การเดินทางของความรัก

    บทที่ 6. เริ่มสั่นคลอน

    บ่ายวันจันทร์ที่ร้าน จูซัง มิยูย้ายเข้ามาทำงานที่นี่เป็๲วันแรกแต่ก็ไม่ถือว่าเริ่มต้นใหม่ เพราะพนักงานทุกคนต่างรู้จักกันดีอยู่แล้ว  การย้ายร้านมาของมิยู ทำให้มิยูกับไอมีโอกาสได้ร่วมงานกัน แถมยังอยู่กะเดียวกันอีกด้วย บรรยากาศภายในร้านดูคึกคักขึ้นเพราะมิยูเป็๲คนคุยเก่งแถมยังน่ารักอีกต่างหากหนุ่มๆในร้านต่างผลัดกันเข้ามาคุยกับมิยูอยู่ไม่ขาด


    “เฮ้อ ร้านเราวุ่นวายขึ้นอีกเป็๲กองเลย “ซังโกะบ่น

    “เอาน่า แต่ละคนเขาก็ทำงานของเขานะ ถ้าเขา๠ี้เ๷ี๶๯ค่อยบ่นละกัน”ไอตอบเพื่อน

    “เลิกกันเพราะอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ยัยมิยูไม่ยอมอยู่ร้านเดิมกับไรน์ท่าเดียว ..นี่แก ฉันเห็นนะ ยัยมิยูน่ะพยายามเข้าใกล้อากิล่ะ ยัยนั่นยิ่งสวยอยู่ด้วย ระวังไว้ก็ดีนะแก”ซังโกะยังคงบ่นไม่เลิก

    แต่คำพูดของซังโกะคำนี้ก็ทำให้ไอมีความกังวลใจ ซึ่งพอลองสังเกตดูมิยูก็พยายามพูดคุยและตามติดอากิเช่นกัน

    ถึงจะค่อนข้างกังวล แต่ไอก็ไม่กล้าที่จะถามอากิตรงๆซึ่งอากิเองก็ดูเป็๲ปกติมากเขาปฏิบัติต่อมิยูเหมือนปฏิบัติต่อเพื่อนพนักงานร้านคนอื่นๆ

    “พี่ไอ พี่ไอชอบพี่อากิเหรอ” มิยูถามขึ้นหลังจากที่วันหนึ่งมีโอกาสได้อยู่ด้วยกันสองคน

    “ก็ชอบนะ ทำไมเหรอ” ไอตอบ


    “พี่รู้ไหมเมื่อก่อนฉันเคยไปเที่ยวที่บ้านของพี่อากิด้วยตอนนั้นฉันคบกับพี่ชายของเขาก่อนที่จะมาคบกับพี่ไรน์ตอนนั้นแม่ของพี่อากิบอกว่าชอบฉันมากและอยากได้ฉันเป็๲ลูกสะใภ้ด้วยล่ะ”มิยูพูดขึ้น

    “จริงเหรอ แล้วทำไมถึงเลิกกันล่ะ”ไอถาม

    “พี่เขาต้องไปทำงานที่อื่นน่ะ ตอนนั้นฉันยังเรียนอยู่เลยหลังจากเขาไปเราก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน จนได้มาทำงานที่นี่และพบกับพี่ไรน์นี่แหละ”มิยูระบายให้ฟัง

    ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรต่อผู้จัดการก็เรียกมิยูให้ไปทำงานที่ค้างไว้ให้เสร็จ

    วันรุ่งขึ้นไอกับมิยูได้มีโอกาสอยู่ด้วยกันสองคนอีกครั้งแต่ครั้งนี้ดูมิยูกังวลและไม่ร่าเริงเหมือนวันก่อนๆ

    “พี่ไอ ฉันจะทำอย่างไรดีเมื่อกี้ผู้จัดการร้านจูนิโทรมาบอกว่าเดี๋ยวพี่ไรน์เขาจะมาที่นี่เพื่อที่จะเอาเอกสารฉันไม่รู้จะทำตัวอย่างไร ฉันจะทักเขาดีไหม ถ้าเขาทักมาฉันจะต้องพูดอย่างไรดีล่ะพี่“มิยูดูกังวลมาก

    “ทำไมเหรอ ก็คุยกันปกติเหมือนที่เธอเคยคุยกันก่อนหน้านี้ไงก่อนหน้านี้ได้ยินว่าพวกเธอสนิทกันมากไม่ใช่เหรอ” ไอถามเพราะเ๱ื่๵๹ที่ไอได้ยินมาทั้งสองคนรักและสนิทกันมากอีกอย่างไอเห็นว่ามิยูเป็๲คนอัธยาศัยดี น่าจะคุยได้ไม่ยาก

    “งั้นถ้าเขามาก็ลองทักทายและคุยกับเขาดีๆสิ คนเคยรักกันน่าจะคุยกันได้ไม่ยาก เขาเองก็อาจจะอยากคุยกับเธอเหมือนกันก็ได้  นั่นไง เขามาแล้ว คุยกันนะ พี่ไปจัดของก่อน”ไอรีบเดินออกมาไม่อยากรู้บทสนทนาของทั้งคู่ อีกอย่างไอก็ไม่อยากเจอไรน์ด้วยมันมีความรู้สึกแปล๊บๆอยู่ในใจที่ไอก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร


    วันนั้นไอกับไรน์ไม่ได้เจอกันเพราะไอหลบไปจัดของอยู่ที่หลังร้านเมื่อผู้จัดการเรียกไอจึงออกมาที่หน้าร้านอยู่กับมิยูตามเดิม

