
ต้มข่าไก่ (4)
เอ๋
ดวงตากลมโตพราวระยับที่เงยหน้าช้อนมองอ้อนเทียนเกอเพื่อดูปฏิกิริยาของอีกคนเมื่อตัวเองทำท่าอุ๋งๆ เลียนแบบคลิปที่เคยเป็ไวรัลไปทั่วโลกในชีวิตก่อน ที่ทำเอาใครหลายคนใจละลายและแห่กันทำตามจนฮิตติดเทรนด์ว่าเป็หนึ่งในท่าไม้ตายละลายใจคนเลยเชียวนะ
แล้วทำไมเทียนเกอถึงได้ตาเบิกกว้างทำท่าเหมือนเห็นผีแบบนั้นน่ะ ท่าไม้ตายนี้ใช้ไม่ได้หรอเนี่ย
โธ่ อุตส่าห์คาดหวังว่าจะเห็นคนหน้าแดงหูแดงใส่
เมื่อไม่ได้เห็นปฏิกิริยาที่คาดหวัง อี้เฟิงก็หลุบดวงตาคู่สวยต่ำด้วยความน้อยใจนิดๆ ปากเล็กมุ่ยลงด้วยความขัดใจ แทนที่ใบหน้าตัวเองบนฝ่ามือหนาด้วยผ้าเช็ดหน้าที่ซักมาเรียบร้อยแทน จากนั้นก็หมุนตัวเดินห่อไหล่อย่างหดหู่กลับไปนั่งอยู่ตรงมุมพักผ่อนอยู่ข้างอาจิง
ส่วนคนที่ไม่มีปฏิกิริยาที่ว่าก็กำผ้าเช็ดหน้าที่ได้คืนในมือแน่น ัันุ่มและอุณหภูมิอุ่นๆ ของใบหน้าเล็กยังคงติดตรึงอยู่บนฝ่ามือที่มีแต่รอยแผลเป็
เท้าหนาก้าวจ้ำอ้าวออกจากห้องแล้วพุ่งตัวขึ้นไปยังห้องพักส่วนตัวที่อยู่้าเหลาอาหารภายในชั่วพริบตาโดยไม่สนสายตาของต้าหวังต้าลู่ที่เกาะแน่นอยู่ตรงขอบประตูห้องครัว
พรึ่บ
ทันทีที่เข้ามาในห้องได้ ร่างสูงก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงทันที ดวงตาที่เคยเบิกกว้างก่อนหน้านี้ทอประกายลุกโชนด้วยอารมณ์ที่ตนไม่เคยพานพบมาก่อน ใบหน้าคร้ามคมและใบหูในตอนนี้กำลังเห่อร้อนขึ้นสีแดงจัดอย่างห้ามไม่อยู่ มุมปากที่เกร็งแน่นเผยรอยยิ้มลึกลับออกมา
ตุบ ตุบ
เสียงหัวใจที่ยังคงดังกึกก้องจนต้องเอาฝ่ามือข้างที่ได้ััดวงหน้าเล็กหวานซึ้งของน้องชายเพื่อนสนิท เอามาแนบกับแผ่นอกตรงตำแหน่งหัวใจ ราวกับจะสามารถทำให้หัวใจที่เต้นรัวนั้นกลับมาสงบนิ่งมั่นคงตามเดิม
กลิ่นหอมอ่อนหวานสดชื่นของดอกไม้ที่ตนจำชื่อไม่ได้ออกมาจากผ้าเช็ดหน้าเนื้อดีที่ถูกเก็บไว้ตรงอกเสื้อเมื่อกี้นี้ยิ่งพาให้ใจเต้นรัวมากกว่าเดิม เมื่อนึกจดจำได้ขึ้นมาว่าเป็กลิ่นประจำกายของเ้าเด็กที่ตนเรียกว่าตัวตะกละ
ดวงตาคู่หวานที่สะท้อนภาพของตนอย่างชัดเจนนั้นพาให้ความหวามล้ำหมุนเวียนอยู่ในอก ช่องท้องปั่นปวน ทั้งอยากหลบหนีจากสายตานั้น แต่ก็อยากให้ภายในดวงตากลมสวยนั่นสะท้อนแต่ภาพของตนเอง
จวิ้นอ๋องในวัย 22 ปี ถือว่าเป็บุรุษที่ถึงวัยออกเรือนแล้วด้วยซ้ำในยุคที่ปัจจุบันบุรุษมักตบแต่งภรรยาเข้าเรือนั้แ่อายุ 18 ส่วนเกอและสตรีนั้นพร้อมที่จะถึงวัยหมั้นหมายหรือออกเรือนหลังวันปักปิ่นในวัย 16 ปี
หยางอี้เหยียนพี่ชายของหยางอี้เวยเพื่อนสนิมของตนก็ตบแต่งภรรยาที่มีสัญญาหมั้นหมายกันั้แ่ยามเด็กเข้าเรือนในวัย 18 ปี จนตอนนี้มีลูกแฝดชายหญิงวัย 7 ปีออกมาวิ่งเล่นเป็ที่เรียบร้อย
