ลมพัดผ่านหุบเขา
รถเสบียงสิบคันจอดเรียง
ชายสิบห้าคนแต่งชุดทหารกำลังเดินตรวจ
ทุกอย่างดูปกติ
ถ้าไม่นับ…
เงาที่มากกว่าจำนวนคน
ทุกคนในหน่วยเจ็ดเริ่มเงียบ
รุ่นเก่าคนนั้นหรี่ตา
“ซ่อนคนไว้จริง…”
หลัวชิงมองหลินรุ่ย
“เอาไง”
หลินรุ่ยมองภูมิประเทศ
ด้านซ้ายเป็ป่าทึบ
ด้านขวาเป็เนินเตี้ย
ด้านหน้าคือทางแคบ
ถ้าบุก
จะโดนยิงจากด้านข้าง
เขาพูดทันที
“ถอย”
หลายคนอึ้ง
รุ่นเก่าคนนั้นหน้าเย็น
“มาถึงแล้วจะถอย?”
หลินรุ่ยมองอีกฝ่าย
“เ้าอยากชนะ”
“หรืออยากพิสูจน์ว่าตัวเองกล้า”
อีกฝ่ายเงียบ
หลินรุ่ยหันกลับ
“แยกกำลัง”
เขาใช้ไม้ขีดพื้น
วาดแผนเร็วมาก
“สองคนไปทางซ้าย”
“สามคนอ้อมหลัง”
“หลัวชิง อยู่กับข้า”
รุ่นเก่าคนนั้นถาม
“แล้วเป้าหมาย?”
หลินรุ่ยตอบ
“อย่าเอาเสบียง”
ทุกคนงง
หลินรุ่ยมองรถ
“เอาม้า”
—
สิบนาทีต่อมา
ทุกคนเข้าประจำตำแหน่ง
โจรปลอมยังไม่รู้ตัว
หลินรุ่ยมองจังหวะ
จากนั้น…
โยนก้อนหิน
ปึก
ชายด้านหน้าเงยหน้า
“ใคร!”
ฟึ่บ—
ลูกธนูพุ่งจากป่าซ้าย
โจรหลบ
ทันใดนั้น
คนซ่อนตัวอีกสองคนโผล่ออกมา
ยิงตอบ
หลัวชิงตาโต
“ออกมาจริง!”
หลินรุ่ยยิ้มบาง
“กับดักพังแล้ว”
เขายกมือ
“ตัดเชือกม้า!”
ฟึ่บ!
เชือกหลายเส้นถูกตัด
ม้าใ
ร้องลั่น
รถเสบียงแตกแถว
ทั้งลานวุ่นวาย
โจระโ
“จับม้า!”
ทันทีที่พวกมันเคลื่อน—
ตำแหน่งซ่อนทั้งหมดเปิด
สิบห้า…
ไม่ใช่
สิบเจ็ดจริง
รุ่นเก่าที่อยู่ด้านข้างนิ่งไป
ถ้าบุกตรง…
พวกเขาคงเจ็บหนัก
หลินรุ่ยพูดสั้น
“ตอนนี้”
“ตี”
—
ทุกคนพุ่งลง
ครั้งนี้ไม่มีการปะทะหนัก
เพราะศัตรูเสียจังหวะหมด
หลัวชิงฟันเปิดทาง
เฉินมู่ไม่เร่ง
แต่ทุกครั้งที่ขยับ
จะมีคนล้มหนึ่งคน
หลินรุ่ยถือหอก
ไม่แทงมั่ว
เลือกเป้าหมาย
คนสั่ง
คนยิงธนู
คนควบคุมม้า
สนามเริ่มเอียงทันที
แต่ตอนนั้นเอง—
ชายคนหนึ่งะโลงจากรถ
แรงกดดันต่างจากคนอื่น
ระดับเปิดชีพจร
ชายคนนั้นหัวเราะ
“พวกเด็กหน่วยเจ็ด?”
“มีของนี่”
เขาพุ่งตรงมาทางหลินรุ่ย
เร็วมาก
หลัวชิงะโ
“ระวัง!”
แต่หลินรุ่ยไม่ถอย
เขาถอยหนึ่งก้าว
สองก้าว
แล้วหยุด
ชายคนนั้นยิ้ม
“หมดทางหนีแล้ว?”
หลินรุ่ยมองพื้น
ตอบเบา ๆ
“ข้ารอให้เ้ามาตรงนี้”
ชายคนนั้นชะงัก
ปึก
เท้าลงพอดี
พื้นยุบ
หลุมล้อรถเก่าที่ถูกคลุมไว้แตกทันที
เสียจังหวะ
ฟึ่บ!
หลัวชิงเข้าฟัน
เฉินมู่ซ้อนอีกด้าน
หลินรุ่ยแทงหอกใส่ข้อมือ
กร๊อบ
อาวุธหลุด
สามจังหวะ
จบ
ทุกคนเงียบ
ชายคนนั้นถูกกดลงพื้น
มองหลินรุ่ยด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ
“เ้ารู้ได้ยังไง…”
หลินรุ่ยตอบ
“เพราะคนเก่ง…”
“มักคิดว่าคนอื่นต้องถอย”
—
หลังควบคุมสถานการณ์ได้
ทุกคนตรวจรถ
แต่พอเปิดรถคันแรก
เงียบทั้งกลุ่ม
ข้างในไม่ใช่เสบียง
เป็…
เกราะทหาร
ตรากองทัพ
และเอกสารส่งของ
รุ่นเก่าหน้าเปลี่ยน
หลัวชิงอ่านเบา ๆ
ส่งต่อ — ค่ายตะวันตก
ทุกคนเงียบ
หลินรุ่ยมองเอกสาร
ไม่พูด
ระบบเด้งขึ้น
ภารกิจเปลี่ยนแปลง
ค้นพบเบาะแสใหม่
คำเตือน:
มีคนในกองทัพเกี่ยวข้อง
ระดับภัยคุกคาม:
เพิ่มขึ้น
—
เฉินมู่เดินมาหยุดข้างเขา
พูดเบา ๆ
“เ้าว่า…”
“นี่เป็การฝึกจริงหรือ”
หลินรุ่ยมองรถ
ตอบสั้น ๆ
“…ไม่”
เขาเริ่มเข้าใจแล้ว
ฉีเหยียนส่งพวกเขามาที่นี่
ไม่ใช่เพื่อฝึก
แต่เพื่อให้…
เห็นอะไรบางอย่าง
ตอนที่ 20 จบ
ตอนต่อไป: ตอนที่ 21 — การฝึกจบลง เมื่อมีคนเริ่มปิดปาก
551
