คณะกัลยา2: Paragon Legion
พันธุกรรม คือ การถ่ายทอดลักษณะต่าง ๆของสิ่งมีชีวิตจากรุ่นพ่อแม่ไปยังรุ่นลูกหลาน โดยผ่านทาง ยีนซึ่งเป็หน่วยควบคุมลักษณะทางพันธุกรรมที่อยู่ภายในเซลล์ทำให้ลูกมีลักษณะคล้ายคลึงกับพ่อแม่ ในโลกของสิ่งมีชีวิต ไม่มีคำว่าถูกหรือผิดมีเพียงคำว่ารอดกับดับสูญ ผู้ที่แข็งแกร่งมักกลายเป็สัญลักษณ์ของพันธุกรรมที่มีอำนาจเพราะสัญชาตญาณของเพศตรงข้าม มักแสวงหาสัญญาณแห่งความอยู่รอดผู้ที่แข็งแกร่งนั้นจะได้รับโอกาศในการผสมพันธุ์ธรรมชาติไม่ได้สนใจว่าเป็คนดีหรือเลวมันสนใจแค่ใครได้ทิ้งร่องรอยของตนไว้ในรุ่นต่อไป ในาของยีน ผู้ที่รอดไม่ใช่ผู้ที่อ่อนโยนที่สุด แต่คือผู้ที่ถูกเลือกให้สืบพันธุ์ต่อนี่คือกฎของธรรมชาติ ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
และโครงการ ParagonLegion คือการเร่งกระบวนการนั้นโดยใช้ปัญญาของมนุษย์คัดเลือกสุดยอดพันธุกรรมมาเพื่อสร้างยอดมนุษย์ขึ้นมา
ในประเทศไทย มีนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งที่ฉลาดล้ำนางสามารถเรียนจบปริญญาเอกมากกว่าสิบสาขาได้อย่างง่ายดาย ด็อกเตอร์พลอย นักวิทยาศาสตร์ระดับหัวกะทิต้นๆ ของโลก ที่เคนเนดี้ดึงเข้าร่วมอิลลูมินาติด้วยตัวเองเพื่อมารับหน้าที่สร้างสุดยอดอาวุธให้แก่อิลลูมินาติในสาขาไทย
และหนึ่งในอาวุธที่ทรงพลังที่สุดที่ด็อกเตอร์พลอยเคยสร้างมานั้นก็คือ Paragon Legion การทดลองสร้างมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดผ่านการคัดเลือกพันธุกรรมที่แข็งแกร่ง
ณ ห้องทดลองลับแห่งหนึ่ง
นักวิทยาศาสตร์สาวคนหนึ่งนางแต่งตัวอย่างกับนางแบบในงานแฟชั่นสิ่งที่ทำให้นางดูเหมือนนักวิทย์มีแค่เสื้อกราวกับแว่นตาสาวเนิร์ด
นางเดินไล่เช็คหน้าจอที่แสดงผลข้อมูลของมนุษย์ในหลอดแก้วขนาดใหญ่จำนวน32 หลอด “การนอนหลับลึก การฟื้นตัวของกล้ามเนื้อถือว่ามีคุณภาพ”
ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของนางดังขึ้น “คะท่านเคนเนดี้”
เคนเนดี้พูดอย่างเย็นสงบ “ด็อกเตอร์พลอยนักวิทยาศาสตร์คนเก่งของฉัน โครงการ Paragon Legion ใช้งานได้รึยัง”
พลอย “การเจริญเติบโตการฝึกฝนพื้นฐานของรุ่นที่ 1 ทั้ง 32 คน ถือว่าเก่งกว่านักฆ่าตามท้องตลาดมากเลยแต่ก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์คะ”
เคนเนดี้ “เอามาใช้งานเลยแค่เก่งกว่านักฆ่าทั่วไปก็ถือว่าเยี่ยมแล้วในเวลาแค่นี้ ฉัน้าให้เธอส่ง Paragonรุ่นที่ 1 ไปทำงานให้ฉัน เดี๋ยวนี้ ฉันให้เวลาไม่เกิน 1 เดือนฉันจะส่งข้อมูลเป้าหมายไปให้”
พลอย “แต่ท่านพวกนางยังเด็กอยู่นะคะ”
เคนเนดี้ “ในรายงานเธอเคยระบุไว้ว่าพวกนั้นถูกเร่งการเจริญเติบโตให้อยู่ใน่วัยที่แข็งแกร่งที่สุดนิ”
พลอย “ร่างกายของทั้ง32 ถูกเร่งเป็ร่างกายวัย 20 ปี แต่อายุจริง ๆ นั้นเพียงแค่ 15 ปี”
เคนเนดี้ “พลอยพวกนั้นไม่ใช่เด็กธรรมดา แต่คือเด็กที่ถือกำเนิดมาจากสุดยอดพันธุกรรมนักฆ่า”
พลอย “แต่ก็ยังเป็แค่เด็กในร่างผู้ใหญ่อยู่ดี ถึงจะสอนให้เรียนรู้ทักษะการฆ่ามาตลอดเป็สิบปีแต่พวกนางจิตใจก็ยังเป็แค่เด็กฉันเกรงว่ามันจะเกิดปัญหาทางสภาพจิตใจและสุขภาพจิตภายหลังคะถ้าหากเราส่งให้พวกนางลงสนามการฆ่าจริง ๆ ตอนนี้”
เคนเนดี้ค่อย ๆ พูดอย่างใจเย็น “เราไม่มีเวลาแล้วนะพลอย หมอนั้นมันเร่งฉันให้หาศิลาให้มันให้ได้มันขู่จะตัดงบฉัน นั้นหมายถึงงบการวิจัยของเธอด้วย”
พลอย “คำสั่งท่านผู้นั้นเหรอคะ”
เคนเนดี้ “ฉันไม่สนไอศิลานั้นั้แ่แรกอยู่แล้วฉันทำมันเพียงเพราะเป็คำสั่งของหมอนั้น ลงมือเดี๋ยวนี้พลอย ภายใน 1 เดือน”
2 วันต่อมา
ในคืนที่เต็มไปด้วยแสงสีเสียงในผับแห่งหนึ่งเหล่าชายหญิงเต้นส่ายเอวดื่มเหล้าเบียร์ปาร์ตี้กันอย่างสุดเหวี่ยง
หญิงสาวคนหนึ่งเต้นด้วยท่าทางสุดแปลกจนสดุดสายตาใครบางคน“ดูยัยนั้นสิ เต้นอย่างกับปลาโดนไฟลวก น่าแกล้งจัง”
สาวมั่นคนนั้นหอมแก้มชายหนุ่มก่อนจะลุกเดินไปแกล้งชนหญิงสาวที่เต้นอยู่จนล้ม“อุ้ยตาย ขอโทษที”
“13 ไม่เป็ไร ที่นี้เพลงมันจังเลย” นางลุกขึ้นยืนแล้วยิ้มกว้างให้
“น่าขนลุก ยิ้มหน้าตาเฉยนี้ฉันหาเื่นะดูไม่ออกรึไง”
“ด็อกเตอร์พลอยบอกว่าถ้าออกมาเที่ยวเล่นข้างนอกต้องใจเย็นห้ามมีเื่ฉันเลยต้องใจเย็น”
“ใครถามมิทราบเอาเป็ว่าท่าเต้นแกมันน่าเกลียด ดูตลกอย่างกับเด็ก และรอยสักเลข 13ที่อกแกก็โคตรเห่ย พวกไร้รสนิยม”
รอยยิ้มของสาวน้อยหายไปน้ำตาซึมออกจากตาเล็กน้อย“อย่ามาว่าท่าเต้นฉันนะ”
“ที่นี้ไม่ใช่ที่ของพวกเด็ก ๆ หรอกนะร้องน้ำตาไหลเลยเหรอยัยขี้แย”
หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาลูบหัวหญิงสาวที่กำลังร้องไห้“โอ๋ ๆ อย่าร้องนะ นิคุณผู้หญิง ช่วยต่างคนต่างอยู่ได้ไหม”
สาวมั่นมองไปยังบนอกของหญิงสาวอีกคน “หืม เธอเองก็มีรอยสักตัวเลขด้วยนิ เลข 2 เหรอ พวกเด็ก ๆ มาด้วยกันสินะ”
หญิงสาวผู้มีเลข 13 เช็ดน้ำตา “หมายเลข 2 ยัยนี้มันบอกว่าท่าเต้นฉันดูตลก”
หญิงสาวผู้มีเลข 2“13... ถ้าเต้นเธอไม่ได้แย่หรอก ที่มันดูตลกก็เพราะเธอกำลังสนุกนิ”
สาวมั่น “ฮึ้ยปลอบใจกันน่าหมั่นไส้” หลังพูดจบนางง่างมือจะตบหมายเลข 2 แต่หมายเลข 2 จับไว้ได้อย่างสบาย
หมายเลข 2 “อย่ามาหาเื่นะ ฉันขอเตือน”
แต่ไม่ทันไรหมายเลข 13หยิบเก้าอี้ฟาดหน้าหญิงสาวใจร้ายคนนั้น
หมายเลข 2 สีหน้าใเล็กน้อย “13 ทำอะไรนะ”
หมายเลข 13หยิบขาเก้าอี้ที่หักขึ้นมาแล้วแทงใบหน้าหญิงสาวใจร้ายอย่างโเี้ “ก็ยัยนิสัยไม่ดีนี้มันจะตบหมายเลข 2 นิ”นางแทงไม่ยั้งขณะพูด
หญิงสาวทรงผม TWOBLOCK ผู้มีรอยสักหมายเลข 1ที่ต้นขานางหยิบมีดที่บาร์แล้วปาดคอบาร์เทรนเนอร์ “เอาละ Paragonทุกคน ฆ่าทุกคนห้ามให้ใครรอดออกไปได้ ปิดทางเข้าออกไว้ถ้าด็อกเตอร์พลอยรู้พวกเราอดเที่ยวเล่นแน่”