โจวไท่ิเทียนไม่ใช่บุรุษขี้เล่นหรือเ้าสำราญเหมือนบุตรชายคนรองตระกูลหยางที่ชอบไปเที่ยวสนุกในย่านหอเริงรมณ์ คนตัวสูงมักยุ่งอยู่กลับการคิดค้นสูตรอาหารใหม่ๆ ขึ้นมาเพื่อให้มารดาได้ลิ้มรส รวมถึงนำมาขายในเหลาอาหารอี๋นั่วด้วยเช่นกัน
แม้ความรู้ในเื่ความรู้สึกที่มีต่อกันระหว่างคนที่ชอบพอกันจะไม่เข้าใจลึกซึ้งเท่าสรรพคุณทางยาของสมุนไพรหรือวัตถุดิบในการทำอาหาร แต่ก็มีประสบการณ์ตรงมาจากท่านพ่อและท่านแม่ที่มักจะเกี้ยวพากันด้วยถ้อยคำหวานชื่นอยู่เสมอ แม้จะอยู่ต่อหน้าบ่าวไพร่หรือลูกชายก็ตาม ยังไม่รวมถึงหยางอี้เวยเ้าคนปากมากที่มักชอบพูดเื่ในมุ้งม่านมาอวดตนให้คอยรำคาญอยู่ร่ำไป
ความรู้สึกที่หัวใจเต้นแรงเืลมสูบฉีดไปทั่วร่างกายรวมถึงความหวานซ่านที่แล่นผ่านอยู่ในอกตอนนี้ได้ให้คำตอบโจวไท่ิเทียนได้เป็อย่างดีว่าตนกำลังรู้สึกชอบพอน้องชายตัวป่วนของเพื่อนสนิทคนนี้อยู่ แม้จะพึ่งพบพานกันเป็ครั้งที่สามนับั้แ่อีกคนพ้นวัยปักปิ่นก็ตาม เ้าตัวเล็กนั่นช่างเป็อันตรายต่อหัวใจของตนอย่างแท้จริง
มือหนาสอดเข้าไปหยิบผ้าเช็ดหน้าใต้อกเสื้อที่หอมกรุ่นกลิ่นของใครบางคนมาประทับจุมพิตที่ริมฝีปากสวยได้รูปก่อนจะเก็บกลับคืนที่เดิม
รอยยิ้มร้ายลึกถูกวาดขึ้น ดวงตาคมปลาบฉายแววเ้าเล่ห์เ้าแผนการ
ในเมื่อลูกแมวของเขาเป็จะกละ คงจะต้องหมั่นฝึกฝีมือปลายจวักให้เก่งมากกว่านี้เพื่อมัดใจเ้าลูกแมวตัวน้อยนั่น
คงต้องใช้อาหารฝีมือพ่อครัวใหญ่แห่งเหลาอาหารอันดับหนึ่งในเมืองหลวงหลอกล่อเ้าลูกแมวตัวกลมออกมาจากถ้ำของพยัคฆ์เสียแล้วซิ
ในห้องครัวส่วนตัวของพ่อครัวใหญ่ที่ตอนนี้มีเ้าลูกแมวตัวกลมของคนมีแผนการร้ายกาจกำลังนั่งเอาพู่กันแต้มๆ กระดาษให้เสียเปล่าเล่นอย่างเหม่อลอย ข้างขวาก็มีอาจิงคอยเติมน้ำชากับขนมที่เสี่ยวเอ้อตัวใหญ่ๆ ท่าทางแปลกประหลาดสองคนยกเข้ามาให้อย่างนอบน้อม ส่วนกระดาษ หมึกและพู่กันนี่ อาจิงก็เป็คนไปเอามาจากรถม้าหลังจากดุผู้เป็นายไปทีนึงที่ไปใกล้ชิดสนิทสนมกับบุรุษที่ไม่ใช่คนในครอบครัว
โธ่ ก็นี่ไง ว่าที่ลูกเขยของตระกูลหยางเลยนะ ก็หยวนๆ ว่าเป็คนในครอบครัวเดียวกันไม่ได้เหรอ
กระดาษกับหมึกนี่อีก ไม่น่ารีบเอามาเลย อี้เฟิงยังไม่ได้ใช้อีกแผนที่เตรียมไว้เลยนะ กะว่าคราวนี้จะไม่เล่นมุกเขียนอักษรบนฝ่ามือแล้ว แต่จะเปลี่ยนมาเขียนที่แผ่นหลังกว้างๆน่าซบของอีกคนแทน ความจริงก็อยากเขียนลงบนกล้ามอกแน่นๆ นั่นเหมือนกัน แต่กลัวอาจิงจะหัวใจวายแล้วไปเข้าฝันฟ้องท่านแม่เอาน่ะสิ
โยนทิ้งไปเถอะกิริยามารยาทสกุลเกอที่ดีอะไรนั่น อี้เฟิงไม่อยากขึ้นคาน! นายเอกนิยายเื่นี้ยังอ่อยพระเอกจนได้เป็ฮองเฮาเลย อี้เฟิงก็จะอ่อยพ่อครัวในเหลาอาหารของตัวเองเพื่อเป็คนตะกละที่มีความสุขที่สุดในโลกนี้เหมือนกัน!
