" คุณเคเดน นี่คุณกำลังคิดที่จะทำอะไร ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ ฉันเป็บอดี้การ์ดไม่ได้เป็นางบำเรอของคุณ " เคเดนวางเธอลงเมื่อเดินเข้ามาถึงห้องอาบน้ำ.. แรงเยอะจริงๆ แม่คุณ! ตอนนี้เขาแสบไปทั้งตัว ไม่พ้นพรุ่งนี้คงได้มีแต่รอยเขียวช้ำแน่
" คุณไม่สนใจจะเปลี่ยนหน้าที่ดูบ้างหรือคนสวย เป็ผู้หญิงของผม รับรองว่าคุณสุขสบาย ไม่ต้องมาทำงานเสี่ยงแบบนี้ " เคเดนดันตัวเธอให้ติดกับผนังก่อนจะใช้ตัวกักเธอไว้ อลิซสารีบเบี่ยงหน้าหลบเมื่อเขาก้มหน้าลงมาชิดแก้มนวล
เคเดนหัวเราะหึในลำคอก่อนจะกดจมูกโด่งลงตรงซอกคอสูดดมเอาความหอมจากกายสาว อลิซสาไม่หลบหนีหรือต่อสู้แต่กลับยกมือขึ้นมากอดรอบคอเขาไว้จนเขามึนงงและสงสัยในการกระทำของเธอ เขาเงยหน้าขึ้นมองสบตาเธอ ดวงตากลมโตตอนนี้กำลังส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้เขาพร้อมกับเลียริมฝีปากตัวเองไปมาจนเคเดนต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
" ดิฉันชักเริ่มจะสนงานที่คุณว่าแล้วสิคะ " ปลายนิ้วสวยลากไล้ลูบไปตามกล้ามมัดอย่างยั่วยวนก่อนจะมาหยุดหยอกล้อกับป้านฐานของเขาจนมันแข็งตั้งสู้มือ หน้าอกแกร่งสั่นสะท้านไปกับััวาบหวาม เคเดนกดจมูกโด่งคมได้รูปลงบนแก้มนวลนุ่มบริสุทธิ์ที่ไร้การตกแต่งอย่างหลงใหลพร้อมกับสูดดมเอาความหอมจากตัวเธอ ความ้าที่พุ่งสูงทำให้เขายากจะห้ามใจ แต่แล้วเขาก็ถูกถีบให้ตกลงจาก์อย่างไม่ทันตั้งตัว เมื่อเธอซัดเข่าเข้าเต็มแรงที่ลูกชายของเขา
" โอ๊ยยยย! " เคเดนทรุดตัวลงนั่งกุมลูกชายสุดที่รักที่ตอนนี้เ็ปจนจุกแทบจะหายใจไม่ออก
" ฮึ! นี่คือบทเรียนของผู้ชายมากตัณหา " อลิซสาเดินอ้อมไปทางด้านหลังเขาก่อนจะเอามีดพกขึ้นมาจ่อที่หลังเขา จนเคเดนรู้สึกแสบเมื่อปลายมีดจิ้มกดลงที่หลัง... ช่างน่าสมเพชนัก! นี่เขาหลงกลเธอได้ยังไง!
" ทุกการอนุมัติแลกกับชีวิตคุณ " น้ำเสียงเธอเยือกเย็นบ่งบอกได้ว่าตอนนี้หากเขาไม่ทำตามเธอได้กดมีดเข้ามาในตัวเขาแน่
" คุณนี่ไม่มีน้ำใจของนักกีฬาเลยนะ แพ้แต่ก็ยังไม่ยอมรับ ไหนคุณว่าจะยอมทำตามที่ผมสั่งไง ทำตามกติกาหน่อยสิคุณ..วางมีดลงแล้วเรามาตกลงกัน " อลิซสาไม่ตอบแต่กลับกดมีดเข้าลึกกว่าเดิมจนเขาเกือบสะดุ้งเพราะความเจ็บ...ให้ตายสิ! หลุดไปได้เมื่อไหร่เขาจะจับเธอทำโทษให้สาสมกับที่ทำให้เขาทั้งเจ็บตัวทั้งเืออก!