    ”พี่ไอ พี่ไอไปอยู่ไหนมา ฉันได้คุยกับพี่ไรน์แล้วล่ะเขาก็ยิ้มและคุยกับฉันดีนะ ฉันไม่กล้าเจอหน้าเขาตั้งนานได้คุยกันอีกที ดีใจจังทั้งที่แค่ทักทายกันนะ”มิยูเพ้อ

    “ดีแล้ว พี่ถามจริงๆนะ จากที่เธอพูดให้ฟังเหมือนเธอทั้งสองคนยังรู้สึกดีต่อกันอยู่ แล้วทำไมถึงเลิกกันล่ะ” ไอถาม

    มิยูทำหน้าเศร้าและเงียบไป ไอเห็นดังนั้นจึงรู้สึกว่าตัวเองคงถามอะไรที่ไม่ควรถามเข้าแล้ว

    “ถ้าไม่สบายใจไม่ต้องเล่าก็ได้นะ พี่ขอโทษที่ถามนะ”ไอพูด

    “ฉันกับพี่ไรน์รักกันมาดีๆอยู่มาวันหนึ่งก็มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาพี่ไรน์ที่ร้านและคุยกัน  ผู้หญิงคนนั้นชื่อเรโกะ  พี่ไรน์บอกว่าพี่เขาเคยชอบตอนสมัยอยู่โรงเรียนแต่ไม่เคยคบกัน ตอนนั้นเขาบอกฉันว่าไม่มีอะไรไม่ต้องคิดมาก”มิยูเริ่มเล่า

    “ก็เท่าที่ไรน์พูดมาเขาก็ดูแคร์เธอนะ คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง”ไอพูด

    “ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้นแหละ จนมาวันหนึ่งยัยเรโกะมาหาพี่ไรน์ที่ร้านมาบอกพี่ไรน์ว่า ชอบพี่ไรน์มากและขอกลับมาคบกับพี่ไรน์ฉันเข้างานมาพอดีเลยได้ยินเขาพูดกันน่ะ” มิยูเล่าต่อ

    “เอ้า ..แล้วไรน์ว่าไงล่ะ” ไอถามต่อ


    “วันนั้นพี่ไรน์ไม่ได้ตอบอะไรยัยเรโกะ  และเ๹ื่๪๫นั้นทำให้เราไม่ได้คุยกันเลย 2วันเต็มๆแต่หลังจากนั้นพี่ไรน์ก็มาขอเลิกกับฉัน เขาบอกว่าเขารักทั้งสองคนและ ไม่อยากเลือกใครเพราะเลือกไม่ได้เลยตัดสินใจขออยู่คนเดียว”มิยูพูดพลางเสียงสั่น

    “อ้าว..นี่น่ะเหรอที่เธอขอย้ายร้านมาน่ะ” ไอซักต่อ

    “หลังจากที่ขอเลิกกับฉันฉันเห็นยัยเรโกะโทรมาหาเขาบ่อยๆและคุยกันบ่อยขึ้น บางครั้งก็มาหาที่ร้านฉันไม่อยากอยู่เห็นสองคนนั้นใกล้ชิดกัน ฉันเลยขอย้ายร้านมา  ..นี่ พี่ไอ ฉันตั้งใจไว้ว่าจะลาออกสิ้นเดือนนี้” มิยูพูด

    “ถึงขั้นต้องลาออกเลยเหรอ อยู่ที่นี่ก็คงไม่ได้เจอเขาบ่อยนักหรอกคิดดีแล้วเหรอ “ คำพูดของไอไม่ได้ทำให้การตัดสินใจของมิยูเปลี่ยนแปลงเธอยืนยันว่าขอไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่น อยู่ใกล้กันก็ยิ่งเห็นเมื่อยิ่งเห็นก็ยิ่งเจ็บ

    ไอรู้สึกเห็นใจมิยูมาก แถมยังรู้สึกผิดหวังกับไรน์ด้วยตอนที่ไรน์ทำงานอยู่กับไอไรน์เคยพูดเ๹ื่๪๫ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเคยชอบตอนสมัยเรียนให้ฟังบ้างนิดหน่อยแต่ไอไม่คิดว่าไรน์จะยังรู้สึกกับผู้หญิงคนนั้นและตัดสินใจทำแบบนี้ตอนนั้นไอรู้สึกโชคดีจังเลย ที่ไรน์กับไอห่างกันเสียก่อนไม่อย่างนั้นคนที่ถูกทิ้งวันนี้อาจจะเป็๞ไอก็ได้อีกทั้งการที่ไรน์ออกไปจากชีวิตไอวันนั้นมันทำให้ไอได้รู้จักกับอากิถึงอากิจะเป็๞เพื่อนของไรน์และอากิเองก็เคยมีแฟนมาก่อนตอนสมัยเรียนแต่อากิบอกว่าเลิกกันไปแล้วซึ่งไอเชื่อว่าอากิไม่เป็๞เหมือนไรน์อย่างแน่นอน

    แต่ความมั่นใจของไอก็ต้องสั่นคลอนลงเพราะหลังจากที่มิยูลาออกไปแล้วไอรู้สึกว่า อากิทำตัวห่างเหินออกไป ถามคำตอบคำ  ทำตัวห่างเหิน ไม่ยิ้ม ไม่ค่อยคุยและห่วงใยไอเหมือนก่อนจนไอก็รู้สึกแปลกใจ และกังวลใจอย่างมาก.........