คนงามหมายมั่นอยู่ในใจก่อนจะจ้องมองเขม็งไปยังประตูห้องครัวที่ปิดสนิท ไม่รู้ว่าเทียนเกอออกไปไหน หลังจากเบิกตาโตเหมือนเห็นผีก็เดินดุ่มๆออกจากห้องไปเลย คงไม่ได้ออกไปสวดมนต์หรือหาข้าวสารเสกมาปาใส่กันหรอกนะ
บอกเลยว่าข้าไม่ออก!
ถ้าออกแล้วจะหาพ่อครัวทำอาหารแซ่บๆ แบบนี้ได้อีกที่ไหน!
ความคิดของเ้าเด็กตะกละของตระกูลหยางเพ้อเจอไปไกล ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวจนเผลอทำพู่กันป้ายหมึกเปื้อนแก้มนุ่มของตัวเอง เมื่อประตูที่นั่งจ้องมานานถูกเปิดออกพร้อมกับคนที่ตั้งตารอเดินเข้ามามือเปล่า ไม่ได้ถือหนังสือสวดมนต์หรือว่าไหข้าวสารเสกอะไรทั้งนั้น
เ้าของดวงตาสีน้ำตาลหวานจับจ้องไปที่ร่างสูงของพ่อครัวไม่วางตา ไม่ว่าจะขยับมือหรือก้าวท้าวหมุนตัวหยิบของต่างๆ ในครัว ก็ยังไม่มีทีท่าว่าคนที่ชอบทำตาดุใส่กันจะหันมามอง ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะได้เดินไปรบเร้าเซ้าซี้อีกคน เสียงเคาะประตูขออนุญาตเข้าห้องก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาซะก่อนจนได้แต่ทำปากหมุบหมิบก่นด่าคนที่เข้ามาขัดจังหวะในใจ ไม่ได้ให้ความสนใจอาจิงที่พยายามประคองแก้มเล็กเพื่อหันกลับไปเช็ดหยดหมึกที่แต้มบนแก้มขาวเนียน จนคนสนิทได้แต่จนใจถอยกลับมานั่งข้างๆ ปล่อยรอยแต้มหมึกไว้อย่างนั้น แม้จะมีรอยหมึกสีดำแต่ใบหน้าสวยของผู้เป็นายก็ยังน่ารักน่ามองเหมือนเดิมอยู่ดี
บ่าวสกุลหยางยังเหลือใครที่ไม่คลั่งรักคุณชายน้อยหยางอี้เฟิงอยู่อีกเหรอ แน่นอนว่าไม่เหลือแล้วซักคน
ต้าหวังกับต้าลู่หลังจากได้รับอนุญาตจากผู้เป็นายก็เดินนำพ่อค้าจากต่างแคว้นที่นายท่านสกุลหยางติดต่อไว้แบกวัตถุดิบทำอาหารหน้าตาไม่คุ้นเคยเข้ามาในห้องหลายหีบ เรียกสายตาของเกอคนงามให้มองมาด้วยความสนใจก่อนจะเดินเตาะแตะไปยืนอยู่ข้างๆ พ่อครัวรูปงามของตน ไม่สนใจสายตาหลายคู่ที่จ้องมายังใบหน้าของตนอย่างเลิ่กลั่ก
เดือดร้อนให้ร่างสูงดึงคนที่ยังไม่รู้ตัวว่าว่ามีรอยแต้มหมึกเปื้อนแก้มป่องๆ นั่นเป็ทางยาวหันกลับมาทางตนประคองดวงหน้าที่มีขนาดเล็กกว่าฝ่ามือหยาบกร้าน แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าที่พึ่งได้คืนมาซับรอยเปื้อนที่แก้มนุ่มนิ่มอย่างเบามือ เบนสายตาสีเข้มไปที่แก้มขาวๆ นั่น จะได้ไม่ต้องไปสบกับดวงตาใสที่จ้องมองขอบคุณกันอย่างเปิดเผย เนื่องจากกลัวว่าตนจะเผลอคว้าเ้าลูกแมวตัวขาวนี้กลับเรือนแทนที่จะปล่อยให้ลูกพยัคฆ์คนรองมารับเ้าตัวกลับจวนตระกูลหยาง
หลังจากทำความสะอาดรอยเปื้อนบนแก้มนุ่มเสร็จก็หันกลับไปสนใจกองวัตถุดิบที่พ่อค้าของนายท่านตระกูลหยางมอบให้มาแทนคำขอบคุณ ไม่สนใจสายตาของที่มองมาอย่างกรุ่มกริ่มของมือขวามือซ้าย รวมถึงสายตาเก้อเขินของพ่อค้ากับบ่าวคนสนิทของคนตัวเล็กกับความสนิทสนมกันโดยไม่เก้อกระดากเมื่อครู่นี้
เมื่อคนตัวสูงหันไปสนใจพ่อค้าโดยปล่อยให้คนตัวเล็กที่ยามนี้ใบหน้าเห่อร้อนด้วยความเขินอายกับความชิดใกล้ที่เกิดขึ้น มือหนาที่ประคองแก้มและเช็ดรอยเปื้อนให้กันอย่างนุ่มนวล ยามนี้อี้เฟิงเหมือนได้รู้จักกับความรู้สึกของผีเสื้อที่บินวนกันอยู่ภายในท้องที่นักเขียนชอบเขียนใส่ลงไปในนิยายซักที
ยามเมื่อตอนเป็พระพายไม่เคยได้จินตนาการออกเลยซักครั้งว่าเป็ความรู้สึกแบบไหน ถ้ารู้สึกว่ามีอะไรบินอยู่ในท้องไม่ใช่ต้องรู้สึกขยะแขยงหวาดกลัวหรอกเหรอ แต่ความจริงกลับเป็ความรู้สึกวูบวาบปั่นป่วนชวนให้สะท้านอายต่างหาก ริมฝีปากจิ้มลิ้มได้แต่ลอบยิ้มอย่างยินดีกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้ค้นพบ
ขยับตัวยุกยิกเข้าไปใกล้ร่างสูงของอีกคนที่กำลังสนใจวัตถุดิบตรงหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็นก่อนจะกระตุกแขนเสื้ออีกคนยิกๆ แทบจะกรีดร้องในลำคอออกมาเพราะเจอเข้ากับวัตถุดิบของอาหารจานโปรดหลายเมนูในโลกก่อน
ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด มะพร้าวแก่สำหรับทำกะทิ!!