หมายเลข 2 กุมขมับ “ให้ตายสิ 13 ไม่น่าทำแบบนั้นเลย”
ทางเข้าออกถูกปิดหมด Paragonทั้ง 32 คนหยิบของมาเป็อาวุธกันคนละชิ้นทุกคนมีหมายเลขของตัวเองในส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย
ในคืนนั้นไม่มีใครรอดจากผับแห่งนั้นได้ผู้คนที่อยู่ในนั้นถูกฆ่าอย่างโหดร้ายเสียงกรีดร้องและเืที่สาดกระเสนอย่างกับพวกเขาติดอยู่ในเครื่องปั่นผลไม้
ไม่นานนัก Paragonทั้ง 32 กลับเข้ามาในฐานลับใต้ดินพวกนางพูดเม้ามอยกันอย่างสนุกสนานถึงการฆ่าจริงครั้งแรก
Paragon 8 “ฉันเอาแท่งเหล็กฟาดไอหมอนั้นจนตายเลยมใครเห็นบ้าง”
Paragon 14 “เห็นสิหมอนั้นร้องทรมานใหญ่เลย ตอนนั้นฉันเอาลวดรัดคออีกคนพอดีรัดแรงไปหน่อยจนคอมันขาดเลย”
Paragon 32 “ฉันใช้มือจับขากรรไกล่างแล้วกระชากจนหน้าเขาดูไม่ได้เลยพวกเธอนึกภาพออกไหม”
Paragon 1 ยืดอกอย่างภูมิใจ “ฆ่ายังไงมันไม่สำคัญหรอก มันอยู่ที่ใครฆ่าได้มากกว่าต่างหากละ ฉันฆ่าไป 20คน”
Paragon 12 “ฉันฆ่าไป 14 คน”
Paragon 29 “ฉัน 7 คน”
Paragon 4 “ฉัน 18 คน”
Paragon 2 กำหมัดแล้วขึ้นเสียงใส่ทุกคน“จะบ้ารึไง นี้ไม่ใช่เื่น่าภูมิใจเลยนะ เราพึ่งฆ่าคนไปนะเยอะมากด้วย”
Paragon 1 “พวกเราเป็นักฆ่านะถึงตอนนี้อาจยัง แต่พวกเราก็ถูกเลี้ยงมาให้เป็”
Paragon 2 “จำไม่ได้รึไงว่าด็อกเตอร์พลอยบอกห้ามสร้างเื่”
Paragon 1 “18แค่พยายามปกป้องเธอเพราะเห็นยัยนั้นจะตบเธอนะพวกมันนั้นและที่หาเื่และพวกเราก็ฆ่าพยานจนหมด ไหนละเื่”
Paragon 1 เดินมาจ้องหน้าประชิด Paragon2
Paragon 1 “เธอละฆ่าไปกี่คน 18เห็นเธอเป็พี่น้องนางพยายามปกป้องเธอ เราทุกคนทั้ง 32 ล้วนเป็พี่น้องกันปกป้องพี่น้องมันผิดตรงไหนเหรอ ดูเธอสิดันมาโกรธกันเองซะงั้น”
Paragon 2 หันหน้าแล้วเดินไปตามทางโดยไม่ตอบอะไร
ด็อกเตอร์พลอยนั่งใจเย็นรอทั้ง 32จนทุกคนมาครบ นางลึกขึ้นยืนแล้วเดินไปจ้องหน้าทีละคน “พวกเธอคงจะไม่รู้ว่าฉันมีเพื่อชื่อรติที่แทรกซึมเป็รองหัวหน้า TISอยู่ตอนนี้นางโทรมารายงานฉันว่าเกิดเหตุสังหารหมู่ในผับแห่งหนึ่งเมื่อกี้เองนางบอกว่าผู้ก่อเหตุทั้ง 32 มีรอยสักตัวเลขอยู่บนตัวยังดีที่เรามีเครือข่ายมากพอจะแต่งเื่ว่าเกิดเหตุไฟไหม้ได้คิดว่าก่อเื่ไว้แล้วฉันจะไม่รู้เหรอ ต่อไปนี้งดเที่ยว 1 เดือน”
Paragon 15 “แต่ด็อกเตอร์...”
พลอย “ไม่มีแต่ทำผิดก็ตรงถูกลงโทษ ดันมาก่อเื่่เวลาที่ท่านเคนเนดี้กำลังเร่งงานด้วยงดเที่ยวคงไม่พอ งดเล่นมือถือ เกมส์ ทุกอย่างเลย”
Paragon 30 “งื้อไม่เอาน๊าด็อกเตอร์ใจร้าย”
พลอยหยิบไม้เรียวขึ้นมา “ลงโทษแค่นั้นมันน้อยไปด้วยซ้ำ เด็กสมัยฉันนั้นโดนลงโทษด้วยสิ่งนี้ฉันจะลงโทษทุกคนด้วยสิ่งนี้ก็คงไม่ไหว เอาละใครตัวสร้างเื่ก้าวออกมาแม่จะตีให้ก้นลายเลย”
Paragon 18 ก้าวออกไปช้า ๆขาสั่นน้ำตาไหลร้องไห้
แต่ทันใดนั้น Paragon1 ก้าวออกไปอย่างรวดเร็วกล้าหาญ “หนูเองหนูคือคนก่อเื่”
Paragon 18 “เอ๋”
พลอยดูออกว่าParagon 18 นั้นคนก่อเื่ แต่ก็ยอมรับในการเสียสละของParagon 1 “100 ที ฉันจะตีก้นเธอ 100 ที”
Paragon 2 เดินออกมายืนหน้า Paragon1
Paragon 2 “อันที่จริงหนูต่างหากคนก่อเื่หมายเลข 1 นางพยายามจะรับผิดโทษหนู หนูจะรับโทษทั้งหมดเองคะ”
Paragon 1 “พูดอะไรนะยัย 2ฉันต่างหากคนก่อเื่”
Paragon 2 “อย่ามมาทำแอ็คทำเท่น่า”
พลอย “ไม่ต้องเถียงกันงั้นทั้ง 2 คนเลย หมายเลข 1 กับ 2 ฉันจะฟาดก้้นพวกเธอคนละ 50 ที”
ทั้งสองถูกฟาดไปโดยมีสีหน้าไม่ได้เ็ปอะไรนักทั้งสองหันมองหน้ากันและยิ้มให้กัน ขณะที่พลอยก็ลงโทษพอเป็พิธีไป
เมื่อการลงโทษเสร็จสิ้นพลอยพาทั้ง 32มาห้องประชุม โดยมีภาพของคณะกัลยา ประกอบไปด้วย CODE2 , บัวบาน , มายา , TOY , ออกญาฉายอยู่บนหน้าจอขนาดใหญ่ “นี้คือคณะกัลยาเป้าหมายแรกของพวกเธอซึ่งควรเป็การฆ่าครั้งแรกของพวกเธอถ้าไม่ไปก่อเื่ไว้ซะก่อน เอาละเป้าหมายของพวกเธอนั้นซ่อนสิ่งที่หัวหน้าสูงสุดของพวกเรานั้น้านั้นคือศิลาชะตาแห่งปัจจุบัน อย่าถามว่าศิลานั้นทำอะไรได้เพราะฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน งานของฉันแค่เลี้ยงดูและมอบหมายงานให้พวกเธอ เรามีเวลา1 เดือน คณะกัลยาพวกนั้นไม่ใช่ศัตรูที่กระจอกแน่ เพราะมีรายงานว่าพวกนั้นพึ่งเอาชนะบุษบาทมิฬมาได้ท่านเคนเนดี้ให้เวลาฉัน 1 เดือน ดังนั้น ฉันจะให้พวกเธอได้ฝึกเตรียมพร้อม 15 วันและอีก 15 วันทำงาน ใครมีคำถามอะไรไหม”
Paragon บางคนหลับบางคนก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจด้วยซ้ำ
พลอย “ไอเด็กพวกนี้ฉันบอกแล้วไงว่าให้ตั้งใจกันหน่อย ห้ามเล่นโทรศัพท์ด้วยไม่ใช่รึไง”
Paragon 3 “ขอโทษคะด็อกเตอร์”
Paragon 23 ยกมือขึ้น “ไหน ๆ ก็เป็งานแรก มีชุดนักฆ่าให้พวกเราไหม”
พลอย “ไม่มีหรอกแต่เรายังมีเวลา ฉันจริงจังกับแฟชั่นการแต่งตัวด้วยสิงั้นฉันจะให้ทุกคนออกแบบชุดของตัวเองและอาวุธที่้าเต็มที่เลยเื่แฟชั่นไม่ใช่เื่ที่ควรปล่อยผ่าน ออกแบบชุดที่เป็ตัวตนของพวกเธอออกมา”
ทั้ง 32 วาดรูปลงกระดาษแบบเด็กหัดวาด
พลอยเดินดูทั้ง 32แต่ก็ไม่ได้ขัดอะไรกับรสนิยมของแต่ละคน ซึ่งชุดของหลายคนนั้นมันหลุดโลกไปมาก
พลอยเก็บกระดาษที่ทุกคนออกแบบชุดตัวเองไว้“เอาละ ฉัันจะส่งชุดที่พวกเธอออกแบบให้ช่างฝีมือที่เก่งที่สุด ระหว่างนี้15 วัน เตรียมพร้อมสำหรับศึกจริงไว้”
คืนวันต่อมา ณ ห้องดับจิตร
เ้าหน้าที่ห้องเก็บศพกำลังนั่งหลับโดยไม่รู้เลยว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังแอบเข้าไป