" ฉันยอมรับว่าฉันแพ้ และฉันยอมทำงานให้คุณแต่โดยดี แต่ฉันจะไม่ยอมตกเป็ของเล่นให้คุณ และไม่ยอมให้คุณใช้พ่อฉันเป็เครื่องมือเพียงเพื่อสนองความ้าของคุณหรอกนะ "
" ผมเข้าใจแล้ว.. วางมีดลงเถอะเพราะถึงคุณฆ่าผมตายก็ใช่ว่าคุณกับพ่อของคุณจะรอดจากคนของผม "
" ฉันฆ่าคุณ ฉันผิดคนเดียว พ่อฉันไม่เกี่ยว " เคเดนหัวเราะเสียงดังลั่น
" คุณคงจะลืมไปแล้วว่าผมเป็ใคร... หากผมต้องตายด้วยน้ำมือของลูกสาวผู้บัญชาการหน่วยคอมมานโดลีออน คุณคิดว่าพันธมิตรทั่วโลกที่สั่งซื้ออาวุธกับผมพวกเขาจะคิดยังไง แล้วพ่อคุณคงไม่พ้นถูกกล่าวหาว่ามีส่วนรู้เห็นกับคุณด้วย " อลิซสาขบกรามตัวเองแน่นอย่าง้าระงับอารมณ์เคืองแค้นแล้วคิดตามที่เขาว่า ทำไมนะ! ทำไมทุกอย่างมันถึงได้มาพัวพันกันแบบนี้ จะฆ่าจะทำอะไรก็ไม่ได้ ผู้ชายคนนี้ทำไมต้องเหนือกว่าเธอทุกอย่างด้วย
" นายครับมีสายจากท่านดีออนครับ " เจค็อบรายงานเขาอยู่ด้านนอก เคเดนใช้จังหวะที่อลิซสาเผลอหันไปมองตามเสียงของเจค็อบ เบี่ยงตัวออกแล้วปัดเข้าที่มือเธอจนมีดหลุด เขาะโขึ้นทับบนตัวเธออย่างเร็วไวรวบตัวเธอไว้ปิดกั้นทุกการต่อสู้ของเธอ
" นายเป็อะไรหรือเปล่าครับ " เสียงเหมือนการต่อสู้ทำให้เจค็อบอดที่จะห่วงเ้านายไม่ได้ จึงถามออกไป
" ฉันไม่เป็ไร... ไปบอกท่านดีออนว่าเดี๋ยวฉันโทรกลับ " เขาตอบเจค็อบเสียงเหนื่อยหอบ ผู้หญิงอย่างเธอทำให้เขาเสียทั้งเืเสียทั้งเหงื่อ เธอดิ้นต่อสู้ไม่หยุดถึงแม้จะไม่มีแรงเหลือแล้วก็ตาม
" ครับ " เจค็อบรับคำแล้วเดินออกไป
" คุณคงได้ยินแล้วสินะ ว่าพ่อคุณ้าที่จะคุยกับผมมากแค่ไหน ถึงขนาดโทรมาหาด้วยตัวของเขาเอง " คิ้วหนาเลิกขึ้นสูงอย่างท้าทายและเหนือกว่า จนอลิซสาได้แต่ขบปากตัวเองแน่น เธอเหนื่อยเต็มทนที่จะสู้กับเขา ถึกเกินควายก็เขานี่แหละ
" จะทำอะไรก็เชิญ " เธอมองหน้าเขานิ่งด้วยสายตาเ็าไร้ความรู้สึก
" ผมยังไม่ทำอะไรคุณตอนนี้หรอกทูนหัว ผมจะรอจนกว่าคุณจะมาขอร้องผมเอง" เคเดนไล้มือไปบนแก้มนวลกับริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบของเขา
" แต่ตอนนี้คุณต้องทำตามกฎกติกาที่เราตกลงกัน... จากวันนี้ไปคุณต้องกินนอนอยู่กับผม ดูแลผมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง...หากคุณทำได้ผมจะยอมอนุมัติอาวุธครึ่งหนึ่งให้พ่อคุณ " อลิซสาหลับตานิ่งถอนหายใจหนักหน่วงก่อนจะลืมตามองเขาอีกครั้ง
" ตกลง! .. แต่ฉันขอเป็ยารักษาโรคแทนอาวุธ " เคเดนสบตาเธอนิ่งอย่าง้าค้นหา ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ด้านชาไร้ใจอย่างที่เขาคิด เธอห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง
" ตกลง..แต่ตอนนี้คุณต้องอาบน้ำและทำแผลให้ผมก่อน " พูดจบเขาก็อุ้มเธอไปวางบนขอบอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ พร้อมกับเปิดน้ำจนเต็มอ่าง
