูมีความสุขมาก และเป็จริงดังที่ธิดารัตน์พูด วันนี้น้องสาวเขาดูสวยมากจริง
4K