ซีที่ไม่ได้แต่งเป็ CODE2เข้าไปแล้วเปิดผ้าเช็คทีละศพศพที่เธอเช็คนั้นส่งมากโดนไฟเผาจนไหม้เกรียม แต่ก็มีบางอย่างผิดปกติ
ซี “ศพจากเหตุไฟไหม้ผับเมื่อคืนวานเหรอแปลก ๆ นะ ทั้งที่โดนไฟคลอก แต่ไม่มีอาการท่าทางอะไรที่สื่อว่าโดนไฟคลอกเลยกล้ามเนื้อไม่เกรงแบบที่เคยเห็น ดูเหมือนเสียชีวิตก่อนไฟคลอกอีก เอ๋มีรอยโดนของมีคมและของแข็งทุบด้วย”
ซีเดินเช็คทุกศพและพบว่าร่างกายบางคนถูกฟันจนขาด“แบบนี้ตายก่อนไฟคลอกแน่ ๆ บางศพหัวหลุดจากบ่าด้วยซ้ำ นี้แปลกมากมันไม่ควรบังเอิญเป็หลายศพแบบนี้ รอยพวกนั้นต้องมาจากของมีคมไม่ผิดแน่นี้มันผิดปกติ ศพพวกนี้โดนฆ่าแล้วสร้างเื่ขึ้นมาว่าโดนไฟคลอกจากอุบัติเหตุแต่ปิดข่าวได้ขนาดนี้คงต้องเป็พวกมีอำนาจแน่ FIB กับ TISแต่พวกมันจะทำไปทำไมละ หรือแค่ปิดข่าวปกปิดเพื่อปกป้องอะไรสักอย่าง”
ทันใดนั้นเ้าหน้าที่สองคนเดิมเข้ามาคนหนึ่งจุดบุหรี่สูบโดยไม่เห็นซีซีนั้นได้ยินเสียงเท้ามาก่อนเลยถอดเสื้อผ้าแกล้งนอนบนเตียงเนียนเป็ศพไว้
เ้าหน้าที่ A“ในนี้ห้ามสูบนะเว้ย”
เ้าหน้าที่ B“ใครจะเห็นวะ ในนี้มีแต่ศพ เอาไหม”
เ้าหน้าที่ Aรับบุหรี่จากเ้าหน้าที่ B แล้วจุดสูบ
เ้าหน้าที่ B“น่าสงสารว่าไหม ศพที่โดนฆ่าพวกนั้นนะ โดนฆ่าแต่ออกข่าวว่าโดนไฟคลอก”
เ้าหน้าที่ A“อย่าพูดน่าเดี่ยวก็มีคนได้ยินหรอกพวกนั้นไม่พอใจแน่ถ้าเราทำความลับแตก”
เ้าหน้าที่ B“ใครแม่งจะได้ยินวะ นอกจากศพพวกนั้นจะตื่นมาฉันว่าพรุ่งนี้จะเอาเงินค่าปิดปากที่ได้มาไปออกรถใหม่วะ แกมีรุ่นอะไรแนะนำไหม”
เ้าหน้าที่ A“ฉันไม่รู้เื่รถหรอก ฉันว่าอย่าพึ่งซื้อรถใหม่ดีกว่า FIB คนนั้นก็บอกอยู่ว่าถ้าจะใช้เงินก้อนใหญ่ก็รอให้เื่เงียบก่อน”
เ้าหน้าที่ B“เหรอ หมอนั้นบอกไว้ด้วยเหรอ ว่าแต่ศพนั้นมาใหม่เหรอผิวดูไม่ซีดขาวเนียนเลยกำลังดีเลย”
เ้าหน้าที่ Aมองไปที่ร่างซี “ศพนี้มาั้แ่เมื่อไหร่วะไม่เห็นจำได้เลย”
ทั้งสองเดินดูรอบ ๆเตียงดูศพที่ไม่คุ้นเคย
เ้าหน้าที่ Bจับแขนซี “ยังอุ่นอยู่เลย”
ทันใดนั้นซีลืมตาตื่นลุกขึ้นแทงศอกและหมุนตัวเตะทั้งสองจนสลบไป
ซีหยิบเสื้อผ้าที่ซ้อนไว้ขึ้นมาใส่ “ขอบคุณที่ให้ข้อมูลมา”
แต่ทันใดนั้นศพหญิงสาวผมทองคนหนึ่งลุกขึ้นแล้วเล็งปืนมาทางซี“ยกมือขึ้น นี้เ้าหน้าที่ FIB”
ซียกมือขึ้นช้า ๆ “ว้าว มีคนมาแกล้งเป็ศพก่อนฉันซะงั้น”
เ้าหน้าที่ FIB“เธอเป็ใคร ทำงานให้ใครฝีมือที่ทำให้สองคนนั้นหลับไปในพริบตาแบบนั้นเธอไม่ใช่พวกธรรมดาแน่”
ซีเงียบกริบไม่พูดอะไร
เ้าหน้าที่ FIBคนนั้นหลุดขำแล้ววางปืนลงก่อนจะหยิบเสื้อผ้าที่ซ่อนไว้มาใส่ “เธอเองเหรอ CODE2 ลูกศิษย์ของ PALMER46 นั้น ให้ตายสิ เธอดันทะลึ่งสักลายที่ก้นซ้ายว่า CODE ส่วนก้นขวาเลข 2 แถมฟ้อนต์สีชมพูด้วย ทำเอาฉันหลุดขำเลย นักฆ่าเก่ง ๆมีแต่พวกเพี้ยนรึไง”
ซี “ถ้า FIBอย่างเธอรู้ตัวจริงของฉันแล้วฉันคงปล่อยเธอไปไม่ได้”
เ้าหน้าที่ FIB“ใจเย็นก่อน ฉันเองก็มาหาความจริงแบบเธอนั้นแหละ ฉันชื่อ จูนตำแหน่งรองหัวหน้า FIB”
ซี “รองหัวหน้าFIB เหรอ”
จูน “เธอคงเกลียดFIB แบบอาจารย์เธอสินะ”
ซี “ก็ป่าวนิไม่ได้อะไรขนาดนั้น ฉันเองก็ถูกเลี้ยงมาโดย FIB 2 คน”
จูน “บอกชื่อฉันได้ไหมคนที่เลี้ยงเธอ”
ซี “พวกนางเสียชีวิตแล้ว”
จูน “บอกมาเถอะน่าฉันเองก็พอรู้มาบ้างว่า PALMER46 ถูกเลี้ยงโดยอดีตหัวหน้า FIBที่ฉันเคารพที่สุด คุณแคร์”
ซี “และคุณฟ้า”
จูน “งั้นแสดงว่าเป็เื่จริงสินะเธอและ PALMER46 คือลูกเลี้ยงของคุณแคร์”
ซี “แล้วไงละมันไม่เกี่ยวกับเธอสักหน่อยว่าฉันกับพี่ชายจะถูกฝึกและเลี้ยงโดยใคร”
จูน “ก็บอกแล้วนิว่าคุณแคร์คือFIB ที่ฉันเคารพที่สุด ถ้านางไว้ใจเธอ ฉันก็จะไว้ใจ”
ซี “หมายความว่าไง”
จูน “อย่างที่เห็นฉันเองก็มาเช็คศพพวกนี้ให้แน่ใจว่าไม่ได้ตายจากการถูกคลอกแน่”
ซี “อืมรูปแบบวิธีการฆ่าหลากหลายแต่ละศพไม่ซ้ำกัน ตัวคนร้ายอาจไม่ได้มีคนเดียว”
จูน “เื่ที่ฉันจะบอกมันอาจฟังดูเกินจริงไปหน่อยแต่หัวหน้าสูงสุดของ FIB นะถูกซื้อและเชิดโดยองค์กรลับอะไรสักอย่างไปแล้ว”
ซี “อิลลูมินาติ”
จูน “ใช่ฉันที่ตำแหน่งต่ำกว่าเขาทำอะไรไม่ได้หรอก ตอนนี้ FIB กำลังตกต่ำไร้ความยุติธรรมเพราะเขา”
ซี “ฉันเองก็ไม่บ้าถึงขนาดประกาศากับFIB แบบพี่ชายฉันหรอกนะ”
จูน “ก็ไม่ได้ขอนิแต่อย่างน้อยเธอช่วยทำอะไรสักอย่างได้ไหม องค์กรนั้นมันชักจะเอาแต่ใจมากไปแล้ว”
ซีไม่ตอบอะไรแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว
จูนถอนหายใจ “หื้ม ไอพี่ชายงี่เง่าของนางยังคุยง่ายกว่าอีก”
่เย็นวันต่อมา
ณ ริมแม่น้ำตาปีบ้านหลังหรูหรากลางธรรมชาติ
ออกญากำลังนอนอาบแดดอย่างสงบนางยกแว่นกันแดดขึ้นเห็นซีกำลังขับรถมาจากไกล ๆ “หื้ม่เวลาอันแสนสงบของฉันจบแล้วสินะ”
ซีลงจากรถผ่านบอดี้การ์ดของออกญาโดยไม่มีใครขวาง“นี่เธอเปลี่ยนฐานทีมของเราเป็บ้านพักตากอากาศแล้วรึไง”
ออกญา “เงินฉันคนอื่นอย่าเดือดร้อนแทน”
ซี “แล้วคนอื่นๆ ละ”
ออกญา “มายาเห็นว่าออกไปเที่ยวในตัวเมืองสักพักคงกลับบัวบานออกไปวิ่งเหมือนทุกที ส่วน TOY อยู่ที่ภูเก็ตบ้านของด็อกเตอร์ฝน”
ซี “ศิลาละตอนนี้อยู่ที่ใคร”
ออกญา “มายาบอกให้ฉันเอาซ่อนไว้นะไม่ต้องห่วงปลอดภัยแน่”
ซี “เรียกทุกคนมาเราจะไปหา TOY กัน”
ออกญา “ตอนนี้เลยเหรอ”
ซี “ตอนนี้”
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ณ บ้านริมหาดในภูเก็ตแสงอาทิตย์ยามเย็นกำลังหายจากขอบฟ้า
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
หญิงวัยกลางคนเปิดประตูออกมาซีและบัวบานกระโจนเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้นทั้งคู่เกิดเธอคนนั้นอย่างแน่นด้วยความคิดถึงขณะที่หญิงสาวยังคงใกับทั้งสอง “ซี บัวบาน พี่ใหมดเลย”