" อะ อาบเองก็ได้นี่ " เป็ครั้งแรกที่เธอประหม่าจนพูดเสียงติดขัดพร้อมกับหันหน้าหนีเขา ที่ตอนนี้กำลังถอดกางเกงว่ายน้ำออกอยู่ตรงหน้าเธอ เคเดนยกยิ้มอย่างพอใจ ยื่นมือไปช่วยเธอถอดชุดเสื้อยืดกางเกงยีนออกให้เธอ แต่เธอกลับปัดมือเขาออก
" ฉันจะอาบเอง จะให้ฉันช่วยก็เข้าไปนั่งในอ่าง" พูดกับเขาแต่หน้ายังเบือนหนีไม่มองเขา
" ตามใจ " พูดจบเขาก็ก้าวเข้าไปนั่งในอ่าง จนอลิซสาต้องรีบหลับตาแน่น ไม่อยากมองอะไรๆ ของเขา
" เร็วๆ สิคุณ พ่อคุณรอผมอยู่นะ แล้วไหนต้องไปกินอาหารเช้าอีก " เขาเร่งเธอเมื่อเห็นเธอยังนั่งหลับตาไม่มองเขา
" ทำยังกับไม่เคยเห็นอย่างงั้นแหละ " อลิซสาลืมตามองเขานิ่ง ก่อนจะรีบถูสบู่ให้เขา แต่ในใจกลับกรีดร้องก่นด่าเขา ถึงเธอจะเคยเห็นของคนป่วยมาเป็ร้อยๆ ครั้ง แต่เธอก็เป็ผู้หญิงนะ จะไม่ให้นึกกระดากอายก็เป็ไปไม่ได้
" เห็นมาเป็สิบเป็ร้อยแล้ว แค่นี้ไม่ทำให้ฉันรู้สึกอะไรหรอก ที่ไม่มองแค่ไม่อยากให้เป็เสนียดตา" เคเดนหันขวับไปมองเธอตาดุอย่างขุ่นเคือง นี่เธอโชกโชนขนาดนั้นเลยรึ?
" เห็นของผมเพิ่มอีกสักอันจะเป็ไรไป " เขากระชากนิดเดียวเธอก็ตกลงไปนั่งบนตักเขาแล้วเพราะยังไม่ทันตั้งตัว อลิซสาใรีบเด้งตัวออกจากเขาแต่เขาก็กอดเอวเธอไว้แน่นพร้อมกับจับล็อกมือเธอไว้ด้วยมือข้างเดียว... ให้ตายสิ! ทำไมเขาถึงแรงเยอะจังนะ ตอนนี้เธอเหนื่อยจนจะไม่มีแรงอยู่แล้ว แต่เขากลับยังแรงดีไม่มีตก!
" ดูเหมือนว่าคุณจะผ่านสนามรบมาอย่างโชกโชน กะอีแค่จับนิดแตะหน่อยจะเป็อะไรไป... อาบน้ำกับผมนี่แหละ จะได้ไปกินข้าวด้วยกัน ผมหิว" พูดจบเขาก็ดึงเสื้อยืดเธอถอดออกก่อนจะเหวี่ยงมันลงบนพื้น
" นี่คุณ! " เธอว่าเขาเสียงดุพร้อมกับเอามือมากุมหน้าอกตัวเองที่ตอนนี้มีแค่บราเซียห่อหุ้มอยู่ เคเดนมองหน้าอกสวยที่โผล่พ้นน้ำก็ถึงกับคอแห้งผาก ถึงมันจะไม่ใหญ่สะบึ้ม แต่ก็เต่งตึงสวยได้รูป
" ถึงฉันจะโชกโชนแต่ฉันก็เลือกอยู่นะ! " ไหนๆ ก็ถูกมองแบบนั้นแล้วก็เลยตามเลยแล้วกัน ดีเสียอีกเขาจะได้รังเกียจแล้วไม่อยากแตะต้องตัวเธอ แต่เธอก็คิดผิดเมื่อเขาเริ่มกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น แถมท่อนเอ็นของเขายังดุนดันอยู่ที่บั้นท้ายเธออีก
" ผมนี่เกรดเอเลยนะคุณ หาตัวจับได้ยาก มีแต่ผู้หญิง้าผม " อลิซสาแบะปากให้กับคนหลงตัวเอง
" แต่หนึ่งในนั้นไม่ใช่ฉัน " เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งยโส
" วันนี้ไม่ใช่ แต่ต่อไปต้องใช่... อาบน้ำเถอะ ผมหิวจะแย่อยู่แล้ว " พูดจบเขาก็ปลดตะขอกางเกงยีนเธอออกก่อนจะดึงมันออกอย่างรวดเร็ว จนอลิซสาได้แต่ดิ้นรนออกจากอ้อมแขนเขา
" หยุดดิ้นเถอะทูนหัว ในเมื่อคุณก็รู้ว่าคุณเอาชนะผมไม่ได้ " เคเดนกดบั้นท้ายงามงอนเข้าถูไถกับแกนกายของเขาอย่าง้าแกล้งคนหัวรั้น อลิซสาใดิ้นพล่านพยายามจะออกห่างจากเขา แต่ยิ่งเธอดิ้นเขาก็ยิ่งเสียวซ่าน จนอยากจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว
