ตอนที่หกสิบห้า Red string of fate 9
MP:สวัสดีครับคุณโคยูกิยินดีที่ได้พบเพื่อนใหม่ครับ
ระบบแชทของโลกรถไฟสายกาแลกซี่นี่
ตามเกมส์นั้นสามารถติดต่อสื่อสารข้ามดาวแม้แต่ข้ามมิติ แถมยังส่งไอเท็มไปมาหากันได้แม้จะอยู่ต่างดาวกันอีกต่างหาก
หากมองในแง่หนึ่งก็เรียกว่าคือระบบที่สร้างความคึกคักให้มีการซื้อขายไอเท็มกันระหว่างผู้เล่น
แต่พอมาเป็นของจริงแล้วเท่ากับว่าเราก็สามารถเป็นเพื่อนกับคนในจักวาลนี้ได้จริงๆสินะน่าสนใจดีเหมือนกัน
และระบบการสื่อสารก้าวหน้ามากที่เราพิมพ์อะไรลงไปจะขึ้นให้อีกฝ่ายเห็นทันทีแบบที่คุณโคยูกิพิมพ์ผิดมาเมื่อกี้
ดังนั้นยุคสมัยนี้เราพิมพ์อะไรลงไปในสื่อสาธารณะถึงตเองระวังนั่นเอง
ด้วยอาชีพของผมที่อยู่ตามชายแดนและเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ชายแดน
ผมพยายามจะไม่ใช้ช่องทางสื่อสารสาธารณะให้คนทั่วไปรู้ว่าผมคิดอะไร
หากชาวบ้านเผลอรู้ว่ากระทรวงต่างประเทศและหน่วยข่าวกรองคิดอะไรคิดต่อชาวบ้านอย่างไร
พวกเขาคงถือคบเพลิงมาวางเพลิงเผากระทรวงต่างประเทศและหน่วยข่าวกรองสันติบาลไปนานแล้ว
Koyuki: ดีใจจังค่ะนึกว่าคุณจะไม่ตอบชั้นเสียแล้ว
นี่แม่คุณยังผ่านไปม่ถึงนาทีเลยนะ
จะว่าไปโลกนี้มีระบบออกเสียงก็พิมพ์ให้เองด้วยนี่นะ
แต่ผมพยายามไม่ใช่มันเพราะคิดว่าการค่อยๆพิมพ์นี่ล่ะที่จะปลอดภัยมากที่สุด
ไม่ให้ข้อมูลที่อีกฝ่ายอาจจะต้องการรู้จากเรา
MP:ผมพิมพ์ค่อนข้างช้าน่ะครับไวน์ท่าทางจะมีผลกับบผมพอสมควรปฏิกิริยาตอบสนองช้าลงผมไม่ได้ดื่มมากขนาดนี้มานานแล้ว
ผมพยายามตอบตามความเป็นจริง
เพราะผมคุ้นๆว่าความสามารถของคุณโคยูกินั้นตรงตามตัวอักษร
การสื่อสาร
ไม่ใช่การเห็นหน้าหรือการฟังเสียง
ทุกอย่างที่รวบรวมอยู่ในขอบเขตของ
การสื่อสาร
เธอสามารถจับโกหกได้เช่นกัน