ซี “พี่ฝนหนูคิดถึงพี่จังเลยไม่ได้เจอกันตั้งนาน”
บัวบาน “หนูด้วยคิดถึงอาหารฝีมือพี่ที่สุด”
ออกญายกมือไหว้อย่างถ่อมตน “สวัสดีคะ เป็เกียรติมาที่ได้เจอคุณ”
ฝนเกาหัวเล็กน้อย “เป็เกียรติเหรอ ทำไมละ”
ออกญา “สามีคุณPALMER46 เขาคือผู้มีพระคุณที่ทำให้ฉันได้เป็เ้าแม่ในวงการธุรกิจใต้ดินเพราะเขาฉันถึงมีวันนี้ และฉันก็จะเคารพภรรยาเขาเหมือนกับเคารพเขา”
ฝน “นี้เธอคือออกญาใช่ไหมเขาเคยเล่าเื่เธอให้ฟังแล้วละ”
ฝนมองไปที่มายา “ส่วนเธอมีรอยสักทั่วร่างแบบนี้ มายาสินะ”
มายา “คะแต่ฉันไม่ได้เคารพอะไรสามีคุณแบบออกญาหรอกนะ แต่ก็เป็หนี้ชีวิตเขาอยู่แต่ก็เกลียดนิด ๆ ด้วย”
ฝน “เขาก่อเื่อะไรไว้เหรอ”
มายา “มันเื่หลังจากที่เขาช่วยปราบกรนะแต่ช่างเถอะ คุณไม่อยากรู้หรอก”
ฝน “เล่ามาเลยนะฉันอยากรู้”
ซี “พี่ฝนคะTOY นางอยู่ไหมคะ”
ฝน “เห็นออกไปที่ชายหาดนะ”
หลังพูดจบฝนมองมายาด้วยความสงสัยจนมายาเหงื่อตกเล็กน้อย
มายาหันหน้าหนีเกรง ๆ “ไม่ใช่แบบที่คุณคิดนะ”
ณ ชายหาดไม่ไกลจากบ้าน
TOY กำลังจำลองภาพนักฆ่าและฝึกรับหลบการโจมตีแต่ก็มักพลาดบ่อยครั้ง
ซี “ไง TOY”
TOY “ซีเหรอ”
ซี “กำลังทำอะไรอยู่เหรอ”
TOY “ฝึก”
ซี “โอเครฉันโง่ถามเองว่าแต่เธอได้ข่าวเื่ไฟไหมผับรึยัง”
TOY “เธอเองก็สงสัยสินะ”
ซี “ฉันสืบมาแล้วนั้นไม่ใช่อุบัติเหตุแน่นอน มันคือการสังหารหมู่ พวก FIB ปิดข่าวและบิดเบือนมันและฉันรู้มาด้วยว่าคนสั่งพวกมันคืออิลลูมินาติ”
TOY “อืมฉันเองก็แฮ็คระบบดูภาพวงจรปิดก่อนมันจะโดนลบแล้ว มันคือฝีมือของนักฆ่า 32 คนทุกคนมีหมายเลขเป็ของตัวเอง 1 ถึง 32”
ซี “อ่าวนี้เธอสืบไปไกลกว่าฉันอีกนิ ว่าแต่เธอคิดว่ามันจะเกี่ยวกับศิลาไหม”
TOY “ถ้าที่เธอบอกเมื่อกี้ว่ามีอิลลูมินาติเกี่ยวข้องก็มีความเป็ไปได้ว่าอาจเกี่ยวสักวันพวกนั้นอาจถูกส่งมาแย่งศิลาไปจากพวกเราฝีมือพวกมันที่ฉันวิเคราะห์ดูไม่ธรรมดาเลย แถมยังมีตั้ง 32 คน”
ซี “กลุ่มนักฆ่าที่มี32 คนเหรอ ทำไมฉันไม่เคยเจอเลยนะ”
TOY “ซี เธอช่วยฝึกฉันหน่อยได้ไหมถึงร่างฉันจะเหนือกว่าเธอและบัวบาน แต่การเคลื่อนไหวของฉันมันไม่ได้เื่เลยถึงแม้จะพยายามเรียนแบบพวกเธอแล้ว”
ซี “เธอมีอาวุธตั้งมากมายจะฝึกไปให้เหนื่อยทำไม”
TOY “เพราะทั้ง 32คนนั้นเป็นักฆ่าแบบเธอและ PALMER46 ฉันขอยอมรับว่าฉันไม่อาจเอาชนะเธอได้พวกเธอนั้นรวดเร็วและมักโจมตีช่องโหว่ ถ้าต้องสู้กับ 32คนนั้นฉันคงถูกจับแยกเป็ชิ้น ๆ แน่ เพราะงั้นซี ช่วยฝึกฉันหน่อย”
ซี “ก็ได้ฉันจะไปตามบัวบานมาฝึกด้วยละกัน”
TOY “ตามออกญากับมายามาด้วยอย่างน้อยทุกคนต้องฝึกหลบการโจมตีของนักฆ่าให้ได้ ถ้อเจอ 32คนนั้นเราได้แพ้ั้แ่เริ่มแน่”
ซี “โอ้ยนึกละเหนื่อยนี้ฉันต้องฝึกทุกคนเลยเหรอ”
TOY “อย่างน้อยก็ทำให้พวกเราเอาตัวรอดให้ได้ไม่ต้องขนาดที่ PALMER46 ฝึกให้เธอหรอก เราจะฝึกกันสัก 7 วันแล้วเราจะไปกรุงเทพกัน”
หลังจากนั้นริมหาดก็กลายเป็สนามฝึกซ้อมซีใช้ไม้ฟาดใส่ทีละคนแล้วพยายามบอกทริกการหลบ
บัวบานนั้นทำได้ดีมากแต่ก็ยังมีพลาดอยู่บ้าง
แต่มายากับออกญาหลบไม่ได้เลย
ซี “อย่ารอให้ศัตรูแกว่งอาวุธแล้วหลบแบบนั้นไม่ทันหรอก ดูการเคลื่อนไหวอันเล็กน้อยแล้วอ่านว่าศัตรูจะโจมตีมายังไง”
ออกญา “เธอก็พูดได้สิฉันไม่ไหว ฉันทำไม่ได้”
มายา “เหนื่อยแล้วละขอพักได้ไหม”
ซี “ไม่ได้ก็บอกแล้วนิว่าเราอาจต้องเจอนักฆ่าของอิลลูมินาติถึง 32 คนถ้าพวกมันมีฝีมือแบบฉันทั้ง 32 พวกเธอได้ตายั้แ่ 1 นาทีแรกแน่”
มายา “ให้ฝึกอะเข้าใจแต่ให้เวลาแค่ 7 วันใครมันจะทำได้”
TOY “ซีเธอให้ทุกคนพักไปก่อนแล้วมาฝึกฉันต่อละกันทุกคนฟังนะ ถ้าพวกเราแพ้ 32 คนนั้นศิลาจะไม่ปลอดภัยแน่แล้วทุกคนคงจะรู้นะหากพวกอิลลูมินาติได้ไปไม่รู้ว่าโลกนี้จะเป็ยังไง”
บัวบานยิ้มแย้มสดใสให้ทุกคน “ทุกคนทำได้อยู่แล้วสู้ ๆ นะ”
7 วันต่อมาคณะกัลยามาถึงกรุงเทพมหานคร
บัวบาน “แล้วเราจะเริ่มกันยังไงเหรอ”
ซี “ฉันกับ TOYมายา ออกญา จะสืบหาข้อมูลก่อน ส่วนเธอไปเที่ยวเล่นก่อนก็ได้”
บัวบานงอนแก้มป่อง “ไม่เอาซีใจร้าย ฉันเองก็มีสมองนะ”
ซี “งั้นเธอมากับฉันละกันอย่าก่อนเื่ละยัยบัว”
สาว ๆต่างแยกกันไปสืบหาเบาะแสเกี่ยวกับกลุ่มนักฆ่า 32 คนตามสไตย์ของตัวเอง
15 วันหลังการเตรียมพร้อมของ Paragonทั้ง 32
ทุกคนสวมชุดที่ตัวเองออกแบบเองซึ่งหลุดโลกมากอย่างกับเด็กออกแบบซึ่งบางคนโป๊จนเหมือนไม่ได้ใส่ บางคนก็ออกแนวตลกบางคนก็ล้ำอย่างกับหนังซุปเปอร์ฮีโร่
แต่ละคนต่างหยิบอาวุธซึ่งแตกต่างกันไปตามความถนัดของแต่ละคนมีดสั้น มีดยาว ดาบ แส้ ลูกตุ่ม หอก ตะขอ เคียว และอื่น ๆ
Paragon 29 เธออยู่ในชุดคล้าย ๆนินจาสีดำแต่โชว์ร่างกายเยอะมาก เธอกลับเข้ามาหลังออกไปข้างนอกมา “เหมือนเป้าหมายเรากำลังสืบหาพวกเราอยู่นะ”
Paragon 1แต่งชุดดำเหมือนวัยรุ่นผู้ชายแม้เธอจะเป็ผู้หญิง “พวกคณะกัลยาเหรอมาหาเองถึงที่แบบนี้ก็ง่ายเลยสิ ไม่น่าตื่นเต้นเลย”
Paragon 29 “จะไปฆ่าพวกมันเลยไหม”
Paragon 2อยู่ในชุดคล้ายซามูไรผสมชุดลำลองธรรมดาเหน็บดาบคาตานะข้างเอว “เป้าหมายเราคือเอาศิลาชะตาแห่งปัจจุบันจากพวกมัน ไม่เห็นต้องถึงกับฆ่าเลย”
Paragon 1 “หืมเธอนี้แตกต่างจากพวกเราจังนะหมายเลข 2 เราจะไม่จู่ ๆ โผล่ไปฆ่าตรง ๆ หรอกฉันมีแผนอยู่”
ณ สลัมแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพค่ำคืนที่พระจันทร์เต็มดวงงดงาม
ซีถอนหายใจ “นี้เราสืบมากี่วันแล้วเนี้ยไม่มีข้อมูลอะไรที่ใช้ได้เลยแต่อย่างน้อยก็กำจัดพวกเหี้ยไปเยอะ”
บัวบานเดินตามเลียไอศกรีมอย่างร่าเริงไม่ทุกข์ร้อน
ทันใดนั้นมีกลุ่มคนชุดดำ 32คนโผล่มาล้อมพวกนางไว้
ซีมองดูรอบ ๆ อย่างใจเย็น “หืม 1 2 3...”