ถ้าอี้เฟิงมีเสียงตอนนี้คงโวยวายด้วยความดีใจลั่นห้องครัวไปแล้ว ฮืออ นี่มันเครื่องต้มยำนี่นา อี้เฟิงอยากกินต้มยำกุ้งน้ำข้นแซ่บๆ จังเลยทุกคน เมนูดังระดับโลกของคนไทยเลยนะ นึกถึงแล้วน้ำลายจะไหลเลย อึก
ร่างเล็กจ้องมองเ้าพวกพืชที่คุ้นเคยตาเป็มัน จากที่กระตุกแขนเสื้ออีกคนจนตอนนี้แทบจะกลายเป็ดึงทึ้งทั้งแขนแกร่งจนตัวเองหัวสั่นหัวคลอนแทน
พ่อครัวใหญ่มองท่าทางดีใจเกินเหตุของอีกคนด้วยความแปลกประหลาดใจ วัตถุดิบที่พ่อค้าคนนี้นำมาิเทียนล้วนคุ้นเคยอยู่แค่เพียงในตำราแพทย์ของหมอหลวงเท่านั้นว่าเป็สมุนไพรยาพื้นบ้านของคนในแคว้นทางใต้ของแคว้นโจว แต่อีกคนที่อยู่แต่ในเรือนทำไมถึงทำท่าทางเหมือนรู้จักวัตถุดิบเหล่านี้ดี เวลาส่วนมากไม่ได้ใช้ในการวาดภาพอย่างนั้นหรือ นอกจากการกินกับวาดภาพแล้วยังสนใจเกี่ยวกับตำราสมุนไพรด้วยสินะ
ห้องอักษรในจวนอ๋องของเขามีตำราสมุนไพรจำนวนมากเช่นกันเป็รองเพียงแค่ตำหนักหมอหลวงเท่านั้นเองด้วยสิ
ิเทียนลอบกระตุกยิ้มมุมปากคิดอย่างหมายมาดว่าตนเองได้วิธีตกลูกแมวเข้าจวนอีกวิธีนึงแล้ว
ร่างสูงของพ่อครัวใหญ่ตรวจรับวัตถุดิบทั้งหมดเรียบร้อยก่อนจะให้คนสนิทเดินออกไปส่งพ่อค้าต่างแคว้นข้างนอกเหลาอาหาร
แขนแกร่งข้างนึงที่ยังถูกแขนเล็กเกี่ยวไว้ไม่ปล่อยกระตุกเล็กน้อยให้คนตัวบางหันมามองก่อนจะเลิกคิ้วเข้มเป็เชิงถามขึ้นว่าจับกันทำไม
มองปากจิ้มลิ้มที่ขยับเรียกเทียนเกอไม่หยุดอย่างมีความสุข ก่อนจะมีความเสียดายเล็กน้อยพุ่งเข้ามาในอกเมื่ออีกคนวิ่งกลับไปคว้ากระดาษและพู่กันมาตวัดอักษรอย่างรวดเร็ว
'อาหาร' นิ้วเล็กๆ ชี้ไปที่กองสมุนไพรตรงหน้าก่อนจะชูกระดาษที่เขียนสลับกันไปมา จนจวิ้นอ๋องเห็นแล้วเหนื่อยแทนคว้ามือเล็กอีกข้างมากุมไว้ให้อยู่นิ่ง แล้วเอ่ยตอบกลับเสียงทุ่มนุ่มเจืออ่อนโยน
"ของพวกนี้เอาไว้ต้มปรุงยา เ้าจะเอามาทำอาหารกินเล่นได้อย่างไร ถ้าเ้าหิวเดี๋ยวข้าจะทำอาหารให้เ้าทานเอง"
'มันทำอาหารได้!" มือเล็กที่ถูกกุมไว้สะบัดให้หลัดจากมือหนาก่อนจะเขียนตอบอีกคนด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยที่ตนไม่สามารถบอกเล่าถึงความอร่อยของอาหารที่ปรุงจากวัตถุดิบเหล่านี้ให้พ่อครัวใหญ่ตรงหน้ารับรู้ได้ คิ้วเล็กขมวดมุ่นด้วยความไม่พอใจในตัวเอง ปากเล็กเม้มแน่นระงับความหงุดหงิดที่ก่อตัวขึ้น
อี้เฟิงรู้ว่าแต่ละเมนูที่เคยกินในชาติก่อนใช้วัตถุดิบอะไรบ้าง แต่ไม่รู้วิธีการทำและสัดส่วนของของวัตถุดิบที่ใช้ แถมยังพูดไม่ได้อีก จึงได้แต่งอแงกับตัวเองเพราะความไม่ได้ดั่งใจจนดวงตาคู่สวยรื้นไปด้วยน้ำตา
เท้าเล็กเดินวนไปมาในห้องคิดหาวิธีและค้นหาเมนูในหัวที่จะสามารถแสดงความอร่อยของวัตถุดิบที่ได้มาวันนี้อย่างชัดเจนให้อีกคนตกตะลึงไปกับความอร่อยของเมนูอาหารไทยในโลกก่อนของตัวเองจนหัวสมองแทบะเิ เมินสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของว่าที่สามีที่ตัวเองจับจองไว้ในอนาคตและบ่าวคนสนิท
คิดออกแล้ว!!