" ยิ่งคุณดิ้นผมก็ยิ่งมีอารมณ์ หากคุณไม่อยากให้ผมจับกินก็นั่งนิ่งๆ " เสียงแหบพร่าที่กระซิบอยู่ข้างหูก่อนจะกดปากจูบเม้มไปตามซอกคอทำให้เธอถึงกับขนลุกขนชันพยายามเอาหัวตัวเองโขกเข้ากับหัวเขา แต่ทำยังไงก็โขกไม่ได้สักที ยิ่งเวลามือเขาลูบไปตามหน้าท้องเธอก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ จนตอนนี้ตัวเธอเกร็งไปหมดแล้ว
เคเดนลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบก่อนจะขึ้นมากอบกุมหน้าอกสวยที่ถึงจะไม่ใหญ่โตแต่ก็เต็มไม้เต็มมือ มันพอดีมือเขาเหมือนกับมันถูกสร้างมาเพื่อเขายังไงยังงั้น
" หยุด! คุณหยุดเดี๋ยวนี้นะ! " เธอสั่งเขาเสียงเข้มดุ แต่มีหรือที่เขาจะฟัง เคเดนเลื่อนมือออกจากหน้าอกสวย อลิซสาถอนหายใจโล่งอกแต่ก็ต้องสะดุ้งใอีกครั้งเมื่อเขาสอดมือเข้าไปในกางเกงในตัวจิ๋วของเธอ
" อ๊ะ! หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ฉันสั่งให้หยุดไง! " เธอพยายามลุกออกจากตักเขา แต่นั่นกลับเป็ใบเบิกทางให้เขาเข้าไปหยอกล้อกับเนินเนื้อสวยได้ง่ายขึ้น
" อืมมม" เคเดนครางอย่างพอใจเมื่อค้นพบแอ่งน้ำหวาน มันสวยมากและปิดสนิทจนเขาไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะเคยผ่านมือชายมาแล้ว หรือเธอโกหกเขา?
อลิซสาสะดุ้งเฮือกเมื่อเขากดนิ้วลงบนจุดที่ไวต่อความรู้สึก ยิ่งเขาถูไถหยอกล้อกับมัน เธอก็ยิ่งสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
" คุณสวยมากที่รัก " ไม่เคยมีใครถูกใจเขาเท่าเธอมาก่อน
" พอได้แล้ว อย่าทำแบบนี้กับฉัน... ผู้ชายกลับกลอก! ไหนเมื่อกี้คุณบอกจะไม่ทำอะไรฉันจนกว่าฉันจะขอร้องคุณไง คนอย่างคุณมันเชื่อถือไม่ได้! " เขายักไหล่ให้เธออย่างไม่แยแสกับคำด่าของเธอ... เขาขอถอนคำพูด เขาจะปราบเธอวันนี้แล้วเธอก็ต้องเป็ของเขาวันนี้ด้วยเช่นกัน!
" ผู้ชายอย่างผมก็เป็แบบนี้แหละ ผมบอกแล้วว่าอยากได้อะไรผมก็ต้องได้ และผมอุตส่าห์ใจดีอนุมัติยาให้พ่อคุณ แค่นี้มันยังน้อยมากกับค่าตอบแทน... หากคุณยอมตามใจผม ผมสามารถสั่งยาตัวใหม่ที่ตอนนี้กำลังขาดตลาดให้แม่คุณด้วย " อลิซสาหยุดนิ่งเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด แม่เธอเป็โรค Spinal Muscular Atrophy (SMA) หรือ โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง ตัวยาที่ใช้ในการรักษานั้นมีราคาสูงมาก แต่ยาตัวใหม่ที่เขาว่านี้มีราคาสูงถึงเข็มละ 68 ล้านบาท หากแม่เธอได้มัน แม่เธอต้องหายและไม่ต้องทนเ็ปแบบนี้ เพราะทุกวันนี้ท่านอ่อนแรงและอาการทรุดมากจนต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
" แลกกับอะไร " หวั่นกับคำตอบของเขา แต่ไม่ว่าจะแลกกับอะไรเธอก็จะยอมเสี่ยงเพื่อรักษาชีวิตแม่ของเธอไว้ ถึงแม้เขาจะให้เธอทำอะไรที่เสียงตายก็เถอะ
" แลกกับการที่คุณต้องอยู่ใต้ร่างผมไปตลอดชีวิต "