บัวบาน “32 คน”
ซี “ขอบคุณว้าว พวกแกใช่ไหมตัวปัญหา 32 คนที่ฉันกำลังตามหาอยู่”
ซีวางกระเป๋าเป้ลงแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็CODE2ต่อหน้าทุกคนจนพวกนั้นงง
บัวบานหน้าแดงแทน “ซีไม่อายหน่อยเหรอโดนเห็นหมดแล้ว”
ซี “เดี๋ยวฉันก็จะฆ่าพวกมันแล้วไม่เห็นต้องอาย”
ซีแต่งตัวเป็ CODE2จนเสร็จ “อีกอย่างฉันใช้โอกาสนั้นเรียกทุกคนมาที่นี้ด้วย”
CODE2 จับดาบและมีดเตรียมต่อสู้
บัวบานเลียไอศกรีมแล้วยัดเข้าปากไปทั้งหมดก่อนจะตั้งท่ามวยเตรียมต่อสู้
CODE2 “เข้ามา”
นักฆ่าทั้ง 32 พุ่งเข้ามา CODE2และบัวบานหลบแล้วสวนกลับอย่างคล่องแคล่วทั้งสองได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด
แต่แล้วก็ได้เปรียบขึ้นไปอีก
มายายิงพลังเวทย์มืดอัดใส่ 5 คนจนกระเดน “เริ่มไม่รอเลยนะ”
มีนักฆ่าชุดดำคนหนึ่งจะฟันมายา
ปัง ปังปังปังนักฆ่าชุดดำที่จะฟันมายาโดนยิงเข้าหัวและอีกสามคนข้าง ๆ ล้มลงไปนอน
ออกญาเป่าควันปลายปืน “ง่ายกว่าที่คิดนะ”
แล้ว TOY ก็ปรากฏตัวนางพุ่งเข้าไปใช้มือที่เปลี่ยนเป็ใบดาบหมุนตัวฟันปะทะอย่างดุเดือด
และแล้วทั้ง 32 ก็นอนลงกับพื้น
CODE2 “นี้เหรอพวกที่ฉันอุส่ากลัว”
บัวบาน “ก็32 คนนะ”
แต่แล้วมายามองไปยันยอกหลังคาบ้านหลังหนึ่งนางยิงพลังเวทย์มืดไปแต่เป้าหมายก็ะโหลบอย่างพริ้วไหวแล้วโยนดาวกระจายปักแขนมายา
มายาร้องด้วยความเ็ป “อ้า ระวังมันอยู่ตรงนั้น”
ร่างนั้นยืนอยู่บนหลังคาสูงอย่างสง่าภายใต้แสงจันทร์พร้อมหมายเลข29 บนอกซ้าย
TOY “หมายเลขนั้น จริงด้วย”
TOY ลองถกชุดพวกที่พึ่งจัดการไปซึ่งพบว่าไม่มีหมายเลขเลย
มีคนหนึ่งโผล่มาพูดข้างหู TOY“แค่ส่งพวกนี้มาแหย่เล่นนะ” TOY หันตามเสียงไปแล้วใช้มือดาบฟันไปนางคนนั้นะโหลบแล้วะโต่อไปยืนบนหลังคาพร้อมเผยให้เห็นหมายเลข 1ที่ต้นขาซ้าย
และอีก 30 คนก็ค่อย ๆโผล่ออกมาทีละคนในชุดแฟชั่นที่หลุดโลกพร้อมอาวุธสุดหลากหลาย
พวกนั้นยืนบนหลังคาสูงล้อมคณะกัลยาไว้
CODE2 “32 คนพร้อมหมายเลขความรู้สึกแบบนี้มัน ระวังไว้ พวกนี้ตัวอันตราย”
ออกญา “แต่วตัวปัญญาอ่อนแบบนี้อันตรายแน่นอน”
มายา “ยิ่มเพี้ยนยิ่งอันตรายทำไมพวกเก่ง ๆ ถึงมีแต่พวกเพี้ยนนะ”
Paragon 1 “พวกเราคือเหล่า Paragonกลุ่มนักฆ่าที่ถูกสร้างมาโดยสุดยอดพันธุกรรมเราถูกส่งมาเพื่อเอาศิลาแห่งชะตาจากพวกแก ไม่ต้องส่งมาหรอกเพราะพวกเราจะแย่งมาจากศพพวกแกเอง”
ออกญา “เราไม่ได้พกติดตัวมาหรอกถ้าแกฆ่าเราแกจะไม่รู้ว่าศิลาซ่อนอยู่ที่ไหน แน่นอนมีเพียงฉันที่รู้ที่ซ่อนถ้าแกฆ่าฉันหรือเพื่อนฉันพวกแกจะไม่มีวันได้มันไป”
Paragon 14 ผู้ใส่ชุดพังค์สุดเซ็กซี่ทรงผมโมฮอว์กฟาดแส้หนามคู่ข่มขู่ “งั้นทรมานมันจนกว่าจะบอกดีไหมหลังฆ่าเพื่อน ๆ ของมัน”
Paragon 1 ควงมืดคู่แล้วยิ้ม “ไอเดียดี 14”
CODE2 ตั้งท่าจริงจังั้แ่เริ่ม “ทุกคนห้ามประมาท ที่นี้ของจริงแล้ว”
เธอเอ่ยเธอไม้ตายของเธอั้แ่เริ่ม “เงาซากุระร่ายรำ”
Paragon ทั้ง 32ะโลงจู่โจมคณะกัลยา
ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง
มายา ออกญา โดนแส้หนามของ Paragon14 และตามด้วยผ้าใบมีดของ Paragon 10 จากนั้น Paragon4 ฟันทั้งสองจนาเ็หนักั้แ่เริ่ม
ตามด้วย TOY ที่โดน Paragon 17 21 26 แทงด้วยดาบ 3เล่มทะลุท้องทั้งจากด้านหน้าและหลัง
บัวบานพยายามหลบ แต่แล้ว Paragon24 ใช้กรงเล็บข่วนนางไปแทบทั่วร่าง ตามด้วยการตายอย่างรุนแรงของ Paragon32 จากนั้น Paragon 8 ทุบด้วยกระบองอย่างรุนแรงจนบัวบานนอนอาบเืไป
มีเพียง CODE2 ที่รับมือได้ แต่ปริมาณศัตรูเยอะเกินไปแถมฝีมือยังโหดขั้นสุด
เื CODE2 ค่อย ๆ สาดกระเสนจากสารพัดอาวุธที่นางโดน
CODE2 ก้มหลบเคียวั์ของ Paragon12 และใช้ดาบรับตรีศูลของ Paragon 3
Paragon 1 พุ่งเข้าไปหวังจะตัดหัว CODE2
CODE2 “แย่ละสิ”
แต่แล้ว Paragon 2 ใช้ดาบคาตานะรับมีดของ Paragon 1 ไว้
CODE2 “เอ๋”
Paragon 2 จ้องตา Paragon 1 “นางนั้นบอกแล้วนิ ว่าถ้าฆ่าเพื่อนนางนางจะไม่บอกที่ซ่อนศิลา”
Paragon 1 ยอมเก็บมีด “ชิยัยนี้”
CODE2 มองไปที่ทุกคนที่หมดสภาพ “นี้พวกเราแพ้เหรอ”
Paragon 1 “แล้วเธอจะเอาไงละหมายเลข 2”
ทันใดนั้นรถตำรวจและ FIBโผล่มาพร้อมหัวหน้า FIB
หัวหน้า FIB “ผมจะรับหน้าที่สอบพวกมันเองครับ”
Paragon 1 “นี้แกคือหัวหน้า FIBเหรอไอแก่”
หัวหน้า FIB “ครับ”
CODE2 “ไอพวกชั่วหน้าเงินพวกแกต้องสร้างความยุติธรรมสิ พวกนี้มันฆาตกรนะ”
Paragon 1 เตะก้านคอ CODE2 จนล้มลงไปนอน “ความยุติธรรมเหรอนี้เธอคิดว่ากำลังเล่นเป็ฮีโร่อยู่เหรอ น่าสนุก ฉันนึกอะไรออกแล้วฉันจะทำให้พวกแกพูดเองว่าศิลาอยู่ที่ไหนเอาพวกมันไปขังไว้และให้พวกมันดูข่าวสดทุกวันด้วยนะทำยังไงก็ได้ให้พวกมันรู้ข่าวสารสิ่งที่พวกเรากำลังจะทำ”
ทันใดนั้น รองหัวหน้า FIBจูน เดินเข้ามาหาหัวหน้า FIB
จูน “ท่านคะฉันจะรับผิดชอบนำ 5 คนนี้ไปขังเองคะ”
หัวหน้า FIB “อืม ฝากด้วยนะจูนส่งพวกมันไปขังในคุกนรกใต้ดินอย่าให้หลุดมาเป็ปัญหากับฉันได้”
จูน “รับทราบคะ”
จูนส่งสัญญาณมือส่งคนเข้าไปจับกุมคณะกัลยาทั้ง5
จูนเดินเข้าไปกระซิบข้างหู CODE2“ไม่ต้องห่วงฉันจะทำให้พวกเธอปลอดภัย”
คณะกัลยาถูกส่งไปยังคุกลับที่มีชื่อว่าคุกนรกใต้ดินที่อยู่ลึกลงไปมากและระบบรักษาความปลอดภัยที่แ่าทางเข้าออกมีแค่ลิฟท์อันเดียว
TOY ลองพยายามความเป็ไปได้ในการหนีอย่างปลอดภัยแล้ว0% “คุกนี้ไม่เคยได้ยินเื่ของมันเลย คุกลับสินะ”
จูน “ฉันรักษาแผลมอบอาหารดี ๆ ให้พวกเธอได้ ไม่ให้ผู้คุมหรือใครเข้ามาก่อกวนฉันช่วยพวกเธอได้มากสุดแค่นี้แหละ”
CODE2 “ทำไมต้องมาขังในที่แบบนี้นะ”
จูน “คุกเคยถูกปิดไปนานแล้วมันถูกสร้างมาไว้ขังพวกตัวอันตรายไม่ต้องห่วงคุกนี้ฉันเป็คนควบคุม พวกเธอจะปลอดภัยจากพวกมันและพวก FIB ชั่ว ฉันติดตั้ง TV ไว้ให้พวกเธอดูข่าวสดตามที่พวกนั้นสั่งแล้ว”
ออกญา “ไอหัวหน้าFIB นั้น หมอนั้นเมื่อก่อนรับใช้ฉันแท้ ๆเจ็บใจนักพวกอิลลูมินาติจ่ายหนักกว่าสินะ”
TOY “เธอปล่อยเราจากคุกนี้ไม่ได้เลยเหรอ”
จูน “ฉันช่วยมากกว่านี้ไม่ได้จริงๆ เพราะหัวหน้า FIB เองก็ส่องฉันอยู่ อีกอย่าง เ้าหมายเลข 1ก็ยืนรอเอากุญแจลิฟท์เข้าออกอยู่้าด้วยนั้นหมายถึงหลังจากนี้จะมีแค่มันคนเดียวที่เข้าออกที่นี้ได้อาหารและยาฉันจะส่งให้พวกเธอทางท่อส่งแทน”
CODE2 “เ้าพวกนั้นคิดจะขังพวกเราเป็สัตว์เลยนะ”
จูน “พวกเธอมีทางเลือก2 ทาง จะทำตามที่พวกมัน้า หรือเอาชนะพวกมันให้ได้ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำพวกมัน้าอะไรจากพวกเธอ”
CODE2 “ศิลาแห่งชะตาฉันไม่มีอารมณ์เล่าให้เธอฟังหรอก จะบอกแค่ว่าถ้าพวกมันได้ศิลาไปโลกนี้ชิปหายแน่”
จูนเดินออกไปด้วยความสิ้นหวังกับความพ่ายแพ้ของคณะกัลยานางขึ้นลิฟท์ไปแล้วมองลงมาเบื่องล่างขณะลิฟท์ขึ้นไป นางคิดในใจ “เ้าพวกนี้จะเอาไงต่อนะ แล้วพวกอิลลูมินาติตั้งใจจะทำอะไรทำไมต้องให้ฉันติดตั้ง TV ไว้ให้พวกเ้าพวกนี้ดูข่าวสดด้วย”