ริมฝีปากเล็กที่เม้มเข้าหากันแน่นจนเกรงว่าจะช้ำเสียก่อนระบายยิ้มกว้าง ก่อนจะพุ่งเข้าหากองวัตถุดิบมาใหม่และที่ถูกจัดเรียงไว้ในครัวใหญ่ แล้วคว้าหยิบจับของที่้ามาวางไว้ที่โต๊ะสำหรับเตรียมอาหารก่อนจะไปจูงแขนของคนที่ต้องแสดงฝีมือปรุงอาหารไทยเลิศรสมาอยู่ข้างๆ พร้อมส่งรอยยิ้มหวาน กระพริบตาโตๆ ประจบประแจงอีกฝ่ายเต็มที่
มะพร้าวแก่ ข่าอ่อน ตะไคร้ ใบมะกรูด มะนาว น้ำปลา น้ำตาล สะโพกไก่ เห็ดฟาง พริก ผักชี
ใช่แล้ว! เดากันออกไหม สุดยอดของความหอมมันของกะทิ รสชาติเปรี้ยว เค็ม หวานและมันของกะทิ มีรสชาติเผ็ดปลายๆ กินคู่กับข้าวสวยร้อนๆ ก็แสนอร่อย จะซดน้ำกินเปล่าๆ ก็คล่องคอสุดยอด! เสียดายไม่มีน้ำพริกเผากับพริกแห้งทอด เพราะเป็ต้มข่าไก่แบบที่อี้เฟิงชอบที่สุด
มือเล็กยกชายแขนเสื้อขึ้นมาซับน้ำลายที่มุมปากแล้วมองไปที่พ่อครัวหนุ่มด้วยสายตามีความหวังเป็ประกาย พร้อมที่จะวิ่งไปตักข้าวสวยและตะกียบมาเตรียมพร้อมทันที แต่พ่อครัวรูปงามตรงหน้ากับจ้องมองวัตถุดิบที่จัดเรียงไว้บนโต๊ะนิ่งแล้วหันมามองคนที่ซับน้ำลายอยู่ด้วยความขบขับ
เ้าลูกแมวนี่คิดว่าทุกอย่างสามารถเอามาทำอาหารได้อร่อยอย่างนั้นหรอ ตระกูลหยางเลี้ยงดูเกอตรงหน้าให้อดอยากหรืออย่างไรกัน
"ข้าปรุงยาอร่อยจนเ้าชอบกินขนาดนั้นเลยหรืออี้เฟิง"
!!
ไหล่เล็กห่อเข้าหากันอย่างห่อเหี่ยว ดวงตาเต็มไปด้วยความหดหู่และสิ้นหวัง ทรุดตัวลงนั่งกอดเข่า เอานิ้วมือจิ้มพื้นครัวตรงหน้าเพราะความเสียใจและผิดหวังพุ่งกระแทกเข้าเต็มอก
อี้เฟิงอยากร้องไห้มากเลยตอนนี้ วัตถุดิบพร้อม คนรอกินพร้อม แต่พ่อครัวไม่พร้อม!!
ต้มข่าไก่ของข้า ฮือ~
แต่ไม่ยอมแพ้หรอกนะ!
ร่างเล็กที่ลงไปนั่งจุ้มปุ๊กอยู่กับพื้น ดีดตัวไปที่กองกระดาษแลัวขะมักขะเม้นตวัดพู่กันไปมาด้วยความรวดเร็วจนอาจิงที่สับสนกับอารมณ์ที่เปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็วของผู้เป็นายต้องรีบเข้าไปช่วยฝนหมึก
โจวไท่ิเทียนรู้สึกว่าตัวเองเป็คนไร้ประโยชน์เป็ครั้งแรกในชีวิต เมื่อได้รับสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังจากคนที่วันนี้ตนพึ่งรับรู้ว่าชมชอบอีกฝ่าย
จากที่เคยได้รับคำชมเสมอมาว่าเป็อัจฉริยะทั้งด้านสมุนไพรทางการแพทย์และอาหารว่าสามารถคิดค้นสูตรแปลกใหม่และอาหารรสเลิศขึ้นมาได้หลากหลายเมนูกำลังจนมุมเพราะเกอตัวเล็กๆคนนึง
สายตาคู่คมทอประกายแรงกล้า ใครจะมายอมแพ้เพราะเื่แค่นี้กัน ร่างสูงรีดเค้นความทรงจำเกี่ยวกับสมุนไพรต่างแคว้นที่เคยอ่านผ่านตำราก่อนจะคิดหาวิธีปรุงออกมาเป็อาหารด้วยส่วนประกอบตามที่มือเล็กเอามาวางไว้ให้
แค่คิดเมนูใหม่ขึ้นมาอีกเมนูไม่ใช่เื่ยากสำหรับคนมีพร์อย่างเขาอยู่แล้ว มือหนาหยิบจับสมุนไพรขึ้นมาดมกลิ่นทีละตัว กลิ่นแต่ละตัวล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะที่ให้ความสดชื่น แต่จะเอาพวกมันมาทำอะไรนี่สิ จากเครื่องปรุงที่มี เหมือนจะสามารถนำมาดัดแปลงเป็ซุปไก่ได้ แต่ผลแข็งๆขนาดใหญ่ที่มีเปลือกสีน้ำตาลนี่ต้องใช้มันอย่างไรต่างหาก เหมือนจะถูกเรียกว่ามะพร้าวสินะ
ในตำราที่อ่านกล่าวไว้ว่าเนื้อของมะพร้าวแก่สามารถช่วยลดอาการระคายเคืองของคนที่มีอาการปวดแสบปวดร้อนในกระเพาะอาหารรวมถึงอาการคลื่นไส้ ท้องอืด อีกด้วย
มีดคมกริบขนาดใหญ่ถูกมือหนาจับเอาไว้ก่อนจะปักลงไปที่เปลือกของลูกมะพร้าวแก่ แต่ด้วยแรงของผู้ฝึกยุทธ์ที่ดูเหมือนจะเผลอกะขนาดแรงไม่ถูกทำให้แบ่งผลมะพร้าวแก่ออกเป็สองซีกในการลงมีดเพียงครั้งเดียว
ปัก!
เสียงที่ดังขึ้นข้างหลังทำให้อี้เฟิงหันไปมองทันทีเมื่อเห็นผลมะพร้าวแก่ที่ถูกผ่าเป็สองซีกก็วิ่งะโไปเกาะหลังอีกคนด้วยความดีใจ
นึกว่าจะต้องวาดวิธีการั้แ่ปอกเปลือกมะพร้าวออกแล้วค่อยผ่ากะลาเสียแล้ว ใครจะคิดว่าพ่อคุณจะมีแรงเยอะขนาดผ่ามะพร้าวเป็สองซีกได้ในครั้งเดียว มินาล่ะกล้ามแขนเป็มัดๆเชียวพ่อคุณ
ใบหน้าเล็กถูไถลงบนแผ่นหลังที่แข็งเกร็งอย่างแอบลวนลามนิดๆ ก่อนจะลงมายกมือชูนิ้วโป้งเป็การบอกว่าอีกคนทำได้ยอดเยี่ยมมาก
ต้มข่าไก่ของอี้เฟิงมีหวังแล้ว แค่คั้นกะทิได้ที่เหลือก็ง่ายนิดเดียว...มั้ง
เพราะยุคนี้ยังไม่มีกระต่ายขูดมะพร้าว แม้แต่ส้อมก็ยังไม่มี อี้เฟิงเลยคิดหัวแทบแตกว่าจะหาวิธีขูดเนื้อมะพร้าวมาคั้นกะทิได้ยังไง แต่ในที่สุดคนที่ในหัวมีแต่เื่กินก็หาวิธีแก้ปัญหาได้เสมอ
จวิ้นอ๋องหลานชายของฮ่องเต้ผู้ปกครองแคว้นโจวตอนนี้กำลังถูกนิ้วเล็กๆชี้ออกคำสั่งให้สับเนื้อมะพร้าวเป็ชิ้นที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนแขนที่ยกจับมีดมาเป็หมื่นครั้งแอบสั่นระริก