12 ชั่วโมงต่อมาช่องข่าวทุกช่องกำลังรายงานข่าวด่วน กองทัพทหารแห่งหนึ่งถูกทำลายจนพังพินาศ
60 ชั่วโมงต่อมา กองทัพบก อากาศ เรือถูกทำลายฐานทัพทั่วทั้งประเทศไทย
ซี บัวบาน มายา TOYออกญา ดูข่าวอย่างตกตลึง
ออกญา “เกิดบ้าอะไรขึ้นด้านนอก”
ณ บนดาร์ดฟ้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
Paragon 1 “ตอนนี้เราทำลายกองกำลังป้องกันของประเทศนี้พังพินาศแล้วเราจะทำลายล้างจนกว่าพวกคณะกัลยาจะบอกที่ซ่อนศิลาแต่ต่อให้พวกมันอยากจะพูดแล้วเราก็จะทำลายล้างอยู่ดีทำลายล้างต่อไปเพราะมันสนุกยังไงละ ฮาฮาฮา”
Paragon 2 “แบบนี้ไม่เกินไปหน่อยเหรอพวกเราฆ่าคนไปเยอะมากแล้วนะ”
Paragon 1 “หรือเธอมีไอเดียอื่นที่ดีกว่านี้ให้พวกมันพูดไม่มีสินะ งั้นเราจะแยกกันไปทำลายล้างคนละเมืองนะ เอาละคุยกันดี ๆใครเลือกเมืองไหนแล้วแยกย้ายกันไปได้ กรุงเทพฉันจองนะ”
Paragon ทุกคนดีใจกันยกใหญ่ก่อนจะต่างแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทางยกเว้นหมายเลข 2
Paragon 1 “หมายเลข 2 เธอมากับฉันคือฉันจองกรุงเทพนะ เมืองมันใหญ่ซะด้วยคนเดียวน่าต้องใช้เวลานาน เธออยู่ช่วยฉันนะ”
Paragon 2 “ตามใจเธอละกัน”
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา 31จังหวัดเกิดเหตุวุ่นวายฆาตกรหมู่อย่างโเี้สำนักงานตำรวจถูกทำลายตำรวจถูกฆ่าจำนวนมาก รวมถึง FIB บางคนที่กลับใจ
หัวหน้า FIB พาลูกน้องไปโจมตี Paragon 1 และ 2
หัวหน้า FIB “พวกแกมันบ้า นี้มันเกินไปแล้วนะ”
เขาโดน Paragon 1 ตัดหัวอย่างง่ายดายแล้วโยนทิ้งไปอย่างไร้ค่า
3 วันต่อมา
Paragon 1 และ 2 ยืนบนดาดฟ้าตึกเบื่องหลังคือความตายของเมืองกรุงเทพมหานครเมืองหลวงประเทศไทยที่กำลังลุกเป็ไฟแทบทั้งเมือง
Paragon 3 ก็กำลังยืนมองเมืองนนทบุรีที่กำลังถูกเผา
Paragon 4 หันหลังให้เมืองปทุมธานีที่กำลังมีไฟลุกโชน
Paragon 5 ยืนบนยอดเสาร์ดูเมืองสมุทรปราการที่พังพินาศ
ตามด้วยเหล่า Paragonที่แยกย้ายกันไปทำลายล้างแต่ละเมืองให้ลุกเป็ไฟ
Paragon 6 นครปฐม , Paragon 7 สมุทรสาคร ,
Paragon 8 สมุทรา ,Paragon 9 พระนครศรีอยุธยา ,
Paragon 10 อ่างทาง , Paragon11 สุพรรณบุรี ,
Paragon 12 ชัยนาท , Paragon 13 อุทัยธานี ,
Paragon 14 นคร์ , Paragon15 กำแพงเพชร ,
Paragon 16 พิจิตร , Paragon 17สุโขทัย ,
Paragon 18 พิษณุโลก , Paragon19 เพชบูรณ์ ,
Paragon 20 ลพบุรี , Paragon 21สระบุรี ,
Paragon 22 นครนายก , Paragon23 ปราจีนบุรี ,
Paragon 24 ฉะเชิงเทรา ,Paragon 25 ชลบุรี ,
Paragon 26 ระยอง , Paragon 27 เพชรบุรี ,
Paragon 28 ราชบุรี , Paragon29 ชัยภูมิ ,
Paragon 30 นครราชสีมา ,Paragon 31 บุรีรัมย์ ,
Paragon 32 ขอนแก่น
แต่ละเมืองลุกเป็ไฟจากการถูกทำลายล้างเต็มไปด้วยผู้เสียชีวิตมากมายที่ถูกฆ่าอย่างโหดร้าย
จูนน้ำตาไหลขณะดูความพังพินาศเธอกำหมัดแน่นอย่างสิ้นหวัง
รติรองหัวหน้า TISเองก็กำหมัดแน่นขณะดูรายงานความเสียหาย “แบบนี้มันเกินไปแล้วประเทศฉันล้มสลายแล้ว นี้ฉันกำลังทำงานให้ปีศาจ ไม่เอาแล้ว”
ด็อกเตอร์พลอยผู้สร้างเหล่า Paragonช็อคขณะมองภาพจากดางเทียม ความตายมากมายที่เธอไม่ได้อยากให้เป็ “นี้ฉันสร้างอะไรขึ้นมา ท่านเคนเนดี้ ได้โปรดสั่งหยุดเถอะ”
เคนเนดี้ มิแรนด้า และนีร์วานา ที่ประเทศอังกฤษก็กำลังดูข่าวสด
นีร์วานา “พันธุกรรมหมอนั้นถูกเอามาใช้ทำเื่แบบนี้เหรอ”
มิแรนด้า “โหดร้ายเกินไปแล้วท่านเคนเนดี้ สั่งด็อกเตอร์พลอยหยุดเื่นี้เถอะ”
เคนเนดี้ “พวกเราไม่ได้้าแบบนี้ขอโทษนะเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายทั้งหลาย แต่เรามาไกลเกินจะถอยแล้ว”
เหล่าบุษบาทมิฬในฐานลับที่กำลังดูภาพสดผ่านดาวเทียมพวกนางอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น
อัญชันมรณะ “เราจะปล่อยไว้แบบนี้จริง ๆ เหรอ”
ลีลาวดีเพลิง “พวกนี้คือกองทัพ Paragon พวกเดียวกับเราแต่แบบนี้มันเกินไปมาก”
ดอกบัวเหล็ก “อยู่เฉย ๆ ไว้ทุกคน ต่อให้พวกเราอยากทรยศอิลลูมินาติ แต่พวกเราเอาชนะเ้าพวกนี้ไม่ไหวหรอก”
Paragon หมายเลข 2 น้ำตาซึมไหลยืนมองกรุงเทพมหานครและผู้คนที่กรีดร้องอย่างทรมาน“นี้ฉันทำอะไรลงไป ขอโทษนะทุกคน”
ณ คุกนรกใต้ดิน
บัวบานนั่งร้องไห้ขณะดูข่าวสด
ออกญากัดฟัน “นี้มันความผิดฉัน”
TOY “ทุกคนตั้งสติก่อน”
ทันใดนั้น จูนลงลิฟท์มายังที่นี้
จูน “ฉันว่าต้องมีคนหยุดเ้าพวกนั้นถึงมันจะสายไปแล้วก็เถอะ”
CODE2 “ไม่สายหรอก ปล่อยพวกเราเดี๋ยวนี้ไม่งั้นพวกมันจะทำลายมากกว่า 31 เมืองแน่”
มายา “ใจเย็นไว้ซีนางไม่มีกุญแจอย่าลืมสิ กุญแจอยู่ที่หมายเลข 1 นั้น แต่เดี๋ยวก่อนนะ เธอลงมาหาเราได้แสดงว่า...”
จูนโชว์กุญแจให้พวกนางดู “เธอหมายถึงนี้เหรอ”
ออกญา “แล้วเธอไปได้กุญแจมาได้ยังไง”
Paragon 2 เดินออกมาจากลิฟท์ “ฉันเอง ฉันแอบหยิบมาตอนที่หมายเลข 1 กำลังยุ่งนะ”
CODE2 “ยัยนี้รู้ไหมพวกแกพึ่งทำอะไรลงไป ประเทศนี้แทบล้มสลายเลยนะ”
Paragon 2 “ฉันขอโทษฉันไมได้อยากทำเื่นั้นเลย แต่ฉันขัดคำสั่งหมายเลข 1 ไม่ได้ไม่อย่างงั้นคนที่เหลือจะรุมฉันเอาด้วย”
CODE2 มองหน้าของ Paragon 2 หน้าตาของนางนั้นคล้ายกับยามิอาจารย์และเ้าของดาบของนางที่เสียไปแล้ว “หน้าตาเธอนี้คุ้น ๆ นะ แต่เื่นั้นช่างก่อนทรยศเพื่อนมาช่วยพวกเราคิดดีแล้วเหรอ”
Paragon 2 “พวกนั้นไม่ใช่เพื่อนฉันแต่เป็พี่น้องเลยต่างหาก การกระทำของพวกนั้นมันเกินไปจริง ๆฉันไม่อยากทรยศพี่น้องหรอกนะแต่ต้องมีคนหยุดพวกนั้น”
TOY คราวนี้พวกเราจะสู้แบบครั้งก่อนไม่ได้ไม่อย่างนั้นก็แพ้เหมือนเดิม พวกนั้นแข็งแกร่งเกินไป
Paragon 2 “พวกเรานะมีจุดอ่อนอยู่”
TOY “จุดอ่อนเหรอ”
Paragon 2 “ด็อกเตอร์พลอยเคยใช้คลื่นเสียงแบบหนึ่งที่ทำให้พวกเราปวดหัวมากๆ จนขยับร่างกายไม่ได้เลย เหมือนนางจะสร้างไว้เผื่อพวกเราควบคุมไม่ได้”
TOY “มันเป็คลื่นเสียงแบบไหนเหรอ คลื่นความถี่ใช่ไหม”
Paragon 2 “สำหรับพวกเรามันเป็เสียงที่ทรมานมากทรมานจนแทบอยากจะตายให้ได้เลยละ คลื่นความถี่ 6,666 เฮิรตซ์”
TOY “งั้นเหรอเข้าใจแล้วฉันจะสร้างลำโพงที่ปล่อยเสียงแบบนั้น”
Paragon 2 “ฉันขออะไรอย่างนึงสิ ช่วยอย่าฆ่าพวกเขาได้ไหมถ้าเป็ไปได้เพราะยังไงพวกเขาก็เป็พี่น้องฉัน”
CODE2 “แล้วพี่น้องเธอฆ่าคนไปตั้งเท่าไหร่แล้วละ”
TOY “ใจเย็นก่อนซีเื่นั้นเอาไว้หน้างานเถอะ หากจำเป็เราก็ต้องฆ่านะ”
Paragon 2 “ฉันคงขอมากไปสินะแต่ฉันก็จะช่วยพวกเธออยู่ดี เพราะคงไม่มีใครจะหยุดพวกเขาได้อีกแล้ว”
TOY “ทุกคนฉันจะสร้างลำโพงปล่อยคลื่นเสียง6,666 เฮิรตซ์ และพวกเราต้องมีกลยุทธิ์สำรองด้วยฟังนะนี้คือแผนสำรอง...”