มองตามภาพวาดลายเส้นสวยงามเข้าใจง่าย วาดประกอบวิธีการคั้นกะทิที่เ้าตัวเล็กเขียนบอกก็ได้แต่ทึ่ง เ้าลูกแมวตะกละนี่ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ ภาพวาดของเกอส่วนใหญ่มักเต็มไปด้วยทิวทัศน์งดงามหรือบุบผาสวยๆ แต่เ้าตัวน้อยนี่กลับเอาฝีมือที่มีมาวาดวิธีทำอาหารแทนเสียอย่างนั้น ช่างเป็คนที่ขวนขวายเื่ของกินได้อย่างไม่ยอมแพ้จนน่าเคารพเลยทีเดียว
มือหนาขยับจัดการกับวัตถุดิบตามแผ่นภาพและตัวอักษรที่เขียนอธิบายไว้อย่างชัดเจน คั้นน้ำสีขาวกลิ่นหอมรสชาติออกหวานมันเล็กน้อยออกมา ตามด้วยทุบตะไคร้ แล้วหั่นออกเป็ท่อนยาวๆ ฝานข่าอ่อนเป็ชิ้นบาง ฉีกใบมะกรูดเอาก้านออก นำมะนาวคั้นน้ำใส่ชาม ผ่าเห็ดฟางเป็สองซีก รวมถึงจัดการหั่นสะโพกไก่ออกเป็ชิ้นๆ ทุกขั้นตอนล้วนมีคนตัวเล็กยืนยิ้มหวานออดอ้อนเป็กำลังใจ ซ้ำยังเอาผ้าเช็ดหน้าของตนยื่นมาซับหยาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าหล่อไหลรินมายังปลายจมูกโด่งเป็สันนั่น
พอวัตถุดิบทุกอย่างถูกจัดการเตรียมพร้อมรอไว้ครบแล้ว ก็ถึงเวลาจัดการปรุงพวกมันเข้าด้วยกันให้ออกมามีรสชาติอร่อย โชคดีที่ประสบการณ์ทำอาหารทั้งหมดที่ผ่านมาของิเทียนล้วนเกิดจากความหมั่นเพียรและไหวพริบที่มี ทำให้สามารถจัดลำดับวัตถุดิบที่ใช้ปรุงได้อย่างชาญฉลาดราวกับไม่ใช่การทำต้มข่าไก่ครั้งแรก
จุดไฟตั้งเตาแล้วใส่น้ำเข้าไปในหม้อรอจนน้ำใกล้เดือดมือหนาก็หยิบข่าอ่อน ตะไคร้ ใบมะกรูด ใส่ลงไป พอมีกลิ่นหอมของสมุนไพรโชยออกมาจากหม้อจนคลุ้งไปทั่วห้องก็ใส่สะโพกไก่ชิ้นพอดีคำตามลงไปทันที คอยช้อนฟองจากเืของไก่ทิ้ง จากนั้นพอเนื้อไก่สุกดีก็ตามด้วยน้ำกะทิสีขาวที่ได้จากการคั้นเนื้อมะพร้าวแก่
กลิ่นหอมของกะทิและข่าตะไคร้ใบมะกรูดที่ลงไปก่อนหน้าโชยกลิ่นหอมเข้ากันจนเรียกเสียงท้องร้องให้ดังออกมาจากร่างบางเป็ระยะ
เ้าตัวได้แต่เอามือบางกุมท้องแล้วส่งยิ้มแห้งๆให้กับพ่อครัวมือทองคำในตอนนี้ ร่างสูงส่ายหน้าอ่อนใจระคนเอ็นดูให้ก่อนจะหยิบเห็ดฟางใส่ลงไปในหม้อ พอทุกอย่างสุกดีแล้วก็ค่อยๆเทน้ำปลาลงไปทีละนิด พอชิมรสจนคิดว่าเค็มกำลังพอดีก็ใส่น้ำตาลกรวดลงไปเล็กน้อย ใช้ช้อนตักเทน้ำมะนาวลงไป ก่อนหยิบช้อนตักชิมน้ำแกงสีขาวนวลในหม้ออีกครั้ง
'อื้อๆ' เสียงเล็กๆดังในลำคอเพื่อขอมีส่วนร่วมในการชิมอย่างอดใจรอไม่ไหวของคนตัวเล็กเรียกรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นที่ริมฝีปากได้รูป มือหนาใช้ช้อนตักน้ำแกงสีสวยพร้อมไก่อีกหนึ่งชิ้นขึ้นมาก่อนจะก้มลมเป่าให้คลายร้อนจากนั้นก็ป้อนเข้าปากเล็กที่อ้ารออย่างเบามือ
อี้เฟิงตาโตขึ้นด้วยความตกตะลึง นี่มันรสชาติต้มข่าไก่เหมือนต้นตำหรับที่ประเทศไทยเลย! รสชาติเปรี้ยวนำของมะนาวตามด้วยความเค็มจากน้ำปลาแล้วก็มีความหวานมันของกะทิและน้ำตาลต่อท้าย ความชุ่มฉ่ำของน้ำแกงต้มข่าไก่ถูกเนื้อสะโพกนุ่มๆของไก่ชิ้นเล็กดูดซับเอาไว้เป็อย่างดี พอทุกอย่างถูกรวมมาอยู่ในคำเดียวกันบอกเลยว่าดีมาก!!!
แสงสายรุ้งจะพุ่งออกจากปากอีกแล้ว!!
ร่างเล็กพยักหน้าจนคอจะหลุด พร้อมขยับปากบอกอีกคนว่าอร่อยไม่หยุด
'เทียนเกอ อร่อยๆๆๆๆ' ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเหมือนมีรสชาตินึงขาดไปก็วิ่งไปหยิบพริกที่เหมือนเทียนเกอจะลืมไว้อยู่บนโต๊ะวิ่งดุกดิกกลับมายื่นให้เ้าตัว
"ลืมมันไปซะ เ้ายังกินเผ็ดไม่ได้" พูดแล้วก็หยิบพริกจากมือเล็กกลับไปวางไว้ห่างๆ แล้วก็จับจูงมือน้อยของคนที่กระพริบตาปริบๆเพราะโดนขโมยพริกไปมาล้างเพื่อป้องกันไม่ให้เ้าตัวซนเผลอไปจับหน้าจับตาเข้าจนปวดแสบปวดร้อน
หมดกัน ต้มข่าไก่แซ่บๆของอี้เฟิง
ดวงตาคู่เล็กฉายแววสลดลงเล็กร้อนก่อนจะนึกขึ้นได้ถึงอาการปวดท้องเมื่อวานที่เกิดขึ้นเพราะกินเต้าหู้ผัดเสฉวนรสเผ็ดเข้าไปจนได้แต่ทำหน้าเหยเก
งั้นขอทดต้มข่าไก่แซ่บๆไว้คราวหน้าก็แล้วกัน วันนี้ขอกินต้มข่าไก่แบบน่ารักๆใสๆวัยทีนก่อนก็ได้
มื้อกลางวันของหยางอี้เฟิงในวันนี้ก็คือข้าวสวยร้อนๆกับต้มข่าไก่รสเลิศสีขาวนวลที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามด้วยการโรยผักชีสีเขียวสวยลงไปด้วยฝีมือของอี้เฟิงเอง อร่อยเหมือนส่งเดลิเวอลี่ข้ามยุคมาจากประเทศไทย ที่อร่อยจนต้องเติมข้าวเพิ่มอีกสองชามเลยทีเดียว เรียกได้ว่าเมื่อวานจบมื้อด้วยยาแก้ปวดท้องรสชาติเหมือนชาดำ ส่วนวันนี้ก็จบมื้อกลางวันด้วยยาช่วยย่อยที่รสชาติเหมือนโอเลี้ยงหวานๆแทน
หลังจากกินเสร็จนั่งผึ่งพุงไม่ทันย่อยหมดก็ถูกพี่ชายคนรองที่หายไปเป็ชั่วยาม มาอุ้มรับตัวกลับจวนทั้งที่อี้เฟิงยังไม่ได้ทันลงมือเต๊าะว่าที่สามีตามแผนการที่วางไว้มาั้แ่เช้าเลย นอกจากท่าอุ๋งๆที่ทำไปแต่เหมือนวิธีนี้จะไม่ผ่าน
เอาเถอะ พรุ่งนี้อี้เฟิงค่อยหาเหตุผลมาจีบเทียนเกอใหม่ อย่างน้อยวันนี้ก็มาไม่เสียเที่ยว เพราะได้กินอาหารไทยที่แสนคิดถึงอย่างต้มข่าไก่ แล้วยังได้ติดมือกลับไปตั้งหม้อนึงแหน่ะสำหรับมื้อเย็น
เรียกได้ว่าวันนี้ชีวิตของอี้เฟิงคอมพลีทแล้วแหล่ะ ว่าแต่พรุ่งนี้จะกินอะไรดีนะ เมนูอาหารหลากหลายพากันมาเรียงคิวจ่อให้อี้เฟิงเลือกอยู่ในหัว แต่ยังไม่ทันจะได้ตกลงปลงใจว่าพรุ่งนี้จะกินเมนูไหนดี ก็หนังท้องตึงหนังตาหย่อนซบไหล่หนาอยู่ในอ้อมกอดของพี่ชายที่เข้ามานั่งในรถม้าด้วยหลับเข้าสู่นิทราไปเสียแล้ว
---------------------------------------------------
ขอบคุณภาพประกอบ https://www.wemall.com/d/L91550538
สรรพคุณของกะทิ (เนื้อมะพร้าวแก่) เราเอาประโยชน์ที่ช่วยในเื่ลดอาการระคายเคืองของกระเพราะอาหารอักเสบมานะคะ
ขอบคุณข้อมูลจาก
https://hellokhunmor.com
สรุปแล้วนะคะ เื่นี้อาหารค่าตัวแพงสุดแล้ว มาตอนย่อยสุดท้ายตลอด 80%คือพระนายจีบกัน 20 %คืออาหาร
ส่วนเมนูถัดไปเป็อาหารจีน ทุกคนอยากให้เป็เมนูอะไรดีคะ ลองเดากันมาได้เลยค่า
จุดเริ่มต้นที่มาแต่งนิยายเพราะเื่ดวงที่เราอ่านเจอเลยค่ะ 5555555 ในนั้นเขียนว่าให้เริ่มจากสิ่งที่ตัวเองมี นี่ก็เลยแบบเอ๊ะ ไม่มีอะไรเลยนอกจากนิยายที่ชอบแต่งเล่นๆในหัว แล้วอยู่ๆก็ปิ๊งขึ้นมาว่าลองแต่งนิยายดีไหม
ทำไมตอนแรกถึงเป็เมนูหมึกย่าง ก็เพราะก่อนหน้านั้นไม่กี่วันเราเกือบจะสำลักหมึกย่างติดคอตุยเย่นี่แหล่ะค่ะ พอผ่านมาได้ก็ขำแหล่ะเลยเอามาเป็พล็อตเื่ซะเลย จนถึงวันนี้ยังไม่ได้กินหมึกย่างเลยค่ะ ไม่ใช่เพราะเข็ดนะ แต่ร้านประจำไม่มา 555555555
ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตอนนี้นะคะ อยากจะบอกกับทุกคนทุกครั้งว่าขอให้มีวันที่ดีอยู่เสมอ มีรอยยิ้มั้แ่ตื่นนอนจนถึงยามหลับ ถ้าหากฝัน ก็ขอให้ในฝันเจอแต่เื่ที่มีความสุข ตื่นเช้ามาก็อารมณ์ดีทุกวัน
แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ
เรา❤️ทุกคน