ทุกคนฟัง TOY อย่างตั้งใจ
ณ กรุงเทพมหานครที่กลายเป็เมืองที่ล่มสลายเต็มไปด้วยซากตึกนกแล้งที่กัดกินซากศพ เหล่าคนที่ไร้ที่อยู่ไร้อาหารไร้ความหวัง
คณะกัลยาเดินมาพร้อมความหวังและ Paragon2 ที่ตามหลังมา
Paragon 1 โผล่มายืนบนซากตึกเหนือทุกคน“ยัย 2 เธอทรยศพี่น้อง”
Paragon 2 “ฉันจะหยุดทกคนจากความบ้าต่างหาก”
Paragon 1 “ได้ยินไหมทุกคน”
Paragon 1 ยกมือขึ้น Paragon อีก 30 คน ค่อย ๆ โผล่ออกมา
ทันใดนั้นมีมีดอันหนึ่งพุ่งเข้าไปปักลำโพงในมือTOYอย่างรุนแรงจนพังแตกสลายไป ความหวังของทุกคนพังไปกับตา
บัวบาน “ไม่นะ”
TOY “ดีนะฉันคิดเผื่อกรณีนี้ไว้แล้ว ทุกคนตั้งขบวนตามแผนสำรองหน่อยมันรู้ได้ไงเื่ลำโพง”
คณะกัลยาเริ่มตั้งขบวนรบ
ออกญาอยู่ในสุดของวงกลม คอยยิงฟรีทำลายจังหวะศัตรู
ส่วนมายาอยู่กลางคอยยิงปล่อยเวทบ์โจมตีห่าง ๆ
รอบนอกสุดคือ CODE2, บัวบาน , TOY , Paragon 2 คอยปกป้องด้านในและโจมตีไปพร้อมกันนั้นคือแผนสำรองของ TOY
TOY “ในระหว่างนั้น ฉันจะเปลี่ยนชิ้นส่วนในร่างกายฉันเป็ลำโพงมันอาจใช้เวลานานหน่อย และฉันสู้ได้ไม่มีประสิทธิภาพด้วยเพราะต้องแบ่งสมองไปประมวลผลสร้างลำโพงในร่างทุกคนแค่เยื้อเวลาให้นานที่สุดพอ ระวังตัวกันด้วย”
CODE2 “เข้าใจแล้วว่าแต่มันรู้ได้ไงเื่ลำโพงนั้นละ แผนหลักเราพังเร็วไปไหม”
Paragon 29 ชักมีดคุไน “หมายเลข 1 เขาส่งฉันให้แอบตามหมายเลข 2 นะ ระวังตัวน้อยไปนะหมายเลข 2”
Paragon 2 ชักดาบคาตานะเตรียมสู้ “ชิทักษะนินจายัยนั้นน่ารำคาญชะมัด”
Paragon 1 ชักมีดคู่ “ฆ่าพวกมัน”
เหล่า Paragon เริ่มโจมตีคณะกัลยาที่ตั้งกลยุทธ์เป็วง
Paragon บุกพร้อมกินทั่วทิศทางเข้าฟาดฟันกับคณะกัลยาอย่างดุเดือดมีด หอก ดาบ ตะขอ เคียว แส้ คุไน สารพัดอาวุธของพวกมันฟาดฟันใส่วงล้อมคณะกัลยา
ออกญาที่อยู่วงในได้ยิงฟรี ๆ แม้พยายามเล็งหัวฆ่าพวกมันแต่พวกมันก็ใช้อาวุธป้องกันรับะุไว้ได้ออกญานั้นทำได้เพียงก่อกวนทำลายจังหวะพวกมัน
มายาที่อยู่กลางก็ยิงอัดเวทย์ใส่แบบไม่ยั้งทั้งสารพัดสัตว์อัญเชิญก็ถูกทำลายและหลบอย่างง่ายดาย
CODE2 เปิดวิชาเงาซากุระร่ายรำเน้นป้องกันถ่วงเวลาไว้เสียงโลหะกระทบกันดังถี่อย่างกับปืนในา
Paragon 2 ใช้วิชาเขี้ยวซากุระร่ายรำช่วยCODE2 ป้องกันไว้ทำเอา CODE2 อึ้งไปแต่ก็ไม่มีเวลาให้สนใจมากนัก
บัวบานเองก็หลบและรับอาวุธเท่าที่รับได้ถ่วงเวลาไว้
TOY ใช้มือที่เปลี่ยนเป็ใบมีดคู่พยายามรับการโจมตีไว้แต่ก็พลาดโดนโจมตีอยู่บ่อยครั้ง
แต่ยังดีที่ Paragon2 เข้ามาช่วยไว้ด้วย
เสียงการต่อสู้นั้นอย่างกับาใหญ่ทั้งอันตรายรวดเร็ว ดุเดือด
3 นาทีผ่านไป CODE2 , บัวบาน , Paragon 2 แนวป้องกันนอกเริ่มไม่ไหวมีแผลตามร่างกายเืพวกนางเริ่มกระเสน
CODE2 กัดฟันสู้สุดขีด “อีกนานไหม TOY”
บัวบานเืไหลตามร่างกายจากการโดนฟัน “ฉันไม่ไหวแล้ว”
ออกญา “ะุฉันเริ่มหมดแล้ว”
มายา “ฉันเองก็ใช้พลังเวทย์จนแทบไม่เหลือแล้ว”
TOY “อดทนไว้ทุกคน อีกนิดเดียว”
Paragon 2 ที่ร่างอาบเืสู้ปกป้องทุกคนไม่ถอย“แข็งใจไว้ทุกคน”
เืของ CODE2 , บัวบาน , Paragon 2 สาดกระเสนไปทั่ว
ใบมีดใบหนึ่งพุ่งเข้าใส่ปักมือออกญาจนปืนกระเดนไปพร้อมเื
และแส้ยาวที่เต็มไปด้วยหนามทะลวงการป้องกันวงนอกไปเข้าไปฟาดมายาจนเืกระเสน
แนวป้องกันนอกนั้นไม่ไหวแล้ว
บัวบานเสียเืจนล้มหมดสติไป
CODE2 “ไม่นะบัว”
ใบดาบขนาดใหญ่พุ่งเข้าไปที่หัว CODE2
แต่แล้ว ปี๊ดดดดดดดเสียงแหลมจากคลื่นความถี่ 6,666 เฮิรตซ์ถูกปล่อยออกมาจากTOY
เหล่า Paragon ทุกคนรวมถึง Paragon 2 ลงไปนอนทรมานบนพื้น
ออกญาเดินเข้าไปจับนางด้วยความเป็ห่วง “อ่าวเห้ยยัยนี้โดนด้วยนิ”
Paragon 2 “ไม่ อย่าหยุดนี้เป็ทางเดียว ไม่ต้องสนใจฉัน ถ้าหยุดเสียงนี้พวกเธอสู้ต่อก็ไม่ไหวแน่”
ออกญา “นี้เธอไม่ฉันจะพาเธอไปจากตรงนี้”
ออกญาอุ้ม Paragon2 ทั้งที่ตัวเองก็มือเจ็บอยู่ อุ้มพานางไปจากที่นี้ให้พ้นเสียง
Paragon ที่เหลือเริ่มมีอาการตาแดงเริ่มมีเืไหลจากหูจมูกปากร้องโหยหวนอย่างทรมาน
จูนนำกองทัพ FIBที่ยังเหลือรอดอยู่เข้ามาพร้อมรติที่นำกองทัพ TIS มาเสริม
มายา “FIB รีบใส่กุญแจมือพวกมันเลย”
CODE2 “TIS ยัยนั้นอิลลูมินาตินิ”
รติ “ใจเย็นไว้ฉันมาจับกุบพวกนั้นต่างหากไม่ใช่พวกเธอ ฉันยอมทรยศอิลลูมินาติ นี้มันประเทศฉันสิ่งที่พวกนี้ทำมันโหดร้ายเกินไป”
จูน “คุณกลับใจได้ก็ดีคุณรติแต่เ้าพวกนี้ฉันจะจับกุมไปเอง คุณคงไม่ว่านะคุณรติ”
รติ “ได้ฉันฉันแค่มาดูให้แน่ใจว่าพวกมันจะโดนจับแน่ ๆ”
จูน “ฉันจะจับกุมพวกนี้ไปขังในคุกนรกใต้ดินก่อนคอยดำเนินคดีตามพิธีไป แต่ยังไงโทษก็ไม่พ้นปะาชีวิต”
TIS และ FIB ประสานงานกันร่วมกันจับกุมใส่กุญแจมือและเท้าอย่างแ่าก่อนที่ TOY จะหยุดเสียงคลื่นความถี่
รติ “เหมือนหมายเลข2 จะหายไปนะ”
CODE2 “หมายเลข 2 เป็พวกเราไม่มีนางพวกเราก็ไม่มีวันชนะหรอกนะ”
รติ “แต่ฉันเห็นหมายเลข2 ร่วมกับหมายเลข 1 ทำลายกรุงเทพ อภัยไม่ได้หรอก ยัยนั้นก็ฆาตกร”
CODE2ยกดาบชี้ไปยังรติเหมือนกำลังจะประกาศากับ TIS เพื่อปกป้องParagon 2 “ฉันเองก็ฆาตกร อย่างคิดตามล่าหมายเลข 2”
TIS ทุกคนเล็งปืนมาที่ CODE2
จูนเข้ามายืนแทรกระหว่างกลาง “ใจเย็นก่อน CODE2 คุณรติสั่งลูกน้องคุณลดอาวุธก่อน”
รติโบกมือเบา ๆ ให้ทุกคนลดอาวุธ
จูน “CODE2 ฉันจะพยายามคุยกับคุณรติเื่หมายเลข2 เอง พวกเธอไปพักเถอะ”
Paragon 31 คนยกเว้น Paragon 2 ถูกพาตัวไปยังคุกนรกใต้ดินรอดำเนินคดีตามพิธี
รติเดินมาหา CODE2“ฉันจะบอกตำแหน่งห้องวิจัยที่ใช้สร้างเ้าพวกนี้ ระวังตัวด้วยละ”
CODE2 และ TOY ปล่อยให้คนอื่นแยกย้ายกันไปพักผ่อนรักษาแผลส่วนทั้งสองก็บุกไปยังฐานวิจัยลับที่ซ่อนอยู่ใต้ตึกร้างลึกลงไปใต้ดิน
เมื่อ CODE2 และ TOY เข้าไปก็เห็นกับห้องทดลองที่ไฮเทคสีขาวกว้างใหญ่
และก็เจอกับด็อกเตอร์พลอยที่กำลังเก็บข้าวของอยู่“พวก Paragon พลาดสินะ”
CODE2 “คิดว่าฉันจะปล่อยเธอให้หนีไปเหรอไอนักวิทยาศาสตร์ชั่ว”
พลอย “ไม่ได้เจอกันนานปากร้ายคิดเยอะเลยนะCODE2 ไม่สิชื่อตัวตนจริง ๆ ของเธอคือ ซี สินะถ้าจำไม่ผิด”
CODE2 “เอ๋แกรู้ได้ยังไง ฉันไม่รู้จักแก”
พลอยยังคงเก็บข้างของใส่กระเป๋าลากต่อไป “ก็คงโดนลบหรือบิดเบือนความทรงจำเหมือนนักฆ่าคนอื่น ๆ นั้นแหละแต่ไม่ใช่ฝีมือฉันหรอกนะ”
CODE2 “พูดบ้าอะไรของเธอ”
ทันใดนั้น ร่างกายของ CODE2และ TOY ถูกแรงดันปริศนาอัดลงพื้นแม้พยายามต้านเธอมันลุกขึ้นก็ทำไม่ไหว
นีร์วานาแม่ชีมืดโผล่มาพร้อมเคนเนดี้
เคนเนดี้ “พลอยเสร็จยัง”
พลอย “เสร็จแล้วคะท่าน”
CODE2 “ไอพวกนี้ อ้า แรงดันนี้ฝีมือยัยแม่ชีนั้นอีกแล้ว”
TOY “ไม่ไหว ขยับตัวไม่ได้เลยแรงกดทับมหาศาลอะไรขนาดนี้”
เคนเนดี้ “ฉันจะบอกอะไรพวกเธอหน่อยฉันจะปล่อยพวกเธอไป ฉันคิดดูแล้ว Paragon พวกนั้นทำเกินไปจริงๆ”
พลอย “ฉันก็บอกท่านแล้วว่าเด็กพวกนั้นอายุพึ่งจะแค่15 ขวบเอง พวกนางเด็กเกินไปทำอะไรไม่ค่อยคิด”
CODE2 “หมายความว่าไงอายุ 15”
พลอย “ก็พวกParagon ที่พวกเธอพึ่งเอาชนะไปอายุจริง ๆ ก็แค่ 15 ขวบนั้นหมายถึงความคิดพวกนางก็คิดแบบเด็ก 15 ที่โตแต่ตัวเพราะโดนเร่งให้โตยังไงละ”
เคนเนดี้ “ฉันคิดดูแล้วฉันจะเลิกทำากับพวกเธอแล้วละคณะกัลยา อันที่จริงฉันไม่ได้้าศิลานั้นเลยคนที่้ามันจริง ๆคือคนที่อยู่สูงกว่าฉันนั้นก็คือหัวหน้าสูงสุดของอิลลูมินาติฉันจะเลิกทำตามคำสั่งเขาแล้วหนีไปอยู่เงียบ ๆ สักที่ แต่จากนี้สิ่งที่พวกเธอจะเจอไม่ใช่อิลลูมินาติสาขาไทยและไม่ใช่ฉันที่แค่ทำไปลวกๆ แต่พวกเธอจะเจออิลลูมินาติทั้งหมด หมอนั้นไม่ใช่คนใจอ่อนแบบฉันระวังตัวไว้ด้วยฉันจะแกล้งทำเป็ไม่รู้แล้วปล่อยให้พวกเธอได้ข้อมูลในฐานนี้ไปมันมีข้อมูลที่อยู่ของหมอนั้นอยู่ใช่ไหมพลอย”
พลอย “ฉันใส่ไว้ให้ตามที่ท่านสั่งแล้วคะ”
เคนเนดี้ “หวังว่าหมอนั้นจะไม่รู้ว่าฉันทรยศ”
CODE2 “แกจะให้ข้อมูลพวกเราง่าย ๆแบบนี้เลยเหรอ ทำไมละ”
เคนเนดี้ “แค่หวังว่าพวกเธอจะหยุดหมอนั้นจากแผนการบ้าๆ ของมันได้ เพราะฉันไม่อยากเป็ศัตรูกับหมอนั้นตรง ๆ หรอก เราทั้งคู่มีแผนที่จะพามนุษย์ให้พัฒนาไปข้างหน้าแต่ฉันไม่เห็นด้วยกับแผนหมอนั้นสักเท่าไหร่ ฉันจะไม่พูดต่อแล้ว ไปกันเถอะนีร์วานาพลอย”
CODE2 “เดี๋ยวก่อน หมอนั้นที่เธอพูดถึงเป็ใครแล้วมันมีแผนการที่จะใช้ศิลาทำอะไร”
เคนเนดี้เดินหายไปโดยไม่ตอบอะไร
เมื่อพวกนางไปไกลเกินพอพลังเวทย์ที่กดร่างCODE2 กับ TOY ไว้ก็ถูกคลายออก
CODE2 ลุกขึ้นช้า ๆ “หลุดสักที”
TOY ลุกขึ้นไปเชื่อมตัวตัวเองกับคอมพิวเตอร์ในห้องนั้นเธอมีสีหน้าที่ใมากกับข้อมูลที่ได้รับรู้
CODE2 เดินสำรวจรอบ ๆ “ที่นี้ใหญ่โตจัง”
TOY ช็อคและมองหน้า CODE2 ที่กำลังเดินสำรวจอยู่
CODE2 เจอห้องหนึ่งที่เต็มไปด้วยหลอดแก้วที่ยังมีมนุษย์อยู่ด้านใน
TOY เดินมาแล้วกดสวิตซ์ปลดปล่อยทุกคนออกมา
CODE2 “อ่าวเห้ยทำอะไรนะ”
TOY “ไม่ต้องห่วง พวกนี้ในข้อมูลบอกไว้ว่ามีแค่โปรแกรมใช้ชีวิตพื้นฐานยังไม่ได้ถูกสอนให้เป็นักฆ่า”
CODE2 “ปลอดภัยงั้นสินะ”
ทุกคนเดินออกมามองหน้ากันและกัน มึนงงเหมือนเด็กแรกเกิดในร่างวันรุ่น
TOY “พวกนี้อยู่ในแผน Paragon รุ่นที่ 2 ของพวกมัน มีพันธุกรรมที่ดีกว่ารุ่นแรกด้วย ทั้งหมด 666 คน”
CODE2 “เยอะมากแถมแต่ละคนโหดกว่ารุ่นแรกที่พวกเราเจออีกเหรอ”
TOY “ในเชิงพันธุกรรมอะใช่แต่ก็ยังไม่ได้รับการฝึก ฉันมีความจริงอยากจะบอกเธอ ทั้งหมด 666 คนนี้ถูกสร้างมาจากพันธุกรรมเธอ”
CODE2 “หาอะไรนะ พวกมันโคลนนิ่งฉัน 666คนเหรอ”
TOY ส่ายหน้า “ไม่ใช่นั้นไม่ใช่ตัวเธออีก 666 คน แต่นั้นคือลูกแท้ ๆ ทางสายเืของเธอ 666 คน”
CODE2 อึ้งแทบพูดไม่ออก “นี้ลูกฉันเหรอ ทั้งหมดนี้”
TOY “มันเป็การผสมพันธุกรรมชายและหญิงเธอนั้นคือแม่ทางพันธุกรรม ส่วนพ่อคือ...”
CODE2 “ไม่ต้องพูดเลย แค่นี้ก็ใจะแย่แล้วจู่ ๆ ก็มีลูกโผล่มา 666 คน ฉันไม่อยากรู้หรอกว่าพวกนั้นแอบเอาพันธุกรรมฉันไปสร้างลูกกับใครก็ไม่รู้โดยที่ฉันไม่เต็มใจ”
TOY “เข้าใจแล้ว ฉันจะไม่บอกใคร บ้อมูลในหัวฉันตอนนี้มันลับจนบอกใครไม่ได้เลยละ”
CODE2 “ทำไงดี 666คนฉันเลี้ยงไม่ไหวหรอกนะ”
TOY “ฉันส่งข้อความถึงออกญาแล้วนางบอกจะรับเลี้ยงเอง”
CODE2 “ให้ตายสินี้วันบ้าอะไรวะ”
TOY “ฉันรู้ตำแหน่งฐานทัพใหญ่ที่คาดว่าหัวหน้าสูงสุดของอิลลูมินาติน่าจะอยู่ที่นั้น”
CODE2 “ก่อนอื่นต้องจบกับอิลลูมินาติก่อนเราจะไม่รอให้พวกมันโจมตีเราก่อนแล้ว เราจะบุกไปหาพวกมัน”
ณ บนเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของเคนเนดี้
พลอย “ท่านคะจะปล่อยให้พวก Paragon ที่โดนจับไปโดนปะาเหรอคะถึงพวกนั้นจะทำเื่ไม่ดีไป แต่ก็ยังเป็แค่เด็กอยู่ดี น่าสงสารออก”
เคนเนดี้ “ฉันกำลังคิดอยู่นะถ้าช่วยเ้าพวกนั้นมาได้ฉันก็จะมากองกำลังที่แข็งแกร่งไว้ปกป้องตัวเองหากหมอนั้นรู้ว่าฉันแอบให้ข้อมูลคณะกัลยาไปอีกอย่าง ฉันเองก็ไม่อยากปล่อยให้ลูกของเ้าตัวแสบโดนปะาด้วยสิ นีร์วานาไปช่วยพวกนั้นหน่อยได้ไหม”
นีร์วานาไม่พูดอะไรเดินไปหลังเครื่องบินแล้วเปิดประตูะโลงไป
พลอย “นีร์วานายัยนั้นไม่ค่อยพูดเหมือนทุกทีเลยนะคะ”
เคนเนดี้ “นั้นสิพวกเก่ง ๆ ก็มีแต่คนแปลก ๆ แบบนี้แหละ”
560
